Odrzykoń k/Krosna; Ks. Jana Poławskiego spis mieszkańców - AD 1662

[Virg@]

Najwcześniejszym, zachowanym dokumentem, zawierającym spis mieszkańców Odrzykonia k/Krosna (a mieszkało tam wtedy około 873 ludzi), jest „Spis – Nazwiska Odrzykońskie”, opatrzony datą 24 czerwca 1662 roku, sporządzony przez księdza Jana Poławskiego (proboszcza w Odrzykoniu, w latach 1641-1675).

Kopia 11 stronicowego dokumentu znajduje się w zbiorach Muzeum Wsi w Odrzykoniu. W informacjach o dokumencie, spotykam się z opinią, że dokument ten miał być sporządzony ponoć w celach podatkowych.

Zastanawiam się, czy było praktyką, że proboszcz w XVII wieku, który na mocy rytuału rzymskiego z 1614 roku oraz wydanego w 1631 roku jego polskiej wersji, Rytuału Piotrkowskiego, zobowiązany był sporządzać każdego roku Status Animarum parafian (czyli spis dusz, spis wiernych, spis parafian) – sporządzał też spisy wszystkich mieszkańców w celach podatkowych?

Zatytułowanie przez autora dokumentu: „Odrzykon Wieś” może wskazywać na objęcie spisem wszystkich mieszkańców a nie tylko parafian. Jednak sam spis mieszkańców – dołączam wygląd jego 1 i 11 strony - nie wydaje mi się za bardzo pomocny dla celów podatkowych.

Czy według Was, jest to raczej sporządzony przez proboszcza dokument Status Animarum parafian czy też słuszność mają ci, którzy opisują go jako spis mieszkańców w celach podatkowych?

Łączę pozdrowienia –
Lidia

[Sroczyński_Włodzimierz]

może jakieś zastosowanie do celów ulg miał
po serii najazdów, dla wykazania np wyludnienia i konieczności transferów / zmniejszenia podatków
https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/kr ... vii-wieku/
z wielu względów polecam (i chyba możliwy kontakt z autorem)
http://rotmeister.szkolanawigatorow.pl/ ... pis-tresci

[jamiolkowski_jerzy]

Intrygujący jest rok tego spisu. W 1662 roku sejm uchwalił powszechne pogłówne. Ustawa sejmowa z 1662 roku określała, że opodatkowaniu pogłównemu podlegają wszyscy oprócz: dzieci do lat dziesięciu (oszukiwano okrutnie), osób starych (zwykle za takie przyjmowano osoby mające poo wyżej 60 lat) oraz żebraków do roboty niedołężnych. Ale znane mi spisy poboru zawierają kwoty (było sześć stawek). Dobrze byłoby znać wiek spisywanych Na pobieżny oglad wygląda że mało dzieci. To by sugerowały podatkowy charakter. Zatem może to tylko roboczy spis będący podstawa do sporządzenia spisu podatkowego.
Na marginesie kościół tez pobierał podatek na własne potrzebę tj dziesięcinę w różnej postaci, . najpopularniejsze było snopowe. Ale ten spis do tego raczej na pewno nie służył . Dziesięcina była pobierana od całych rodzin , gospodarstw.

[Virg@]

Włodzimierzu i Jerzy, dziękuję za Wasze spostrzeżenia i podpowiedzi.
Książka Andrzeja Gliwy, Kraina upartych niepogód. Zniszczenia wojenne na obszarze ziemi przemyskiej w XVII wieku, to cenna pozycja, do której postaram się dotrzeć.

