genealodzy.pl

Rebell_Cieniewska_Grażyna pisze:Nataszo, na akty dokumentujące zmiany imion / nazwisk z tamtego okresu ne masz co liczyć chocby dlatego, ze nie istnieje. Tylko przedstawiciele najwyższych klas przywiązywali wagę do nazwiska. herbu, koligacji rodzinnych. Drobna szlachta, czasem biedniejsza niż bogaty młynarz czy chłop tym się nie przejmowała, przynajmniej nie tak jakby nam się mogło zdawać.
Poza tym trzeba pamiętać, że zupełnie inaczej wyglądały sprawy obrządków kościelnych spisywania aktów i tak dalej. Zapisywano w raptularzu - brudnopisie, później przepisywał ksiądz albo organista do właściwej księgi, często nie zapisywano imion rodziców, bo ksiądz wiedział, czasem źle odpowiedział zgłaszający na pytanie o matkę podał nazwisko swojej albo babki dziecka zamiast matki. O wyborze imienia też często decydował zapisujący według kalendarza imion świętych przypadających na dzień narodzin. Dzieciom nieślubnym nadawano dziwne imiona mogła być więc Olimpia ale też Kunegunda, czasem z dwóch imion na chrzcie potem przez całe życie używano tego drugiego itp itd. Mozna by tak pisać i pisac.
Przed uwzględnianiem danych z my hermitge przestrzegam jeśli nie masz metryki nie przyjmuj na wiarę tego co tam znajdziesz - z mojego drzewa spisano część danych dopasowując do potrzeb przepisującego, moje próby sprostowania błędów zostały zignorowane i poszły w świat bzdury.
Powodzenia Grażyna

Rebell_Cieniewska_Grażyna pisze:Nataszo - póki nie znajdziesz aktu ślubu Genowefy i Łukasza to można tylko gdybać. Dziecko nieślubne było okazywane przez najróżniejsze osoby, zapewne najrzadziej przez biologicznego ojca, podobnie jak te z prawego łoża, zwyczajowo był to ojciec dziecka ale mogła być akuszerka, pan domu/ dziadek, czyli ojciec matki lub ojca, to z resztą też jedna z przyczyn licznych błędów w imionach i nazwiskach.
Formułka zapisana w księdze, to wymagany prawem zapis, podobnie jak ze stwierdzeniem "akt przez nas tylko podpisany jako stawający pisać nie umieją" a pan młody, czy ojciec dziecka to nauczyciel, co wyżej zostało zapisane.
Ten stan szlachecki, to też do zastanowienia wszystko zależy od sposobu w jaki ksiądz to zapisał, słowa jakiego użył i czy był w tym konsekwentny. To mogło być trochę jak później mówiono - chłop na zagrodzie równy wojewodzie. Tylko poszerzona o wszystkie osoby z bliskich gałązek analiza czasem dwóch-trzech pokoleń wstecz może dać odpowiedź skąd ta zmiana, w tym nawet analiza miejsc zamieszkania.
Powodzenia Grażyna

gandawa pisze:Nataszo,

piszesz: "Ale wtedy nie skleja mi się to z kolei z tym stanem szlacheckim z późniejszych aktów - bo skoro ojciec był ogrodnikiem, to raczej szlachcicem nie był."

Owszem, w XIX w. szlachcic z urodzenia mógł być ogrodnikiem.

Pozdrawiam,
Monika

Rebell_Cieniewska_Grażyna pisze:Szlachcic mógł posiadać sporo ziemi ale podzielona pomiędzy synów gdy i oni ją podzielili między swoich synów, to już zostawało czasem tyle co nic a przy różnych życiowych zawirowaniach - zaczynając od wielkich typu wojna, przez kataklizmy przyrodnicze i różne nałogi, czy braki umiejętności w gospodarowaniu, zycie ponad stan i trzeba było sprzedać ziemię. Zostawał dwór, dworek, który tak faktycznie mógł być tylko trochę lepszą wersją chłopskiej chałupy itp itd. Mając szlacheckie pochodzenie i komornikiem mógł być.
Sprawa zasadnicza, to to by nie myśleć o tamtych czasach przez pryzmat powieści Sienkiewicza, czy Mickiewicza, bo to mocno wyidealizowany i jednostronny obraz.
Powodzenia Grażyna