Здравствуйте!
Я исследую историю семьи шляхтичей Глиноецких, владевших селом Глиноецк с окрестностями с XIV по начало XIX века. К сожалению, я нашёл совсем мало документов, документирующих это владение, а также кто был владельцем села после них, до середины XIX века.
По внутренним губерниям Российской империи можно проследить кто и когда был владельцем населённого пункта по шапкам ревизских сказок и исповедных росписей. А также по алфавитам планов генерального межевания. Кроме того, по сенатским объявлениям. Но Глиноецк находился до 1837 года в Плоцком воеводстве и по нему все перечисленные документы не составлялись. По каким документам можно выяснить кто и когда владел селом, и где эти документы найти?
С глубоким уважением и признательностью,
Cześć!
Zajmuję się historią szlacheckiego rodu Glinojeckich, do którego należała wieś Glinojeck i jej okolice od XIV do początku XIX wieku. Niestety znalazłem bardzo niewiele dokumentów dokumentujących tę własność, a także kto był po nich właścicielem wsi, aż do połowy XIX wieku.
W wewnętrznych prowincjach Imperium Rosyjskiego można prześledzić, kto i kiedy był właścicielem osady po kapturkach rewizji bajek i malowideł konfesyjnych. A także w porządku alfabetycznym planów geodezyjnych. Również przez komunikaty Senatu. Ale Glinojeck do 1837 r. znajdował się w województwie płockim i nie wszystkie ww. dokumenty zostały na nim sporządzone. Jakimi dokumentami można się posłużyć, aby dowiedzieć się, kto i kiedy był właścicielem wsi oraz gdzie można je znaleźć?
Z głębokim szacunkiem i wdzięcznością,
Martini
Glinojeck
Moderatorzy: maria.j.nie, elgra, Galinski_Wojciech
-
Grazyna_Gabi
- Posty: 4193
- Rejestracja: sob 02 sty 2010, 08:24
- Lokalizacja: Hamburg
- Podziękował: 1 time
- Otrzymał podziękowania: 10 times
Glinojeck
Moze tu cos?
SŁOWNIK
HISTORYCZNO-
GEOGRAFICZNY
ZIEM POLSKICH
W ŚREDNIOWIECZU
http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search. ... ck&d=0&t=0
Publikacja : Teki archiwalne, Bände 9-10, w niej tez cos bedzie, tylko w bibliotece.
https://books.google.pl/books?id=CVYhAQ ... AF6BAgDEAI
Pozdrawiam
Grazyna
SŁOWNIK
HISTORYCZNO-
GEOGRAFICZNY
ZIEM POLSKICH
W ŚREDNIOWIECZU
http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search. ... ck&d=0&t=0
Publikacja : Teki archiwalne, Bände 9-10, w niej tez cos bedzie, tylko w bibliotece.
https://books.google.pl/books?id=CVYhAQ ... AF6BAgDEAI
Pozdrawiam
Grazyna
-
Kołakowski_Jerzy
- Posty: 31
- Rejestracja: pn 24 sie 2015, 09:50
- Lokalizacja: ELBLĄG
Może materiały z teczek P. Wolfa coś pomogą
link: https://www.rcin.org.pl/dlibra/publicat ... 14/content
Jerzy Kołakowski
link: https://www.rcin.org.pl/dlibra/publicat ... 14/content
Jerzy Kołakowski
-
Bialas_Malgorzata
- Posty: 1852
- Rejestracja: czw 31 lip 2014, 13:18
- Lokalizacja: Wrocław
-
Sroczyński_Włodzimierz
- Posty: 35480
- Rejestracja: czw 09 paź 2008, 09:17
- Lokalizacja: Warszawa
- Otrzymał podziękowania: 1 time
"Jakimi dokumentami można się posłużyć, aby dowiedzieć się, kto i kiedy był właścicielem wsi oraz gdzie można je znaleźć?"
