Proszę serdecznie o sprawdzenie nazwisk
Tchorz (nie "Tchórz" :ppp)
Andrzejczuk
Bawolski
Senktas
Balas
Kaniewski
Sychowicz
Pozdrawiam:)
Pochodzenie nazwisk (cz.6)
Moderatorzy: maria.j.nie, elgra, Galinski_Wojciech
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam 
Okoński 1644 - od nazwy miejscowej Okunin (warszawskie, gmina Skrzeszew).
Pagórek - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.
Pułaski - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica).
Półtorak 1669 - od półtora ‘jeden i pół’; od półtorak ‘rodzaj miodu pitnego; szeroki wóz’;
Pułtorak - od półtora ‘jeden i pół’.
Puławski - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).
Seweryński - od imienia Seweryn, pochodzenia łacińskiego; Severinus jest formą wtórną w stosunku do Severus utworzoną przy użyciu przyrostka inus. W Polsce imię notowane od XIV wieku.
Siudmak - od siódmy.
Zimmermann - od niemieckiej nazwy osobowej Zimmermann, ta od Zimmermann ‘cieśla’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Andrzejczuk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.
Balas 1652 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy bal , por. prasłowiańskie balji ‘czarownik, znachor’, bal ‘kloda, zwój płótna’, imię Baltazar; na południu Polski też pochodzenia węgierskiego.
Bawolski - od bawół ‘duże zwierzę podobne do bydła domowego’.
Kaniewski 1498 - od nazwy miejscowej Kaniewo (włocławskie, gmina Lubraniec).
Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Senktas – nie znalazłam
Sychowicz - od nazw osobowych na Szy-, typu Szymon lub od staropolskiego szych, gwarowego sych ‘złota lub srebrna nić w tkaninie’.
Tchorz - od tchórz, ze staropolskiego tchórz ‘człowiek strachliwy; ssak drapieżny z rodziny kun’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Okoński 1644 - od nazwy miejscowej Okunin (warszawskie, gmina Skrzeszew).
Pagórek - od pagór, pagórek ‘wzniesienie, góra’.
Pułaski - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica).
Półtorak 1669 - od półtora ‘jeden i pół’; od półtorak ‘rodzaj miodu pitnego; szeroki wóz’;
Pułtorak - od półtora ‘jeden i pół’.
Puławski - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).
Seweryński - od imienia Seweryn, pochodzenia łacińskiego; Severinus jest formą wtórną w stosunku do Severus utworzoną przy użyciu przyrostka inus. W Polsce imię notowane od XIV wieku.
Siudmak - od siódmy.
Zimmermann - od niemieckiej nazwy osobowej Zimmermann, ta od Zimmermann ‘cieśla’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Andrzejczuk - od imienia Andrzej. Imię pochodzenia greckiego, od anér, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andrónikos. Imię notowane w Polsce od XII wieku też jako Jędrzej, Ondrzej.
Balas 1652 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy bal , por. prasłowiańskie balji ‘czarownik, znachor’, bal ‘kloda, zwój płótna’, imię Baltazar; na południu Polski też pochodzenia węgierskiego.
Bawolski - od bawół ‘duże zwierzę podobne do bydła domowego’.
Kaniewski 1498 - od nazwy miejscowej Kaniewo (włocławskie, gmina Lubraniec).
Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Senktas – nie znalazłam
Sychowicz - od nazw osobowych na Szy-, typu Szymon lub od staropolskiego szych, gwarowego sych ‘złota lub srebrna nić w tkaninie’.
Tchorz - od tchórz, ze staropolskiego tchórz ‘człowiek strachliwy; ssak drapieżny z rodziny kun’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
-
JacekZagańczyk
- Posty: 1
- Rejestracja: czw 14 cze 2012, 09:50
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam
Zagańczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.
Makedoński - od nazwy miejscowej Macedonia, dawniej też Makedonia.
Wielgos - od wielki, ze staropolskiego też wieliki, wieligi, wielgi. [/i]
Siwak 1797 - od siwy ‘białoszary, niebieskofioletowy’ .
Liszcz - od liszeć ‘stawać się lichym’, od staropolskiego liszyć (się) ‘unikać, wystrzegać się’, liszaj ‘wykwit skórny’, też liszka ‘lis’.
