Dobry Wieczór
Poszukuję informacji na temat małżonków Jana Berini i Rozalii Tymińskiej. Z dotychczasowych ustaleń wynika, iż małżeństwo Berini posiadało siedmioro dzieci:
- Karol - ur. ok.1807 r. Słabuszowice, zm. 02.03.1859 r. Konatantyna (Algier),
- Stanisław Józef - ur. ok. 1808 r. Słabuszowice, zm. 02.01.1905 r. w Gilowicach,
- Zuzanna Barbara - ur. 22.03.1811 r. Słabuszowice, zm. brak danych,
- Ignacy Antoni – ur. 04.04.1814 r. Słabuszowice, zm. brak danych,
- Helena Antonina – ur. 31.07.1815 r. Janowice, zm. brak danych,
- Jan Nepomucen – ur. 17.05.1818 r. Janowice, zm. Prawdopodobnie w 1819 r. w Janowicach
- Tekla Marianna – ur. 1820 r. w Janowicach (jej chrzest odbył się w Bidzinach w dniu 25.03.1820 r.), zm. 11.05.1864 r. Bodzentyn.
Z zapisu w Akcie Małżeństwa Zuzany Barbary Berini / Beryni zawartego w dniu 23.02.1830 r. w parafii Malice Kościelne, wynika, iż rodzice panny młodej zamieszkiwali w tym okresie w Słabuszowicach, na ekonomii.
https://metryki.genbaza.pl/genbaza,detail,384461,31
Natomiast z Aktu Małżeństwa Tekli Marianny Beryni (drugiej z córek Jana i Rozalii), zawartego w dniu 16.11.1840 r. w Tuczępach parafia Bidziny, wynika iż w chwili zawarcia związku małżeńskiego ojciec panny młodej Jan Beryni już nie żył, natomiast Tekla zamieszkiwała w dworze wsi Niziny przy matce.
1840 22 Felix Adamczyk Andrzej, Ewa Lotalska? Tekla Marianna Berynia Jan, Rozalia Tymińska Tuczępy [ Miejscowość: Niziny ] [Miejsce przechowywania ksiąg: Archiwum Diecezjalne w Kielcach 25-013 Kielce, ul. Jana Pawła II 3] [Indeks dodał: Anna_Zwolinska]
https://metryki.genbaza.pl/genbaza,detail,439089,80
Można więc przyjąć, iż Jan umiera pomiędzy lutym 1830, a listopadem 1840 r. Ponadto z moich dotychczasowych ustaleń wynika, iż Jan i Rozalia, w latach 1815 – 1820 zamieszkiwali w Janowicach Parafia Bidziny.
Akt Małżeństwa z listopada 1840 r. zawiera również zapis dotyczący śmierci Jana Berini, który został dołączony do Księgi Duplikatów.
W zawiązku z powyższą informacją zwracam się do Państwa z uprzejmą prośbą o pomoc w odnalezieniu lub wskazanie gdzie należy poszukiwać Księgi Duplikatów parafii Bidziny. Dodam tylko, iż z informacji uzyskanej w Archiwum Diecezjalnym w Kielcach wynika, że nie posiada ono w swoim zasobie załączników wymienionych w akcie małżeństwa z 1840 r.
Będę wdzięczny za pomoc i wskazówki gdzie należy poszukiwać powyższych akt.
Pozdrawiam,
Marek
Berini Zuzanna Barbara
Moderatorzy: maria.j.nie, elgra, Galinski_Wojciech
Dzień Dobry
Poszukuję informacji na temat Walentego Kazimierskiego, ekonoma we wsi Wałowice, szkolnego kolegi Stanisława Józefa Beriniego. Dawny żołnierz wojska polskiego – Stanisław Józef Berini - stanu szlacheckiego, rodem z województwa sandomierskiego, był uczestnikiem nieudanej próby wzniecenia powstania zbrojnego w 1833 roku, podjętej po upadku powstania listopadowego przez byłego powstańca pułkownika Józefa Zaliwskiego.
Alina Barszczewska i Józef Śmiałowski w tekście „Z dziejów partyzantki Józefa Zaliwskiego w roku 1833 w Królestwie Polskim” opublikowanym w periodyku „Studia i materiały do historii wojskowości” tom VII cześć 1, Warszawa 1961 r. na stronie 262 podają, że: „jeszcze przed podjęciem decyzji o zaniechaniu walki odłączyli się od oddziału [pchor. Feliksa Łubieńskiego] Berini i chory Krzeczkowski. Udali się oni do ekonoma w Wałowicach Walentego Kazimierskiego, szkolnego kolegi Beriniego z prośbą o pomoc przy przeprawie przez Wisłę. Kazimierski nie tylko, że nie pomógł im w ucieczce, ale zawiadomił władze, w wyniku czego obaj zostali aresztowani”.
