Witam
Wg. prof. Kazimierza Rymuta:
Adamus 1642 - forma zlatynizowana od imienia Adam. Imię częste w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna: określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada-mu ‘mój ojciec’.
Bercal – w grupie nazwiski pochodących od podstawy - od podstawy ber- , ta od prasłowiańskiego byrati ‘rzucać, ciskać, błądzić’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Behr (od imienia Bernard).
Kułaga 1404 - od wschodniosłowiańskiego kułaga, kułaka ‘kasza z serem’.
Boba 1743 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy bob , por. bób ‘roślina z rodziny motylkowatych; jej owoc, ziarno’, bobo ‘straszydło, strach’.
Bobik 1401 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy bob , por. bób ‘roślina z rodziny motylkowatych; jej owoc, ziarno’, bobo ‘straszydło, strach’;
Miłoń 1065 - w grupie nazwisk pochodzących od miły, też od imion złożonych typu Miłobor, Miłosław.
Chwałek - od imion złożonych typu Chwalisław, Chwalimir lub od chwalić, chwała.
Domasik - od dom lub od imion typu Domamir, Domasław, Dominik.
Maciąga - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Maciej, także od macać.
Dedła - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.
Gaweł - od imienia Gaweł. Imię, znane w tej formie od XIV wieku, stanowi słowiańską przeróbkę imienia Gaulus.
Gleczman - od gwarowego glaca ‘łysina’, też od niemieckich nazw osobowych Glatz, Gletz.
Grzesło - w grupie nazwisk pochodz±cych od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od ¶redniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwaj±cy’.
Huczek 1275 - od huczeć, też od chuć.
Hussak – w grupie nazwisk pochodzących od gęś.
Jurecki 1621 od nazwy miejscowej Jurki (kilka miejscowości).
Kusak 1639 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy kus-, por. staropolskie kusy ‘krótki’, staropolskie kus ‘kęs’, kusić, niekiedy od bazy Kusz.
Łokosz - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.
Łokoszczyk - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.
Łukaszczyk 1659 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.
Nachajski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.
Stramecki - od strama ‘poprzeczna belka w saniach’.
Usak - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.
Zajas - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.