A tak przy okazji.
Jey Mość Pani Zophia (Zofia) Kalińska małżonka Jego Mości Pana Jakuba Kalińskiego, Podczaszego Sanockiego, Pani na dziedzicznym Zamku Kamieniec, którą wymienia w spisie sporządzonym w 1662 roku ksiądz Jan Poławski (proboszcz w Odrzykoniu, w latach 1641-1675) – sto siedemdziesiąt lat później, tj. w 1833 roku, została uwieczniona przez wybitne pióro hrabiego Aleksandra Fredry (1793-1876).
JeyMci Pani Zophia (Zofia) Kalińska, primo voto Firlej, secundo voto Ostroróg, de domo Skotnicka – jako Klara Raptusiewiczówna, bratanica i wychowanica Cześnika Macieja Raptusiewicza, to jedna z pierwszoplanowych postaci „Zemsty”.

A wszystko to za sprawą sporu o mur graniczny Zamku Kamieniec (Odrzykońskim zwanym) dwóch skłóconych ze sobą rodów: Firlejów (dolna część zamku) i Skotnickich (jego górna część).
Piotr Firlej dokuczał Janowi Skotnickiemu, za co ten skierował rynny na jego zabudowania. Wtedy Firlej napadł na jego robotników naprawiających mury górnego zamku i zniszczył przy okazji rynny. Skotnicki pozwał go przed sąd i wygrał sprawę. Jednak kres ich długoletnim zatargom położył dopiero ślub zawarty w 1630 roku przez syna Piotra Firleja, wojewodzica Mikołaja Firleja z piękną kasztelanką Zofią Skotnicką.

I pomyśleć tylko, że gdyby sąsiedzi żyli ze sobą w zgodzie, przypuszczalnie „Zemsta” by nie powstała .

Łączę serdeczne pozdrowienia –
Lidia

[Virg@]

Ustawa sejmowa z 1662 roku określała, że opodatkowaniu pogłównemu podlegają wszyscy oprócz: dzieci do lat dziesięciu […].
Dobrze byłoby znać wiek spisywanych. Na pobieżny ogląd wygląda że mało dzieci. To by sugerowały podatkowy charakter.

Wymieniona w dokumencie z 1662 roku Jey Mość Pani Zofia Kalińska de domo kasztelanka Skotnicka, primo voto Firlej, secundo voto Ostroróg, urodziła się w 1603 roku w Bóbrce.
Zatem, w czasie kiedy sporządzano spis, liczyła sobie 59 wiosen i żyła jeszcze 22 lata, kiedy to zmarła w 1684 roku w Krakowie, mając lat 81 i pochowana została w krakowskim kościele św. Piotra i Pawła.

Mimo iż dokument sporządzony został przez proboszcza (plebana) z Odrzykonia, to z uwagi na występujące poza księdzem Janem Poławskim, na końcu dokumentu osoby pełniące funkcje „urzędowe”, takie jak: wójt prawny, przysiężny oraz urzędnik Odrzykoński (kim by on nie był) - spis sporządzony został jednak dla celów administracyjnych (spis podatników?) a nie kościelnych.
Czyli nie jest to Status Animarum parafian Odrzykonia.

Łączę serdeczne pozdrowienia –
Lidia

[Virg@]

„Popis Ludności” z 1662 roku dla wsi Odrzykoń (dawniej Errenberg)


Serdecznie dziękuję za Waszą pomoc i zaangażowanie w odczytanie wielu nieczytelnych zapisów w dokumencie oraz zrozumieniu celu i historycznego tła jego powstania.

Dla zainteresowanych, zamieściłam:
- fotografie 11. stronicowego dokumentu, w formie pliku .PDF > Popis Ludności - wieś Odrzykoń 1662 rok;
- oraz odczytany (w około 98%) dokument z objaśnieniami.

Jeśli ktoś z Was zauważy w dokumencie błędy lub „przekłamania”, to uwagi przyjmę może nie z radością lecz na pewno z wdzięcznością.