Krakowski Dziennik „Nowa Reforma” w Nr 283 z dnia 08.12.1901 r., w tekście „Ostatni z Czwartaków” przynoszącym relację ze spotkania w grudniu 1901 r. przedstawicieli Sokoła z Żywca ze Stanisławem Józefem Berini, wymienia nazwisko Walentego Kaźmierskiego.
https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publica ... ormat_id=2
W Genetece, można odnaleźć zapis dotyczący Walentego Kazimierskiego:
1809 25 Walenty Kazimierski Maciej Rozalia Mierzwin Opatkowice Drewniane [ Data urodzenia: 17.02.1809 r. ] [Miejsce przechowywania ksiąg: Archiwum Diecezjalne w Kielcach 25-013 Kielce, ul. Jana Pawła II 3] [Indeks dodał: Brozek_Oskar]
Na podstawie odnalezionego wpisu nie można jednoznacznie stwierdzić, czy ta osoba posiada jakikolwiek związek z ekonomem w Wałowicach. W roku 1833 Walenty Kazimierski był ekonomem we wsi Wałowice, powiat janowski, gmina Annopol, parafia Świeciechów. Wałowice, jeszcze na początku XIX wieku należały do klucza grabowieckiego, z główną rezydencją we wsi Grabówce. Po zgonie ostatniej właścicielki Heleny Moszyńskiej w 1802 r. przechodziły kolejno do rąk rodziny Daniszewskich, Kamińskich oraz Baczyńskich.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z pytaniem, czy podczas swoich poszukiwań natknęliście się państwo na informacje dotyczące Walentego Kazimierskiego, ekonoma ze wsi Wałowice. Będę również wdzięczny za pomoc i wszelkie wskazówki gdzie powinienem poszukiwać informacji dotyczących Walentego Kazimierskiego.
Pozdrawiam,
Marek
Poszukuję informacji na temat Walentego Kazimierskiego, ekonoma we wsi Wałowice, szkolnego kolegi Stanisława Józefa Beriniego. Dawny żołnierz wojska polskiego – Stanisław Józef Berini - stanu szlacheckiego, rodem z województwa sandomierskiego, był uczestnikiem nieudanej próby wzniecenia powstania zbrojnego w 1833 roku, podjętej po upadku powstania listopadowego przez byłego powstańca pułkownika Józefa Zaliwskiego.
Alina Barszczewska i Józef Śmiałowski w tekście „Z dziejów partyzantki Józefa Zaliwskiego w roku 1833 w Królestwie Polskim” opublikowanym w periodyku „Studia i materiały do historii wojskowości” tom VII cześć 1, Warszawa 1961 r. na stronie 262 podają, że: „jeszcze przed podjęciem decyzji o zaniechaniu walki odłączyli się od oddziału [pchor. Feliksa Łubieńskiego] Berini i chory Krzeczkowski. Udali się oni do ekonoma w Wałowicach Walentego Kazimierskiego, szkolnego kolegi Beriniego z prośbą o pomoc przy przeprawie przez Wisłę. Kazimierski nie tylko, że nie pomógł im w ucieczce, ale zawiadomił władze, w wyniku czego obaj zostali aresztowani”.
Krakowski Dziennik „Nowa Reforma” w Nr 283 z dnia 08.12.1901 r., w tekście „Ostatni z Czwartaków” przynoszącym relację ze spotkania w grudniu 1901 r. przedstawicieli Sokoła z Żywca ze Stanisławem Józefem Berini, wymienia nazwisko Walentego Kaźmierskiego.
https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publica ... ormat_id=2
W Genetece, można odnaleźć zapis dotyczący Walentego Kazimierskiego:
1809 25 Walenty Kazimierski Maciej Rozalia Mierzwin Opatkowice Drewniane [ Data urodzenia: 17.02.1809 r. ] [Miejsce przechowywania ksiąg: Archiwum Diecezjalne w Kielcach 25-013 Kielce, ul. Jana Pawła II 3] [Indeks dodał: Brozek_Oskar]
Na podstawie odnalezionego wpisu nie można jednoznacznie stwierdzić, czy ta osoba posiada jakikolwiek związek z ekonomem w Wałowicach. W roku 1833 Walenty Kazimierski był ekonomem we wsi Wałowice, powiat janowski, gmina Annopol, parafia Świeciechów. Wałowice, jeszcze na początku XIX wieku należały do klucza grabowieckiego, z główną rezydencją we wsi Grabówce. Po zgonie ostatniej właścicielki Heleny Moszyńskiej w 1802 r. przechodziły kolejno do rąk rodziny Daniszewskich, Kamińskich oraz Baczyńskich.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z pytaniem, czy podczas swoich poszukiwań natknęliście się państwo na informacje dotyczące Walentego Kazimierskiego, ekonoma ze wsi Wałowice. Będę również wdzięczny za pomoc i wszelkie wskazówki gdzie powinienem poszukiwać informacji dotyczących Walentego Kazimierskiego.
