genealodzy.pl

Małgorzato,
spróbuj poszukać aktu zgonu Jana Kulwiecia w Poniewieżu

Marto, piszesz to, bo masz jakąś wiedzę? Czy tylko tak Ci się kojarzy.
Jeśli coś wiesz, to podpowiedz proszę bo, jak licho, nie wiem kiedy szukać!?

Chyba, że chodzi o akt zgonu z 1795 - Jana Kulwiecia lat ok. 68 z Mieżyszek, to znalazłam, ale nic mi to nie daje, bo nie wiem o jakiego Jana chodzi.
Wiekiem pasuje na ojca Józefa. Józef urodził sie zapewne ok 1744 roku, to jesli ten ojciec Jan miał wtedy 20 lat, to urodził sie ok 1724 r. W roku 1795 miałby ok 71 lat.
Tak samo mam akt zgonu Józefa z 1803, ale ten ma lat 44, więc urodził się ok.1760, i to juz mi zupełnie nie pasuje. Za duża różnica.

Tak, chodziło mi o ten akt zgonu Jana Kulwiecia z Mieżyszek.
Szukając swojej rodziny w Wobolnikach, Kryniczynie i Poniewieżu natykałam się na Kulwieciów. Część rodziny należała do parafii Sołomieść, niestety, najstarsze księgi są od 1787. Na pewno zwróciłaś uwagę, że w tej parafii Józef i Leonora Paszkiewicz ochrzcili córkę Anastazję Kunegundę 1.03.1799?
Namawiam Cię do przejrzenia ksiąg Wobolnik, które są na Genmetrika - pełne wpisy wiele mi wyjaśniły.

Że część rodziny jest w zawilejskim, część w północnej Litwie mnie zupełnie już nie dziwi.
Wkrótce zabiorę się za indeksowanie najstarszych metryk, może coś się rozjaśni

Małgorzato, dobry wieczór.

Józef Kulwieć.

W Grodnie od dnia 4 października do dnia 13 listopada 1784 roku obradował sejm. W dniu 26 września 1784 roku z Warszawy na sejm w Grodnie wyruszył wraz z dworem król Polski Stanisław II August [ przed koronacją Stanisław Antoni Poniatowski herbu Ciołek ], który do Grodna przybył 27 października 1784 roku. podróży tej uczestniczył biskup Adam Stanisław Naruszewicz, który opisał całą wyprawę króla do Grodna w „Dyjaryjuszu podróży Jego Królewskiej Mości na sejm grodzieński”. Podczas podróży król odwiedził 50 dworów szlacheckich. W dniu 16 września 1784 roku król przybył do Nieświeża Radziwiłłów. W Nieświeżu z wielką fetą przyjął króla książę Karol Stanisław Onufry Jan Nepomucen Radziwiłł zwany „Panie Kochanku”. W uroczystościach powitalnych, zorganizowanych przez księcia Karola Radziwiłła, uczestniczyła szlachta z powiatu oszmiańskiego, wiłkomirskiego, z województwa mińskiego, z województwa nowogródzkiego, z województwa połockiego – każdy szlachcic witający króla został opisany zgodnie ze statusem i funkcją jaką pełnił. Wśród witających króla z powiatu oszmiańskiego wymieniony został „Józef Kulwiec, pułkownik Rzeczyp[ospolitej] Niemieckiej”.
[ za: Adam Stanisław Naruszewicz: Dyjaryjusz podróży Jego Królewskiej Mości na sejm grodzieński, który wydała Magdalena Bober – Jankowska; Seria: Biblioteka Pisarzy Polskiego Oświecenia, t. 8. Instytut Badań Literackich; Warszawa 2008, strona 339 ].
Wersja elektroniczna publikacji: http://ibl.waw.pl/8bppoocr.pdf
Moim zdaniem jest to ciekawa informacja. Mówi ona, że 16 września 1784 roku pułkownik Rzeczyp[ospolitej] Niemieckiej Józef Kulwiec, jako przedstawiciel szlachty powiatu oszmiańskiego witał króla Stanisława II Augusta w Nieświeżu Radziwiłłów. Skoro Józef Kulwieć był przedstawicielem szlachty z powiatu oszmiańskiego, to zapewne musiał mieć w tym powiecie jakiś majątek ziemski. Tu powstaje pytanie, gdzie znajdowały się dobra ziemskie należące we wrześniu 1784 roku do wspomnianego Kulwiecia?
Z opisu parafii wojstomskiej z roku 1784, położonej we wsi Wojstom, w powiecie oszmiańskim, w dekanacie świrskim dowiadujemy się, że do tej parafii należała wieś o nazwie Spiahlica. Według opisu sporządzonego przez ks. Bonifacego Szymanowskiego, dziekana świrskiego i plebana wojstomskiego, „Spiahlica, dwór WJP Kulwiecia, z przyjazdu do którego karczma przy drodze, i od tej wsi idzie ku błotowi sianożętnemu, na północ, mili półtorej.”.
[ za: Adam Józef Świderski: Dekanat Świrski w 1784 roku w świetle opisów plebanów. Uniwersytet w Białymstoku Wydział Historyczno – Socjologiczny Instytut Historii; Białystok 2004; strona 97. ].
Dziś wieś Spiahlica i Wojstom znajdują się na Białorusi.
Link – wersja elektroniczna:
http://pbc.biaman.pl/Content/13822/t.%2 ... 201784.pdf
Link do mapy:
https://www.google.com/maps/dir/Spiahli ... 54.5740197

Robocza hipoteza.

