Nazwisko: Szyłejko

[Komentarze]

Wątek ten zawiera informacje na temat <A HREF="index.php?name=Nazwiska&file=index&nid=15863&ez=2 target=_top">tego nazwiska</A> i osób je noszących

[Michał_Zieliński]

Poszukuje wszelkich informacji o rodzie Szyłejków herbu Kalinowa, pochodzących z powiatu święciańskiego / oszmiańskiego. Poniżej zamieszczam wywód szlachectwa tej rodziny z 1805 r.

WYWÓD FAMILII URODZONYCH z Zaborowa
SZYŁEJKÓW
herbu Kalinowa

Roku Tysiąc Osiemset Piątego Miesiąca Junij Dwunastego Dnia

Przed nami Jerzym Putkamerem Marszałkiem Powiatu Telszewskiego, pełniącym urząd Guberńskiego prezydującym, oraz deputatami ze wszystkich powiatów Guberni Litewsko-Wileńskiej do przyjmowania i roztrząsania wywodów szlacheckich obranymi, złożony został wywód rodowitości szlacheckiej Familii Urodzonych z Zaborowa Szyłejków (herbu Kalinowa), przez który gdy się okazało, że ta familia od dawnych czasów w Wielkim Księstwie Litewskim prerogatywami szlacheckimi zaszczycona w biegu swoim przyzwoitych stanowi używała godności i różne miała nadania dóbr ziemskich za odbywane służby wojenne z wiernością dla Tronu i przychylnością dla Kraju, a mianowicie

Stanisław i Mikołaj Szyłejkowie za przywilejem Najjaśniejszego Króla Polskiego Stefana niemało mieli włók gruntu tak ludźmi osiadłego jako i nieosiadłego w Powiecie Oszmiańskim leżącego, jako to niezawodną przyniosła pewność kopia listu podawczego 1619 roku Marca 30 datowana a 1797 8bra 6 dnia w Ziemstwie Powiatu Zawilejskiego aktykowana. Z tej familii pochodzący a do niniejszego wywodu za protoplastę wzięty Krzysztof z Zaborowa Szyłejko possydował po przodkach swoich majętność ziemną w powiecie oszmiańskim leżącą, Jukiszki nazywającą się, i onę zostawił prawem naturalnej sukcesji synom czterem: Janowi, Hieronimowi, Aleksandrowi i Adamowi. Z których Jan z działu między braćmi otrzymawszy część dóbr ojczystych Jukiszek y drugą od brata od brata swego Hieronima nabywszy zawiódł oną wespół z żoną swoją prawem zastawnym Janowi Dalińskiemu , o czem dało wiedzieć toż prawo zastawne Jana i Katarzyny z Kościuszków Szyłejków na majętność Jukiszki i na grunta z osadą jedną zowiącą się Jałejkiszki urodzonemu Janowi Dalińskiemu i małżonce jego w roku 1666 Augusta 6 dane, a 1667 Junij 13 Trybunale Wielkim Litewskim przyznane razem z intromisją w tymże Trybunale zeznaną, później zaś takowy majątek prawem wieczystym wybył urodzonemu Jerzemu i Alojzie z Mackiewiczów Szyłejkom jak o tem upewnił kwit jego na przynane prawa wydany i w 1797 8bra 12 w Ziemstwie Zawilejskim aktykowany.

Tenże Jan Krzysztofowicz z Zaborowa Szyłejko wedle świadectwa testamentu żony jego Katarzyny z domu Kościuszkównej Szyłejkowej 1683 Xbra 24 czynionego i do akt ziemskich powiatu zawilejskiego 1797 8bra 6 wprowadzonego miał syna Stanisława. Drugi syn Krzysztofa Hieronim Szyłejko zszedł bezpotomny. Trzeci zaś Krzysztofowicz Aleksander Szyłejko mając w równej części wydzielony z braćmi swoimi majątek po rodzicach pozostały Jukiszki spłodził syna Kazimierza, o którym oprócz poświadczenia metryki chrzestnej pod rokiem 1704 Marca 9 zaprodukowanej i sepultury jego 1753 roku Februaryi 27 zapisanej dostateczne uczyniły przekonanie. 1753 Maja 12 datowany tegoż roku i miesiąca w Trybunale Litewskim przyznany dokument asekuracyjny oraz korrobracyjny od Aleksandra Szyłejki i Heleny z Korejwów Szyłejkowej małżonków urodzonemu Józefowi Soroce strażnikowi oszmiańskiemu wydany i list kwitacyjny od Wincentego i Krystyny Koprowskich temuż Józefowi Soroce wydany w 1797 8bra 6 do akt ziemskich zawilejskich wyprowadzony.