Pozdrawiam,
Marek
Dzień dobry
i kolejna osoba -Natalia Beryni (czy to córka Józefa Stanisława i Matrony ?) żona Wojciecha Walatka
tutaj ich dzieci
https://geneteka.genealodzy.pl/index.ph ... rdertable=
i kolejna osoba -Natalia Beryni (czy to córka Józefa Stanisława i Matrony ?) żona Wojciecha Walatka
tutaj ich dzieci
https://geneteka.genealodzy.pl/index.ph ... rdertable=
Ryszard Drąg
Dzień Dobry
Bardzo dziękuję za przesłane wiadomości.
Jednocześnie zwracam się do Państwa z prośbą o podpowiedź, gdzie należy poszukiwać informacji dotyczących pozbawienia szlachectwa oraz konfiskaty majątków przez władze carskie, stosowanych wobec osób biorących udział w powstaniu listopadowym jak i za związki z partyzantką Zaliwskiego, których uczestnikiem był Józef Berini.
Będę wdzięczny za pomoc w tej sprawie.
Pozdrawiam,
Marek
Bardzo dziękuję za przesłane wiadomości.
Jednocześnie zwracam się do Państwa z prośbą o podpowiedź, gdzie należy poszukiwać informacji dotyczących pozbawienia szlachectwa oraz konfiskaty majątków przez władze carskie, stosowanych wobec osób biorących udział w powstaniu listopadowym jak i za związki z partyzantką Zaliwskiego, których uczestnikiem był Józef Berini.
Będę wdzięczny za pomoc w tej sprawie.
Pozdrawiam,
Marek
Dzień Dobry
Poszukuję informacji na temat dzierżawcy Gumińskiego ze wsi Felkowo. Dr Hermnia Naglerowa w swojej pracy Wyprawa Zaliwskiego 1833 r. Część Druga. Partyzantka k. 809-811 „Przewodnik Naukowy i Literacki”, Tom XLV: 1919, zeszyt 11, podaje informacje na temat miejsca pobytu Józefa Berini po upadku powstania listopadowego. Jak czytamy w jej publikacji: „Józef Beryni szlachcic, ur. w królestwie, w województwie sandomierskim (lat 25). W r. 1829 jako popisowy wzięty do wojska do 3-go p. p. l. był żołnierzem do rewolucji (1830-1831), którą odbył jako podoficer 5-go p. p. rezerwowej, z Ramoriną wszedł do Galicji i do partyzantki pozostawał u dzierżawcy Gumińskiego w Felkowie pisarzem”.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z pytaniem, czy podczas swoich poszukiwań natknęliście się Państwo na informacje dotyczące dzierżawcy Gumińskiego z miejscowości Felkowo. Będę wdzięczny za pomoc i przekazane wskazówki gdzie należy poszukiwać informacji na ten temat.
Pozdrawiam,
Marek
Poszukuję informacji na temat dzierżawcy Gumińskiego ze wsi Felkowo. Dr Hermnia Naglerowa w swojej pracy Wyprawa Zaliwskiego 1833 r. Część Druga. Partyzantka k. 809-811 „Przewodnik Naukowy i Literacki”, Tom XLV: 1919, zeszyt 11, podaje informacje na temat miejsca pobytu Józefa Berini po upadku powstania listopadowego. Jak czytamy w jej publikacji: „Józef Beryni szlachcic, ur. w królestwie, w województwie sandomierskim (lat 25). W r. 1829 jako popisowy wzięty do wojska do 3-go p. p. l. był żołnierzem do rewolucji (1830-1831), którą odbył jako podoficer 5-go p. p. rezerwowej, z Ramoriną wszedł do Galicji i do partyzantki pozostawał u dzierżawcy Gumińskiego w Felkowie pisarzem”.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z pytaniem, czy podczas swoich poszukiwań natknęliście się Państwo na informacje dotyczące dzierżawcy Gumińskiego z miejscowości Felkowo. Będę wdzięczny za pomoc i przekazane wskazówki gdzie należy poszukiwać informacji na ten temat.
Pozdrawiam,
Marek
Dzień Dobry
Poszukuje informacji na temat powstańca listopadowego Stanisław Józef Berini (v. Beryni), ur. 1808 w Słaboszowicach, zm. 2 stycznia 1905 w Gilowicach.
W 1833 Berini uczestniczył w próbie powtórnego wzniecenia powstania (partyzantka Józefa Zaliwskiego). Do sprzysiężenia Zaliwskiego wciągnęli go Feliks Łubieński i Leopold Białkowski. Brał wówczas udział w partyzantce w grupie Łubieńskiego pod pseudonimem Wojciecha Kołbasy. Odznaczył się w napadzie na Józefów. Gdy po odwołaniu partyzantki, porzuciwszy broń, usiłował przeprawić się przez Wisłę, został wydany przez dawnego kolegę szkolnego Walentego Kazimierskiego/ Kaźmierskiego, ekonoma we wsi Wałowice (powiat janowski, gmina Annopol, parafia Świeciechów). Berini wzięty do niewoli, trzymany początkowo w areszcie w Rachowie, został przewieziony wraz z innymi schwytanymi partyzantami grupy Łubieńskiego do Lublina i postawiony przed lubelską komisją śledczą.