tak po bożemu najlepiej" ten XIX wiek - ze źródeł pierwotnych
księgi wieczyste, hipy, notariat, konserwator hipotek, księgi ziemskie i grodzkie, częściowo (ale to późniejsze) "uwłaszczeniowe"
mapy i plany
sieć archiwów państwowych (w tym AGAD), archiwa sądowe, serwisy obsługujące ww
opracowania..no bywa różnie z wiarygodnością, ale warto uwzględnić - żeby mieć co weryfikować
tak po bożemu najlepiej" ten XIX wiek - ze źródeł pierwotnych
księgi wieczyste, hipy, notariat, konserwator hipotek, księgi ziemskie i grodzkie, częściowo (ale to późniejsze) "uwłaszczeniowe"
mapy i plany
sieć archiwów państwowych (w tym AGAD), archiwa sądowe, serwisy obsługujące ww
opracowania..no bywa różnie z wiarygodnością, ale warto uwzględnić - żeby mieć co weryfikować
Bez PW. Korespondencja poprzez maila:
https://genealodzy.pl/index.php?module= ... 3odzimierz
https://genealodzy.pl/index.php?module= ... 3odzimierz
Grazyna and Jerzy - thank you very much for the info on Middle ages!
Malgorzata - merci beaucoup for your new help
))! What I would like to know now, is when Glinojeckis have sold the village (and to whom), and when they have bought and sold Szyjki. And how did you traced that?
Jeszcze raz wielkie dzięki, Władimir!
księgi wieczyste, hipy, notariat, konserwator hipotek, księgi ziemskie i grodzkie, częściowo (ale to późniejsze) "uwłaszczeniowe"
mapy i plany
Proszę naucz mnie, jak i gdzie mogę znaleźć i sprawdzić te dokumenty? Polskie archiwa nie przyjmują ode mnie uogólnionych pytań, piszą o braku czasu. Tylko skany są wysyłane, jeśli podam szyfry w archiwum.
W innym oddziale Archiwum Państwowe w Siedlcach w ogóle nie chce nawet zajrzeć do kluczowych dla mnie dokumentów! Dyrektorowi nie wolno mówić. Gdybym mógł znaleźć osobę, która mogłaby przejrzeć te sprawy za opłatą... Szkoda tylko do łez!
Ogromne szczere podziękowania dla Was wszystkich! Bardzo mi pomagasz! A dzięki temu forum!
Malgorzata - merci beaucoup for your new help
))! What I would like to know now, is when Glinojeckis have sold the village (and to whom), and when they have bought and sold Szyjki. And how did you traced that?Jeszcze raz wielkie dzięki, Władimir!
księgi wieczyste, hipy, notariat, konserwator hipotek, księgi ziemskie i grodzkie, częściowo (ale to późniejsze) "uwłaszczeniowe"
mapy i plany
Proszę naucz mnie, jak i gdzie mogę znaleźć i sprawdzić te dokumenty? Polskie archiwa nie przyjmują ode mnie uogólnionych pytań, piszą o braku czasu. Tylko skany są wysyłane, jeśli podam szyfry w archiwum.
W innym oddziale Archiwum Państwowe w Siedlcach w ogóle nie chce nawet zajrzeć do kluczowych dla mnie dokumentów! Dyrektorowi nie wolno mówić. Gdybym mógł znaleźć osobę, która mogłaby przejrzeć te sprawy za opłatą... Szkoda tylko do łez!
Ogromne szczere podziękowania dla Was wszystkich! Bardzo mi pomagasz! A dzięki temu forum!