Z jakimś prawdopodobieństwem pułkownik Rzeczyp[ospolitej] Niemieckiej Józef Kulwiec, który w Nieświeżu, w dniu 16 września 1784 roku jako szlachcic z powiatu oszmiańskiego witał króla Stanisława II Augusta podczas jego podróży na sejm w Grodnie to WJP Kulwieć, który w roku 1784 posiadał dwór i wieś Spiahlica w parafii wojstomskiej [ Wojstom ], w powiecie oszmiańskim.

Małgorzato, weryfikację mojej hipotezy zostawiam już Tobie.

Pozdrawiam – Roman.

Ps.
Przejrzałem znane mi opracowania i nie znalazłem osoby o imieniu i nazwisku Józef Kulwieć, która w roku 1784 w powiecie oszmiańskim miałaby majątek ziemski. Wymieniona jest, wymieniona są:
1. osoba o nazwisku Kulwieć w parafii wojstomskiej, to jest JWP Kulwiec posiadający wieś Spiahlica w parafii wojstomskiej, w powiecie oszmiańskim – wspomniany przeze mnie powyżej,
2. osoba / osoby o nazwisku Kulwic w parafii łoskiej i krewskiej w dekanacie i powiecie oszmiańskim, która posiada Krzywsk, część wieś Rakowcy. Link:
http://pbc.biaman.pl/Content/13820/8.%2 ... arafii.pdf
3. osoby o nazwisku Kolwic, którzy posiadają wieś Szelakowszczyzna w parafii krewskiej, w dekanacie i powiecie oszmiańskim. Może chodzić o nazwisko Kulwic. Link:
http://pbc.biaman.pl/Content/13820/8.%2 ... arafii.pdf
Tu powstaje pytanie, czy osoba o nazwisku Kulwieć [ wieś Spiahlica ] jest tożsama albo spokrewniona z osobami o nazwisku Kulwic, Kolwic [ wymienione w pkt 2 i 3 ]? Odpowiedź pozostawiam już Tobie.

Romanie dzięki, nazwisko Kulwiec jest zapisywane tak przedziwnie, że sądzę, że to jedni i ci sami.

Małgorzato, dobry wieczór.

Zebrałem trochę informacji, które może będą Ci pomocne w ustaleniu linii Józefa Kulwiecia. Zapewne znasz część z danych, które przytoczyłem. Może wszystkie? Niemniej jednak ułożyłem je w sposób synchroniczny, który pozwala na wnioskowanie i postawienie roboczej hipotezy, którą zawarłem w moim poście. Oczywiście wnioski pozostawiam Tobie.

