Pochodzenie nazwiska cz.2 sp !

[Ewa_Szczodruch]

dla Stefana:

Scheffler – niemiecka nazwa osobowa pochodząca od średnio-wysoko-niemieckiego schaffelaere ‘bednarz’.

Teska (bez daty źródłowej) – w grupie nazwisk pochodzących od wschodniosłowiańskiego Tesz-(Ciesz) lub od niemieckich nazw osobowych Tesch, Tes.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo naukowe DWN, Kraków 2001

[Qwaq]

Witam
Mógłbym prosić o wyjaśnienie nazwisk:
Kosmala(Kosmalla)
Muskała(Muskalla)
Nichter
Cencora

[Ewa_Szczodruch]

Witaj

Cencora – nie znalazłam

Kosmala (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Kosma. Imię pochodzenia greckiego, od Kosmas, to od wyrazu kosmos ‘porządek, świat’. W Polsce znane od XIII wieku. Może też od kosmaty, kosmyk.

Kosmalla- brak; możliwa etymologia powyższa.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
c.d.n.

[Ewa_Szczodruch]

ciąg dalszy dla Qwaq

Muskała 1460- od muskać ‘dotykać, całować’.

Muskalla (Śl) (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od muskać ‘dotykać, całować’.

Nichter – nie znalazłam

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo naukowe DWN, Kraków 2001

[kiria]

Witam
Prosze o wyjasnienie nazwisk:
Skrudlik
Honkisz
Byrska/i
Dziekuje
Pozdrawiam

[Ewa_Szczodruch]

Witaj

Byrski - nie znalazłam

Honkisz (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od gonić ‘pędzić, biec’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Hon, Hohn.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

ciąg dalszy nastąpi...

[Ewa_Szczodruch]

ciąg dalszy dla kiria

Skrudlik (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego skrodlić, skrudlić, skrudlić ‘bronować’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo naukowe DWN, Kraków 2001

[Wiesiek14]

Proszę o pochodzenie nazwisk : Watrak , Banach , Markuszewski .

Dziękuję serdecznie Wiesiek

[Michał_D.Wysocki]

BANACH, od podstawy ba-, jak w prasłowiańskim bańati - myć, kąpać się. Możliwa też ścieżka etymologiczna do słowa ban - oznaczającego turamiestnika. W gwarze banacem nazywano nieślubne dziecko, albo dziecko grube i niegrzeczne.
Warto też uwzględnić pochodzenie od imienia Benedykt - 12318 nazwisk w zasobie.

MARKUSZEWSKI - etymologicznie od imienia Marek

[Christian_Orpel]

BANACH - najczesciej od imienia Benedykta lub od gwarowego apelatywu banach " niezgrabny mlodzieniec , niezgrabiasz, drzeciak niegrzeczny, bekart" cf M. Jaracz Nazwiska mieszkancow Kalisza ....


WATRAK : wedlug K. Rymuta od watra " ogien, ognisko".

MARKUSZEWSKI : wedlug K. Rymuta od nazwy miejscowej Markuszewo lub Markuszów .

Pozdrawiam

[agaaa]

Witam, proszę o wyjaśnienie etymologii nazwisk:
-Pobłocki
-Wałaszewski
-Tuczkowski
-Wichrowski

pozdrawiam,
Agata

[kiria]

Witam
Prosze o wyjasnienie nazwisk Handzlik,Witek,Chwałek,Matlak i Szypuła
Pozdrawiam i dziekuje
Paulina

[Ewa_Szczodruch]

Witaj Agato

Pobłocki 1649 – od nazwy miejscowej Pobłocie ( gdańskie, gmina Linia).

Tuczkowski (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od tuczyć ‘czynić tłustym, paść’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo naukowe DWN, Kraków 2001

c. d. n.

[Ewa_Szczodruch]

Witaj Paulino

Chwałek 1390 - w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Chwalimir, Chwalisław lub od chwalić, chwała.

Handzlik 1387 - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Anzelm, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzącego od imienia germańskiego Anselm, a to od ans ‘bóg’ + helm ‘hełm’.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

c. d. n.

[Ewa_Szczodruch]

ciąg dalszy dla Pauliny

Matlak 1647 - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego matwać, matłać ‘gnieść, miąć; plątać, zaciemniać’, też od wschodniosłowiańskiego imienia Matwiej.

Szypuła 1457 – od szypuła, szypułka ‘łodyżka, na której osadzony jest kwiat lub owoc’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo naukowe DWN, Kraków 2001

c. d. n.