-
Sroczyński_Włodzimierz
- Posty: 35480
- Rejestracja: czw 09 paź 2008, 09:17
- Lokalizacja: Warszawa
- Otrzymał podziękowania: 1 time
@hipoteka, warto np szukać w
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/zes ... spol/91512
notariat: APW oddział w Mławie sprawdź co z tych lat jest w https://warszawa.ap.gov.pl/wp-content/u ... -mlawa.pdf
To są czasochłonne źródła. Nie kilak czy kilkanaście godzin, a dziesiątki lub setki (jeśli są nieopracowane lub opracowanie są wyrywkowe i niełatwo dostępne. Przykładowo informator linkowane wcześniej podaje tylko: Grochowski A., Zbiory kartograficzne w zasobie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy Oddział w Mławie, ich znaczenie dla badań regionalnych, „Ziemia Zawkrzeńska” 2004, t. 8, s. 289–306.
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/zes ... spol/91512
notariat: APW oddział w Mławie sprawdź co z tych lat jest w https://warszawa.ap.gov.pl/wp-content/u ... -mlawa.pdf
To są czasochłonne źródła. Nie kilak czy kilkanaście godzin, a dziesiątki lub setki (jeśli są nieopracowane lub opracowanie są wyrywkowe i niełatwo dostępne. Przykładowo informator linkowane wcześniej podaje tylko: Grochowski A., Zbiory kartograficzne w zasobie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy Oddział w Mławie, ich znaczenie dla badań regionalnych, „Ziemia Zawkrzeńska” 2004, t. 8, s. 289–306.
Bez PW. Korespondencja poprzez maila:
https://genealodzy.pl/index.php?module= ... 3odzimierz
https://genealodzy.pl/index.php?module= ... 3odzimierz
-
Bea
- Posty: 1599
- Rejestracja: pn 01 cze 2009, 20:03
- Lokalizacja: Mazowsze Północne (Ziemia Zawkrzeńska)
Poniżej fragment książki "Glinojeck - miasto i gmina (od czasów dawnych do współczesnych)" Edwarda Lewandowskiego (wyd. Glinojeck 1998)
[akapity moje własne]
Pierwsza wzmianka o Glinojecku pochodzi z 1403 r. Wymieniona jest w niej nazwa parafii Glinojeck. W dokumentach spotkać można rożne zapisy tej nazwy — Glinoyeczsko, Glinogeczsko, Glynoyeczko, Glynogeczko, Glinoyeczko, Glynoyeczk, Glinoieczko. Jeszcze do niedawna była w oficjalnym użyciu nazwa Glinowiecko, a po niej — Glinowieck.
W 1506 r. parafia Glinojeck wymieniona jest w dekanacie płońskim, w 1531 r. w powiecie sulerzyskim, a w 1578 r. w powiecie niedzborskim, w ziemi zawkrzeńskiej. Po III rozbiorze Polski Glinojeck należał do powiatu przasnyskiego, a od 1867 r. do ustanowionego wtedy z powrotem powiatu ciechanowskiego. Od 1864 r. należał do gminy Młock, a w 1973 r, sam stał się siedzibą władz gminnych.
Glinojeck był własnością szlachecką, W 1406 r, występuje Guntek z Glinojecka herbu Prus, krewny Masława. Tym samym herbem pieczętowali się jeszcze Rudowscy z Rudowa, Grzybowscy z Grzybowa, Nakwascy z Nakwasina, Pruscy, Olszewscy i inni.
W 1418 r. i w 1448 r. wymieniony jest Mikołaj z Glinojecka. W latach 1486-1494 występuje również Mikołaj — dziedzic z Glinojecka, potem Guntek, syn Jana z Glinojecka, a w 1531 Stanisław Guntkowic oraz Jan i Mikołaj -właściciele równych gruntów w Glinojecku. W 1578 r, dziedzicem połowy Glinojecka był Mateusz Glinojecki, a inny z Glinojeckich, Jakub, był wtedy właścicielem Wyszyn.
