Pujer, Puir

[PrzemysławPujer]

Witaj Grażyno,
dziękuje za odzew. Przez kilka lat byłem przekonany, że protoplasta rodu przybył w trudnych do określenia okolicznościach na te ziemie, i jako możliwą ku temu przesłankę brałem występowanie nazwiska Pujer i oboczności w metrykaliach z Austrii, Czech, Węgier, Hiszpanii, Niemiec, Rumunii, Meksyku, Szwecji czy Szkocji.
Ale geneza związana z formą Pujer nie jest już aktualna, gdyż w swoim drzewie na przestrzeni ćwierci tysiąclecia nazwisko zmieniało się kilkukrotnie. Obecnie Pujer, nieco wcześniej - Puir, w połowie XIX wieku - Puirak/Pujerak, na początku XIX wieku i w wieku XVIII - Puerak (bywało tak, że mój x-pradziad rodził sie Puerakiem, ślubował jako Puirak, a umierał jako Pujer), a charakter zapisów zawartych w Genetece dla siedemnastowiecznego Długosiodła każe przypuszczać, że Puerakowie "wyszli" z Puerów. Zatem znacząco się rozszerza zakres oboczności i tym więcej możliwości, ale najwłaściwsze byłoby poszukiwanie Puerów właśnie w XVII-wiecznych dokumentach zagranicznych.
Szkoda, że długosiedleńskie akty metrykalne są tak ubogie, bo w przeciwnym razie można by odtworzyć drzewo do "pierwszego" Puera na tych ziemiach i znaleźć odpowiedź na pytanie, czy taki "pierwszy" w ogóle był/jest do zweryfikowania dzięki zasobom geneteki/familysearch.
W XVIII wieku jako jeden z "pierwszych" pojawia się Kilian Puer. Może to jakiś ślad, bo nazwisko - delikatnie mówiąc - mało popularne chyba w owych czasach na polskich ziemiach.

[vitoo]

Parafia Długosiodło, jak i okoliczne, są źródłem kilku unikalnych w skali kraju nazwisk. Np. Brdyk czy Chorchos. Jeżeli nazwisko nie pojawiało sie w żadnym innym miejscu w całym kraju, to dużo bardziej prawdopodbna jest lokalna geneza. Puer czy Puerak być może wziął się z łaciny, "puer" czyli chłopiec. Istnieje w polskiej antroponimii pewna ilość nazwisk łacińskich. Testy DNA mogłyby ewentualnie pomóc zweryfikować hipotezę o obcoetnicznym pochodzeniu.

Pozdrowienia,

Witold