Łączę pozdrowienia –
Lidia

P.S.
Plik z fotografiami dokumentu lepiej oglądać przy opcji [Pokaż pasek boczny], będziemy wtedy widzieli kiedy wyświetlają się już wszystkie strony (co niestety trwa jakiś czas).
Lidia

[Solecalupo]

Serdecznie dziękuję za Waszą pomoc i zaangażowanie w odczytanie wielu nieczytelnych zapisów w dokumencie oraz zrozumieniu celu i historycznego tła jego powstania.

Odnalazłem w tym spisie tylko jedną osobę o nazwisku Galon.
Otóż jest to Jagnieka (pewnie Jagienka) Galanka komornica u Stanisława Nóżki.
I tutaj pojawiają się moje pytania.

Wg ksiąg metrykalnych pierwszy Galon datowany jest na rok urodzenia 1753. Jest to pierwszy i jedyny wówczas Galon w Odrzykoniu wg ksiąg metrykalnych. Wszyscy kolejni to tylko jego potomkowie.
Teoretycznie gdyby istniała jakaś inna linia Galonów to powinni byliby się pojawić w księgach zmarłych.
Nikogo takiego nie ma. Rozpisałem wszystkich Galonów jacy byli we wszystkich księgach metrykalnych Odrzykonia i jest to jedna rodzina (potomkowie owego Walentego).

Sugerowało mi to, że być może przybył on do Odrzykonia skądś i tam się osiedlił. Mógł być też oczywiscie jedynym dzieckiem swoich rodziców które dożyło, wszyscy umarli wcześniej przed rokiem 1784 (więc w księgach ich nie ma) i on został jedyny (można snuć takie hipotezy ale zmierzam do wypracowania najbardziej prawdopodobnej).

Tymczasem w przedmiotowym spisie w roku 1662 pojawia się owa Jagna. Ale znów. Jest jedna jedyna i to kobieta, więc nie mogła mieć dzieci o nazwisku Galon (no dobra mogła nieślubne). Ale to bardziej pytanie skąd mogła się taka jedna Galonka komornica wziąć? Czy biorąc pod uwagę jej status społeczny należy domniemywać że np. jej rodzice zmarli i dlatego była komornicą, czy może przybyła tam spoza Odrzykonia na służbę? Jakie są Wasze sugestie (nie mam wiedzy za bardzo co do funkcjonowania społeczności w tamtych czasach).

Kolejna rzecz to przesłany przez niezwykle pomocnego i przesympatycznego Pana Michała

rejestr szkód z 1698 r. gdzie wymieniony jest Galon (imienia brak). Co burzy znów trochę powyższe teorie gdyż w 1662 nie ma żadnego męskiego Galona a w 1698 już jest. Można wysnuć śmiałą teorię że owa Jagna miała nieślubne dziecko, w 1698 miało ono już około 35 lat (więc mógł mieć już dzieci, żonę itd.). Po czym wszyscy Galonowie poza jednym Walentym umierają przed rokiem 1784 (początek ksiąg metrykalnych) i przez to ich tam nie ma.

Ciekawostką jest też fakt, że na cmentarzu w Odrzykoniu nie ma ani jednego istniejącego grobu z nazwiskiem Galon, mimo, że dzieci i dalszych potomków po Walentym było mnóstwo. Jest jedynie w Korczynie grób mojej prababci właśnie z domu Galon (po mężu Zych) potomkini owego Walentego.

Chętnie poczytam wszelkie Wasze sugestie.

[Virg@]

Tomaszu,
pozdrawiając niezwykle pomocnego i przesympatycznego Pana Michała, dodam, że “rejestr szkód z 1698 r.”, to:
Rejestr szkód poczynionych w Majętności Dziedziczney Jaśnie Wielmożnego Jeomci Pana Jana z Dąbrowice Firleia Kasztelana Sanockiego Odrzykonia od chorągwie Roty Husarskiey Jaśnie Wielmożnego Jeomci Pana Woiewody Krakowskiego na Consystecyą do Krosna idącey w Roku Pańskim 1698” (fragment dokumentu).

