Ewa Szczodruch napisała / pisze:
Teresiński (bez daty źródłowej) - w grupie nazwisk pochodzących od imienia żeńskiego Teresa, późno notowanego w Polsce. Pochodzenie imienia niejasne.
Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Dodając do wyjaśnienia Ewuni.
Motywowanie nazwiska
Teresiński bezpośrednio imieniem Teresa, jakkolwiek uprawnione, nie wyczerpuje zagadnienia.
Jak podaje Edward Breza:
„[…] przyrostki
-ski i jego pochodne
-iński,
-eński,
-ocki,
-ecki,
-icki,
-ucki, często użyte zostały modelowo, tzn. tworzą formy pochodne od nazwisk odimiennych (
Urbański od
Urban) lub odapelatywnych (
Kaczorowski od
Kaczor) […].
Przyrostek ten bowiem pierwotnie tworzył nazwiska od nazw miejscowości u szlachty (rycerstwa), która posiadała ziemie w tych wsiach
Borzyszkowcy w
Borzyszkowach,
Piechowscy w
Piechowicach,
Mściszewscy w
Mściszewicach,
Suliccy w
Sulicicach" (zob. E. Breza,
Nazwiska Pomorzan: pochodzenie i zmiany. Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2004, t. III, s. 9).
W świetle powyższego, nazwisko
Teresiński nie musi być patronimiczne, tj. pochodzić od nazwiska ojca (a w przypadku nieznajomości ojca od nazwiska matki), zatem w tym przypadku od imienia
Teresa, co sugerowałoby nieznajomość ojca.
Przy okazji, imię
Teresa, pochodzenia najprawdopodobniej greckiego, od nazwy wyspy Tera (dziś Thira lub Santoryn) lub od słowa thera (polowanie, zdobycz, dziczyzna; również, opieka). Oznacza: pochodząca z wyspy Tera lub amatorka polowania na dziczyznę. Imię to spotykane w polsce od XIV, ale spopularyzowane zostało dopiero od XVIII wieku (zob. więcej > źródło podające za:
Wielka Księga Imion).
Jeśli zatem chodzi o językoznawczą interpretację nazwiska
Teresiński, to moim skromnym zdaniem, zapewne, można je również wywodzić od nazwy miejscowej
Teresin, których
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego, Warszawa 1880-1914 (T. XII, s. 306; T. XV, cz. 2, s. 657) odnotowuje wiele.
Wskazywałby na to sufiks (przyrostek)
-ski, charakterystyczny pierwotnie dla nazwisk odmiejscowych.
Pozdrawiam serdecznie –
Lidia
