genealodzy.pl

ciąg dalszy dla Edmundy:

Piechuł - od imion na Pie-, typu Pietr, Pielgrzym i na Pio-, typu Piotr.

Smulski - od nazw miejscowych Smólsk, Smolice (kilka wsi).

Smulski - (za pośrednictwem języka jidisz) od imienia Samuel. Imię, notowane w Polsce od XV wieku, pochodzenia hebrajskiego, od Šemu’el ‘Bóg wysłuchał’; w Kościele prawosławnym używane w formie Samuił.

Środka - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

Walczak - od imienia Walter, notowanego w Polsce od średniowiecza, pochodzenia germańskiego. Nawiązuje do walt- ‘rządzić, panować’ + heri ‘wojsko’.

Walczak 1767 - od imion na Wal-, typu Walenty, Walerian lub od walić ‘burzyć, rozwalać; uderzać, sunąć powoli, ociężale’.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Bardzo bym poprosiła o etymologię nazwisk

Szczechowicz
Górny
Czesławski
Ledziński


Z góry dziękuję

Pani Ewo serdecznie dziękuję
Pozdrawiam
Edmunda

Witam

Czesławski 1478 - od nazw miejscowych typu Czesławice, Czasław.

Górny - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy gor-, występującej w takich formach, jak góra, gorzeć ‘palic się’, gorzki, w imionach złożonych typu Gorzysław.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

Ledziński - w grupie nazwisk pochodzących od lada ‘skrzynia; stół sklepowy; kontuar’, także ladaco ‘nicpoń, nic dobrego’; od leda ‘byle co’.

Szczechowicz 1608 - od nazwy osobowej Czech z przedrostkiem s-, też od nazw osobowych na Szcze-, typu Szczepan, Szczesny.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Pani Ewo bardzo, bardzo dziękuje!

Dziękuję bardzo
Nawotczyński ma oboczność w postaci Nowotczyński. zamiana "a" na "o". bardzo częsty błąd urzędowy. Czy mozna domniemywać, że etymologia drugiej formy jest identyczna?

Co do nazwiska Wielochowski - to jest to bardzo rzadkie nazwisko - około 140 osób w kraju. Czy jest możliwym, że pochodzi od nazwiska Wieloch? Może ktoś kiedyś chciał sobie prestiż podnieść i dodał końcówkę -ski, by było bardziej dostojnie?

Witam
Proszę uprzejmie o podanie pochodzenia nazwisk:
Nowakowski.
Białek.
Malatyński
Góra.
Wojtal.
Klin.
Drab

Witam

Białek 1369 - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy biał , też biel , bil , por. biały, biel, bielić, bil ‘biel, tłuszcz’, ukraińskie biłyj, białoruskie beły, czeskie bily.

Drab 1472 - od drab, dawniej ‘żołnierz najemny; rodzaj drabiny; wóż drabiniasty’ lub od prasłowiańskiego ‘drabina’, ze staropolskiego drabować ‘biec truchtem (o koniu)’.

Górek - od podstawy gor-, występującej w takich formach, jak góra, gorzeć ‘palic się’, gorzki, w imionach złożonych typu Gorzysław.

Klin 1673 - od klin.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

Malatyński - od ukraińskiego malata ‘potrawa z kukurydzianej mąki’.

Nowakowski 1642 - od nowy.

Wojtal 1368 - od imienia Wojciech, także od wójt.



Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Witam

Wieloch 1497 - od imion złożonych typu Wielimir, Wielisław, też od wiele.

Wielochowski - od imion złożonych typu Wielimir, Wielisław, też od wiele.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Nazwiska mają tę samą etymologię. Wieloch pochodzi z XV wieku, Wielochowski - powstało znacznie później. Brak daty przy nazwisku u Rymuta oznacza powstanie nazwy osobowej po 1800 roku.

Witam sredecznie.
Nazwisko-KOŁSUT-SMIETANSKI
bnbasia3

Witam

Kołsut - od prasłowiańskiego košuta ‘łania’, też od košut ‘nierozważny człowiek’.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

Smietanski, Smietański, Śmietański - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Witajcie, interesują mnie nazwiska:

- Generalczuk
- Jeneralski
- Nurczyk
- Leśniewski
- Banaszewski

Dziękuję

Witam

Banaszewski - od podstawy ban , por. prasłowiańskie banati ‘myć, kąpać’, bania, ban ‘namiastnik turecki’, imię Banadykt (= Benedykt), niemiecka nazwa osobowa Ban.

Generalczuk – od generał.

Jeneralski – od generał, dawniej jenerał.

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

Leśniewski 1472 - od nazwy miejscowej Leśniowice (KrW), Leśniewice (płockie, gmina Gostymin), Leśniewo (kilka wsi).

Nurczyk - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001

Witam,

Prosiłbym o podanie pochodzenia następujących nazwisk:
Rakocki , Rakowski
Bandurski,
Michalik, Michalak
Skwarski
Chojnowski
Chymkowski, Chimkowski

Witam


Bandurski - od bandura ‘instrument muzyczny’.

Chimkowski, Chymkowski - od imienia Joachim. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehojaqim oznaczające pierwotnie ‘Bóg wzmocni, podniesie’. W Polsce znane od XIV wieku. W średniowieczu realizowane jako Joachym, Achym, Jachym, Jochym, na Kresach Wschodnich Jakim, Ochym, Ofim.

Chojnowski 1456 - od nazw miejscowych typu Chojnów, Chojna (częste).

Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999

Rakocki - od węgierskiej nazwy osobowej Rakóczi.

Rakowski 1387 - od nazw miejscowych Rakowice, Raków, Reków (częste).

Michalik 1398, Michalak 1683 - od imienia Michał. Imię biblijne, pochodzące od hebrajskiego mikha’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał, występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

Skwarski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy skwar-, skwier, skwir-, por. skwar, ze staropolskiego skwara ‘upał, spiekota’, skwarek, skwark, skwarka ‘kawałek usmażonej słoniny’.

Źródło: Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001