Rzeczony Galon stracił wówczas produkty o wartości 9 złotych i 5 groszy ½.
Przeliczenie wartości 9 złotych i 5 grosz z 1698 roku jest trudne do jednoznacznego oszacowania na dzisiejsze pieniądze (bo 1 złoty polski = 30 groszy) z 1698 roku wymaga odniesienia do ówczesnej siły nabywczej. W XVII-wiecznej gospodarce chłopskiej najłatwiej i najdokładniej ocenić stratę przez przelicznik: „Źywy Inwentarz”. Według cenników z przełomu XVII/XVIII wieku: dobra krowa kosztowała od 10 do 15 złotych; tuczna świnia to wydatek rzędu 3–5 złotych; owca kosztowała około 1,5–2 złote. Wskazuje to jednak, że Galon był gospodarzem zamożnym (kmieciem). Całość szkód we wsi 389 zł na 100 ograbionych chłopów daje średnio ok. 3,9 zł „na głowę”. Jego 9 złotych i 5 groszy to był "nadmiar", który miał odłożony w komorze – husaria nie zabierała ostatniej garści mąki, bo to się nie opłacało, uderzali tam, gdzie były zapasy.
*
"Istnieje również Rejest szkód A.D. 1699 (dnia 28 września 1699):
Rejestr Szkod wiele który Chłop ma w Odrzykoniu dobrach Jaśnie Wielmożnego Pana z Dąbrowiec Firleia Kasztelana Sanockiego od Chorągwie Wielmożnego Jego Mości Pana Starosty Nowomieyskiego prawdziwie spisany, którzy stanęli noclegiem Anno Domini Millesimo sexcentesimo nonagesimo nono.
Wśród nazwisk 24 chłopów z Odrzykonia, którzy ponieśli szkody wymieniony jest Galon, który “poniósł szkody R 12”.

*
Nie wykluczałabym też, że odpowiedź na Twoje pytania tkwi w zaginionych księgach parafialnych z XVII i XVIII wieku z Archiwum Diecezjalnego przy Kurji Biskupiej ob. łac. w Przemyślu, pochodzących z Parafii p.w. św. Katarzyny w Odrzykoniu:
Baptisatorum 1603-1687,
Copulatorum 1603-1687 | 1688-1744 | 1776-1817
Mortuorum 1646-1687 | 1688-1737 | 1738-1770 | 1738-1770
Źródło: ZAGINIONE KSIĘGI ARCHIWUM DIECEZJALNEGO W PRZEMYŚLU. KATALOG STRAT WOJENNYCH, Opracowanie i redakcja ks. Stanisław Nabywaniec i Wojciech Ziobro, Rzeszów 2024, (str. 239-240).

Łączę pozdrowienia –
Lidia

[Solecalupo]

Tomaszu, (...)
Łączę pozdrowienia –
Lidia

Pięknie dziękuję!

Prawdopodobny dom Walentego Galona 1753-1832 (to obecny adres Odrzykoń, ul. Leśna 5 (a dokładniej zaraz obok).
Dlaczego prawdopodobny.
Wg ksiąg metrykalnych Walenty zmarł pod nr 242.
Pod tym samym numerem rodziły się jego wszystkie dzieci w tym Stanisław Galon 1796-1854.
Stanisław musiał pozostać w domu rodzinnym, gdyż jego dzieci także rodziły się pod nr 242 oraz tam zmarł.
Istnieją mapy Odrzykonia z roku 1851. Na mapach tych są numery katastralne domów
(inne niż w księgach metrykalnych gdzie są nr konskrypcyjne).
Niemniej mam spis mieszkańców do tych map gdzie te numery są powiązane ze sobą.
Niestety z jakiś powodów akurat przy Stanisławie nie podano nr konskrypcyjnego tak jakby ten nr nie był nadany.
Niemniej w tym czasie wg ksiąg metrykalnych nie było innego Stanisława Galona.