Wszystkich aresztowanych trzymano wówczas w klasztorze powizytkowym, zamienionym od 1809 r. na szpital i więzienie. Na polecenie Paskiewicza, schwytanych partyzantów, oddano pod sąd wojskowy przy sztabie korpusu Rydigiera. Śledztwo nie miało trudności z partyzantami, schwytanymi z bronią w ręku. Nie wypierali się udziału w rozpoczętej walce przeciw Rosji. Berini uczynił to samo. Komisji przy badaniu chodziło też raczej o zeznania, które ujawniły osoby współpracujące z partyzantami.
Sąd wojenny wszystkich schwytanych partyzantów skazał na karę śmierci przez powieszenie. Paskiewicz jednak przez wzgląd, że Berini opuścił oddział i broń porzucił, zamienił dla niego karę śmierci na przepędzenie czterokrotne przez szereg 500 żołnierzy i na katorgę. Egzekucję wykonano 22 maja. Z poszarpanym ciałem oddano Beriniego następnie do szpitala, a po wyleczeniu z ran wyprawiono w drogę na Sybir, gdzie spędził 27 lat.
W związku z powyższym zwracam się z pytaniem, czy w czasie swoich dotychczasowych poszukiwań, natknęliście się Państwo na wykazy/listy szpitalnych lazaretów zawierające m.in. nazwiska przebywających w nich żołnierzy, które mogą być przechowywane w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie lub Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie.
Pozdrawiam,
Marek
Poszukuje informacji na temat powstańca listopadowego Stanisław Józef Berini (v. Beryni), ur. 1808 w Słaboszowicach, zm. 2 stycznia 1905 w Gilowicach.
W 1833 Berini uczestniczył w próbie powtórnego wzniecenia powstania (partyzantka Józefa Zaliwskiego). Do sprzysiężenia Zaliwskiego wciągnęli go Feliks Łubieński i Leopold Białkowski. Brał wówczas udział w partyzantce w grupie Łubieńskiego pod pseudonimem Wojciecha Kołbasy. Odznaczył się w napadzie na Józefów. Gdy po odwołaniu partyzantki, porzuciwszy broń, usiłował przeprawić się przez Wisłę, został wydany przez dawnego kolegę szkolnego Walentego Kazimierskiego/ Kaźmierskiego, ekonoma we wsi Wałowice (powiat janowski, gmina Annopol, parafia Świeciechów). Berini wzięty do niewoli, trzymany początkowo w areszcie w Rachowie, został przewieziony wraz z innymi schwytanymi partyzantami grupy Łubieńskiego do Lublina i postawiony przed lubelską komisją śledczą.
Wszystkich aresztowanych trzymano wówczas w klasztorze powizytkowym, zamienionym od 1809 r. na szpital i więzienie. Na polecenie Paskiewicza, schwytanych partyzantów, oddano pod sąd wojskowy przy sztabie korpusu Rydigiera. Śledztwo nie miało trudności z partyzantami, schwytanymi z bronią w ręku. Nie wypierali się udziału w rozpoczętej walce przeciw Rosji. Berini uczynił to samo. Komisji przy badaniu chodziło też raczej o zeznania, które ujawniły osoby współpracujące z partyzantami.
Sąd wojenny wszystkich schwytanych partyzantów skazał na karę śmierci przez powieszenie. Paskiewicz jednak przez wzgląd, że Berini opuścił oddział i broń porzucił, zamienił dla niego karę śmierci na przepędzenie czterokrotne przez szereg 500 żołnierzy i na katorgę. Egzekucję wykonano 22 maja. Z poszarpanym ciałem oddano Beriniego następnie do szpitala, a po wyleczeniu z ran wyprawiono w drogę na Sybir, gdzie spędził 27 lat.
W związku z powyższym zwracam się z pytaniem, czy w czasie swoich dotychczasowych poszukiwań, natknęliście się Państwo na wykazy/listy szpitalnych lazaretów zawierające m.in. nazwiska przebywających w nich żołnierzy, które mogą być przechowywane w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie lub Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie.
Pozdrawiam,
Marek
-
Bialas_Malgorzata
- Posty: 1851
- Rejestracja: czw 31 lip 2014, 13:18
- Lokalizacja: Wrocław
-
Bialas_Malgorzata
- Posty: 1851
- Rejestracja: czw 31 lip 2014, 13:18
- Lokalizacja: Wrocław
Dzień Dobry
Czy na forum ktoś z Państwa posiada dostęp do aktu zgonu: Malviny Tymanow / Stankow ur. ok. 1812 r. (Russia), zm. 25.09.1879 r. w Gilowicach (parafia Rychwałd). Nazwisko to jest sporne, gdyż w metryce zgonu w 1879 r., znajdującej się w Rychwałdzie, jej nazwisko brzmi Stankow.
Z góry dziękuję za okazaną pomoc.