Soch 1377 - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław
Mierzwa 1572 od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.
Wielachowski - od imion złożonych typu Wielimir, Wielisław, też od wiele.
Witkowski 1387 od nazw miejscowych Witkowice, Witków (kilka wsi).
Preus - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Zagańczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.
Makedoński - od nazwy miejscowej Macedonia, dawniej też Makedonia.
Wielgos - od wielki, ze staropolskiego też wieliki, wieligi, wielgi. [/i]
Siwak 1797 - od siwy ‘białoszary, niebieskofioletowy’ .
Liszcz - od liszeć ‘stawać się lichym’, od staropolskiego liszyć (się) ‘unikać, wystrzegać się’, liszaj ‘wykwit skórny’, też liszka ‘lis’.
Soch 1377 - w grupie nazwisk pochodzących od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’; w pochodnych też od imion na So-, typu Sobiesław
Mierzwa 1572 od mierzwa ‘pognieciona słoma; odchody zwierzęce’.
Wielachowski - od imion złożonych typu Wielimir, Wielisław, też od wiele.
Witkowski 1387 od nazw miejscowych Witkowice, Witków (kilka wsi).
Preus - od perki ‘ziemniaki’, perkać ‘wrzeć’, od imienia Peregrinus.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
-
Wilanowski
- Posty: 3
- Rejestracja: śr 18 wrz 2013, 19:08
Witam.
Bardzo proszę o sprawdzenie następujących nazwisk:
-Reczek.
-Reczkowski.
-Piszczek.
-Sowa.
-Wierzbicki.
-Rempała.
-Iwaniec.
-Wołek.
-Cich.
-Duraczyński.
-Pękala.
-Knapik.
-Cetera.
-Łątka.
-Kucharzyk.
-Kozik.
-Sikora.
-Sułowski.
-Zbylut.
-Bajorek.
-Kopek.
-Karnia.
-Zabawa.
-Kieć.
-Nawoj/Nawój.
-Wielgus.
-Łuszcz.
-Siatka.
-Sówka.
-Damijan. (Poprawna pisownia we wszystkich metrykach i nazwisko to występuje w takiej formie do dziś w okolicach mych przodków, bo może być mylone z Damian.)
-Sówka.
-Mikrut.
Większość nazwisk ma pochodzenie chłopskie, chociaż kilka jest szlacheckich (Sułowski, Wierzbicki, Zabawa ...), stąd też pewnie nie za wiele danych może być. Ale będę ogromnie wdzięczny za każdą z nich.
Pozdrawiam. Serdecznie.
Mateusz.
Bardzo proszę o sprawdzenie następujących nazwisk:
-Reczek.
-Reczkowski.
-Piszczek.
-Sowa.
-Wierzbicki.
-Rempała.
-Iwaniec.
-Wołek.
-Cich.
-Duraczyński.
-Pękala.
-Knapik.
-Cetera.
-Łątka.
-Kucharzyk.
-Kozik.
-Sikora.
-Sułowski.
-Zbylut.
-Bajorek.
-Kopek.
-Karnia.
-Zabawa.
-Kieć.
-Nawoj/Nawój.
-Wielgus.
-Łuszcz.
-Siatka.
-Sówka.
-Damijan. (Poprawna pisownia we wszystkich metrykach i nazwisko to występuje w takiej formie do dziś w okolicach mych przodków, bo może być mylone z Damian.)
-Sówka.
-Mikrut.
Większość nazwisk ma pochodzenie chłopskie, chociaż kilka jest szlacheckich (Sułowski, Wierzbicki, Zabawa ...), stąd też pewnie nie za wiele danych może być. Ale będę ogromnie wdzięczny za każdą z nich.
Pozdrawiam. Serdecznie.
Mateusz.
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam
Daab - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).
Damijan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.
Łuszcz 1454 - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszcz ‘roślina, szelążnik’.
Siatka 1672 - w grupie nazwisk pochodzących od sieć ‘narzędzie do połowu ryb i ptaków wykonane ze sznurka wiązanego w oczka’; w pochodnych też od imienia Sieciech; od siatka.
Sówka - od sowa ‘ptak’.
Mikrut - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.
Nawój - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.
