Witam ponownie,
w związku z prowadzonymi przeze mnie badaniami genealogicznymi prosze o próbe wytłumaczenia pochodzenia nazwiska Wańczyk.
Zwracam uwagę, że występuje ono przede wszystkim na terenach gdzie istniało osadnictwo Wołoskie.
Pytam, bo wg badania DNA chromosomy Y, pojawiły się połaczenia nazwiska Stręciwilk z Wołoszyn oraz Wańczyk (Słowacja).
O ile uwazam że nazwisko nazwisko Wołoszyn było wczesniej niż Stręciwilk (jakiegos Wołoszyna przemianowano na Stręciwilka w wyniku jakis okoliczności) to nie mam kompletnie pojęcia co z Wańczykiem.
za pomoc serdecznie dziękuję
ps
kilka słów
o moich badaniach i ustaleniach DNA:
Potwierdzona najstarsza europejska haplogrupa l2, dokladnie mutacja I2a2b (L38/S154) -> S2606 -> PH1237 i za miesiąc medę wiedział więcej
przewidywana bardzo rzadka BY25359
"Haplogrupa I jest najstarszą dużą haplogrupą w Europie i najprawdopodobniej jedyną, która się tam pojawiła (poza bardzo niewielkimi haplogrupami, takimi jak C1a2 i głębokie podklasy innych haplogrup). Haplogrupa IJ przybyłaby z Bliskiego Wschodu do Europy około 35 000 lat temu, a następnie przekształciła się w haplogrupę I wkrótce potem. Zostało to potwierdzone w starożytnym teście DNA, że pierwsi Homo sapiens, którzy skolonizowali Europę podczas okresu oryniackiego (45 000 do 28 000 lat temu), należeli do haplogrup CT, C1a, C1b, F i I.
Uważa się, że I2 (M438 / P215 / S31) powstało podczas późnego paleolitu, w okresie ostatniego maksimum glacjalnego (LGM) , który trwał około 26.500 do 19.000 lat temu. I2 pojawił się prawdopodobnie w Europie Zachodniej, chociaż nie można określić jej dokładnego regionu pochodzenia, ponieważ paleolityczni Europejczycy byli nomadycznymi łowcami-zbieraczami. Najstarszą próbką I2 odzyskaną ze szkieletów archeologicznych jest 13.500-letni mężczyzna z Grotte du Bichon w Szwajcarii związany z kulturą Azilian (patrz Jones i wsp. (2015) ). Jego matczynym rodowodem był U5b1h. Od października 2016 r. Przetestowano 15 mezolitycznych próbek europejskiego Y-DNA. Wśród nich należała haplogrupa C1a2 (w Hiszpanii), jedna do F (w Niemczech), dwie do I * (we Francji) i sześć do I2 (Luksemburg i Szwecja), w tym do I2a1 * (P37.2), I2a1a1a (L672), I2a1b (M423) i I2c2 (PF3827). Macierzyńskie (mtDNA) linie, które nosili, to U2e, U4, U5a1, U5a2 i U5b. Cztery próbki z Rosji należały do Y-haplogroup J *, R1a1 (2x) i R1b1a. Pokazuje to, że istnieje już pewna różnorodność wśród mezolitycznych linii europejskich, chociaż wiele z tych linii (C1a2, F, I *, J *) jest obecnie niezwykle rzadkich. Haplogroup I2a wydaje się pochodzić z okresu neolitu jako wielki zwycięzca z powodów, które nie są jeszcze jasne."
"Haplogrupa I2a2 (P214)
I2a2 ( S33 / M436 / P214, P216 / S30, P217 / S23, P218 / S32, L35 / S150, L37 / S153, L181) był znany jako I1c do 2005 r. I I2b do 2010 r. Jest on związany z pre-Celto- Germańczycy z północno-zachodniej Europy, tacy jak budowniczowie megality (5000-1200 pne). Jego wiek został oszacowany pomiędzy 21 000 a 13 000 lat, co odpowiada epipalitycznemu okresowi.
I2a2 występuje w większości Europy i wydaje się mieć dystrybucję na całym kontynencie przed przybyciem neolitycznych rolników. Do tej pory zidentyfikowano kilka mezolitycznych próbek I2a2, głównie Mathiesona i in. (2017) . Dotyczy to osób z południowych Niemiec (M223 z ok. 7200 pne), Żelaznej Bramy między Serbią a Rumunią (Z161 z około 6200 pne), Łotwy (CTS10057 z około 5500 pne) i południowo-wschodniej Ukrainy (L699 z ok. 5400 pne) i L701 z c. 5200 BCE).