Pozdrawiam,
Marek
Czy na forum ktoś z Państwa posiada dostęp do aktu zgonu: Malviny Tymanow / Stankow ur. ok. 1812 r. (Russia), zm. 25.09.1879 r. w Gilowicach (parafia Rychwałd). Nazwisko to jest sporne, gdyż w metryce zgonu w 1879 r., znajdującej się w Rychwałdzie, jej nazwisko brzmi Stankow.
Z góry dziękuję za okazaną pomoc.
Pozdrawiam,
Marek
-
Kaczmarek_Aneta
- Posty: 6301
- Rejestracja: pt 09 lut 2007, 13:00
- Lokalizacja: Warszawa/Piaseczno
- Podziękował: 1 time
- Otrzymał podziękowania: 7 times
Berini Stanisław Józef
Dzień dobry,
pośmiertne wzmianki o Stanisławie Józefie Berinim:
https://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno ... nno-search
https://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno ... nno-search
Pozdrawiam
Aneta
pośmiertne wzmianki o Stanisławie Józefie Berinim:
https://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno ... nno-search
https://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno ... nno-search
Pozdrawiam
Aneta
potwierdzenie pochodzenia Natalii (inne imie matki ale to ona)Richard1 pisze:Dzień dobry
i kolejna osoba -Natalia Beryni (czy to córka Józefa Stanisława i Matrony ?) żona Wojciecha Walatka
tutaj ich dzieci
https://geneteka.genealodzy.pl/index.ph ... rdertable=
1876 1 Adalbertus Walatek Josephus, Gertrudis Pyclik Natalia Berini [Inne nazwiska: Beryni] Josephus, Anastasia Rychwałd [Uwagi: On: nr domu 56, 25 1/2 lat, Ona: nr domu 15, 24 lata, ex Gilowice, Testes: Gardaś Adalbertus Luber Andreas Miejscowość: Rychwałd Data ślubu: 19.01.1876 r. ] [Miejsce przechowywania ksiąg: Archiwum Parafialne ] [Indeks dodał: Sroka_Stanisław]
czyli 7 dziecko Józefa i Matrony /Anastazji :
1) Helena
2) Roman
3) Mikołaj
4) Konstanty
5) Natalia
6) Katarzyna
7) Józef
Ryszard Drąg
Dzień Dobry,
Bardzo dziękuję za przesłane wiadomości dotyczące dzieci małżonków Józefa i Matrony / Anastazji Berini.
Poszukuję informacji na temat powstańca styczniowego Romana Berini ur. ok. 1844 (w 1863 r. miał ok. 19 lat). Syna Józefa, mieszczanina z Tarnawy w pow. wadowickim, ucznia szkoły technicznej (w Tarnowie?). Aresztowanego w Królestwie Polskim pod zarzutem zamiaru wstąpienia do oddziału powstańczego. 10 VI 1863 Roman Berini został wysłany z Warszawy do Pskowa w 33 partii. Sądzony we Włodzimierzu, po pozbawieniu wszystkich praw stanu skazany na 3 lata robót przymusowych w orłowskiej rocie aresztanckiej; wyrok konfirmował dowódca Moskiewskiego Okręgu Wojennego (informacje na ten temat można odnaleźć w aktach Zarządu Generał-Policmajstra w Królestwie Polskim, I Departamencie, III Wydziale i są oznaczone sygnaturą 1/238/0/-10. Zapis dotyczący Romana Berini znajduje się pod pozycją 7283).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... i=17790785
Berini przybył do roty 10 X 1864. 1 X 1866 odesłany do Galicji z obowiązującym dozgonnie zakazem powrotu w granice Cesarstwa Rosyjskiego, o czym poinformowała prasa galicyjska („Czas”, 1866, nr 262; „Gazeta Lwowska”, 1866, nr 262; „Gazeta Narodowa”, 1866, nr 264 i inne).
Na podstawie przeglądu zasobu Archiwum Narodowego w Krakowie ustaliłem, że w tamtejszym Archiwum jest przechowywane tzw. Archiwum Księdza Ludwika Ruczki, zawierające korespondencję (prywatną i urzędową), która stanowi nieoszacowaną wartość dla odtworzenia losów galicyjskich zesłańców oraz ich pozostających w kraju rodzin, w tym dokumenty dot. Romana Berini (informacje na ten temat można odnaleźć w aktach przechowywanych w zasobie archiwalnym (sygnatura: 29/1418/0/3/22, skan nr :117-118 [str.147-148], poz. 6).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... ki=3108966
W aktach przechowywanych w zasobie krakowskiego archiwum odnalazłem również „Podręczne zapiski ks. L. Ruczki, głównie personalia osób, które chciano wyreklamować z niewoli rosyjskiej” (sygnatura: 29/1418/0/1/26, skan nr:3-4 [str.1-2]).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... ka/3108944
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z uprzejmą prośbą o pomoc w odczytaniu nazwy miejscowości zawartej w powyższej korespondencji. Czy prawidłowa nazwa tej miejscowości brzmi Tarnawa?
