Moderatorzy: elgra, maria.j.nie
Bardzo dziekuje!Andrzej75 pisze:Niemiecki Frei-herr to dosłownie ‘wolny pan’, a po łacinie jest liber baro (czyli ‘wolny baron’). Po polsku po prostu baron.
Licho wie, czy ten odźwierny na dworcu kolejowym we Lwowie naprawdę był synem barona, czy tylko się za takiego podawał, bo w jego akcie ślubu (ani w AU pierwszego dziecka) nie ma o tym wzmianki.
W AM matka to niezamężna kucharka. (Ale metryki chrztu nie przedstawił, więc teoretycznie mógł coś ukrywać).Katarzyna_Dmyterko pisze:"Tettamandi Philipus, scriba privatus, dimissus miles, anteactus vigiliarum magister legionis pedestris Magni Ducis Toscanae, filius coelibis coquae Carolinae Tettamandi, e Como in provincia Lombardia regni Italici oriundus.
Tak, dokładnie, jest tam dopisek o braku świadectwa chrztu, jeśli dobrze rozumiem?Andrzej75 pisze:W AM matka to niezamężna kucharka. (Ale metryki chrztu nie przedstawił, więc teoretycznie mógł coś ukrywać).Katarzyna_Dmyterko pisze:"Tettamandi Philipus, scriba privatus, dimissus miles, anteactus vigiliarum magister legionis pedestris Magni Ducis Toscanae, filius coelibis coquae Carolinae Tettamandi, e Como in provincia Lombardia regni Italici oriundus.
Tak, w okolicy Como występuje takie nazwisko. Nie możemy prawie w ogóle znaleźć Tettamandi (bardzo rzadka wersja), więc możliwe, że był jakiś błąd w zapisie. Najstarsze wersje to Tettamanzi, a potem dopiero Tettamanti.Andrzej75 pisze:pisarz prywatny, żołnierz zwolniony ze służby, były wachmistrz pułku piechoty wielkiego księcia toskańskiego
W okolicach Como występuje nazwisko Tettamanti albo Dettamanti.
Zależnie od konkretnej sytuacji narzeczonego. Czasem dostarczano mnóstwo dokumentów, czasami żadnego.Katarzyna_Dmyterko pisze:czy do zawarcia ślubu potrzebne były dokumenty?
To w jaki sposób stwierdzano, że to w ogóle ta osoba? czy to wszystko było "na gębę"?Andrzej75 pisze:Zależnie od konkretnej sytuacji narzeczonego. Czasem dostarczano mnóstwo dokumentów, czasami żadnego.Katarzyna_Dmyterko pisze:czy do zawarcia ślubu potrzebne były dokumenty?
Ale głównym zadaniem tych dokumentów nie było stwierdzanie tożsamości osoby, tylko braku przeszkód do zawarcia małżeństwa.
Można było być zwolnionym od dostarczenia metryki chrztu (tak jak w tym przypadku), jeśli były jakieś trudności z jej zdobyciem.
Andrzej75 pisze:Jak ktoś od urodzenia mieszkał w danej parafii, to jego akt chrztu był w księgach tej parafii (więc nie było potrzeby robienia odpisu), a on sam był tam ogólnie znany; oczywiście oprócz tego ogłaszano zapowiedzi.
Jak ktoś od urodzenia mieszkał w innej parafii, to do parafii, w której zawierał małżeństwo, dostarczał metrykę chrztu i zaświadczenie o zapowiedziach; we własnej parafii też był ogólnie znany.
Jak ktoś przenosił się z miejsca na miejsce, to oczywiście nie musiał być ogólnie znany w danej parafii, a zapowiedzi identyfikowały go tylko na okres bezpośrednio poprzedzający ślub. Musiał dostarczyć metrykę chrztu, ale z tego obowiązku można było być zwolnionym, jeśli stan wolny nie podlegał wątpliwości.
Naturalnie można było przedstawić fałszywą (albo cudzą) metrykę chrztu albo zeznać nieprawdę — ale przecież tak samo może zdarzyć się dzisiaj. Czy ludzie nie posługują się fałszywymi albo cudzymi dowodami tożsamości albo nie zeznają nieprawdy?
Zresztą do czasu, kiedy nazwiska były zmienne, nieustalone, ktoś mógł mieć w akcie urodzenia jedno nazwisko, a posługiwał się zupełnie innym. Nikogo to nie dziwiło. Podobnie mogło być też z imionami.
Ale to wszystko są wywody teoretyczne, ogólne, które nijak się mają do konkretnego przypadku Filipa Tettamandiego i one niczego nie wyjaśnią.
Jak ktoś chce, to może sobie stworzyć fałszywą tożsamość — tylko w jakim celu? Można by się spodziewać, że raczej taki ktoś będzie zainteresowany podwyższaniem swego statusu, a nie jego obniżaniem. Filip Tettamandi, podając na początku, że jest nieślubnym synem kucharki (albo służącej) na pewno nie „podrasowywał” swego pochodzenia. Robił to dopiero potem, kiedy twierdził, że jego naturalnym ojcem był baron Imhoff. A jak się sprawy miały, to może tylko wyjaśnić jego akt chrztu.
---
Filip Tettamandy jest w indeksach austro-węgierskiego 66. pułku piechoty (którego tytularnym dowódcą był wielki ks. toskański):
https://www.familysearch.org/ark:/61903 ... 97&lang=pl
Tutaj jego karta służby:
https://www.familysearch.org/ark:/61903 ... 81&lang=pl
W armii był od 1852 r., więc od tego czasu tożsamości nie zmieniał.
Do wojska został powołany jako poddany austriacki, przynależności państwowej nie zmieniał, więc i jego wcześniejsza tożsamość nie powinna budzić wątpliwości (tzn. że nazywał się tak, jak to podawał).
Po pierwsze, na jakiej podstawie można ufać odosobnionej wzmiance o rzekomym ojcu Filipa? Nawet jeśli założyć, że Filip uważał jakiegoś bliżej nieokreślonego Krzysztofa bar. Imhofa za swojego naturalnego ojca, to przecież wcale tak nie musiało być.Katarzyna_Dmyterko pisze:Idąc tropem niemiecko-wojskowym w poszukiwaniu ojca Filipa Tettamandi - gdzie najlepiej szukać niemieckich zapisów z tego okresu?