Wielgus - od wielki, ze staropolskiego też wieliki, wieligi, wielgi.
Reczek - od raczyć lub od rak.
Reczkowski 1393 - od nazw miejscowych Raczkowo, Raczki, Raczkowice (kilka wsi).
Reczkowski 1764 (Pom) - od raczyć lub od rak.
Piszczek 1390 - od pisk, piszczeć ‘wydawać cienki, przenikliwy głos’; od staropolskiego piszczek ‘grający na piszczałkach’.
Sowa 1404 od sowa ‘ptak’.
Wierzbicki 1488 - od nazw miejscowych Wierzbica, Wierzbice (częste).
Rempała - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.
Iwaniec 1427 - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.
Wołek 1423 - od wół ‘kastrowany baran’, też od podstawy Wol-.
Cich 1584 - od cichy.
Duraczyński - od staropolskiego dur ‘szaleństwo’, durować ‘szleć’ lub od dura ‘dziura’.
Pękala 1371 - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.
Knapik 1617 - od staropolskiego Knap ‘tkacz, sukiennik’.
Cetera 1664 - od rumuńskiego cetera ‘cytra’, ceterás ‘skrzypce’.
Łątka 1374 - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.
Kucharzyk 1622 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy kuch-, por. staropolskie kuch ‘rodzaj placka’, kuchnia, kuchta; od kucharz.
Kozik - od koza.
Sikora 1389 - od sikora ‘gatunek ptaka’.
Sułowski 1448 - od nazw miejscowych Sułów, Sulów, Sulewo (kilka wsi).
Zbylut - od imienia złożonego Zbylut, notowanego od XII wieku.
Bajorek - od bajor, bajoro ‘bagno, błoto’.
Kopek 1721 - od kopać, kopa ‘sterta, kupa’; od staropolskiego kopacki ‘człowiek związany z kopaniem’.
Karnia 1599 - od podstawy karn-, por. karny ‘posłuszny’, z prasłowiańskiego ‘okaleczony, kaleki’.
Kieć - od kiec, kiecka ‘suknia’, też ‘ptak derkacz’.
Nawoj 1369 - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.
Scheja[, Szeja /b] - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Saj-, Szaj, por. imię Isaj w dawnej Polsce wschodniej, dawne saja ‘mańkut’, saja, szaja ‘tkanina jedwabna’, niemieckie nazwy osobowe na Schei-.
Wilanowski 1662 - o d nazwy miejscowej Wilanowo (białostockie, gmina Mielnik), Wilanów (kilka wsi) lub od nazwiska Wilamowski.
Zabawa - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Daab - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).
Damijan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.
Łuszcz 1454 - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszcz ‘roślina, szelążnik’.
Siatka 1672 - w grupie nazwisk pochodzących od sieć ‘narzędzie do połowu ryb i ptaków wykonane ze sznurka wiązanego w oczka’; w pochodnych też od imienia Sieciech; od siatka.
Sówka - od sowa ‘ptak’.
Mikrut - od mikro- w wyrazach złożonych ‘drobny, mały’.
Nawój - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.
Wielgus - od wielki, ze staropolskiego też wieliki, wieligi, wielgi.
Reczek - od raczyć lub od rak.
Reczkowski 1393 - od nazw miejscowych Raczkowo, Raczki, Raczkowice (kilka wsi).
Reczkowski 1764 (Pom) - od raczyć lub od rak.
Piszczek 1390 - od pisk, piszczeć ‘wydawać cienki, przenikliwy głos’; od staropolskiego piszczek ‘grający na piszczałkach’.
Sowa 1404 od sowa ‘ptak’.
Wierzbicki 1488 - od nazw miejscowych Wierzbica, Wierzbice (częste).
Rempała - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.
Iwaniec 1427 - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.
Wołek 1423 - od wół ‘kastrowany baran’, też od podstawy Wol-.
Cich 1584 - od cichy.
Duraczyński - od staropolskiego dur ‘szaleństwo’, durować ‘szleć’ lub od dura ‘dziura’.
Pękala 1371 - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.
Knapik 1617 - od staropolskiego Knap ‘tkacz, sukiennik’.
Cetera 1664 - od rumuńskiego cetera ‘cytra’, ceterás ‘skrzypce’.