Guntkowie, przybierając nazwisko Glinojcckich, stali się protoplastami dziedziców Glinojecka występujących w kolejnych stuleciach. W 1693 r. wymieniony jest np. Kacper Glinojecki — jako częściowy właściciel dóbr, potem Mikołaj Glinojecki, syn tegoż Felicjan i wnuk jego Jan. Żoną Felicjana była Anna z Żurawskich, która oprócz Glinojecka posiadała jeszcze Kossobudy, Jeżewo i Szyjki. W 1724 r. występuje Tomasz Glinojecki, który sprzedał swe dobra Józefowi Zielińskiemu. Oprócz Tomasza są jeszcze Ignacy i Szymon Glinojeccy. W 1864 r. Wiktor Glinojecki był właścicielem majątku w Krzynowłodze Małej.
Glinojeccy nie odegrali większej roli w życiu publicznym kraju. O dwóch z nich jest mowa w innym miejscu, tu zaś odnotujemy tylko Mikołaja Glinojeckiego, pisarza ziemi zawkrzeńskiej, Glinojeckiego, proboszcza ciechanowskiego w 1682 r. i Franciszka Glinojeckiego szlachcica, urodzonego w 1808 r. w Szyjkach. Był on wychowankiem Szkoły Wojewódzkiej w Pułtusku, a w latach 1828—1831 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Później wymieniony jest jako inspektor policji.
Już w XVIII stuleciu Glinojeccy przenieśli się z Glinojecka do sąsiedniego majątku — Szyjek. Nabył go w 1783 r. Antoni Glinojecki. Dziedzic tamtejszych dóbr, Antoni Glinojecki z żoną Teklą z Czaplickich mieli 6 dzieci: Józefa, Mateusza, Edwarda, Ignacego, Jana i Antoniego. Jeden z braci Antoniego Glinojeckiego, Jan, zmarł bezpotomnie.
Na cmentarzu w Glinojecku zachował się do dziś nagrobek, utrwalający pamięć Glinojeckich. Opiekuje się nim młodzież szkolna i osoby dorosłe pielęgnujące własną przeszłość.
W 1792 r. Glinojeck z rąk dziedziców Zielińskich przeszedł drogą kupna w posiadanie książęcej rodziny Sułkowskich, wywodzącej się z ich mazowieckiej linii, z Sułkowa k. Niedzborza. Z tych występują w źródłach m.in. Alojzy i Wincenty Sulkowscy, z których jeden mieszkał stale w Glinojecku, a drugi w Żeleźni. Glinojeccy w tym czasie nie mieszkali już w dobrach dziedzicznych, część z nich przeniosła się do miast, głównie do Warszawy i Płocka, a w naszej okolicy przetrwali do 2. połowy XIX w. w dobrach Szyjki.
W latach wojen napoleońskich, w Glinojecku stacjonowały wojska francuskie. Uciążliwe dla ludności było przyjmowanie ich na kwatery oraz konieczność zapewnienia wyżywienia i furażu. Żądania rewindykacyjne o naprawienie szkód i zapłatę należności za żywność trwały latami, już po kongresie wiedeńskim.
W 1815 r. w gminie Glinojeck nie było domów murowanych, odnotowano 16 „pustek", co było następstwem wspomnianych wojen i chorób o zasięgu epidemicznym. Aż 181 spośród mieszkańców było cudzoziemcami, co oznacza, że stanowili wówczas większość w tej miejscowości.
Kolejnym, po Sułkowskich, właścicielem Glinojecka z przyległościami, został w 1819 r. Tomasz Trzciński, a po nim jego syn Jakub, ożeniony w 1825 r. z Magdaleną z Kuczborskich. Sprawował on jednocześnie urząd referendarza Królestwa Polskiego, miał dom w Warszawie i był również dziedzicem Duktu, Krusza, Żeleźni, Gościszki i Niszczyc. W 1843 r. Józef Nostitz Jackowski poślubił w Bielsku jego córkę, Pelagię Trzcińską, stając się przez to właścicielem Glinojecka. Po śmierci Pelagii w 1853 r., ożenił się Jackowski z jej siostrą Izabellą. W rękach Jackowskiego dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to na licytacji publicznej zostały sprzedane. W tym czasie, głównie z inicjatywy dziedzica Jackowskiego, wybudowana została cukrownia, z początku o nazwie "Jackowski", która odbyła pierwszą kampanię cukrowniczą w 1859 r.
str.99÷103.