1. Józef Kulwiec / Kulwieć – pułkownik.

Leonid Żytkowicz w roku 1938, w Wilnie opublikował opracowanie noszące tytuł „Rządy Repnina na Litwie w latach 1794 – 7”. Pisał on na stronie 182: „(…). Znaleźliśmy też podanie Józefa Kulwiecia generał-majora wojsk litewskich o „plac” w służbie rządowej, z oświadczeniem, iż umie on „znać obowiązki poddaństwa wiernego”108). (…)”.
W przypisie 108:
„Kulwieć do Repnina, Oszmiana, 29.IX / 10.X.1796 r. – K.G.G. 1796, N.10, cz. 2, k. 215. On to zapewne posłował na sejm 1793 r. z pow. oszmiańskiego i w r. 1794 był aresztowany przez władze insurekcyjne. – M. Baliński, Pamiętniki o Janie Śniadeckim, t. II ( wykaz posłów na sejm 1793 r. ); Mościcki, Generał Jasiński, str. 380.
Link to elektronicznego wydania wspomnianej publikacji:
https://archive.org/details/zytkowicz-r ... ?q=Kulwiec
Z przedstawionego przeze mnie 2 cytatów jasno wynika, że:
• Leonid Żytkowicz w roku 1938 osobiście widział i czytał podanie [ list ] generała-majora Józefa Kólwiecia do księcia Nikołaja Wasiljewicza Repnina [ właśc. Nikołaj Wasiljewicz Riepnin, ros. Николай Васильевич Репнин ], który w roku 1938 znajdował się w Archiwum Państwowym w Wilnie, w aktach Kancelarii Generała-Gubernatora [ K.G.G. 1796, N.10, cz. 2, k. 215. ],
• Józef Kulwieć swój list do Repina napisał w miejscowości Oszmiana i datował go dzień 29.IX. / 10.X. 1796 roku i podpisał go Józef Kulwieć generał-major. To pozwala wnioskować, iż Józef Kulwieć w październiku 1796 roku mieszkał albo przebywał w mieście Oszmina.
Leonid Żytkowicz pisał też w przypisie 108: „(…). On to zapewne posłował na sejm 1793 r. z pow. oszmiańskiego i w r. 1794 był aresztowany przez władze insurekcyjne. – M. Baliński, Pamiętniki o Janie Śniadeckim, t. II ( wykaz posłów na sejm 1793 r. ); Mościcki, Generał Jasiński, str. 380. (…).”.
Michał Baliński w swojej książce pt. „Pamiętniki o Janie Śniadeckim, jego życiu prywatnem i publicznem i dziełach jego”, w tomie II, który został wydany nakładem i drukiem Józefa Zawadzkieho w Wilnie, w roku 1865 w rozdziale VIII Spis posłów Sejmu Grodzieńskiego rok 1793, (…) i mieszkań ich. (…), na stronie 131 czytamy: „ Województwo Wileńskie. (…). Kulwiec Pułkownik w kamienicy Książąt Lubeckich pod N. 5. (...)”. Link do wspomnianego opracowania:
https://archive.org/details/pamitnikioj ... /page/n141
Przytoczony cytat wyraźnie mówi, że posłem na sejm grodzieński w roku 1793 był pułkownik Józef Kulwieć.
Informacja o tym, że Józef Kulwieć był aresztowany w roku 1794 przez władze insurekcyjne pochodzi z pracy prof. Henryka Stanisława Mościckiego pt. „Generał Jasiński i Powstanie Kościuszkowskie”, które zostało wydane w Warszawie, w roku 1917 przez Wydawnictwo Gebethnera i Wolffa [ książka jest dostępna w sieci w bardzo różnych cenach ].
Dwie mowy Józefa Kulwiecia wygłoszone na sejmie grodzieńskim 1793 [ tekst oryginalny ]:
Pierwsza mowa:
https://www.europeana.eu/en/item/0940435/_nhXS7sw
https://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/766160 ... 042421.pdf
Druga mowa:
https://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/768500 ... 042767.pdf
Z treści obu mów wynika, że Józef Kulwieć w roku 1793 był sędzią ziemskim i posłem z powiatu oszmiańskiego.
Sędzia ziemski [ łac. iudex terrestris ] – przewodniczący sądu ziemskiego dla ziemi lub powiatu I Rzeczypospolitej. Sąd ten rozpatrywał wszystkie sprawy szlachty osiadłej wyłączywszy przestępstwa ścigane przez sąd grodzki z tzw. czterech artykułów grodzkich. Sędzia ziemski musiał być szlachcicem posesjonatem, osiadłym w ziemi której sprawy sądził. Pobierał wynagrodzenie od stron procesowych. Nie mógł przy tym piastować żadnych urzędów grodzkich. Obok sędziego ziemskiego w sądzie tym zasiadał też podsędek i pisarz ziemski.
Skoro Józef Kulwieć w roku 1793 był sędzią ziemskim oszmiańskim to musiał on mieszkać i posiadać dobra ziemskie w tym powiecie.
W publikacji Czesława Malewskiego pt. „Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. Powiaty lidzki, oszmiański i wileński”, która została wydana w Warszawie, w roku 2016 na stronie 292 opisany jest Kulwieć jako posiadacz:
„Kulwieć127
Podsawena (1805) – par. p o d b r z e s k a;
dobra Uzbłoć (1790) – par. z a b r z e s k a.
Przypis 127: „Józef Kulwieć – płk, szambelan JKM w 1790 r. z Uzbłocia, ż. Tekla z Komarów (LVIA, DA 3367, s. 14v).”. Link:
http://rcin.org.pl/Content/61441/WA303_ ... lewski.pdf
Jak podaje Czesław Malewski materiały źródłowe znajdują się Państwowym Archiwum Historii Litwy w Wilnie ( Lietuvos valstybės istorijos archyvas ) – LVIA, DA 3367, s. 14v.
Wspomniana informacja podaje, że pułkownik Józef Kulwieć w roku 1790 był szambelanem JKM Stanisława II Augusta Poniatowskiego oraz mężem Tekli z Komarów. Natomiast w roku 1805 należała do niego Podsawena w parafii podbrzeskiej [ Podbrzezie, także Podbrzeź, Podberezie; litewskie: Paberžė ]. Pozwala to na wysnucie wniosku, że Józef Kulwieć żył jeszcze w roku 1805 ponieważ należała do niego Podsawena. Nigdzie indziej nie znalazłem informacji o wsi [ zaścianku, dworze, folwarku, dobrach ] Podsawena w parafii podbrzeskiej. Niemniej jednak w parafii podbrzeskiej wymieniane są takie miejscowości jak Sawena, Posawena, Posaweń. Zatem, może chodzić o jedną i tą samą miejscowość??? Czy tak było??? Tu dodam, że katolicka parafia podbrzeska została zlikwidowana w roku 1866 przez władze carskie. W roku 1866 kościół został przerobiony na cerkiew a w roku 1884 uległ spaleniu.
http://www.wilnopedia.lt/dzieje-kosciola-w-podbrzeziu/