Pomieniony Kazimierz Aleksandrowicz z Zaborowa Szyłejko wydał światu synów pięciu: Dominika komornika oszmiańskiego, Jakub cześnika, Jerzego rotmistrza zawilejskiego, Józefa i Michała, którzy koleją sukcesji possydowali i possydują też same dobra po przodkach swoich spadłe Jukiszki zwane oraz z własnego nabycia posiadają majątek Bujwidy alias Słobodziszki podobnie w powiecie oszmiańskim sytuowany, o czem następne dowody i pisma wyjaśniły, a naprzód 1762 Apryla 23 datowany a 1777 Apryla 8 w Trybunale Głównym aktykowany ekstrakt prawa wieczysto przedażnego na Bujwidy alias Słobodziszki, od Jakuba i Marcjanny z Bohdziewiczów Kuleszów oboźnych powiatu upickiego Józefowi i Michałowi braciom rodzonym Szyłejkom wydanego; powtóre 1787 Maja 22 dnia list na instancję Dominika Szyłejki komornika oszmiańskiego do dóbr urodzonego Bielikowicza rotmistrza brasławskiego; po trzecie 1763 Januara 23 pozew od Jakuba cześnika i Dominika komornika Szyłejków po urodzonego Tyszkiewicza; po czwarte 1789 Marca 31 dekret inkwizycyjny w sprawie urodzonych Józefaty matki Ignacego syna Godyckich oraz Jakuba cześnika, Dominika komornika i Jerzego Szyłejków interso rodzinnych z urodzoną Kunegundą z Matysewiczów Ruszczycową starościną w Grodzie Oszmiańskim ferowany; po piąte 1790 Januara 28 list testymonialny urzędowy od Antoniego Hryniewicza sądziego ziemskiego województwa trockiego o niedojściu aktów inkwizycji urodzonym Godyckim i Szyłejkom wydany; po szóste 1794 Februaryi 5 kredens na rotmistrzostwo powiatu Zawilejskiego Jerzemu Szyłejce przez chorążego tegoż powiatu Ignacego Oskierki dany; i po siódme 1745 Julji 25 Jakuba a 1752 Apryla 13 Jerzego Kazimierzowicza Szyłejków metryki chrztu z kościoła parafii kołtyniańskiej wyjąte.

Na ostatek zwracając się do czwartego syna protoplasty Krzysztofa z Zaborowa Szyłejki – Adama, ten także z działu między braćmi Janem, Hieronimem i Aleksandrem uczynionego posiadając część ojczystej majętności Jukiszki spłodził synów trzech: Franciszka, Józefa i Tomasza. Z tych Franciszek zszedł bezpotomnie, Józef drugi syn Adama miał synów trzech Dominika, który szedłszy w stan duchowny był proboszczem wierzbołowskim, Mateusza oraz Ignacego wywodzących się, którzy otrzymawszy koleją sukcesji po rodzicach swych nieraz rzeczony majątek Jukiszki wyprzedali ony wiecznością urodzonym Stanisławowi i Teodorze Chaleckim sędziom grodzkim wileńskim, o czem zaświadczyło też ich prawo przedażne 1775 Marca 12 datowane et eorundem 20 w ziemstwie wileńskim przyznane oraz za onym intromisja 1775 Marca 30 czyniona, a tegoż roku Apryla 6 w Grodzie Oszmiańskim zeznana.

Z wywodzących się Mateusz Józefowicz Szyłejko po wybyciu ojczystego majątku wespół z żoną swoją Rozalią z domu Błażewiczów nabył drugi takoż w powiecie oszmiańskim Grodziszki nazwany, od urodzonego Antoniego Ostroucha według dowodu wieczystego prawa 1793 8bra 17 datowanego, a nazajutrz w Ziemstwie Wileńskim przyznanego oraz intromisji tegoż roku 9bra 8 czynionej a 1794 Marca 3 w Ziemstwie Zawilejskim zeznanej, i ma razem z sobą wywodzących się synów trzech Andrzeja, Dominika i Marcina. Ignacy zaś brat jego ma synów dwóch, takoż wywodzących się Krzysztofa i Jerzego. Następnie Tomasz, trzeci syn Adama a brat wyżej rzeczonych Franciszka i Józefa z Zaborowa Szyłejko był ojcem synów dwóch Michała, którego synowie Ludwik i Jan wywodzący się oraz Andrzeja którego takoż synowie Kazimierz i Maciej składają ten wywód ku przekonaniu czego złożone było 1785 Apryla 2 datowane eorundem 5 dnia w Grodzie Oszmiańskim przyznane prawo wieczyste przedażne na folwark Jukiszki od Anny z Bukowskich Andrzejowej Szyłejkowej, matki Kazimierza i Macieja synów oraz Jana Michałowicza synowca Szyłejków, urodzonym Stanisławowi i Teodorze Chaleckim starostom pruselskim wydane, wespół z intromisją tegoż roku Apryla 9 dnia czynioną a 11 eorundem w Ziemstwie Oszmiańskim zeznaną.

Na fundamencie przeto takowych zaprodukowanych dowodów rodowitość szlachecką Familii Urodzonych z Zaborowa Szyłejków probujących My, zastępca Marszłka Guberńskiego i Deputaci Powiatowi stosownie do przepisów w dyplomacie pod rokiem 1785 najłaskawiej szlachcie nadanym wyrażonych, niemniej też pilnując się prawideł w ukazach Rządzącego Senatu Rządowi Guerńskiemu Litewsko-Wileńskiemu przesłanych, familię urodzonych a mianowicie wywodzących się Jakuba cześnika oszmiańskiego i Jerzego rotmistrza zawilejskiego Kazimierzowiczów, Mateusza z synami Andrzejem, Dominikiem i Marcinem, a Ignacego z synami Krzysztofem i Jerzym Józefowiczów, tudzież Ludwika i Jana Michałowiczów oraz Kazimierza i Macieja Andrzejewiczów z Zaborowa Szyłejków za rodowitą i starożytną szlachtę polską uznajemy, ogłaszamy i onych na mocy ukazu 1804 Maja 5 nastałego do księgi Szlachty Guberni Litewsko-Wileńskiej Klasy Pierwszej zapisujemy.

Działo się na sesji Deputacji Wywodowej Szlacheckiej Guernii Litewsko-Wileńskiej w Wilnie.