Ludwika z Kubów to pewnie nazwisko panieńskie, nie wiem co ma do tego, ze ojcem był akurat Bolesław?

Natomiast co do nadawania tego samego imienia, mimo że dziecko żyło: sytuacja taka nie była jakoś zbyt częsta, ale się zdarzała. Czasem imię może być to samo wg naszych kryteriów, ale patron już ...

Ja częściej spotkałem się z praktyką odwrotną tj "upiększaniem" nazwiska końcówką -ski, -cki, -owicz, -ewicz itp
Bywało też, ze zjawisko przez Ciebie opisane występowało w przypadku poworotu do formy przed jej dodaniem, czyli np wnuk Królika po synu Królikowskim znów stał się Królikiem. Rzecz działa ...

Cóż, Sandomierz wówczas to Kongresówka, czyli zupełnie nie moja bajka Parę razy natknąłem się na zamianę nazwiska potwierdzoną urzędowo, ale rzecz miała miejsce w Galicji, więc inne zasady raczej.

Witaj

Myślę, że nieco łatwiej będzie coś na ten temat powiedzieć, jesli napiszesz także pozostałe literki z obu nazwisk W której części kraju rzecz miała miejsce? To też będzie pomocna informacja zapewne

Pozdrawiam
Tomek

Gartler jako ogrodnik (zagrodnik?) wydaje się dośc prawdopodobne.
pod tym linkiem: http://www.ancestry.com/name-origin?surname=gartley znalazłem taką informację: "Perhaps also an altered spelling of German Gartler, a variant of Gartner or Gärtler".

Poza tym, o ile pamiętam, austriacka wersja ...

Ja z kolei jestem potomkiem Stępniewskich z Przytyka (koło Radomia), choć wciąż mało o nich wiem.


Pozdrawiam
Tomek

Ta informacja ze strony http://archiwaonline.pl/ brzmi (szczególnie w świetle całego niniejszego wątki) jak żart, dość kiepski na dodatek. I dlatego boję się, ze może jednak "coś" w tym być.
Pięć lat blisko mija od pierwszej informacji o tworzeniu cyfrowego archiwum przez diecezję radomską, potem ...

No właśnie nic a nic więcej nie było... Przy niektórych była za to podana rodzinna miejscowość, ale czasem tylko, że pochodził z tej czy tamtej diecezji. Bywało też imię ojca. Widocznie nie o każdym się zachowało wystarczająco dużo w papierach. Być może też autor po prostu nie dotarł do tych ...

Tak, najwyraźniej myśląc o Mstyczowie napisałem Mstów, pewnie dlatego, że jednego księdza stamtąd też śledzę :) Najwyżej rzuce okiem do książki jeszcze raz, ale teraz mnie nie ma w Krakowie.
Co do reszty jego "kariery" duszpasterskiej to jest dla mnie dziwna sprawa o tyle, że w przypadku wielu ...

Podejrzewam, że podałeś przykład oderwany jednak od rzeczywistości, bowiem nie znalazłem oboczności ww nazwisk na formę z końcówką -icz.


Mi cały czas chodziło o rody mieszczańskie. Te przykłady (wybrane z wielu jeszcze innych) są jak najbardziej autentyczne, dotyczą moich mieszczańskich ...

No dobra, ale tu omawiamy sprawę z późnego wieku XVIII i tego właśnie okresu dotyczą przywołane przeze mnie przykłady. Swoją drogą ich tatarskość wydaje mi się być mocno dyskusyjna.

Ale wracając do meritum:
Wczoraj szukałem sobie co nieco w Jagiellonce i rzuciłem okiem do w/w książki. Księdza ...

Wysnuwanie tak daleko idących wniosków z samej tylko postaci nazwiska jest zdecydowanie nieuzasadnione .
Nazwiska tego typu spotykam masowo wśród mieszczaństwa, nierzadko urobione od wcześniej używanej postaci (np Bułak->Bułakiewicz, Mężyk->Mężykiewicz, Zięba->Ziębowicz).
"Szlachetniejsze" nazwisko ...

Jeśli chodzi o ustalenie losów w/w księdza (od kiedy był na parafii i skąd tam się wziął) - mam pewną sugestię, jednak pod warunkiem, że w tamtym okresie Mstyczów należał to diecezji krakowskiej. Czy to założenie jest poprawne? Bo z tego co widzę, to do Krakowa my dość niedaleko :)
W takim wypadku ...

oskar702 pisze: Wydaje mi się poza tym że ksiądz zwykle z wyższego stanu (chyba?) pochodził

Znam masę księży z rodzin mieszczańskich, także w XVIII wieku. Czy to już wyższy stan?

W mojej rodzinie był taki przypadek, że ksiądz, zanim jeszcze nim został miał żonę i trzech synów i dopiero po jej śmierci wstąpił do seminarium, święcenia otrzymał w wieku około 56 lat.
Może i w tym przypadku była podobna sprawa?