Skoro pułkownik Józef Kulwieć w roku 1790 był tytułowany szambelanem JKM, to powinien ten tytuł otrzymać od króla przynajmniej w roku 1790 albo wcześniej. W roku 1787 w Grodnie zostały opublikowane „Kazania jedne na początek Trybunału Głównego W. X. Lit. w Grodnie dnia pierwszego, drugie na uroczysty dzień imienin nayjasnieyszego P. N. M. króla Stanisława Augusta dnia osmego maja obchodzony przez jaśnie wielmożnego imci pana Karola Prozora oboznego w. marszałka Tryb: Głł: W. K. Litt: kawalera Orderu Orła Białego y S. Stanisława przez x. Macieia Korynia bazyliana opata koadjutota grodzieńskiego miane w kościele parafialnym roku 1787”, które wydrukowane zostały w Grodnie w „Drukarni Jego Królewskiey Mości.”. W kazaniu z dnia 13 maja 1787 roku, które wygłoszone zostało do „Jaśnie wielmozni deputaci obydwoch kadencyi” wśród deputatów kadencji wileńskiej wymieniony jest „JW. Kulwiec Szambelan J. K. Mci.”.
Link do oryginalnego tekstu [ wersja elektroniczna ] kazań:
http://rcin.org.pl/ibl/Content/62307/WA ... edne_o.pdf
Na portalu Teki Dworzaczka Biblioteka Kurnicka PAN w dziale „Gazety > XVIII wiek „ w pozycji „94 ( Gazeta Warszawska ) 1778 między innymi można przeczytać: „Warsz. 17 lut. Deputaci obrani na Tryb. W. X. L. z woj. wil.: Zyniew, star. berznicki, Romanowicz, stolnik; z pow. wołkow.: jak wyżej w nr. 12 supl.: z pow. kowieńsk. - Kulwiec, star. pelikański, (…), ( nr 17 )”.
Link do cytowanego tekstu:
http://teki.bkpan.poznan.pl/search.php? ... o=1&page=4
Zatem, Gazeta Warszawska z dnia 17 lutego 1787 roku podała, że deputatem obranym na Trybunał Wielkiego Księstwa Litewskiego z województwa wileńskiego został wybrany z powiatu kowieńskiego starosta pelikański Kulwieć.
Tak więc deputatem na Trybunał Wielkiego Księstwa Litewskiego w roku 1778 został wybrany Kulwieć, starosta pelikański i szambelan JKM. Jakie było imię tego Kulwiecia?
„Regestr osob do wyboru za kommissarzow do Kommissyi Skarbu W. Xięstwa Litt.” [ data wydania spisu: 1788 – 1792 ] wymienia między innymi kandydatów ze stanu rycerskiego, w tym starostę pelikańskiego Józefa Kulwiecia. Link do oryginalnego tekstu [ wersja elektroniczna ]:
https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/ ... 51/content
W takim razie starosta pelikański i szambelan JKM o nazwisku Kulwieć miał na imię Józef.
Starostwo pelikańskie: Pelikany są dziś niewielką wsią położoną nad jeziorem o tej samej nazwie. Niegdyś było to prywatne miasteczko noszące nazwę Popunie, będące siedzibą niewielkiego starostwa niegrodowego w województwie wileńskim. Obecnie Pelikany są częścią wsi Miluńce na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie [ gminie ] Opsa. W Pelikanach znajduje się parafia i kościół pod wezwaniem św. Jakuba, który istnieje od roku 1714. XXXXXXXX
W Grodnie od dnia 4 października do dnia 13 listopada 1784 roku obradował sejm. W dniu 26 września 1784 roku z Warszawy na sejm w Grodnie wyruszył wraz z dworem król Polski Stanisław II August [ przed koronacją Stanisław Antoni Poniatowski herbu Ciołek ], który do Grodna przybył 27 października 1784 roku. podróży tej uczestniczył biskup Adam Stanisław Naruszewicz, który opisał całą wyprawę króla do Grodna w „Dyjaryjuszu podróży Jego Królewskiej Mości na sejm grodzieński”. Podczas podróży król odwiedził 50 dworów szlacheckich. W dniu 16 września 1784 roku król przybył do Nieświeża Radziwiłłów. W Nieświeżu z wielką fetą przyjął króla książę Karol Stanisław Onufry Jan Nepomucen Radziwiłł zwany „Panie Kochanku”. W uroczystościach powitalnych, zorganizowanych przez księcia Karola Radziwiłła, uczestniczyła szlachta z powiatu oszmiańskiego, wiłkomirskiego, z województwa mińskiego, z województwa nowogródzkiego, z województwa połockiego – każdy szlachcic witający króla został opisany zgodnie ze statusem i funkcją jaką pełnił. Wśród witających króla z powiatu oszmiańskiego wymieniony został „Józef Kulwiec, pułkownik Rzeczyp[ospolitej] Niemieckiej”.
[ za: Adam Stanisław Naruszewicz: Dyjaryjusz podróży Jego Królewskiej Mości na sejm grodzieński, który wydała Magdalena Bober – Jankowska; Seria: Biblioteka Pisarzy Polskiego Oświecenia, t. 8. Instytut Badał Literackich; Warszawa 2008, strona 339 ].
Wersja elektroniczna publikacji: http://ibl.waw.pl/8bppoocr.pdf
W roku 1929, w Krakowie Stanisław Małachowski – Łempicki opublikował opracowanie noszące tytuł „Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738 – 1821”; Polska Akademia Umiejętności; strona 377. W opracowaniu tym pod pozycją 5030. wymieniony jest „Kulwieć Józef, pułkownik cesarstwa. VII; Czł.  Prof. Doskonała Jedność ( r. 5781 ).”.
Zapis ten odczytać należy tak: Kulwieć Józef, pułkownik cesarstwa. VII stopień rytu siedmiostopniowego; Członek Loży Prowincjonalnej Doskonała Jedność ( r. 1781 ). Loża ta miała swoją siedzibę w Wilnie i obejmowała swoim zasięgiem całe Wielkie Księstwo Litewskie. Do masonerii w tym czasie należeli ludzie zajmujący czołowe miejsca w życiu społeczno – ekonomiczno – politycznym czasów króla Stanisława II Augusta. Link do elektronicznej wersji wspomnianej książki:
http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/applet? ... ctory.djvu
Jest to ciekawa informacja. Mówi ona nam, że Józef Kulwiec:
• w roku 1781 był pułkownikiem cesarstwa [ pułkownikiem armii austriackiej ],
• z dużą dozą prawdopodobieństwa w roku 1781 mieszkał [ może posiadał jakieś dobra ziemskie ] na obszarze Wielkiego Księstwa Litewskiego,
• w roku 1781 był masonem, członkiem Prowincjonalnej Loży Doskonała Jedność w Wilnie.
*************************************************************

