genealodzy.pl

Tak przy okazji, to była szlachta o nazwisku Sikora. Niejaki Wojciech Sikora z Kamieńca w 1545 roku w Krakowie kwituje skarb koronny z kwoty 1000 złp. na piechotę kamieniecką odciskając pieczęć z herbem Lis (W. Wittyg, Nieznana szlachta polska i jej herby, s. 289). W XVI wieku byli też notowani Sikorowie z Leszczyna szlacheckiego w ziemi płockiej (A. Boniecki, Herbarz Polski, t. XIV, s. 166, późniejsi Leszczyńscy herbu Zagłoba. Ponieważ 1 połowa XVI wieku, to jeszcze okres kształtowania się nazwisk, trudno powiedzieć, czy we wszystkich przypadkach imionisko Sikora stało się nazwiskiem, czy też przetrwało do obecnych czasów w niezmienionej formie.

Robert

W 1809 roku, a konkretnie Laurentius, jest określany jako Honarable. Również rodzina jest określana jako Dom Sikora. Te przymiotniki są pierwszymi, które widzę z takich. Czy ma to jakieś znaczenie?
https://www.familysearch.org/ark:/61903 ... cat=769050

Również z historycznego punktu widzenia tej lokalizacji i ram czasowych pojawia się to, gdy moja rodzina zaczęła się przeprowadzać z Ostrowa. Czy istnieje ważny powód, aby tak się stało?

Dziękuję, Chet.

Chet_Sikora pisze:Laurentius, jest określany jako Honarable

I see the word "honestus" in this document:
1. natum honestorum Petri et Theresia (nee Cienkuszewska)
2. honesti Laurentius

https://pl.wiktionary.org/wiki/honestus
https://genealogia.okiem.pl/glossary/gl ... d=honestus

Czytając najwcześniejsze akta małżeństwa, widzę skrót LL przed jedną z osób pozostających w związku małżeńskim i przed świadkiem. Czy mogę prosić o pomoc w tłumaczeniu tego?
Z góry dziękuję za wszelką pomoc,
Chet Sikora

Przepraszam, już milczę

Załączone są niektóre z przykładów, jak widzę LL. LL jest poprzedzony przed panem młodym i świadkiem.

https://www.familysearch.org/ark:/61903 ... cat=769050
https://www.familysearch.org/ark:/61903 ... cat=769050

Dziękuję Janka,
Chet Sikora

Praesentibus: LL Laurentis Sikora, Mathias...
LL czyli tak jak pisała Janka: laboriosus x 2
Obaj świadkowie byli chłopami
Taki zapis jest we wszystkich sąsiednich aktach, więc na pewno dotyczy chłopów.

Skrót LL to liczba mnoga od laborius, pracowity czyli pracowici. Z mojej praktyki wynika, że tak też zapisywano małżonków (rodziców) ze stanu chłopskiego, włościańskiego

Czy można to interpretować jako:

"Z mojej praktyki wynika, że tak też zapisywano małżonków (rodziców) ze stanu chłopskiego, włościańskiego"

świadek jest także rodzicem pana młodego?

Przepraszam, już milczę

"Nie znam przodków Cheta z 1680 roku i nie wykluczam pochodzenia jego Sikorów z XVIII wieku z rodu Sikorskich szlacheckiego pochodzenia, bo trzeba to dokładnie sprawdzić i jest zadaniem dla Cheta."

Otóż to, dla dalszej merytorycznej dyskusji, musimy poznać, jak to Czesław doszedł w ustaleniu swoich przodków (po "mieczu" ?) do 1680 roku. Na razie utknęliśmy na połowie XVIII wieku i metrykach, które jednoznacznie wskazują, że w tym okresie Sikorowie byli chłopami. Z tego, co zorientowałem się, to metryki parafii Marzenin sięgają 1739 roku. W tym momencie, to Czesław potrzebuje konkretnej porady, czy i gdzie zachowały się jeszcze wcześniejsze lub przynajmniej równoległe dokumenty dotyczące Marzenina, bo inaczej znowu dojdzie do przelewania z pełnego w puste i odwrotnie, a licznik będzie nabijał kolejne strony tematu.

Robert

Przepraszam, już milczę

Robert
Chcę podziękować za podzielenie się swoją wiedzą, wskazanie mi właściwych kierunków, pomoc w znalezieniu niektórych nagrań, ale przede wszystkim za entuzjazm pasji, jaką masz do pomagania osobom takim jak ja. Bardzo doceniam osobistą więź, którą mi dałeś, twój osobisty czas, wgląd, który pomoże mi znaleźć, odkryć i znaleźć niektórych z moich najwcześniejszych przodków. Doceniam popychanie (lista rzeczy do zrobienia) i dzielenie się zasobami, które mi dostarczyłeś.
Dyskusja, którą przeprowadziliśmy, pokazała mi również zupełnie nowe uznanie dla mojej kultury i szacunku dla kraju mojej rodziny.
Szczerze
Chet Sikora

Czesławie,

bardzo dziękuję za miłe słowa. Od początku zaistnienia na tym forum, w miarę swoich umiejętności, starałem się udzielać konkretnych porad i często dawać od razu "rybkę", jeżeli widziałem, że dana osoba jest bezradna w swoich poczynaniach lub temat nabiera rozmachu, jednak idzie w jałowym kierunku. Czasami byłem przy tym bezceremonialny i cierpki, bo nie lubię postaw typu "pierdolamento" lub trzymania się bezwzględnie opowieści z "mchu i paproci". Myślę, że wielu konkretnie dopomogłem, ale niestety nie widzę ostatnio postaw vice versa. Przy tym, Janko pozdrawiam Ciebie jeszcze raz gorąco. Jeszcze nie powiedziałem "Danke schön, auf wiedersehen".

Robert

Przepraszam, już milczę