Pozdrawiam,
Marek
Bardzo dziękuję za przesłane wiadomości dotyczące dzieci małżonków Józefa i Matrony / Anastazji Berini.
Poszukuję informacji na temat powstańca styczniowego Romana Berini ur. ok. 1844 (w 1863 r. miał ok. 19 lat). Syna Józefa, mieszczanina z Tarnawy w pow. wadowickim, ucznia szkoły technicznej (w Tarnowie?). Aresztowanego w Królestwie Polskim pod zarzutem zamiaru wstąpienia do oddziału powstańczego. 10 VI 1863 Roman Berini został wysłany z Warszawy do Pskowa w 33 partii. Sądzony we Włodzimierzu, po pozbawieniu wszystkich praw stanu skazany na 3 lata robót przymusowych w orłowskiej rocie aresztanckiej; wyrok konfirmował dowódca Moskiewskiego Okręgu Wojennego (informacje na ten temat można odnaleźć w aktach Zarządu Generał-Policmajstra w Królestwie Polskim, I Departamencie, III Wydziale i są oznaczone sygnaturą 1/238/0/-10. Zapis dotyczący Romana Berini znajduje się pod pozycją 7283).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... i=17790785
Berini przybył do roty 10 X 1864. 1 X 1866 odesłany do Galicji z obowiązującym dozgonnie zakazem powrotu w granice Cesarstwa Rosyjskiego, o czym poinformowała prasa galicyjska („Czas”, 1866, nr 262; „Gazeta Lwowska”, 1866, nr 262; „Gazeta Narodowa”, 1866, nr 264 i inne).
Na podstawie przeglądu zasobu Archiwum Narodowego w Krakowie ustaliłem, że w tamtejszym Archiwum jest przechowywane tzw. Archiwum Księdza Ludwika Ruczki, zawierające korespondencję (prywatną i urzędową), która stanowi nieoszacowaną wartość dla odtworzenia losów galicyjskich zesłańców oraz ich pozostających w kraju rodzin, w tym dokumenty dot. Romana Berini (informacje na ten temat można odnaleźć w aktach przechowywanych w zasobie archiwalnym (sygnatura: 29/1418/0/3/22, skan nr :117-118 [str.147-148], poz. 6).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... ki=3108966
W aktach przechowywanych w zasobie krakowskiego archiwum odnalazłem również „Podręczne zapiski ks. L. Ruczki, głównie personalia osób, które chciano wyreklamować z niewoli rosyjskiej” (sygnatura: 29/1418/0/1/26, skan nr:3-4 [str.1-2]).
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jed ... ka/3108944
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z uprzejmą prośbą o pomoc w odczytaniu nazwy miejscowości zawartej w powyższej korespondencji. Czy prawidłowa nazwa tej miejscowości brzmi Tarnawa?
Pozdrawiam,
Marek
Dzień Dobry
Poszukuję informacji na temat Stanisława Józefa Berini (v. Beryni) ur. w 1808 r. w Słaboszowicach / Słabuszewicach, w województwie sandomierskim w Królestwie Polskim. Z moich dotychczasowych ustaleń wynika, iż „w 1829 r. jako popisowy został wzięty do Wojska Polskiego i przeznaczony do czwartego pieszego pułku [przydzielony do 2 kompanii 4 Pułku Piechoty Liniowej], w którym zostawał liniowym żołnierzem [jako szeregowy], aż do wybuchu rewolucji [1830-1831], w czasie której przeprowadzony został do 5 rezerwowego pieszego pułku w stopniu podoficera. Z tym pułkiem z Korpusem gen. Girolamo Ramorino, wyszedł do Galicji w bliskości wsi Borowa, gdzie do chwili powtórnego wzniecenia powstania (partyzantka Józefa Zaliwskiego), to jest do marca 1833 roku, pozostawał u posesora Gumeńskiego w obowiązku pisarza w miasteczku Telkowie w Tarnowskim Cyrkule grafa Ansewicza”.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z uprzejma prośbą o pomoc i podpowiedź, gdzie powinienem szukać informacji na temat żołnierzy popisowych wcielonych do Wojska Polskiego w tym okresie, a pochodzących z terenu województwa sandomierskiego.
Będę wdzięczny za pomoc oraz wszystkie podpowiedzi w powyższej sprawie.
Pozdrawiam,
Marek
Poszukuję informacji na temat Stanisława Józefa Berini (v. Beryni) ur. w 1808 r. w Słaboszowicach / Słabuszewicach, w województwie sandomierskim w Królestwie Polskim. Z moich dotychczasowych ustaleń wynika, iż „w 1829 r. jako popisowy został wzięty do Wojska Polskiego i przeznaczony do czwartego pieszego pułku [przydzielony do 2 kompanii 4 Pułku Piechoty Liniowej], w którym zostawał liniowym żołnierzem [jako szeregowy], aż do wybuchu rewolucji [1830-1831], w czasie której przeprowadzony został do 5 rezerwowego pieszego pułku w stopniu podoficera. Z tym pułkiem z Korpusem gen. Girolamo Ramorino, wyszedł do Galicji w bliskości wsi Borowa, gdzie do chwili powtórnego wzniecenia powstania (partyzantka Józefa Zaliwskiego), to jest do marca 1833 roku, pozostawał u posesora Gumeńskiego w obowiązku pisarza w miasteczku Telkowie w Tarnowskim Cyrkule grafa Ansewicza”.