2. Józef Kulwiec [ Kulwieć ] – strukczaszy kowieński. [/b]

W opracowaniu pt. „Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. Powikszony dodatkami z poniejszych autorów rkopismów, dowodów, urzdowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza”, Tom 4, który został w Lipsku, w roku 1839 na stronie 122 – 123 widnieje zapis odnoszący się do Józefa Kulwiecia: „(…). Józef dziedzic Wysokiego Dworu, jest Strukczasem Kowieńskim: był on regentem ziemskim Kowieńskim i komisarzem: a w czasie zakłócenia ojczyzny, jeszcze w początkach panowania Stanisława Augusta własną osobą stawił się w poczet zbrojnych, miał za żonę Sidorowiczównę: (…).”. Link do wspomnianego opracowania:
https://archive.org/details/herbarzpols ... ?q=kulwiec
W książce Moniki Jusupović pt. „Prowincjonalna elita litewska w XVIII wieku. Działalność polityczna Zabiełłów w latach 1733- 1795”, która została wydana w Warszawie, w roku 2014 przez Polskie Towarzystwo Historyczne, Instytut Historii PAN, Wydawnictwo Neriton znajduje się sporo informacji o Kulwieciach, w tym i o strukczaszym Józefie Kulwieciu. W opracowaniu tym między innymi czytamy: „Niektóre osoby określane w źródłach jako słudzy Zabiełłów pełniły znaczną rolę w fakcji i promowane były na deputacje. Znajdowały się one faktycznie na granicy proponowanego podziału na sługi i stronników. Strukczaszy kowieński Józef Kulwieć był, według regalistów, sługą i strzelcem Szymona Zabiełły380. Być może należał do Kulwieciów, którzy pobierali nauki razem z Kossakowskimi jako „ludzie do posługi szlacheckiej kondycji”381. Często wraz z krewnymi popierał Zabiełłów w razie konfliktów na sejmikach, a w 1780 r. fakcja zabiełłowska wybrała go deputatem na jednym z rozdwojonych sejmików382. Przed sejmikami deputackimi 1783 r. porozumiewał się z Józefem Kossakowskim, planując udział w sejmiku wileńskim383, natomiast na sejmiku kowieńskim tego roku, wbrew poleceniom Radziwiłła, Zabiełłowie nie postarali się o deputację dla Kulwiecia384. Po wybuchu konfliktu o podkomorstwo kowieńskie był on plenipotentem Szymona Zabiełły w procesie sądowym i miał zostać aresztowany jako jego sługa385. Kulwieć był też plenipotentem Szymona Zabiełły w sprawie przeciw Russelom386, bywał też świadkiem na dokumentach wydawanych przez Zabiełłów387. Warto jeszcze przypomnieć zadowolenie Szymona Zabiełły, gdy Kulwieć odwiedził go w Warszawie po operacji oczu388. Możliwe, że Kulwieć pozostał lojalny wobec części Zabiełłów niechętnych konfederacji targowickiej, gdyż według Łukasza Kądzieli na sejmie grodzieńskim 1793 r. uniezależnił się on od Kossakowskich i występował z wnioskami inspirowanymi przez dwór389.” [ strona 163 – 164 ].
Link do elektronicznego wydania cytowanej przeze mnie publikacji:
http://rcin.org.pl/Content/63790/WA303_ ... ovic-M.pdf
Autorka pisała między innymi pisała: „(…). Często wraz z krewnymi popierał Zabiełłów w razie konfliktów na sejmikach, a w 1780 r. fakcja zabiełłowska wybrała go deputatem na jednym z rozdwojonych sejmików382. (…).”. Natomiast w przypisie 382 uszczegółowiła informacje pisząc: „382. W 1779 r. kredensy deputatom podpisali dwaj Józefowie Kulwieciowie: mostowniczy i namiestnik ziemski kowieński, (…).”. To mówi, że w roku 1779 w powiecie kowieńskim było 2 Józefów Kulwieciów, jeden był mostowniczym kowieńskim a drugi był namiestnikiem ziemskim kowieńskim.
W cytowanym tekście jest ważna informacja, która mówi: „(…). Możliwe, że Kulwieć pozostał lojalny wobec części Zabiełłów niechętnych konfederacji targowickiej, gdyż według Łukasza Kądzieli na sejmie grodzieńskim 1793 r. uniezależnił się on od Kossakowskich i występował z wnioskami inspirowanymi przez dwór389.”.
Autorka w przypisie 389 podaje, że dane te pochodzą z opracowania Łukasza Kądzieli pt. Zdrajcy i patrioci? Ugrupowania polityczne sejmu grodzieńskiego 1793 roku, w: Od konstytucji do insurekcji. Studia nad dziejami Rzeczypospolitej w latach 1791–1794”, Warszawa 2011, strona 194. Jest to ciekawa informacja ponieważ mówi, że strukczaszy Józef Kulwieć był posłem na sejm grodzieński w roku 1793. Biorąc to pod uwagę oraz moje informacje opisane w pkt 1. można wysnuć wniosek, że strukczaszy kowieński Józef Kulwieć i pułkownik [ szambelan, sędzia ziemski oszmiański itd. ] Józef Kulwieć jest jedną i tą samą osobą.