Poniżej mapa z lokalizacją tego domu i przynależnych działek.


Po co ten powyższy wywód. Otóż z map wynika, że to gospodarstwo nie było zbyt duże. A zatem pewne wątpliwości budzi wynikająca ze spisu szkód z roku 1698 zamożność Galona. Oczywiście ona musiała potencjalnie dotyczyć rodziców a może nawet dziadków Walentego a wówczas mogli być zamożniejsi i wcale nie ma pewności że mieszkali w tym samym miejscu co Walenty.

Na koniec jeszcze, Walenty miał łącznie 2 żony i 15 dzieci a Stanisław 2 żony i 9 dzieci, a pierwsze dziecko Stanisława rodziło wraz z ostatnim dzieckiem Walentego. Do tego dwoje nieślubnych dzieci córki Walentego. Zatem w tym wydaje się niedużym gospodarstwie mieszkało mnóstwo ludzi (oczywiście większość umierała więc nie mieszkali wszyscy naraz tam).

[Virg@]

Tomaszu,

między rokiem 1698 a 1851 (12 luty 1852), upływa 153 lata, to w genealogii zazwyczaj różnica 5 – 6 pokoleń.
(Uwaga: Data 1851 na pierwszej stronie to data wydania formularza do spisu. Pod spodem i na końcu dokumentu jest data 12.II.1852. Rok 1852 wpisany jest też w tytule dokumentu w AP Przemyśl.)

W latach 1785-1789 w cyrkule dukielskim, w gminie Odrzykoń, w wykazie użytków i właścicieli nieruchomości wymieniony jest:
Galan (Galon) Walenty, nr domu 242.
Źródło: Daniel Krzysztof Nowak, „Indeks właścicieli i użytkowników nieruchomości cyrkułu dukielskiego w latach 1785–1789 na podstawie Metryki Józefińskiej", Tom 2, Miejscowości cyrkułu dukielskiego M-Ż, Wyd. RUTHENUS, Krosno 2019, s. 110.
Daty skrajne dokumentów Metryki: 1786-1788, (Centralne Państwowe Archiwum Historyczne Ukrainy we Lwowie, font 19, opis 2, sprawa 94, ark. 1-266.)
Może warto “zawalczyć” o wgląd do tych oryginalnych dokumentów, skoro są dostępne.

A tak przy okazji.
Nazwisko Galan / Gałan
Jeśli badasz swoje drzewo genealogiczne z parafii Odrzykoń lub sąsiedniej Korczyny, musisz traktować nazwiska Galon, Galan, Gałon i Gałan jako potencjalnie tę samą rodzinę.
Rozbieżności te nie oznaczają różnych rodów, lecz są klasycznymi obocznościami kancelaryjno-fonetycznymi, wynikającymi ze sposobu, w jaki lokalni pisarze i księża rejestrowali te nazwiska na przestrzeni XVIII, XIX i początku XX wieku.
W realiach historycznych Odrzykonia (oraz sąsiedniej Korczyny) niezwykle częstym zjawiskiem były pomyłki w księgach metrykalnych (chrztów, ślubów i zgonów).
Ta sama osoba mogła zostać zapisana przy urodzeniu jako Galan, przy ślubie jako Galon, a jej dzieci rodziły się jako Gałon lub Gałan.
Warto pamiętać w poszukiwaniach, że nazwiska Galon oraz Galan (bardzo często występujące w polskiej ortografii z literą "ł" jako Gałon i Gałan) wykazują oboczności o charakterze fonetycznym, słowotwórczym (wariantywnym) oraz fleksyjnym.
W dawnej polszczyźnie (oraz rzadziej już współcześnie w języku mówionym) od tych nazwisk tworzy się formy dla żon i córek:
- (dla żony): Galonowa / Gałonowa, Galanowa / Gałanowa,
- (dla córki): Galonówna / Gałonówna, Galanówna / Gałanówna.