W związku z powyższym zwracam się do Państwa z uprzejma prośbą o pomoc i podpowiedź, gdzie powinienem szukać informacji na temat żołnierzy popisowych wcielonych do Wojska Polskiego w tym okresie, a pochodzących z terenu województwa sandomierskiego.
Będę wdzięczny za pomoc oraz wszystkie podpowiedzi w powyższej sprawie.
Pozdrawiam,
Marek
Dzień Dobry,
Poszukuję aktu ślubu oraz aktu zgonu i ewentualnych powiązań dotyczących Andrzeja Berini v. Beroni / Andrea Berini.
W trakcie dotychczasowych poszukiwań w księgach parafii Trześń (pow. Tarnobrzeg, woj. podkarpackie), udało się ustalić dane najstarszych przodków Józefa Berini oraz określić czas przybycia Andrzeja Berini na ziemie polskie.
Andrzej Berini v. Beroni / Andrea Berini (protoplasta rodu), występował w metrykach parafii Trześń jako Theloniarius (1785), Vigil[ar]ius ad Telonium (1787), Custos Thelonii (1794), był więc strażnikiem celnym lub po prostu celnikiem. Pracował w komorze celnej w Nadbrzeziu utworzonej przez władze austriackie zapewne krótko po I rozbiorze Polski w 1772 roku. Rzeka Wisła w okolicy Sandomierza i Tarnobrzega, stanowiła wówczas granicę między Polską, a wchodzącą w skład Austrii – Galicją. Granica w takim kształcie utrzymała się do III rozbioru, a więc do 1795 roku. Wówczas granice Galicji poszerzyły się znacznie na północ. Komora celna w Nadbrzeziu straciła rację bytu i została jak można przypuszczać zlikwidowana, a jej pracownicy, w tym Andrzej Berini przeniesieni w większości do innych placówek, zapewne utworzonych na nowej granicy Austrii z Prusami i Rosją.
Andrzej Berini, a właściwie wówczas jeszcze Andrea Berini był prawdopodobnie ściągniętym urzędnikiem celnym z terenów włoskojęzycznych, zajmowanych przez Austriaków na krótko po 1772 roku. W skład Monarchii wchodziło wówczas część Lombardii, odizolowanej jednak terytorialnie od reszty państwa, Południowy Tyrol oraz okolice Triestu i Gorizii nad północnym wybrzeżem Adriatyku. Wydaje się, że właśnie ten niewielki obszar nad Adriatykiem jest kolebką rodziny Berini i miejscem skąd Andrea Berini przybył na ziemie polskie. Nazwisko to występowało tam w XVIII wieku i występuje tam nadal.
Andrzej Berini i Barbara Nowacka na przełomie lat 80. i 90. XVIII wieku mieszkali w Tarnobrzegu, następnie najprawdopodobniej około 1795 roku wyjechali z miasta. Można przypuszczać, iż na nowej placówce celnej Andrzej Berini pracował do śmierci. Można również przypuszczać, iż do Tarnobrzega powróciła po latach jedynie Barbara z dziećmi, najprawdopodobniej już jako wdowa. Stało się to na pewno przed 1817 rokiem. Sugerować to może informacja z aktu zgonu Barbary Berini z Nowickich v. Nowackich (zm. 12.04.1828 Tarnobrzeg Miechocim), gdzie została ona wymieniona jako wdowa po celniku.
Żona Andrzeja Beriniego – Barbara Nowacka pochodziła najprawdopodobniej z Tarnobrzega. Jak wynika z informacji zaczerpniętych z ksiąg metrykalnych w Tarnobrzegu w latach 80. i 90. XVIII wieku mieszkały dwie rodziny Nowackich. Głowy tych rodzin, Jakub i Antoni Nowaccy byli przypuszczalnie braćmi Barbary. Barbara była chrzestną 2 córek Jakuba (1787, 1790), zaś w latach 1791-1792 widzimy Antoniego Nowackiego w tym samym domu (nr 87), w którym mieszkało małżeństwo Berini. Po śmierci męża Barbara wróciła do swojego rodzinnego miasta, gdzie mogła zapewne liczyć na wsparcie rodzeństwa.
Małżeństwo Andrzeja i Barbary Berini posiadało sześcioro dzieci:
- Jana Berini, ur. ok. 1779 r. - prawdopodobnie w Nadbrzeziu (parafia Trześń)
- Karola Bereni, ur. -.10.1785 r. - Nadbrzezie (parafia Trześń)
- Augustyna Bereni, zm. 19.01.1787 r. - Nadbrzezie (parafia Trześń)
- Wincentego Bereni, ur. 12.05.1788 r. Miechocin
- Tomasza Beryni, ur. 21.12.1791 r. Miechocin
- Juliannę Berini ur. 30.07.1794 r. Miechocin
Być może ktoś z Państwa widzi powiązania z tą rodziną lub naprowadzi mnie na jakiś nowy trop. Będę wdzięczny za okazana pomoc.