Monika Jusupović pisała też: „(…). Strukczaszy kowieński Józef Kulwieć był, według regalistów, sługą i strzelcem Szymona Zabiełły380. Być może należał do Kulwieciów, którzy pobierali nauki razem z Kossakowskimi jako „ludzie do posługi szlacheckiej kondycji”381. (…).”.
Autora w przypisie 381 napisała: „381. Pamiętniki Józefa Kossakowskiego, s. 14.”. Chodzi o publikację noszącą tytuł „Pamiętniki Józefa Kossakowskiego Biskupa Inflanckiego 1738 – 1788 Z Portretem”, które wydał Adam Darowski w Warszawie, w roku 1891. Link do oryginalnego tekstu:
https://fbc.pionier.net.pl/details/nnsrz6b
https://polona.pl/item/pamietniki-jozef ... o:metadata
Kossakowski miedzy innymi pisał: „(…). Urodziłem się w roku 1738 Marca dnia 16 w Szyłach w powiecie Kowieńskim, majętności dziedzicznej moich rodziców, z Marianny Zabiełłówny pisarza ziemskiego Kowieńskiego córy, i z Dominika Kossakowskiego syna Anny Skorulskich i Jana Kossakowskiego stolników Kowieńskich. (…).”. [ strona 10. ]. Józef Kazimierz Kossakowski w swoim pamiętniku podaje, że jego ojciec Dominik założył miasteczko Janów [ postawił pierwszy dom – strona 10 ].
„(…). Czas szkół moich bynajmniej nie był dla mnie przykry, z bliskimi domu, matki i krewnych, często się widywać zdarzało, stół mieliśmy wygodny, ale nie wykwintny, ludzi do posługi szlacheckiej kondycyi, mieliśmy dodanych Kulwieciów, którzy się z nami wespół uczyli, a to dlatego, że ich rodzice z moim ojcem także byli chowani. (…). [ strona 14. ].
Według dokumentów Synodu Diecezji Wileńskiej z roku 1744 w Dekanacie Kowieńskim, w parafii Skorule znajdowała się wieś o nazwie Szyły. Link do dokumentów synodu:
http://pbc.biaman.pl/dlibra/doccontent?id=4402
Szymon Juda Marcin Korwin-Kossakowski herbu Ślepowron, rodzony brat Józefa Kazimierza Kosakowskiego, urodził się w roku 1741 w Szyłach koło Janowa.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Szymon_Kossakowski
Obecnie Janów [ po litewsku Jonava ] – miasto na Litwie, położone w pobliżu Kowna, siedziba rejonu janowskiego w okręgu kowieńskim. Link do mapy:
https://www.google.com/maps/dir/Jan%C3% ... 727242!1m0
Skorule [ parafia ], po litewski nosi nazwę Skaruliai. Obecnie dawna wieś Skorule znajduje się w granicach miasta Janowa, w której znajdował się gotycki kościół katolicki pod wezwaniem św. Anny. W zasadzie, to przemysłowa ulica Janowa w okolicach zakładów chemicznych. Wieś Skorule została wyludniona w latach 60, XX wieku, po tym, jak obok zostały wybudowane zakłady chemiczne. Link do mapy:
https://www.google.com/maps/place/Skaru ... 24.3268405
Skorule od Janowa oddalone są około 5 km. Link do mapy.
https://www.google.com/maps/dir/Jan%C3% ... 55.0819832
Szyły, po litewsku nosi nazwę Šilai, to wieś obecnie położona na Litwie, w gminie Janów, w powiecie kowieńskim, która oddalona jest od Skorul około 7 km. Link do mapy:
https://www.google.com/maps/dir/%C5%A0i ... 55.0819832
Poniżej zamieszczam link do strony wsi Szyły [ Šilai ] – Wikipedia [ wersja angielska ]:
https://en.wikipedia.org/?curid=27279672
Jak podaje wspomniana strona we wsi Szyły urodził się:
• Biskup Józef Kazimierz Korwin Kossakowski,
• Hetman Szymon Juda Marcin Korwin-Kossakowski.
Rozpisałem się o Kossakowskich ponieważ uważam, że prawdopodobnym jest, że we wsi Szyły mógł urodzić się Józef Kulwieć oraz jego rodzice i inni Kulwiecie z tej linii. Wniosek taki nasuwa się po lekturze pamiętników biskupa Kossakowskiego.
Zamieszczam też link do opracowania Mateusza Klemperta z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Archiwum Cyfrowe „Wojtkuszki” pt. „Wywód szlachecki „Familii hrabiów Korwin Kosakowskich”, w którym można znaleźć posiadłości ziemskie jakie posiadał Jan Kossakowski, ojciec Dominika, ponieważ rodzice [ linia ] Kulwieciów wychowywała się razem ze wspomnianym Janem Kossakowskim. Link do przedmiotowego opracowania:
https://czasopisma.uwm.edu.pl/index.php ... /2075/1560
***************************************************************
3. Inne informacje o Kulwieciach.[/b]

• UOZO DAUGIRDO ISTORINIŲ AKTŲ KOLEKCIJA. II : Kauno, Ukmergės, Upytės ir kitų pavietų vietovės. - 1502-1911. 22 : Kulva. - 1550-1877
https://www.epaveldas.lt/vbspi/biDetail ... rdId=96423
• Archiwum Główne Akt Dawnych – dokumentacja dotycząca Kulwieciów, którzy byli w jakiś sposób związani z Zabiełłami.
https://szukajwarchiwach.pl/search?q=Ku ... MERUro%3A0


Pozdrawiam – Roman.