[akapity moje własne]
Pierwsza wzmianka o Glinojecku pochodzi z 1403 r. Wymieniona jest w niej nazwa parafii Glinojeck. W dokumentach spotkać można rożne zapisy tej nazwy — Glinoyeczsko, Glinogeczsko, Glynoyeczko, Glynogeczko, Glinoyeczko, Glynoyeczk, Glinoieczko. Jeszcze do niedawna była w oficjalnym użyciu nazwa Glinowiecko, a po niej — Glinowieck.
W 1506 r. parafia Glinojeck wymieniona jest w dekanacie płońskim, w 1531 r. w powiecie sulerzyskim, a w 1578 r. w powiecie niedzborskim, w ziemi zawkrzeńskiej. Po III rozbiorze Polski Glinojeck należał do powiatu przasnyskiego, a od 1867 r. do ustanowionego wtedy z powrotem powiatu ciechanowskiego. Od 1864 r. należał do gminy Młock, a w 1973 r, sam stał się siedzibą władz gminnych.
Glinojeck był własnością szlachecką, W 1406 r, występuje Guntek z Glinojecka herbu Prus, krewny Masława. Tym samym herbem pieczętowali się jeszcze Rudowscy z Rudowa, Grzybowscy z Grzybowa, Nakwascy z Nakwasina, Pruscy, Olszewscy i inni.
W 1418 r. i w 1448 r. wymieniony jest Mikołaj z Glinojecka. W latach 1486-1494 występuje również Mikołaj — dziedzic z Glinojecka, potem Guntek, syn Jana z Glinojecka, a w 1531 Stanisław Guntkowic oraz Jan i Mikołaj -właściciele równych gruntów w Glinojecku. W 1578 r, dziedzicem połowy Glinojecka był Mateusz Glinojecki, a inny z Glinojeckich, Jakub, był wtedy właścicielem Wyszyn.
Guntkowie, przybierając nazwisko Glinojcckich, stali się protoplastami dziedziców Glinojecka występujących w kolejnych stuleciach. W 1693 r. wymieniony jest np. Kacper Glinojecki — jako częściowy właściciel dóbr, potem Mikołaj Glinojecki, syn tegoż Felicjan i wnuk jego Jan. Żoną Felicjana była Anna z Żurawskich, która oprócz Glinojecka posiadała jeszcze Kossobudy, Jeżewo i Szyjki. W 1724 r. występuje Tomasz Glinojecki, który sprzedał swe dobra Józefowi Zielińskiemu. Oprócz Tomasza są jeszcze Ignacy i Szymon Glinojeccy. W 1864 r. Wiktor Glinojecki był właścicielem majątku w Krzynowłodze Małej.
Glinojeccy nie odegrali większej roli w życiu publicznym kraju. O dwóch z nich jest mowa w innym miejscu, tu zaś odnotujemy tylko Mikołaja Glinojeckiego, pisarza ziemi zawkrzeńskiej, Glinojeckiego, proboszcza ciechanowskiego w 1682 r. i Franciszka Glinojeckiego szlachcica, urodzonego w 1808 r. w Szyjkach. Był on wychowankiem Szkoły Wojewódzkiej w Pułtusku, a w latach 1828—1831 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Później wymieniony jest jako inspektor policji.
Już w XVIII stuleciu Glinojeccy przenieśli się z Glinojecka do sąsiedniego majątku — Szyjek. Nabył go w 1783 r. Antoni Glinojecki. Dziedzic tamtejszych dóbr, Antoni Glinojecki z żoną Teklą z Czaplickich mieli 6 dzieci: Józefa, Mateusza, Edwarda, Ignacego, Jana i Antoniego. Jeden z braci Antoniego Glinojeckiego, Jan, zmarł bezpotomnie.