Łątka 1374 - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.
Kucharzyk 1622 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy kuch-, por. staropolskie kuch ‘rodzaj placka’, kuchnia, kuchta; od kucharz.
Kozik - od koza.
Sikora 1389 - od sikora ‘gatunek ptaka’.
Sułowski 1448 - od nazw miejscowych Sułów, Sulów, Sulewo (kilka wsi).
Zbylut - od imienia złożonego Zbylut, notowanego od XII wieku.
Bajorek - od bajor, bajoro ‘bagno, błoto’.
Kopek 1721 - od kopać, kopa ‘sterta, kupa’; od staropolskiego kopacki ‘człowiek związany z kopaniem’.
Karnia 1599 - od podstawy karn-, por. karny ‘posłuszny’, z prasłowiańskiego ‘okaleczony, kaleki’.
Kieć - od kiec, kiecka ‘suknia’, też ‘ptak derkacz’.
Nawoj 1369 - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.
Scheja[, Szeja /b] - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Saj-, Szaj, por. imię Isaj w dawnej Polsce wschodniej, dawne saja ‘mańkut’, saja, szaja ‘tkanina jedwabna’, niemieckie nazwy osobowe na Schei-.
Wilanowski 1662 - o d nazwy miejscowej Wilanowo (białostockie, gmina Mielnik), Wilanów (kilka wsi) lub od nazwiska Wilamowski.
Zabawa - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
Witam! Doszły mi jeszcze dwa nazwiska do drzewa. Proszę o etymologię nazwisk: Dejwor i Płomiński.
Dziękuję serdecznie
Dziękuję serdecznie
Pozdrawiam
Grzegorz Wiczewski
Poszukuję informacji o nazwiskach:
Wizła i Półtorak (Gniezno, Czerniejewo, Września),
Wiczewscy (Poznań, Gniezno),
Krajewscy (Wolsztyn, Krajewice, Poznań),
zapraszam na blog:
http://wiczewski.blogspot.com/
Grzegorz Wiczewski
Poszukuję informacji o nazwiskach:
Wizła i Półtorak (Gniezno, Czerniejewo, Września),
Wiczewscy (Poznań, Gniezno),
Krajewscy (Wolsztyn, Krajewice, Poznań),
zapraszam na blog:
http://wiczewski.blogspot.com/
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam
Dejwor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.
Płomiński - od nazwy miejscowej Plomiany (włocławskie, gmina Dobrzyń nad Wisłą).
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Dejwor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.
Płomiński - od nazwy miejscowej Plomiany (włocławskie, gmina Dobrzyń nad Wisłą).
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam
Banach 1761 - od podstawy ban , por. prasłowiańskie banati ‘myć, kąpać’, bania, ban ‘namiastnik turecki’, imę Banadykt (= Benedykt), niemiecka nazwa osobowa Ban; od gwarowego banach ‘nieślubne dziecko’.
Cychowski vel Cechowski – złożenia brak; Cechowski - od nazw miejscowych Czechowo, Czechów (kilka miejscowości); Cychowski – brak w bazie.
Źródło:Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Stando - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.
Stańczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.
Szeluga - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Szelig-, por. niemiecka nazwa osobowa Selig, ta od średnio-wysoko-niemieckiego selich ‘dobry, szczęśliwy’, od gwarowego szeliga ‘drążek’, seligać ‘przesuwać się na pośladkach’; był też herb Szeliga.
Tetko - od niemieckich nazw osobowych Tett, Dett, te od imion złożonych na Theud.
Wikieł - od wikłać, też wichłać ‘plątać, gmatwać’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Banach 1761 - od podstawy ban , por. prasłowiańskie banati ‘myć, kąpać’, bania, ban ‘namiastnik turecki’, imę Banadykt (= Benedykt), niemiecka nazwa osobowa Ban; od gwarowego banach ‘nieślubne dziecko’.
Cychowski vel Cechowski – złożenia brak; Cechowski - od nazw miejscowych Czechowo, Czechów (kilka miejscowości); Cychowski – brak w bazie.
Źródło:Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Stando - od niemieckiej nazwy osobowej Stand, ta od średnio-wysoko-niemieckiego stand ‘wielka beczka’.
