Czy ktoś z Państwa mógłby mi odpowiedzieć czy parafia Glinianka została całkowicie zindeksowana?
Niestety autorka indeksów nie odpowiada na moje pytania-więc nie wiem czy one do niej docierają?
Od dłuższego czasu nic z tej parafii się nie pojawia nowego, a ona nadal wisi w zasobach indeksowanych.Interesuję się tą parafią bo moi przodkowie tam mieszkali.Nie pytałabym, gdyby nie luki w latach.Nie wiem czy np lata 1816-1825 nie zachowały się, czy będą dopiero indeksowane?
Byłabym wdzięczna za odpowiedź.
Danka
Parafia Glinianka
Moderatorzy: maria.j.nie, elgra, Galinski_Wojciech
Witam,
Materiały cały czas są indeksowane. Informacje na temat zachowanych unikatów są tu http://www.diecezja.waw.pl/plik.php?name=3058.pdf
pozdrawiam,
J. Okulus
Materiały cały czas są indeksowane. Informacje na temat zachowanych unikatów są tu http://www.diecezja.waw.pl/plik.php?name=3058.pdf
pozdrawiam,
J. Okulus
"Nie podam ręki nikomu kto nie wie jak jego prababka z domu" - M. Wańkowicz
Przy okazji - w czasie Powstania Styczniowego działo się trochę w okolicach Glinianki i jakby ktoś przypadkiem natrafił w tych metrykach na jakieś zgony w 1863 r., związane z bitwami, to może niech da znać?
Tu jest cały akapit o powstaniu w Gliniance i okolicach:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Glinianka_ ... zowieckie)
Nie wiadomo czy akurat w parafii Glinianka będzie jakiś ślad, ksiądz zapytany nie wiedział nic na ten temat, może w tej parafii nie byli chowani, tylko sąsiedniej Wiązowna, tak nawet by wynikało. Ale - ku uwadze.
cytat z Wikipedii:
"Glinianki nie ominęło powstanie styczniowe. Już 3 marca 1863 roku między nią a Porębami doszło do potyczki pomiędzy liczącym około 300 powstańców oddziałem płk. Ziemomysła Kuczyka, a 500 osobową grupą żołnierzy carskich z kostromskiego pułku piechoty pod dowództwem Rejnthala, wspieraną przez sotnię kozacką. Wobec znacznej przewagi liczebnej wroga, Polacy wycofali się w kierunku Karczewa. Wkrótce, we wsi Glinki zostali zaatakowani przez Rosjan, jednak korzystając z dogodnych pozycji, stawili twardy opór i, przy stratach własnych w liczbie 15 zabitych i rannych, odparli nieprzyjaciela, który utracił 40 żołnierzy i wycofał się do Karczew. Oddział płk Kuczyka przeprawił się po lodzie przez Wisłę, a następnego dnia został rozbity pod Górą Kalwarią, a sam dowódca został ranny.
25 maja 1863 roku w Rudce pod Glinianką oddział partyzantów pod dowództwem mjr. Józefa Jankowskiego zaatakował carski konwój ze 180 rekrutami, maszerujący traktem uściługskim (dzisiejsza Szosa Lubelska) od strony Dęblina. Mimo przewagi Rosjan, udało się ich pokonać, odbijając 40 poborowych. Pozostała część konwoju rozpoczęła ucieczkę w kierunku Warszawy. Podczas starcia Polacy utracili 6 żołnierzy i 4 rekrutów, 8 ludzi zaś zostało rannych. Wróg natomiast stracił 36 żołnierzy, jednego oficera, a 8 osób odniosło rany. Poległych powstańców pochowano na cmentarzu w Wiązownie. Mszę świętą w ich intencji odprawił ówczesny proboszcz Franciszek Banaszewski. Ku ich pamięci stoi dziś przy Szosie Lubelskiej, kilkadziesiąt metrów za zakrętem do Żanęcina drewniany krzyż.
Jednym z ostatnich epizodów powstania styczniowego była próba pojmania przez Kozaków siedmiu partyzantów 23 stycznia 1864 roku nad Świdrem, być może w Mlądzu[24]. Jeden z nich podjął heroiczną próbę stawienia wrogowi oporu, zabijając czterech nieprzyjaciół, jednak ostatecznie sam poległ. Pozostałą szóstkę wzięto do niewoli i osadzono w forcie na Pradze w Warszawie."
Łucja
Tu jest cały akapit o powstaniu w Gliniance i okolicach:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Glinianka_ ... zowieckie)
Nie wiadomo czy akurat w parafii Glinianka będzie jakiś ślad, ksiądz zapytany nie wiedział nic na ten temat, może w tej parafii nie byli chowani, tylko sąsiedniej Wiązowna, tak nawet by wynikało. Ale - ku uwadze.
cytat z Wikipedii:
"Glinianki nie ominęło powstanie styczniowe. Już 3 marca 1863 roku między nią a Porębami doszło do potyczki pomiędzy liczącym około 300 powstańców oddziałem płk. Ziemomysła Kuczyka, a 500 osobową grupą żołnierzy carskich z kostromskiego pułku piechoty pod dowództwem Rejnthala, wspieraną przez sotnię kozacką. Wobec znacznej przewagi liczebnej wroga, Polacy wycofali się w kierunku Karczewa. Wkrótce, we wsi Glinki zostali zaatakowani przez Rosjan, jednak korzystając z dogodnych pozycji, stawili twardy opór i, przy stratach własnych w liczbie 15 zabitych i rannych, odparli nieprzyjaciela, który utracił 40 żołnierzy i wycofał się do Karczew. Oddział płk Kuczyka przeprawił się po lodzie przez Wisłę, a następnego dnia został rozbity pod Górą Kalwarią, a sam dowódca został ranny.
25 maja 1863 roku w Rudce pod Glinianką oddział partyzantów pod dowództwem mjr. Józefa Jankowskiego zaatakował carski konwój ze 180 rekrutami, maszerujący traktem uściługskim (dzisiejsza Szosa Lubelska) od strony Dęblina. Mimo przewagi Rosjan, udało się ich pokonać, odbijając 40 poborowych. Pozostała część konwoju rozpoczęła ucieczkę w kierunku Warszawy. Podczas starcia Polacy utracili 6 żołnierzy i 4 rekrutów, 8 ludzi zaś zostało rannych. Wróg natomiast stracił 36 żołnierzy, jednego oficera, a 8 osób odniosło rany. Poległych powstańców pochowano na cmentarzu w Wiązownie. Mszę świętą w ich intencji odprawił ówczesny proboszcz Franciszek Banaszewski. Ku ich pamięci stoi dziś przy Szosie Lubelskiej, kilkadziesiąt metrów za zakrętem do Żanęcina drewniany krzyż.
Jednym z ostatnich epizodów powstania styczniowego była próba pojmania przez Kozaków siedmiu partyzantów 23 stycznia 1864 roku nad Świdrem, być może w Mlądzu[24]. Jeden z nich podjął heroiczną próbę stawienia wrogowi oporu, zabijając czterech nieprzyjaciół, jednak ostatecznie sam poległ. Pozostałą szóstkę wzięto do niewoli i osadzono w forcie na Pradze w Warszawie."
Łucja
-
Pieniążek_Stanisław
- Posty: 923
- Rejestracja: pt 14 lip 2006, 15:34
- Lokalizacja: Gdynia
-
Joanna_Lewicka
- Posty: 653
- Rejestracja: ndz 23 wrz 2012, 07:29
- Lokalizacja: Poznań