Na cmentarzu w Glinojecku zachował się do dziś nagrobek, utrwalający pamięć Glinojeckich. Opiekuje się nim młodzież szkolna i osoby dorosłe pielęgnujące własną przeszłość.
W 1792 r. Glinojeck z rąk dziedziców Zielińskich przeszedł drogą kupna w posiadanie książęcej rodziny Sułkowskich, wywodzącej się z ich mazowieckiej linii, z Sułkowa k. Niedzborza. Z tych występują w źródłach m.in. Alojzy i Wincenty Sulkowscy, z których jeden mieszkał stale w Glinojecku, a drugi w Żeleźni. Glinojeccy w tym czasie nie mieszkali już w dobrach dziedzicznych, część z nich przeniosła się do miast, głównie do Warszawy i Płocka, a w naszej okolicy przetrwali do 2. połowy XIX w. w dobrach Szyjki.
W latach wojen napoleońskich, w Glinojecku stacjonowały wojska francuskie. Uciążliwe dla ludności było przyjmowanie ich na kwatery oraz konieczność zapewnienia wyżywienia i furażu. Żądania rewindykacyjne o naprawienie szkód i zapłatę należności za żywność trwały latami, już po kongresie wiedeńskim.
W 1815 r. w gminie Glinojeck nie było domów murowanych, odnotowano 16 „pustek", co było następstwem wspomnianych wojen i chorób o zasięgu epidemicznym. Aż 181 spośród mieszkańców było cudzoziemcami, co oznacza, że stanowili wówczas większość w tej miejscowości.
Kolejnym, po Sułkowskich, właścicielem Glinojecka z przyległościami, został w 1819 r. Tomasz Trzciński, a po nim jego syn Jakub, ożeniony w 1825 r. z Magdaleną z Kuczborskich. Sprawował on jednocześnie urząd referendarza Królestwa Polskiego, miał dom w Warszawie i był również dziedzicem Duktu, Krusza, Żeleźni, Gościszki i Niszczyc. W 1843 r. Józef Nostitz Jackowski poślubił w Bielsku jego córkę, Pelagię Trzcińską, stając się przez to właścicielem Glinojecka. Po śmierci Pelagii w 1853 r., ożenił się Jackowski z jej siostrą Izabellą. W rękach Jackowskiego dobra te pozostawały do 1874 r., kiedy to na licytacji publicznej zostały sprzedane. W tym czasie, głównie z inicjatywy dziedzica Jackowskiego, wybudowana została cukrownia, z początku o nazwie "Jackowski", która odbyła pierwszą kampanię cukrowniczą w 1859 r.
str.99÷103.
-
Bea
- Posty: 1599
- Rejestracja: pn 01 cze 2009, 20:03
- Lokalizacja: Mazowsze Północne (Ziemia Zawkrzeńska)
Nie ma przypisów, czyli dokładnego podania, które zdanie jest na podstawie którego źródła. Ale na końcu książki jest bibliografia - postaram się ją przepisać, ale dopiero w weekend. Bibliografia zawiera jednak głównie ogólnikowe hasła jak: "Archiwum Diecezjalne w Płocku" niż konkretną księgę tamże.
a tymczasem...
Adam Boniecki: "Herbarz Polski" T6 str. 77.
GLINOJECCY h. PRUS II-gi z Glinojecka w województwie płockiem, której to wsi posiadali część 1578 r.: Maciej Glinojecki i wdowy - Filipowa i Mikołajowa (Paw.). Jakób, dziedzic części Wyszyn i Zdrojów, w mławskiem 1578 r. (Paw.). Mikołaj, żonaty z Dorotą Targońską, pozostawił syna Mikołaja, który matce swej przyznaje dożywocie 1621 r., na Glinojecku i Żelaznej (DW. 40 f. 966 i 46 f. 1211).
