Desant Jamiołkowskich Sieniutów na Warszawę

jamiolkowski_jerzy

Jamiołkowscy z mojego krza Sienituów wyjątkowo licznie wybierali migracje do Warszawy
Pierwszym z Jamiołk Świetlik, który trafił do Warszawy był, urodzony w 1742 roku, Stanisław syn Jana (po Antonim) i Jadwigi z Jamiołkowskich. Wiele wskazuje, że wraz z nim do Warszawy wyjechał też urodzony w 1745 roku brat Mateusz (Maciej) czyli potomkowie Jamiołkowskich boruciaków ze Świetlik. W Jamiołkach w latach 30 tych XIX wieku, już jako wdowiec pojawia się Antoni syn Stanisława, który dwukrotnie tu się żeni. W metrykach podawał, że urodził się w Warszawie u Św Krzyża, niestety ze sporym rozrzutem precyzował swój wiek. W zasadzie wszystko jest jasne, wiadomo, że wywodził się z krza boruciaków, do kompletu ciągle mi jednak brak metryki jego warszawskiego chrztu. Zatem rozstrzygnięcie musi pozostać to w sferze hipotez.
Natomiast niewątpliwe metrykalne zdarzenia przentuje niżej. Ze zdarzeń wymieniam tylko śluby, z reguły pomijam chrzty i zgony. Pełniejsza informacje można znaleźć w innych moich opracowaniach. Wyjasniam boruciaki i sieniuty to ten sam kierz tyle że (dla rozróżnienia) od XVII wieku pochodzą od innych braci. W Warszawie wchodzili w matrymonialne związki z innymi rodzinami. Data na wstępie notek oznacza rok w którym był ślub.
Uznałem że warto te informacje na forum przedstawić , może komuś będą przydatne
1834 Marynna, służąca urodzona ok 1806 r., córka Macieja (z boruciaków) i Maryanny Dąbrowskiej ślub z Michałem Rusieckim,
1846 Katarzyna, urodzona w 1828 r. córka Józefa Benedykta i Maryanny Leśniewskiej Sieniuczanka, za Józefa Jaworskiego czeladnika grzebieniarskiego,
1856 Walenty grzebieniarz urodzony w 1822 r. syn Józefa Benedykta i Maryanny Leśniewskiej, Sieniuta, ślub (około 1855 r.) z Franciszką Świątkowską (z nią miał syna Jana Lucyana ur w 1855, o którego dalszych losach nic nie wiadomo), po jej zgonie ożenił się z Józefą Selwińską. Walenty był najpierw strażnikiem Głównego Domu Badań; tak go, w 1855 r., zapisano w akcie chrztu jego syna Juliana Lucjana. Nigdzie nie znalazłem informacji o tej instytucji. W późniejszych zapisach występuje jako grzebieniarz, a następnie garbarz. Zmarł w 1910r., jego żona Józefa w 1896 Powązki kwatera T, jego syn Franciszek Antoni (zapisano obywatel Koła) ożenił się w 1898 z w Warszawie z 17 letnią Władysława Bachdach (Bagdach), zmarł w 1917r., grób Powązki T . Ich córką była ur w 1904 roku Regina . W 1907 roku urodził się syn Eligiusz.
W 1897 roku córka Walentego i Józefy Marta Maria (33 lata) wyszła z Jana Piotra Kaczyńskiego.
Jako Sieniuta pisała się (min w nekrologu Kuriera Warszawskiego z 1923 roku) pierworodna córka Walentego i Józefy Julia Maryanna. Była dwukrotnie zamężna, po raz pierwszy przed 1885 rokiem z rzeźnikiem Janem Teodorem Bobolą (i).(ich syn Wacław Bernard ożenił się w 1911 roku z Hieronimą Umięcką). Po jego śmierci Jana Julia powtórnie wyszła (przed 1892 rokiem) za mąż za Walentego Śniadowskiego.
