Jamiołki Genealogia Jamiołkowski

[jamiolkowski_jerzy]

W opracowaniu Jamiołki Genealogia Jamiołkowskich na PBC
http://pbc.biaman.pl/dlibra/docmetadata ... =&lp=2&QI=
w porównaniu do wersji poprzednich dokonałem wielu aktualizacji i uzupełnień Być może najciekawsza jest związana z hipotezą założenia Jamiołk. Moim zdaniem na tyle interesującą, że przytaczam tu cały fragment z opracowania a nie tylko streszczenie. Dodam że inspiratorem tego „znaleziska” (i kilku innych) jest Pan Roman Brzeziński jeden z ciekawszych uczestników tego forum
W Matryce Koronnej …znajdują się ….. Księgi wpisów kancelarii mazowieckiej ( Metryka Mazowiecka ), 1414 – 1526, a w niej regestra zapisek najstarszego rejestru kancelarii księcia Janusza I Starszego z lat 1414 – 1426. Regestra te zawierają wpisy, które zostały opracowane przez: Krzysztofa Chłapowskiego, Małgorzatę Jesiotr, Kazimierza Pacuskiego, Annę Salinę, Huberta Wajsa: Jeden z zapisów pochodzi z 1420 roku Książe Mazowiecki Janusz nadał Welisławowi z Jemielistego (obecny pow. łomżyński ) 20 włók Kamionbrodu nad rzeką Śliną wraz z jednym brzegiem (wyłączywszy barcie) za 20 grzywien. ( 1420 ). k. 120v. [64.], [65.].
Nie ma żadnej pewności, że ten zapis dotyczy Jamiołk. Ale są mocne przesłanki:
-pochodzenie Welisława z Jemielistego (zjawisko przekazywania nazwy rodowego gniazda było zjawiskiem powszechnym)
-określenie nowej lokalizacji - rzeka Ślina (bywała nazywana Jamiołka)
Problemem może być ów Kamionbród. Ta nazwa pojawia się w dokumentach lecz dotyczyła innej wcześniejszej lokalizacji, na Ślinie koło Zawad. Ale ta nazwa w dokumencie lokalizacyjnym mogła mieć ogólniejsze znaczenie . Kamieniobród to nazwa złożona, która składa się z dwóch członów. Pierwszy to kamień, a drugi to bród. Bród – to płytki odcinek koryta rzecznego, często o twardym podłożu i spokojnym nurcie, umożliwiający przy niskich i średnich stanach wody przekroczenie (przeprawę) rzeki – piesze lub kołowe, bez użycia mostu czy łodzi. W przeszłości obecność brodu była jedną z ważniejszych atrakcji osadniczych, wokół nich rozwijały się różnego rodzaju osady. W przypadku Jamiołk nie ma żadnych dokumentów, które by zaświadczały istnienie brodu ale istnieje logiczna przesłanka. Przez Jamiołki prowadzi w późniejszych latach ważna droga komunikacyjna z mostową przeprawą przez rzekę (obecnie już tyko rzeczkę) . Z wszystkich miejscowości leżących nad Ślina poniżej Zawad bodaj właśnie Jamiołki najpełniej spełniają „przeprawowo komunikacyjne” kryteria dawnego brodu .
Jamiołki liczyłyby 600 lat? Zapis Kamionbrodu Welisławowi z 1420 roku jest oczywiście tylko hipotezą lokalizacji Jamiołk. Ale argumentem na tak może być także to, że do 1475 roku Jamiołki przynależały do parafii w Kobylinie, bliskiej Zawad i Targoni a więc w pierwszym ćwierćwieczu XV wieku obszarowi władztwa bardziej książąt mazowieckich niż litewskich.
Zapis Welisławowi mówi o 20 włokach na jednym brzegu Śliny. Powstaje pytanie na którym brzegu? Na lewym leżą obecne Piotrowięta i Świetliki (problem jest z częścia tych wsi, teraz zwaną „za strugą” bo te leżą po prawej stronie biegu Śliny, a wedle mojej hipotezy to tam były własnie Jamiolki Antiqua, z logiki nazewnictwa najstarsze). Pozostałe Jamiołki są na prawym brzegu. Próba lokalizacji owych historycznych 20 włók nie wydaje się możliwa. Byłaby tylko jałowym spekulowaniem. Obecne powierzchnie gruntów przypisanych poszczególnym wsiom to wynik późniejszych zmian. Z całą pewnością od tego hipotetycznego zapisu z 1420 roku miało miejsce setki jeśli nie tysiące transakcji obrotu ziemi. Wielkich (na początku może i całych części wsi) i małych kawałków gruntu. Próba rekonstrukcji starych granic jest niemożliwa, a w praktyce jałowa. Bowiem -.jak wszystko czego nie ma w jednoznacznych dokumentach - jest tylko hipotezą. I na tym trzeba poprzestać.
A inne zmiany już tylko w streszczeniu.
Dodałem suplement Przyczynek do genealogii wielkopolskich Jemiołkowskich i Jemiołowskich. Nie znalazłem co prawda żadnych związków między podlaskimi Jamiołkowskimi a wielkopolskimi Silva rerum ze zbioru Glogera będąca wykresem genealogii wielkopolskiego Wojciecha z Sielnicy to zdaje się była jedyna (dla Heroldii skuteczna ) próba przypisania podlaskich Jamiołkowskich do herbu Doliwa. Na marginesie w zaktualizowanym opracowaniu prezentuję hipotezę przynależności do herbu Godziemba, przynajmniej zdecydowanej większości krzów Jamiołkowskich.
A inne liczne zmiany dotyczą już raczej współczesnej bo XIX i XX wiecznej genealogii. I tak udało mi się połączyć żołnierzy Powstania warszawskiego wywodami z ich przodkami. Zresztą rozpoznawanie zwiazków Jamiołkowskich mieszkańców Warszawy z ich korzeniami w na Podlasiu stało sięmoim konikiem. Efektem sę niekiedy bardzo rozbudowane opisy rodzin.
Mam świadomość że opracowanie ma niszowy zasięg, niemniej zachęcam przynajmniej do przerzucenia. Szczególnie potomków podlaskich rodów. Jeśli chcą poważnie zajmować się genealogią to znajdą wykaz źródeł gdzie i jak szukać. Zapewniam są to te same co w przypadku moich przodków. .
Jerzy Jamiołkowski.

[Krystyna.waw]

Jestem pełna podziwu, chapeau bas.
Aż żałuję, że na Podlasie jeszcze za przodkami nie zawędrowałam