Łączę pozdrowienia –
Lidia

[Solecalupo]

Ponownie pięknie dziękuję!

między rokiem 1698 a 1851 (12 luty 1852), upływa 153 lata, to w genealogii zazwyczaj różnica 5 – 6 pokoleń.

To prawda, ale między rokiem 1698 a 1753 (szacowany rok urodzenia Walentego na bazie aktu zgonu i aktu małżeństwa gdzie jest podany wiek) jest wg mnie tylko 2-3 pokolenia. Szacując średni wiek rodzica na 25 lat, czyli ojciec Walentego urodzony w roku 1728 i jego ojciec w roku 1703 i kolejny 1678. Więc gdy mieli dzieci w starszym wieku mozliwe są nawet dwa pokolenia tylko.

W latach 1785-1789 w cyrkule dukielskim, w gminie Odrzykoń, w wykazie użytków i właścicieli nieruchomości wymieniony jest:
Galan (Galon) Walenty, nr domu 242.
Źródło: Daniel Krzysztof Nowak, „Indeks właścicieli i użytkowników nieruchomości cyrkułu dukielskiego w latach 1785–1789 na podstawie Metryki Józefińskiej", Tom 2, Miejscowości cyrkułu dukielskiego M-Ż, Wyd. RUTHENUS, Krosno 2019, s. 110.
Daty skrajne dokumentów Metryki: 1786-1788, (Centralne Państwowe Archiwum Historyczne Ukrainy we Lwowie, font 19, opis 2, sprawa 94, ark. 1-266.)
Może warto “zawalczyć” o wgląd do tych oryginalnych dokumentów, skoro są dostępne.

Mam część pierwszą ww. Indeksu Pana Nowaka (muszę zamówić właśnie część drugą. Super bo potwierdziło się, że Walenty mieszkał pod nr 242 i pewnie tam się także urodził (choć w 1785 miał ok 30 lat).
O Metryki Józefińskie i Franciszkańskie już wystąpiłem jakiś czas temu do Archiwum Lwowskiego (nie tylko zresztą dla Odrzykonia).

A tak przy okazji.
Nazwisko Galan / Gałan
Jeśli badasz swoje drzewo genealogiczne (...)

Tak, już nauczyłem się czytać księgi. Ileż to osób znalazłem dzięki poszukiwaniu nawet po imionach tylko (karkołomna robota) i okazywało się, że komuś przypisano nawet nie tyle przekręcone czy inaczej odmienione nazwisko ale np. mężowi nazwisko żony. Moje nazwisko w Krościenku Niżnym bardzo często zapisane jest jak Abrat (bo ksiądz nie słyszał tego niemego "H" itd, itd. Pewnie każdy kto się zagłębi w poszukiwania w księgach ma takich przykładów sporo Niestety zdarzają się także braki w księgach (zwyczajnie ksiądz nie wpisał kogoś. Np. z pewnym prawdopodobieństwem tak właśnie jest np. w przypadku Antoniego Galona (najstarszy syn Walentego - mój przodek). Nie ma nigdzie jego aktu zgonu. O ile nie wyjechał gdzieś i tam nie zmarł to być może go nie wpisano. Biorąc pod uwagę że miał tylko 1 syna to zmarł pewnie niedługo po jego urodzeniu czyli ok 1808 roku.