Z przydomkiem,Sieniuta pochowana jest także na Powązkach (1919 rok) córka Felicja, która wyszła za mąż za obywatela Koła (tu przedmieście Warszawy) Ludwika Bartłomieja Szlupowicza
1857 Anna urodzona w 1828 r. córka Benedykta i Maryanny Bruszewskiej Sieniuczanka, ślub z Antonim Przyłuskim czeladnikiem koszykarskim,
1858 Józefa, urodzona w 1825 r. córka Benedykta i Maryanny Bruszewskiej Sieniuczanka z Michałem Roszkowskim. Ponownie w 1877 r. wyszła za Michała Hypszera majstra tokarskiego, była wtedy handlarką.
1863 w parafii Św. Krzyża miał miejsce ślub Sieniuczanki Maryanny córki Józefa Benedykta i Maryanny Leśniewskiej z czeladnikiem garbarskim Feliksem Włodarskim. W dokumencie ślubu zapisano, że mieszkała przy ul. Szkolnej. Świadkiem ślubu był brat Walenty. Feliks zmarł w 1869 roku i Maryanna w 1873 roku wyszła za Wincentego Widermana, zwolnionego z wojska szeregowca. Mieszkała wtedy na Podwalu.
1869 Julian, urodzony w 1841 r. syn Józefa Benedykta i Maryanny Leśniewskiej Sieniuta, z Ewą Głasińską; najpierw służący a następnie urzędnik kasowy.
1870 Michał, urodzony w 1837 r. syn Benedykta i Maryanny Bruszewskiej, Sieniuta, z Otylią Niewińską. Wcześniej, przed Warszawą, trafił do parafii Puchały gdzie w Wyrzykach był wyrobnikiem, tam się ożenił. Po zgonie żony Anny z Lutostańskich (po pierwszym mężu Milewskiej), przeniósł się wraz z urodzonym 27 września 1865 r. w Wyrzykach synem Stanisławem do Warszawy. (Stanisław został szewcem, ożenił się w 1893 roku z krawcową Józefą Marią Fajgenbaum; w 1894 r urodził im się syn Henryk,
W Warszawie Michał zamieszkał na Twardej pod numerem 1084. 2 Lutego 1870 roku w parafii pw. Wszystkich Świętych wziął ślub z Otylią Niewińską (28 lat) pochodzącą z Godlewa Plewek par. Zuzela. Urodziło się im kilkoro dzieci: Marianna (1870), Ludwik (1873), Ludwika (1875), Michalina (1881), Michalina (1884) ale nie znam ich dalszych losów, poza wyjątkami, takimi jak to że Ludwika w 1904 r. (par. Św Aleksandra) wyszła za obojszczyka ? Franciszka Stefana Antoniewskiego, zaś ur w 1884 roku Michalina wyszła w 1940 roku za mąz za Wacława Olszewskiego,
Po śmierci Otyli (8 maja 1895) ożenił się jeszcze raz - 24 listopada 1895 r. z Maryanną Krawczewską (34 lata) pochodzącą z Naruszewa w powiecie płońskim. Dzięki bezcennej działalności Muzeum Powstania Warszawskiego, poznałem późniejsze losy jego syna Jana oraz wnuka Jerzego Stanisława. Obaj byli żołnierzami powstania warszawskiego. Jan urodził się 25 września 1897 roku w Naruszewie, ożenił się z Zofią Brauman. Zmarł 10 kwietnia 1981 roku. W powstaniu warszawskim walczył w 2 kompanii batalionu Miłosz (zatem głównie na Powiślu i w Śródmieściu). W tym samym oddziale (Miłosz) walczył jego syn, kapral Jerzy Stanisław, pseudonim Jastrząb, urodzony 16 czerwca 1924 w Warszawie.Zginął w powstaniu.
1873 Julianna urodzona w 1842 r. córka Benedykta i Maryanny Bruszewskiej Sieniuczanka, śluby: 1o ok 1870 r. Szymon Nocuń (córka Maryanna Rozalia wyszła w 1889 roku za Wincentego Godlewskiego urodzonego w Wys Mazowiecku) , 2o 1773 r. Jan Sawicki, 3o 1882r. Kazimierz Prusak,