Stańczak - od imion złożonych typu Stanisław, Stanimir oraz od stanąć.
Szeluga - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy Szelig-, por. niemiecka nazwa osobowa Selig, ta od średnio-wysoko-niemieckiego selich ‘dobry, szczęśliwy’, od gwarowego szeliga ‘drążek’, seligać ‘przesuwać się na pośladkach’; był też herb Szeliga.
Tetko - od niemieckich nazw osobowych Tett, Dett, te od imion złożonych na Theud.
Wikieł - od wikłać, też wichłać ‘plątać, gmatwać’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch
Ewo! Dziękuję serdecznie.Ewa_Szczodruch pisze:Witam
Dejwor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.
Płomiński - od nazwy miejscowej Plomiany (włocławskie, gmina Dobrzyń nad Wisłą).
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam
Grzegorz Wiczewski
Poszukuję informacji o nazwiskach:
Wizła i Półtorak (Gniezno, Czerniejewo, Września),
Wiczewscy (Poznań, Gniezno),
Krajewscy (Wolsztyn, Krajewice, Poznań),
zapraszam na blog:
http://wiczewski.blogspot.com/
Grzegorz Wiczewski
Poszukuję informacji o nazwiskach:
Wizła i Półtorak (Gniezno, Czerniejewo, Września),
Wiczewscy (Poznań, Gniezno),
Krajewscy (Wolsztyn, Krajewice, Poznań),
zapraszam na blog:
http://wiczewski.blogspot.com/
-
Ewa_Szczodruch
- Posty: 4159
- Rejestracja: ndz 10 gru 2006, 17:22
- Lokalizacja: Toruń
Witam
Ciołek 1325- od cielę.
Florek 1492 - od imienia Florian. Imię znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, Florianus od Florus, od łacińskiego florus ‘kwitnący’.
Gwiazda 1423 - od gwiazda.
Grzegorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.
Kosatka - od podstawy kos-, por. kos ‘ptak z rodziny drozdów’, kosić, kosa.
Kupis 1613 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy kup-, por. kupić, kupa.
Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Mikuła 1392 - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).
Musialski 1709 - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mus-, musz-, por. musieć, muszka, też od niemieckich nazw osobowych Mus, Musch, te od Moyses.
Pędziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.
Smok 1305 - w grupie nazwisk pochodzących od smok ‘mityczny potwór skrzydlaty z ogonem węża’, przenośnie ‘olbrzym’, też od staropolskiego smoczyć ‘zmoczyć’.
Sowizdrzał 1613 - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.
Stasiek - od imion na Sta-, typu Stanisław.
Szalec - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta z średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’; też od szaleć.
Wróbel 1424 - od wróbel, ze staropolskiego wróbl ‘mały ptak z rodziny łuszczaków’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Ciołek 1325- od cielę.
Florek 1492 - od imienia Florian. Imię znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, Florianus od Florus, od łacińskiego florus ‘kwitnący’.
Gwiazda 1423 - od gwiazda.
Grzegorek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.
Kosatka - od podstawy kos-, por. kos ‘ptak z rodziny drozdów’, kosić, kosa.
Kupis 1613 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy kup-, por. kupić, kupa.
Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Mikuła 1392 - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj ( 1369), Mikułaj ( 1399), Nikołaj ( 1203).
Musialski 1709 - w grupie nazwisk pochodzących od podstaw mus-, musz-, por. musieć, muszka, też od niemieckich nazw osobowych Mus, Musch, te od Moyses.
Pędziwiatr - od pędzić ‘szybko biec’, pęd.
Smok 1305 - w grupie nazwisk pochodzących od smok ‘mityczny potwór skrzydlaty z ogonem węża’, przenośnie ‘olbrzym’, też od staropolskiego smoczyć ‘zmoczyć’.
Sowizdrzał 1613 - od sowizdrzał, sowiźrał ‘lekkoduch, awanturnik, błazen’.
Stasiek - od imion na Sta-, typu Stanisław.
Szalec - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta z średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’; też od szaleć.
Wróbel 1424 - od wróbel, ze staropolskiego wróbl ‘mały ptak z rodziny łuszczaków’.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Pozdrawiam cieplutko, Ewa Szczodruch