genealodzy.pl

Dziękuje jedna parafa do przeszukania z głowy. Potencjalnych na to parafii jest kilka
Z okolic Uniejowa do Ostrowa Wielkopolskiego wiedzie mniej więcej prosta droga niewiele więcej niż 100 km na której prawie wszystko się dzieje. Jaszczury o których myślę
https://www.google.pl/maps/place/Jaszcz ... 18.2348905
to tez po drodze
,Posesor dzierżawca sporo tłumaczy. Może Wincenty przejął po hipotetycznym ojcu Wawrzyńcu tę specjalizację

janusz59 pisze:24 września 1810 w magistracie kaliskim bierze ślub cywilny Rozalia Joanna Jemiałkowska lat 27 ochrzczona w parafii Wielenin (chyba koło Uniejowa), córka zmarłego Wawrzyńca posesora dóbr w Jaszczurach (pow . kaliski). Kawaler Mikołaj Saweliew żołnierz polski pochodzący z Kaługi.

W PP wpis D-30/1810 par. ewangelicka Kalisz ( akty cywilne z Kalisza z lat 1808-22 zostały błędnie opisane w archiwum jako ewangelickie)

W parafii Wielenin była rodzina ale zapisywano ich jako Jmiełkowski
W 1783r urodziła się Róża córka G. Wawrzyńca i Agnieszki z Kozaneckich ale Jmiełkowskich z Pęgowa. W 1810r miała 27lat.
Mieli jeszcze dzieci 1769 Ignacy, 1771 Marianna, 1773 Bogumiła, 1776 Bartłomiej Ludwik
[dane ze skorowidza]
_____
Krystyna

Brak na liście dzieci Wincentego przekreśla niestety tak ładnie rysującą się hipotezę.
Z różnymi zapisami nazwiska jestem oswojony. A propos Imiełkowskich ten zapis nazwiska mocno się zakotwiczył w okolicach Koła. Pobieżnie przeszukiwałem te linię (linie) Z nich był nawet poseł I sejmu po odzyskaniu Niepodległości po I wojnie.

Swojego czasu napisałem pismo do AP w Kaliszu, ponieważ doszedłem, że akta cywilne Kalisza z lat 1808-22 zostały błędnie opisane w archiwum jako ewangelickie. To przez wiele lat myliło wielu poszukiwaczy, w tym indeksującą dla strony slupcagenealogy.com. W jakiś sposób księgi te trafiły do parafii ewangelicko-augsburskiej i prawdopodobnie, stąd powstał błąd. Ciekaw jestem, czy odnajdą się metryki chrztów parafii p.w. św. Józefa w Kaliszu z lat 1796-1808.
To, że Jamiołkowscy, także wędrowali - Piotr Jamiołkowski z Jamiołek, syn Franciszka i Agnieszki, czeladnik stolarski, zmarł w 1853 roku w Sierniewicach, mając 37 lat.

Panie Robercie
Ten Piotr z Jamiołk Kowal to jedyny znany mi przykład z tamtych czasów podlaskiej migracji sporo za Wisłę Desant podlaskich Jamiołkowskich kończył się na Warszawie i okolicach. Ci wcześniejsi z Bolimowa i Skierniewic rozpoznani przeze mnie od lat 80tych XVIII wieku byli z wielkopolskich, głównie od Krzysztofa i Konstancji z Brochoskich.
A sprawa metryk Kalisza pouczająca.
Ps.
Z poglądem że stolarz Piotr który trafił do Skierniewic to jedyny przypadek dalekiej migracji pospieszyłem Na pochodzenie od podlaskich Jamiołkowskich – ku mojemu zaskoczeniu –wskazuje ślad Jamiołkowskich w parafii w Choczu w kaliskiem tuż przy granicy z zaborem pruskim. Wynika to z aktu zgonu w 1851 roku też stolarza Pawła Jamiołkowskiego, gdzie zapisano 70 lat, w „guberni augustowskiej urodzony”. I nieważne, że kiedy ten Paweł się rodził żadnej guberni jeszcze nie było, bo kierunek na podlaskie pochodzenia jest jednoznaczny. Paweł trafił tu sporo lat wcześniej, w 1820 ożenił się Justyną Zakrzewską. Wiadomo że była akuszerką, występuje w tej roli później w licznych dokumentach. W poznańskim Projekcie Basia odnotowanych są ich dzieci. Metryka ślubu Pawła i Justyny jest trydencka, bez określenie imion rodziców, co nie pozwala na identyfikację genealogiczną.
Przyznaję hipoteza bliskości z rodziną Wincentego intrygująca.

Witaj Jerzy,

Jeśli interesuje Cię ten akt ślubu w Słupcy 14/1832 w którym ślub brała Wiktoria Jamiołkowska ( taki jest prawidłowy zapis nazwiska!) córka Wincentego i Salomei to mogę Ci wysłać gdyż mam dawno temu ściągnięte 3 filmy ze Słupcy. Mogę także poszukać tego aktu zgonu z 1831 r jeśli nadal Cię interesuje. Kiedyś mi pomogłeś i chętnie się zrewanżuję jeśli na priv podasz adres e-mail.

Faktycznie jest ten zgon Jakuba Jamiolkowskiego w 1831 r, który miał 5 lat i był synem Wincentego i Salomei, mam ten akt.