1875 Franciszek urodzony w 1849 r., syn Benedykta i Maryanny Bruszewskiej Sieniuta z Ewą Sadecką, ich córka Michalina wyszła za maż w 1903 roku za kowala Józefa Włodarczyka,
1877 Leopold Adolf, urodzony w 1848r., dorożkarz, syn Piotra i Maryany Rząca Sieniuta z wdową Pauliną Kopka,
1887 Stanisław, urodzony w 1860 r. syn Kacpra Baltazara i Weroniki Kalinowskiej, Sieniuta, z Konstancją Florentyną Kociołkowską,
1898 Paweł, urodzony w 1869 r. żołnierz rezerwy, syn Kacpra Baltazara i Weroniki Kalinowskiej, Sieniuta, z Franciszką Wasilka: został furmanem, co wiadomo z dokumentu urodzin córki Cecyli w 1908 roku w par.Św Stanisława na Woli.
1898 Szymon, urodzony w 1844r. syn Mikołaja i Anny Idźkowskiej, Sieniuta, z Heleną Zielińską, było to jego drugie małżeństwo bowiem w akcie ślubu zapisano: wdowiec po Maryannie Kalinowskiej z Idźk ślub 1868 Najpierw mieszkali w Jamiołkach Świetlikach, tam w 1868 r urodziła im się córka Michalina. Wyjechali do Warszawy po 1870 roku, mieszkali w Sielcu, wtedy pod Warszawą, współcześnie część Mokotowa, był bodaj garncarzem. Z pierwszego małżeństwa min córki Anielę 1876 i Konstancyę 1884
1899 Józef, syn Piotra i Maryanny Kuleszy Sieniuta, (ur. w 1863 r., zmarł w 1907 KW 1907, nr 214, s. 7), żona Stefania Tauer (ślub 1899 r.). Był właścicielem skladu węgla. Ich urodzona w 1900 roku córka Jadwiga Maria wyszła w 1925 r. za Jana Radlińskiego.
A pewnie to nie wszyscy Sieniutowie, którzy trafili do Warszawy. Na pewno byli jeszcze:
-urodzony w 1836 roku Wiktor syna Mikołaja i Anny Idźkowskiej, którego żoną była Helena Dymowską, był zapisywany jako garncarz i majster zdun. Ożenił się w 1864 roku z urodzoną w Warszawie 22 letnia Heleną Dymowską. Chyba się wzbogacił bo w latach 80 tych zapisywany był jako właściciel domu oraz obywatel. Dzięki portalowi genealodzy.pl wiadomo że urodziło im się co najmniej 12 dzieci, z czego 10 córek: Wiktoria Jadwiga (1866) Eleonora (1869), Maryanna (1870), Stanisława (1873) Janina (1877), Józefa (1879), Barbara (1880), Ewa (1881), Zofia (1883) Janina (1887) , Leon Cyprian (1879) i Władysław (1887) – bliźniak Janiny. Helena zmarła w 1902 r (grobowiec na Powązkach).
Córki wyszły za mąż:
-Maryanna w 1901 roku za urzędnika Stanisława Konrada Rettiga urzędnika kolejowego w Sosnowicach? Zmarła w 1910 (grób na Powązkach)
-Zofia w 1904 roku za urzędnika Stanisława Szulczewskiego (grób na Powązkach, wraz z matką)
-Barbara w 1904 roku za urzędnika kolejowego Karola Henryka Klawe (urodzonego w Warszawie), w 1909 urodził się im syn Karol Jan.
-Janina w 1914 roku za Leonarda Karola Olszyńskiego. Mieszkała przy ul Kołowej.
-Wiktoria Jadwiga wyszła za mąz (gdzie?) za Władysława Kosmana, w 1894 roku urodził się im syn Edward, który (zapisane że był ślusarzem) w 1921 roku ożenił się z Zofią Jasieńska. Po zgonie Wiktorii w 1895 (grobowiec na Powązkach) Władysław ożenił się z Emilią Solińską, a po raz kolejny w 1919 roku ze Stefanią Gościmską.
