Rodzina von Glinski
: wt 25 kwie 2023, 08:47
Polecam też:
Białuński G., Osadnictwo regionu Wielkich jezior Mazurskich od XIV do początku XVIII wieku – starostwo leckie (giżyckie) ryńskie, Olsztyn 1996, ss. 252 (tu: brak indeksu osobowego).
2. Kętrzyński W., O ludności polskiej w Prusiech niegdyś krzyżackich, Lwów 1882, ss. 653.
https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/public ... 73/content
Na s. 465 znajduje się następujący fragment tekstu - "Dóbr rycerskich było w powiecie łeckim [ełckim] bardzo mało, bo obejmowały w 1600 r. ledwie dwieście kilkadziesiąt włók; pomimo to znajdujemy dosyć znaczny szereg szlacheckich familii polskich, które w różnych czasach miały tu posiadłości, np.: ... Glińscy 1662 ...
Prof. Józef Wolff w opracowaniu pt. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa 1895 - wywodzi kniaziów Hlińskich vel Glińskich herbu własnego od Mansur-Kijata, syna chana Mamaja, którego potomkowie w Kijowie przyjęli chrzest. W. Ks. Witold nadał im wielkie włości na Ukrainie, a od Hlińska przybrali nazwisko Hliński.
Glińskich, niezwiązanych ze sobą genetycznie było całe mnóstwo. Na przykład Stanisław Dziadulewicz w opracowaniu pt. Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929 na s. 401, 402 - wymienia zwykłych muslimów, którzy nic wspólnego z kniaziami Hlińskimi naturalnie nie mają. Ci Hlińscy istnieją po dziś dzień na Białorusi i w byłej Kongresówce i ich to właśnie jako Glińskich A. A. Kosiński wywodzi skwapliwie od kniaziów Hlińskich.
Ot, i całe zamieszanie genealogiczno-herbowe, jakże typowe dla ziem polsko-litewsko-ruskich.
Białuński G., Osadnictwo regionu Wielkich jezior Mazurskich od XIV do początku XVIII wieku – starostwo leckie (giżyckie) ryńskie, Olsztyn 1996, ss. 252 (tu: brak indeksu osobowego).
2. Kętrzyński W., O ludności polskiej w Prusiech niegdyś krzyżackich, Lwów 1882, ss. 653.
https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/public ... 73/content
Na s. 465 znajduje się następujący fragment tekstu - "Dóbr rycerskich było w powiecie łeckim [ełckim] bardzo mało, bo obejmowały w 1600 r. ledwie dwieście kilkadziesiąt włók; pomimo to znajdujemy dosyć znaczny szereg szlacheckich familii polskich, które w różnych czasach miały tu posiadłości, np.: ... Glińscy 1662 ...
Prof. Józef Wolff w opracowaniu pt. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa 1895 - wywodzi kniaziów Hlińskich vel Glińskich herbu własnego od Mansur-Kijata, syna chana Mamaja, którego potomkowie w Kijowie przyjęli chrzest. W. Ks. Witold nadał im wielkie włości na Ukrainie, a od Hlińska przybrali nazwisko Hliński.
Glińskich, niezwiązanych ze sobą genetycznie było całe mnóstwo. Na przykład Stanisław Dziadulewicz w opracowaniu pt. Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929 na s. 401, 402 - wymienia zwykłych muslimów, którzy nic wspólnego z kniaziami Hlińskimi naturalnie nie mają. Ci Hlińscy istnieją po dziś dzień na Białorusi i w byłej Kongresówce i ich to właśnie jako Glińskich A. A. Kosiński wywodzi skwapliwie od kniaziów Hlińskich.
Ot, i całe zamieszanie genealogiczno-herbowe, jakże typowe dla ziem polsko-litewsko-ruskich.