Serdecznie pozdrawiam

[Virg@]

Tomaszu,

posiadam kopię 3-stronicowego dokumentu z 1661 roku. Jest to najstarszy znany obecnie dokument, który wymienia nazwiska mieszkańców Odrzykonia. Sprawa dotyczy rekwizycji wojskowych. (Oryginał w posiadniu rodziny Starowieyskich.)
Charakter pisma jest okropny. Mimo, iż dokument jest w języku polskim, to mam trudności z odczytaniem wyszczególnionych tam, przypuszczalnie, 57 osób. Nie widzę interesującego Ciebie nazwiska, chyba, że zapisane jest całkowicie nieczytelnie lub w “przekręcony” sposób, względnie żołnierze szkód Twojemu przodkowi w 1661 roku nie wyrządzili.
Tytuł dokumentu:
“Anno Domini 1661 Regestr czo kolwiek skot porobiły żołnierze we wsi w Odrzikoniu w szobotę przet białą niedzielą, ktorzi staly.”
Fragment tekstu:
“Na przot kędy stal namieśnik u aniebnika (Haniebnika) skody uczynil zloty 16 ze skrętamy które mu pobraly.”
Objaśnienia:
1) Działo się to dnia 23 kwietnia 1661 roku (w sobotę przed białą niedzielą 1661 roku).
2) u aniebnika/Haniebnik (takie zapis poszkodowanego spotykamy w rejestrach szkód datowanych: A.D. 1661 i A.D. 1699 ) - to przypuszczalnie Paweł Haniebny, jeden z kmieci odrzykońskich.
Według “Spis – Nazwiska Odrzykońskie” z 24 czerwca 1662 roku (kmieci w Odrzykoniu było 45). W domu Haniebnika mieszkało 14 osób, w tym: Zofia żona jego; trzech parobków służebnych (Jan, Sebastian i Zachary pastuch); pogoniec służebny Wojciech; trzy służebne; komornik Wojciech Gomotka z żoną i córką; Nobiles Gabriel Krupienski z żoną i córką, na komorze (interesujące, nobiles mieszkał u chłopa).
Jeśli interesuje Ciebie ten dokument, to podaj swój adres e-mail.
Mój znajdziesz w korespondencji “PW”.

[…] z map wynika, że to gospodarstwo nie było zbyt duże. A zatem pewne wątpliwości budzi wynikająca ze spisu szkód z roku 1698 zamożność Galona

W tych czasach gdy najliczniejszą warstwą społeczną w Odrzykoniu byli kmiecie, tak nazywani byli wolni rolnicy – gospodarze, którym według niemieckiego prawa lokacyjnego przydzielono w użytkowanie łan ziemi, czyli obszar odpowiadający powierzchni średniej wielkości rolniczego gospodarstwa feudalnego. Gospodarze ci mieli wolność wychodu oraz prawo do nadziału ziemi między potomków. W zamian płacili ustalonej wysokości czynsz, czyli tzw. poradlne.
Z czasem ich sytuacja majątkowa uległa zróżnicowaniu. Bogatsi kmiecie dokupywali ziemię, karczmy czy młyny. Biedniejsi rozradzając się ubożeli. Malała liczba gospodarstw łanowych na rzecz coraz mniejszych, pół a nawet ćwierćłanowych. Na przełomie XVI i XVII wieku w Odrzykoniu było już tylko nieco ponad 20 kmiecych gospodarstw łanowych (na 45) – na blisko 100, które istniały tam wcześniej.

Łączę pozdrowienia –
Lidia

[Solecalupo]

Szanowna Lidio!

Jak zawsze bardzo dziękuję za dzielenie się posiadaną wiedzą.

Tknęło mnie właśnie, że może niesłusznie skupiam się jedynie na Walentym
zapominając o jego żonie. Wszak Ta ziemia może być także po żonie
Reginie Blecharczyk. Tutaj czeka mnie więcej pracy by potencjalne jej rodzeństwo i pochodzenie ustalić.
Z Galonem było łatwo, nie było innych Galonów w księgach a nawet jakby byli
to po nr domów łatwiej to ustalać. Nieszczęście polega na tym, że w starych księgach
przy aktach ślubu ksiądz wpisywał jeden numer domu (najczęściej pana młodego jak pochodzili z jednej wsi
albo tej osoby która była z danej wsi gdzie był ślub jeżeli pochodzili ż różnych). Tym sposobem muszę rozpisać
znów wszystkich Blecharczyków by być może do czegoś dojść. Oj zajęcia mi nie braknie na długo na pewno
A to tylko jedna z wielu gałęzi przecież I tak mam dość łatwo chyba bo prawie wszyscy
to Krościenko Niżne, Odrzykoń, Korczyna, Krosno, i nieco jeszcze Bóbrka, Głowienka i Jasło. Nie ma jakichś przemieszczeń dalekich itd. Choć chyba z 2 czy 3 osoby mam takie gdzie prawdopodobnie są gdzieś spoza tego regionu i czekają na okrycie jeszcze