Pozdrawiam,
Marek
Poszukuję aktu ślubu oraz aktu zgonu i ewentualnych powiązań dotyczących Andrzeja Berini v. Beroni / Andrea Berini.
W trakcie dotychczasowych poszukiwań w księgach parafii Trześń (pow. Tarnobrzeg, woj. podkarpackie), udało się ustalić dane najstarszych przodków Józefa Berini oraz określić czas przybycia Andrzeja Berini na ziemie polskie.
Andrzej Berini v. Beroni / Andrea Berini (protoplasta rodu), występował w metrykach parafii Trześń jako Theloniarius (1785), Vigil[ar]ius ad Telonium (1787), Custos Thelonii (1794), był więc strażnikiem celnym lub po prostu celnikiem. Pracował w komorze celnej w Nadbrzeziu utworzonej przez władze austriackie zapewne krótko po I rozbiorze Polski w 1772 roku. Rzeka Wisła w okolicy Sandomierza i Tarnobrzega, stanowiła wówczas granicę między Polską, a wchodzącą w skład Austrii – Galicją. Granica w takim kształcie utrzymała się do III rozbioru, a więc do 1795 roku. Wówczas granice Galicji poszerzyły się znacznie na północ. Komora celna w Nadbrzeziu straciła rację bytu i została jak można przypuszczać zlikwidowana, a jej pracownicy, w tym Andrzej Berini przeniesieni w większości do innych placówek, zapewne utworzonych na nowej granicy Austrii z Prusami i Rosją.
Andrzej Berini, a właściwie wówczas jeszcze Andrea Berini był prawdopodobnie ściągniętym urzędnikiem celnym z terenów włoskojęzycznych, zajmowanych przez Austriaków na krótko po 1772 roku. W skład Monarchii wchodziło wówczas część Lombardii, odizolowanej jednak terytorialnie od reszty państwa, Południowy Tyrol oraz okolice Triestu i Gorizii nad północnym wybrzeżem Adriatyku. Wydaje się, że właśnie ten niewielki obszar nad Adriatykiem jest kolebką rodziny Berini i miejscem skąd Andrea Berini przybył na ziemie polskie. Nazwisko to występowało tam w XVIII wieku i występuje tam nadal.
Andrzej Berini i Barbara Nowacka na przełomie lat 80. i 90. XVIII wieku mieszkali w Tarnobrzegu, następnie najprawdopodobniej około 1795 roku wyjechali z miasta. Można przypuszczać, iż na nowej placówce celnej Andrzej Berini pracował do śmierci. Można również przypuszczać, iż do Tarnobrzega powróciła po latach jedynie Barbara z dziećmi, najprawdopodobniej już jako wdowa. Stało się to na pewno przed 1817 rokiem. Sugerować to może informacja z aktu zgonu Barbary Berini z Nowickich v. Nowackich (zm. 12.04.1828 Tarnobrzeg Miechocim), gdzie została ona wymieniona jako wdowa po celniku.
Żona Andrzeja Beriniego – Barbara Nowacka pochodziła najprawdopodobniej z Tarnobrzega. Jak wynika z informacji zaczerpniętych z ksiąg metrykalnych w Tarnobrzegu w latach 80. i 90. XVIII wieku mieszkały dwie rodziny Nowackich. Głowy tych rodzin, Jakub i Antoni Nowaccy byli przypuszczalnie braćmi Barbary. Barbara była chrzestną 2 córek Jakuba (1787, 1790), zaś w latach 1791-1792 widzimy Antoniego Nowackiego w tym samym domu (nr 87), w którym mieszkało małżeństwo Berini. Po śmierci męża Barbara wróciła do swojego rodzinnego miasta, gdzie mogła zapewne liczyć na wsparcie rodzeństwa.
Małżeństwo Andrzeja i Barbary Berini posiadało sześcioro dzieci:
- Jana Berini, ur. ok. 1779 r. - prawdopodobnie w Nadbrzeziu (parafia Trześń)
- Karola Bereni, ur. -.10.1785 r. - Nadbrzezie (parafia Trześń)
- Augustyna Bereni, zm. 19.01.1787 r. - Nadbrzezie (parafia Trześń)
- Wincentego Bereni, ur. 12.05.1788 r. Miechocin
- Tomasza Beryni, ur. 21.12.1791 r. Miechocin
- Juliannę Berini ur. 30.07.1794 r. Miechocin
Być może ktoś z Państwa widzi powiązania z tą rodziną lub naprowadzi mnie na jakiś nowy trop. Będę wdzięczny za okazana pomoc.
Pozdrawiam,
Marek