Życie w XIX wieku w Polsce nie było łatwe

[witeki]

Życie w XIX wieku w Polsce nie było takie łatwe.



https://www.fotosik.pl/zdjecie/pelne/5e563ff9921f0b50

Witek

[Janiszewska_Janka]

Przepraszam, już milczę

[Robert_Kostecki]

Ciągle popełniamy jeden błąd. A mianowicie, spoglądamy na dawne czasy poprzez pryzmat naszej rzeczywistości. Trzeba pamiętać, że istnieje rozwój cywilizacyjny ludzkości i na jakimś tam etapie rozwój ten był taki, a nie inny. Polska nie odbiegała wtedy w stosunkach społecznych od innych państw. To jest swoista pułapka stawiana przez demagogów. Można to wytłumaczyć na przykładzie węgla. Jeszcze w 60/70. latach XX wieku uczono w szkołach, ile to ton węgla więcej wydobywa się w porównaniu z sanacyjną Polską. To chyba normalne, że po kilkudziesięciu latach, przy użyciu ulepszonej techniki, tonaż wydobywczy był większy. "Łysek z pokładu Idy" by się uśmiał.
Oczywiście, niesprawiedliwość społeczna związana z systemem poddańczym była porażająca i nie można mówić, że masy niewolnych bez świadomości swojego losu, przez wieki pokornie go znosiły. Ostatecznie zaistnieli m.in.: Kostka-Napierski, czy Chmielnicki. W XIX wieku w Polsce zaistniała Partia Socjalno-Demokratyczna, bodajże poprzednik PPS, których trzon tworzyły osoby drobnoszlacheckiego pochodzenia: Marchlewski, Piłsudski, Siemiątkowski, i wielu innych. Powstał nurt pisarski (beletrystyczny), opisujący trudną dolę ludu - Dąbrowska, Sienkiewicz, Prus-Głowacki, Orzeszkowa - i znowu byli to przedstawiciele drobnej szlachty. Być może ze względu na to, że sami borykali się z problemami egzystencjalnymi, deklasacją, prześladowaniami, itp., a na pewno jako osoby wykształcone ponad przeciętność - posiadali wyostrzony dar współczucia. Tym samym stawali się emisariuszami głoszącymi tzw. sprawiedliwość społeczną. Należy domniemać, że bez takich osób działających w XIX wieku, proces wzrostu świadomości społecznej u osób prostego autoramentu byłby spowolniony.

Pozdrawiam

Robert

[KK1990]

Warto też zwrócić uwagę na wysoką umieralność dzieci, jeszcze przed wynalezieniem antybiotyków i szczepionek.
Szczególnie w celu walki z antyszczepionkowcami ostatnio coraz silniejszymi można by udostępniać liczne akta zgonu typu "tygodni sześć liczący" czy "rok jeden liczący".

[marcin_kowal]

Warto tez zwrócić uwagę, ze i współcześnie umieraja nieznani z nazwiska trudniacy się żebractwem. Zresztą, nie tylko w Polsce. Na całym swiecie.

Chodzi mi o to, że nigdzie łatwo i w każdym okresie nie było.

[Janiszewska_Janka]

Przepraszam, już milczę

[Czerkawska_Ewa]

Właśnie indeksuję ofiary epidemii cholery w latach 50-tych XIX wieku w parafii wolskiej w Warszawie. Zwykle umierało około 100 osób rocznie, w czasie epidemii 400, 500. W Domu Przytułku i Pracy umierają ludzie z różnych stron. Czasami bezimienni, często są tylko dane imię i nazwisko.
Najbardziej poruszył mnie poród kobiety, która przyjechała z daleka, z innego województwa, pod Warszawę w ostatnich miesiącach ciąży do pracy w polu.