Pozostałości z kultury neolitycznej Sredny Stog (4500-3500 pne) na Ukrainie i kultury chalkolitycznej kulistej amfory (3400-2800 pne) z Ukrainy i Polski zostały również zbadane przez Mathiesona i in. (2017). Wszystkie sześć osobników z amfory kulistej należało do haplogrupy I2a2. Głębszy klad został zidentyfikowany tylko dla dwóch z nich, a oba należały do gałęzi CTS10057, w tym jeden pozytywny dla mutacji Z161. Mieszkańcy Sredny Stog nosili mieszankę linii I2a2, R1, R1a i R1b. Dwie osoby I2a2a należały do subklatek CTS10057 i L701. L701 znaleziono również w epoce miedzi w Bułgarii. Inne osobniki I2a2a znaleziono również w Neolithic Scotland (L1195 i CTS10057), Neolithic Spain (CTS616 i Z161) i Neolithic Hungary (CTS10057).
We wczesnej epoce brązu I2a2a znaleziono w południowej Rosji podczas kultury Jamna (L699), na Węgrzech (L1229) i w Niemczech (L38). To bardzo stare rozproszenie i jego stosunkowo niska częstotliwość współczesna bardzo utrudnia ocenę tego, co stało się z każdą gałęzią przed późną epoką brązu lub epoką żelaza.
Obecnie szczyt I2a2 osiąga w środkowych i północnych Niemczech (10-20%), krajach Beneluksu (10-15%) oraz w północnej Szwecji. Występuje również u 3 do 10% mieszkańców Danii, wschodniej Anglii i północnej Francji. Rzadko występuje w Norwegii, z wyjątkiem południa, gdzie wpływy duńskie były najsilniejsze historycznie."
https://cache.eupedia.com/images/conten ... up-I2b.gif
Haplogrupa I2a2b (L38 / S154)
I2a2b (dawniej I2b2) mogło pojawić się wkrótce po ostatnim maksimum lodowcowym, może 17 000 lat temu. Większość jej gałęzi wyginęłaby i przetrwała tylko jedna z patriarchą żyjącym w epoce brązu, prawdopodobnie w Niemczech. Najstarsza znana próbka L38 pochodzi z kultury Unetice w środkowo-wschodnich Niemczech 4000 lat temu. Cztery z sześciu próbek z 3000-letniej Jaskini Lichtensteinów w środkowych Niemczech również należały do L38 +. Jaskinia była częścią kultury Urnfield z epoki brązu.
Opierając się na randze STR, uważa się, że ta linia rozprzestrzeniła się z Niemiec do Anglii przez Belgię w późnej epoce żelaza z celtyckimi kulturami Hallstatt i La Tène . I2a2b jest zatem w zasadzie alpejską haplogrupą. Obecnie I2a2b ma dystrybucję głównie ograniczoną do Alpejskich Włoch (szczególnie Piemontu), Szwajcarii, Niemieckiej Nadrenii, Gór Harzu, Niderlandów, wschodniej Francji i Wysp Brytyjskich (z wyjątkiem Kornwalii i Walii). Wyizolowane próbki zostały znalezione w zachodniej Hiszpanii, na Węgrzech, w Rumunii, Bułgarii, środkowej Turcji i na Ukrainie, wszystkie miejsca zasiedlone przez alpejskich Celtów.
Rozkład I2-L38 pasuje dość dobrze do haplogrupy R1b-U152 na północ od Alp. Obie haplogrupy występują również na niskich częstotliwościach na Węgrzech, w Rumunii, Bułgarii i środkowej Turcji, prawdopodobnie odzwierciedlając migrację La Tène Celtów w trzecim wieku pne ( patrz mapa ). R1b-U152 jest kojarzony zarówno z Celtami z Europy Środkowej (Unetice, Urnfield, Hallstatt, La Tène), jak iz osobami z Italic. We Włoszech I2-L38 jest ograniczone do regionu alpejskiego, głównie północno-zachodniego, gdzie osiedliły się plemiona galijskie, i prawdopodobnie I2-L38 zostało przywiezione do Włoch przez migracje celtyckie wiele wieków po przybyciu plemion italskich z Alp Region Dunaju. Ludzie I2-L38 byliby zatem autochtoniczni w regionie pomiędzy Alpami, centralnymi Niemcami i Niskimi krajami i zostali zasymilowani w społeczeństwie celtyckim w okresie Hallstatt lub La Tène."
https://www.eupedia.com/images/content/ ... ne_map.gif
https://www.eupedia.com/europe/Haplogro ... -DNA.shtml
Tak w skrócie, po mieczu jestem bezpośrednim potomkiem twórców malowideł z Lascaux
https://pl.wikipedia.org/wiki/Lascaux_(Akwitania),
poźniej szczątków rodziny odnalezionej w grocie Lichtenstein.
https://sites.google.com/site/haplogrou ... stein-cave