posiadam kopię 3-stronicowego dokumentu z 1661 roku.
Jeśli interesuje Ciebie ten dokument, to podaj swój adres e-mail.

Wysyłam PW.

Pozdrawiam serdecznie

[Virg@]

[...] Tym sposobem muszę rozpisać znów wszystkich Blecharczyków by być może do czegoś dojść. Oj zajęcia mi nie braknie na długo na pewno

Tomaszu,

cytuję: “Kiedy zimą 1985 roku, w kilka miesięcy po śmierci mojego Ojca, przeglądalem pozostałe po nim różne dokumenty, znalazłem wśród nich niewielką, pożółkłą kartkę papieru, gęsto zapisaną nieco już wyblakłym, starannym pismem w ołówku. Charakter tego pisma był mi dobrze znany z przeszłości, gdyż notatka sporządzona została ręką niężyjącego już od 1973 roku mojego Wuja, profesora gimnazjalnego Franciszka Sulimowskiego, noszącego do 1954 r. rodowe nazwisko Kozioł. Z charakterystyczną i wrodzoną dla Niego starannością i dokładnością na kartce tej sporządził On wypisy z ksiąg parafialnych Odrzykonia, dotyczące dat narodzin, ślubów kościelnych i zgonów moich przodków Blicharczyków, poczynając od 1784 roku.
Te lakoniczne w swojej formie, ale niezwykle cenne dla mnie informacje zainspirowały mnie ku temu, aby w kolejnych latach podjąć trud opracowania historii rodów moich przodów ‘po mieczu’ - Blicharczyków ‘po kądzieli’ - Koziołów oraz Szafranów.”
Źródło: Stanisław Blicharczyk, Wspomnienie o Wuju i rodzie Koziołów , w: Zeszyty Odrzykońskie. - Z. 9/2001/2002, Monografia Krośnieńskiego, s.185-188.

A tak przy okazji:
Nazwisko w Odrzykoniu występowało w formie: Blicharczyk, Blecharczyk, Bléchárz (Bléxárz).
Candidarius (łac.) – blicharz (rzemieślnik wybielający płótna).
BLICH / BLECH – miejsce, w którym bielono płótno lub urządzenie do bielenia płótna, stanowiącego jeden z elementów wykończalnictwa surowych tkanin. Czasem rolę blichu pełniły łąki położone w pobliżu rzek. Na obszarach tych kładziono tkaniny lniane lub konopne by wysychając bielały w słońcu. W celu przyspieszenia bielenia, tkaniny polewano wodą.
Czynność tę nazywano blichowaniem, a wykonującą ją osobę – blicharzem.

Pozdrawiam serdecznie –
Lidia

[Solecalupo]

"Te lakoniczne w swojej formie, ale niezwykle cenne dla mnie informacje zainspirowały mnie ku temu, aby w kolejnych latach podjąć trud opracowania historii rodów moich przodów ‘po mieczu’ - Blicharczyków”
Źródło: Stanisław Blicharczyk

Lidio,

jak zawsze nieocenione są Twoje wiadomości.
Dziękuję za wskazanie tych źródeł.
Wypada mi się więc skontaktować z Panem Stanisławem i być może dodać kolejną cegiełkę do układanki.

Pozdrawiam serdecznie