Oj, Romanie! Chapeau bas! Jestem pod wrażeniem. I dziękuję bardzo.

W tej chwili wiem na pewno, że Józef strukczaszy, sługa Koziełłów, to całkiem inny Józef. Zdobyłam z Archiwum w Petersburgu komplet wywodów Kulwieciów i jest tam bardzo dużo materiałów dotyczących właśnie Józefa strukczaszego, z metrykami włącznie.
Jestem dopiero w połowie, więc nie wiem co dalej, ale może i coś o Józefie stolniku zawilejskim będzie. Mam nadzieję!

A jest to ok 600 skanów, na każdym po dwie strony tekstu. Mój zachwyt nie ma granic.

Małgorzato, dobry wieczór.

W roku 2019 w Warszawie ukazało się pierwsze wydanie pracy naukowej pt. Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733 – 1794, której autorem jest dr Monika Jusupović. Publikacja została wydana przez Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla i Wydawnictwo Neriton.
Link do elektronicznego wydania wspomnianej przeze mnie publikacji:
http://rcin.org.pl/Content/140974/WA303 ... upovic.pdf

Autorka w swojej pracy zamieszcza różnorodne dokumenty [ wszystkie są datowane ] składające się na akta sejmiku kowieńskiego z laty 1733 – 1794. W materiałach tych wymienione są osoby o nazwisku Kulwieć i różnych imionach. Na przestrzeni 61 lat XVIII wieku nazwisko Kulwieć pojawia się w nich ponad 500 razy i są to osoby o różnych imionach. Przy większości nazwisk widnieje informacja o pełnionych urzędach, posiadanych stopniach wojskowych itd. Niekiedy pojawiają się dane mówiące w jakiej okolicy szlacheckiej mieszkali i w jakim roku to było.

We wspomnianej publikacji wymieniona jest osoba [ osoby ] o nazwisku Kulwieć i imieniu Józef. Niektórzy z tych Józefów Kulwieciów odpowiadają szambelanowi Józefowi Kulwieciowi. Ta konstatacja spowodowała, że postanowiłem napisać o tym do Ciebie.

Dr Monika Jusupović w swojej książce zamieściła Indeks osobowy, w którym wymieniła osoby o nazwisku Kulwieć. Oto one:

„Kulwieć (Kułwić) Adam 257, 283, 297, 323–325,
329, 332, 339, 368–370, 377, 404, 427, 436,
461, 462, 484
Kulwieć Andrzej 114
Kulwieć Andrzej 475
Kulwieć z Ginwiłła Andrzej, por. J.K.M. 374, 376
Kulwieć z Ginwiłła (Giłwiła) Antoni 257, 284,
290, 297, 306, 309, 313, 329, 332, 339, 367,
369, 374, 376, 386, 404, 462, 473, 475, 476,
479–481, 486, 492
– mostowniczyc kow. 257, 266
– rotm. brasławski 365, 396, 414, 421
– rotm. i namiestnik ziem. kow. 376
– por. J.K.M. 376
– por. kow. 429
Kulwieć z Ginwiłła Bonawentura 442, 457
– porucznik wojsk litewskich 443, dworzanin
skarbowy litewski (J.K.M.) 447, 456-458, 482,
492, 499
Kulwieć Daniel 261
Kulwieć (Kułwić) Dominik 216, 234, 257, 282–
284, 290, 296, 297, 306, 308, 309, 311, 313,
315, 328, 329, 332, 338, 339, 368, 377, 427
– reg. ziem. kow. 448
Kulwieć Fabian 469
Kulwieć Felicjan 216, 236, 237, 257, 283, 290,
297, 306, 309, 313, 318, 400, 430, 464, 475,
476, 486, 488, 493
Kulwieć Franciszek 216
– komornik kow. 234, 235
Kulwieć Ignacy 260, 373, 376, 404, 459, 462,
473, 485, 493
Kulwieć z Ginwiłła (Gindwiłów) Jakub 99, 216, 325
– por. kow. 160
Kulwieć (Kułwić) z Ginwiłła (Gindwiła) Jan 160,
161, 166, 216, 224, 234, 253, 257, 266, 283,
284, 287–290, 297, 306, 309, 313, 323, 329,
330, 339, 340, 368, 369, 377, 402–404, 427,
429, 471, 472, 485, 493, 507–510
– mostowniczyc kow. 242, rotmistrz kow.
257, 329, 339, 378, 429, 436, 462, 484, 507,
509
– por. kow./s. 374, 376
Kulwieć Jerzy 99, 257, 261, 284, 297, 325, 329,
332, 339, 366, 368, 370, 377, 404, 429, 436,
461, 485, 493
Kulwieć z Ginwiłła Józef 161, 237, 251, 257,
261, 266, 288, 290, 303, 306, 309, 313, 314,
317, 322, 324, 329, 339, 345, 359, 366, 374,
376, 377, 392, 396, 399–401, 403, 404, 429,
436, 441, 442, 462, 463, 481, 485
– porucznik kow. 137, 235
– starosta miednicki 250, 253, 265
– mostowniczyc/mostwniczy kow. 257, 287,
302, 399
– namiestnik i wiceregent ziem. kow. 273,
274, 287, 321
– strażnikowicz kow. 302, 318, strukczaszy
kow. 445, 447, 455–458, 482, 492, sędzia normalny kow. 499, 504, 500
– chorąży buławy polnej W.Ks.L. 304, 389
– chorąży brygady petyhorskiej 429, 436, 448,
456–458, 463, 482, 485, 492
– starosta peliski, pułkownik 359, 374, 376,
szambelan 433
– rotmistrz kow. 462, 484
Kulwieć (Kułwić) Kazimierz 114, 236, 257, 260,
285, 295, 306, 310, 314, 322, 330, 340, 361,
363, 367, 392, 396, 427, 443, 459, 463, 468,
469, 472, 485, 492
– por. kow. 395
Kulwieć z Ginwiłła (Ginwiło) Kazimierz Antoni 58
Kulwieć z Ginwiłła (Gindwiła, Glindzia) Maciej
73, 75, 258, 261, 288, 324
– mostowniczyc kow. 429, 436
Kulwieć Marcin 257, 290, 324
Kulwieć Mateusz 257, 306, 309, 313, 436
– por. kow. 283
Kulwieć z Ginwiłła (Ginwiłł) Michał 73, 224,
283, 290, 297, 325, 374–376, 401, 403, 405,
475, 476–478, 479
– mostowniczy kow. 257, 266, 279, 281,
284, 293, 295, 306, 309, 313, 329, 339, 366,
429
Kulwieć (Kułwić) Nikodem 216, 257, 283, 297,
306, 309, 313, 339, 368, 374, 376, 427, 462,
475, 484
– porucznik kow. 456
Kulwieć Onufry 329, 339, 429, 507
– mostowniczyc kow. 436, 462, 484
– rotm. kow. 509
Kulwieć Salomon 260, 284, 297, 313
Kulwieć Stefan 75, 105, 224, 225, 257, 284, 306,
309, 313, 339
Kulwieć Szymon (Symon, Simon) 99, 216,
257, 283, 289, 290, 297, 306, 313, 323,
325, 329, 332, 339, 369, 370, 377, 422, 436,
475
Kulwieć (Kułwieć) Tadeusz 216, 257, 283, 290,
297, 323–325, 329, 339, 368, 369, 404, 427,
436, 459, 461, 485, 492
Kulwieć Antonowicz Tadeusz 284, 297
Kulwieć drugi Tadeusz 290
Kulwieć Tomasz 470”.

W niektórych dokumentach opracowanych przez dr Monikę Jusupović można znaleźć przy konkretnej osobie informacje mówiące miejscu jej zamieszkania, posiadanych dobrach, i w którym roku to miało miejsce, na przykład:
1. Dominik Kulwieć – okolica Jurkuny, [ Jurkon ], 21.08.1780 r.

Może przytoczone przeze mnie dane pomogą Ci w Twoich badaniach odnoszących się do Józefa Kulwiecia [ generała majora?, szambelana, starosty?, rotmistrza?, pułkownika, męża Tekli z Komarów ]?

Pozdrawiam – Roman.

Romanie, przepraszam, że tak długo nie odpowiedziałam. Bardzo dziękuję. Mój Józef niestety ukrywa się bardzo dokładnie. Ale kiedyś go namierzę. Niech nie myśli! Ja jestem wytrwała i uparta. Tropię go juz ze 40 lat i choc po malutku, to jednak się zbliżam. Kiedyś zgadnę skąd pochodzi i czyim był synem!

Lata mijają, a ja nie jestem ani trochę mądrzejsza w temacie.

Szukam, szukam i jedyne co znalazłam, to akt zgonu Tekli z Komarów IIv. Łappowej.
W 1808 roku w parafii w Józefopolu w parafii Zabrzeź.

Znalazłam też zapis Intromisji ich syna na majątek Olgieniszki z Ksiąg Grodzkich Wileńskich z roku 1799, w których jest informacja o tym, że Józef już nie żyje.

A jako iż w roku 1798 sprzedawał Kuszlany, a powyższy akt jest z lutego 1799, to zapewne zszedł z tego świata w 1798 lub w styczniu 1799r. Teraz tylko zgadnąć gdzie. Przeglądam po kolei wszystkie parafie, w których kiedykolwiek sie pojawił, albo ktoś z jego rodziny. Zobaczymy co znajdę!?

Ale z tego wynika, że list pisany przez Józefa Kulwiecia do Radziwiłla, a roku 1808, nie może być jego. Musiał go pisac jakiś inny Józef, o podobnym charakterze pisma.

Małgosiu, znalazłam Twojego Józefa Kulwiecia w Herbarzu Wasyla Jurszy - czy widziałaś te zapisy? Wyślę wieczorem skany dwóch stron, może tam znajdziesz podpowiedź.

Powodzenia
Grażyna