Józefata – choć brak mi dokumentu ślubu – prawdopodobnie wyszła za mąż za nieznanego z imienia Czuballę; na to wskazywałaby tablica leżąca obok grobu siostry(?) Maryanny po mężu Rettig. W nekrologu (KW 1935 nr 296, s. 9). można przeczytać Żona emeryta, b. obywatelka m.st. Warszawy, a podpisani: mąż, córka, syn, zięć. Na nagrobnej tablicy jest jeszcze wymieniona Irena z Czuballów Mieczkowska. zmarła w 1944 roku.
Z Sieniutów był również urodzony w 1861 r. Jan syn Piotra i Maryanny Kulesza. Ten ożenił się w Sokołach z Eleonorą Szleszyńską, ojciec Piotr nie zaakceptował tego małżeństwa, wyjechali do Warszawy. Jan był urzędnikiem kolejowym. Z metryk znalazłem również śluby ich córek:
w 1925 roku Helena (24 lata ur. parafia Św Aleksandra), z Zdzisławem Sikorą mechanikiem; Eleonora wtedy już nie żyła.
w 1928 roku Jadwigi ze Stanisławem Janem Michalikiem,
Do Warszawy wyjechali także Sieniutowie z mojej bezpośredniej linii:
-urodzony w 1816 roku w Gąsówce Skwarkach Piotr (syn Stanisława i Agnieszki Wyszyńskiej), który w 1860 roku ożenił się w Warszawie z wdową Agnieszką z Malewskich Kobylińską i był najpierw służącym a potem właścicielem dorożki (dorożek?) oraz jego bratanek, urodzony w 1848 roku w Roszkach Chrzczonach, Marcin syn Pawła i Julianny Roszkowskiej, który ożenił się w 1881 r. w Warszawie z Maryanną Malicką; a po jej śmierci ożenił się w 1888 roku z Agnieszka Detko; ten był szewcem.
Trafiły do Warszawy także siostry Piotra:
-Barbara; z par. Nawiedzenia NMP pochodzi dokument jej ślubu z 1876 roku , jako już wdowy po szewcu Zabarowskiej, z także szewcem i wdowcem Aleksanderem Rajtarem.
-Antonina ta w 1859 w parafii Św Aleksandra wyszła za wyrobnika Jana Jansona, w 1863 (Jan był już zapisany jako majster ciesielski) urodziła im się córka Anna Magdalena.
Do Warszawy trafił także Bolesław, syn Baltazara po Stanisławie, z drugiego małżeństwa z Joanną Kostro. Bolesław w 1896 roku, w parafii Św. Barbary, ożenił się z Teklą Marią Lewicką (zmarła w 1937). Prawdopodobnie trafił tam wcześniej z rodzicami. Wynikałoby to stąd, że w 1880 roku Anna z Rodowiczów Jamiołkowska, wdowa po Baltazarze, wyszła za mąż za szewca Wojciecha Gabarę. Natomiast córka Baltazara i Anny Władysława wyszła w 1909 roku za mąż za Mariana Ignacego Kalinowskiego
Jakie były przyczyny tego eksodusu, a przede wszystkim kto przetarł ten szlak, kto ich do Warszawy ściągał? Pierwszym mi znanym, który zawarł w Warszawie związek małżeński był urodzony w 1802 roku Mikołaj syn Szymona po Baltazarze. Pełnił służbę wojskową w Warszawie, był podoficerem batalionu saperów. W 1828 roku ożenił się w stolicy z Petronelą Wójcicką. Lecz sądzę, że musiał być przed nim ktoś jeszcze z Sieniutów, kto przetarł szlak do Warszawy, wcześniej tu osiadając. Ale kto nim był nie do końca wiadomo. Najpewniej Boruciaki Stanisław i Mateusz synowie Jana po Antonim.