Pozdrawiam serdecznie
Janka

Wydaje mi się, że to całe zamieszanie genealogiczne wynika z tego, że na terenie powiatu sieradzkiego istniała wieś Jemiołkowo, z której poszło nazwisko Jemiołkowski i zapewne część Jemiołkowskich stała się z czasem Jamiołkowskimi.

Teki Dworzaczka:
7806 (Nr. 46) 1631
G. Aaron Jemiołkowski, s. o. Stanisława J. z ol. Zofji Korytkowskiej, dziedzic Jemiołkowa, pw M. Jerzemu Szyszkowskiemu, klanowi biechowsk., dz-owi dd. Rusocice z przyl. (f. 363).

G. Aaron Jemiołkowski, s. o. Aarona J., dziedzic części obok braci we wsi Jemiołkowo, o rany w im. sw. i sługi swego N. Jana Brodzińskiego, pw G. Stanisł. Mikołajewskiemu, poses. w Gołyszowie (f. 20v).

Robert

Panie Robercie
Za proste. Nie tylko chodzi o zmianę zapisu nazwiska, różnica pomiędzy wielkopolskimi była głębsza. W Wielkopolsce było wtedy więcej nazw wsi o różnym zapisie jemiołkopodobnym. Pozostańmy przy wersji „Je..” bo historycznie jest ona dla wielkopolskich właściwa.
Ale różnice są głębsze, da się zauważyć korelację zapisu nazwiska z zapisem nazwy wsi. Nie bez powodu - jemiołkopodobni byli spod dwu różnych herbów Poraja i Doliwy. Najogólniej Jemiołowscy to Poraje a Jemiołkowscy to Doliwy
Przeanalizowałem wszystkie zapisy regestów Dworzaczka i na podstawie tej analizy spróbowałem zbudować wywody poszczególnych linii. Piszę o tym suplemencie do swojego opracowania Przyczynek do genealogii wielkopolskich Jemiołkowskich i Jemiołowskich.
https://pbc.biaman.pl/dlibra/publicatio ... 86/content
Przykłady które Pan podaje dotyczą tylko jednej linii po Stanisławie bracie Marcina; tej linii przypisuje się herb Doliwa
Do przedstawionych przez Pana warto dodać wcześniejszy dokument
1598 r. konińskie 5485 (Nr. 28 I. i Rel. Kon. 28) 1598 - N. N. Stanisław z I i Andrzej z II, bcia rodz. Jemiołkowscy z pow. sieradz. umowa co do wsi Jemiołkowo os. w p. sier. i Wargowo pus. p. kalis. s. v. 3. 000 złp. (f. 525v)
Natomiast u Porajów w dokumentach można znaleźć nazwy Jemiołopodobme bez literki „k”
Różnica nie polega na samym zapisie - to są to różne wsie , w różnych regionach Wielkopolski,
I tak linia po Gabrielu na Jemiołowie
Gabriel w księgach pojawia się w 1557r, , wraz z informacją o żonie - poznańskie (Nr. 1396) - N. Gabriel Jemiołowski na ½ na ½ połowy wsi Jemiołowo p. gn. zap. 400 zł. pos. i t. w. ż. Małgorzacie Latalskiej, c. Jana L. burg. gn. (f. 424)
1564r. 2882 (Nr. 43) - Małgorzata Latalska, c. Jana L. Strzeżka, wdowa po ol. Gabrielu Jemiołowskim 2-o v. obec. ż. Mac. Rożnowskiego oprawę w Jemiołowicach p. gn. Jakubowi Gwiazdowskiemu s. Andrzeja Gw. w 800 zł. zast. (f. 96v)
Jest jeszcze kilka dokumentów późniejszych ale wieś zapisana jest Jemiołki.
Linia po Walentym na Jemiołowie (Jemiołowiczach ?)
1525r., 4373 (Nr. 335a) - N. Marcin Jemiołowski na ½ wsi Jemiołowice p. gn. zap. 37 grz. pos. i t. w. ż. Annie Gwiazdowskiej, c. o. N. Mikoł. Gw. (f. 92v)
Stała dla Porajów było wersja nazwiska Jemiołowski, zapisywana głownie w księgach gnieźnieńskich
W swoim opracowaniu piszę o wielu innych subtelnościach , tu byłoby bez sensu wklejać całe strony tekstu.
Czy w Wielkopolsce opisywane tu nazwisko fluktuowało ku wersji Jamiołkowski. Niekoniecznie , bardziej do wariantu Imio(a)łkowski ta wersja w niektórych regonach stała się obowiązująca. Co ciekawe ten proces zapisywania przez „Im” zdaje się wiodący także w zapisach nazw miejscowości
Imiołki
https://pl.wikipedia.org/wiki/Imio%C5%82ki
Imiełków
https://pl.wikipedia.org/wiki/Imie%C5%82k%C3%B3w
Czy te nazwy są efektem historycznych zmian a jeśli tak to dlaczego? Na to mógłby próbować odpowiedzieć językoznawca.
Czy wersja Jamiołkowski, dominująca na Podlasiu (inne zapisy to wręcz nienaturalny zgrzyt dla tuziemców) wpływa na zapis nazwiska wielkopolskich Jemiołkowskich Jemiołowskich. Unifikacja ,ujednolicanie języka to tendencją powszechna. Sam łapię się na tym ,że pisząc o wielkopolskich imiennikach „piszę i myślę po podlasku”. A to kompletnie różne genezą rody, o których pisać i myśleć trzeba by inaczej .