Mikołaj, pisarz ziemski zawskrzyński i Wojciech, pisali się z województwem płockiem, na elekcyę Jana III-go. Kasper podpisał z temże województwem, obiór Augusta II-go.
Stefan Glinojecki, syn Jakóba i Katarzyny z Piaseckich, zabezpieczył 1712 roku posag żonie, Annie z Żurawskich, a syn jego Jan, zeznał 1728 r. zapis dożywocia z żoną, Anną z Hilchenów (Gr. Grabów. 66 f, 162 i Gr. Halic. 485 f. 430).
Tomasz, właściciel Glinojecka 1724 r., miał dwóch synów: Jana i Tomasza. Jana syn Tomasz, żonaty z Ewą Wołowską, pozostawił synów: Edwarda i Antoniego, którzy się wraz z Aleksandrem, synem Antoniego, legitymowali ze szlachectwa w Królestwie, 1838 r. Ryszard zaś, Karol, Antoni i Piotr, synowie wymienionego wyżej Aleksandra i Karoliny Neuhaus, w 1855 r.
Tomasz, syn Tomasza z Glinojecka, miał syna Mateusza, którego syn Franciszek legitymował się 1839 r., a dzieci po drugim jego synie Tomaszu, mianowicie: Mikołaj i Ignacy, oraz Ignacy, syn Ignacego, urodzony z Anny z Józefowiczów, w latach 1838 - 1844 (Akta b. Her.).
Sprawdź sobie sam jeszcze "Spis Szlachty Królestwa Polskiego" z 1851 r. (jest dostępny on-line).
a tymczasem...
Adam Boniecki: "Herbarz Polski" T6 str. 77.
GLINOJECCY h. PRUS II-gi z Glinojecka w województwie płockiem, której to wsi posiadali część 1578 r.: Maciej Glinojecki i wdowy - Filipowa i Mikołajowa (Paw.). Jakób, dziedzic części Wyszyn i Zdrojów, w mławskiem 1578 r. (Paw.). Mikołaj, żonaty z Dorotą Targońską, pozostawił syna Mikołaja, który matce swej przyznaje dożywocie 1621 r., na Glinojecku i Żelaznej (DW. 40 f. 966 i 46 f. 1211).
Mikołaj, pisarz ziemski zawskrzyński i Wojciech, pisali się z województwem płockiem, na elekcyę Jana III-go. Kasper podpisał z temże województwem, obiór Augusta II-go.
Stefan Glinojecki, syn Jakóba i Katarzyny z Piaseckich, zabezpieczył 1712 roku posag żonie, Annie z Żurawskich, a syn jego Jan, zeznał 1728 r. zapis dożywocia z żoną, Anną z Hilchenów (Gr. Grabów. 66 f, 162 i Gr. Halic. 485 f. 430).
Tomasz, właściciel Glinojecka 1724 r., miał dwóch synów: Jana i Tomasza. Jana syn Tomasz, żonaty z Ewą Wołowską, pozostawił synów: Edwarda i Antoniego, którzy się wraz z Aleksandrem, synem Antoniego, legitymowali ze szlachectwa w Królestwie, 1838 r. Ryszard zaś, Karol, Antoni i Piotr, synowie wymienionego wyżej Aleksandra i Karoliny Neuhaus, w 1855 r.
Tomasz, syn Tomasza z Glinojecka, miał syna Mateusza, którego syn Franciszek legitymował się 1839 r., a dzieci po drugim jego synie Tomaszu, mianowicie: Mikołaj i Ignacy, oraz Ignacy, syn Ignacego, urodzony z Anny z Józefowiczów, w latach 1838 - 1844 (Akta b. Her.).
Sprawdź sobie sam jeszcze "Spis Szlachty Królestwa Polskiego" z 1851 r. (jest dostępny on-line).