Sroczyński_Włodzimierz

http://genealodzy.pl/PNphpBB2-printview ... rt-0.phtml

Warakomski · Post autor: **Warakomski** » sob 14 maja 2016, 13:46

Obojszczyk to tapicer
O początkach warszawskiego przemysłu polecam.
http://otworzksiazke.pl/images/ksiazki/ ... skiego.pdf

A tam niespodzianka na str. 209
„Zakłady powozów
Fabryka J. Rentla już w latach pięćdziesiątych XIX w. wysyłała ponad
połowę swej produkcji do Rosji, z zakładów zaś A. Hertla i J. Jamiołkowskiego
prawie 70% wszystkich wytwarzanych pojazdów trafiało także na rynki
rosyjskie”
Sprawdź Jerzy, czy przypadkiem ta luksusowa produkcja wymagająca zatrudnienia fachowców z wielu branż / część występuje w Twoim spisie/ nie była rodzinnym biznesem.
Krzysztof

jamiolkowski_jerzy

Wielkie dzięki za link do lektury i wspaniała informacje !. Co prawda ów Jan nie ma nic wspolnego z moimi Sieniutami ale że kompletuję wszystkich o tym nazwisku jest to informacja bezcenna , poszerzajaca wiedzę o Jamiołkowskich.
Jan to syn Bartłomieja po Ignacym z krza wardasiaków (na 99%, dla potwierdzenia przydałby się test DNA któregoś z męskich potomków z którymi niestety nie mam kontaktu) Wywodzili się Rząc ale pierwotnie w XVI wieku były to Jamiołki Kowale. Z tego krza był wysyp najznaczniejszych Jamiołkowskich w Warszawie.
Jan urodził się w 1830 roku, był majstrem kowalskim , jego żoną była wywodząca się z Bochni Anna Maria Bystrzycka . Jan był raczej tylko mniejszym udziałowcem ale .. Twoja hipoteza że mogło to być działanie rodzinne pośrednio ma sens. Brat Jana Michał ożeniony z Józefą Sikorska był właścicielem dorożek.
A jeszcze wcześniej, w latach 30 tych spokrewniona z nimi Małgorzata Anna, córka Józefa i Tekli z Łubieńskich zmarła w 1835 roku a w akcie zgonu można przeczytać ….pozostawiając wdowcem Antoniego Dąbkowskiego fabrykanta pojazdów
Z moich Sieniutów tylko jedn Piotr miał nikły kontakt z transportem konnym , był właścicielem bodaj tylko jednej dorożki.

Warakomski · Post autor: **Warakomski** » sob 14 maja 2016, 17:25

Nawet jeżeli Jan był tylko udziałowcem to „powozowy interes” pozostał chyba w rodzinie.
Z przełomu wieków:
1894 r. - Najem powozów Stanisław Jamiołkowski ul. Erywańska 7
http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=2920

1914 Jamiołkowski / bez imienia/ ul. Szpitalna 10 – „sprzedaż bryczek, wolantów, kursówek, koszyków dwukółek, oraz fabryka przyjmuje powozy do odnowienia. Wyrabia koła, furgony, platformy itp.”
http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/pl ... t?id=18076

Zastanawiałem się dlaczego ogłoszenia zamieszczają w takich czasopismach jak „ Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne” czy „Romans I Powieść”, ale odpowiedź chyba jest w Kwartalniku historii kultury materialnej – „.. Jamiołkowski produkował specjalnie dla ziemian”
https://books.google.pl/books?id=mPtEAA ... YQ6AEIFzAB
Krzysztof

jamiolkowski_jerzy

Pozostaję w stałej wdzięczności. Stanisław był synem Jana. Jego żona była Maryanna Katarzyna Jaruzelska z Rusi Starej (parafia Sokoły). Interes prowadził w Warszawie ale w niej nie mieszkali.
Większym jednak przedsiębiorcą był pierworodny syn Jana Józef Jan , ten prowadził jakieś interesy na Syberii