Witam
Chyc 1630 - w grupie nazwisk pochodzących od chyc, hyc ‘skok’ lub od staropolskiego chycz (e) ‘chata’.
Doliński - od nazwy miejscowej Dolina (częste).
Jóźwik 1670 - od imienia Józef. Imię pochodzenia hebrajskiego Joseph, oznaczające pierwotnie ‘niech Bóg pomnoży’. W Polsce imię popularne od średniowiecza. Adaptowane jako Ożep, Jożep, Jożef, na Kresach Wschodnich też jako Josyp, Hosyp, Jesyp, Josyf.
Korzeniewski 1484 - od nazw miejscowych Korzeniew, Korzeniów (kilka wsi).
Krzyżanowski 1394 - od nazwy miejscowej Krzyżanowice, Krzyżanów (kilka wsi).
Źródło: Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Witam ! Jakiej narodowości są nazwiska , bo przypuszczam ze pochodzenia rusińskiego : 1] DUMIAK v.DUMNIAK nazwisko mojego dziadka Władysława Dumiak ur. 1882 we wsi Rychcice a Jego dziadek to Paweł Dumiak urodzony i zam. we wsi Nahujowice gm.Lisznia pow.Drohobycz [wieś w większości ukraińska I i II R.P ] W Polsce mieszka tylko 10 osób Dumiak a 6 Dumniak a w okolicach Drohobycza 24 a na Ukrainie ponad 200 ; 2] MAGUR v.MAGÓR nazwisko panieńskie mojej babci Julii Dumiak z d. Magur ur. 1884 we wsi Hubicze gm. Borysław od roku 1930 Borysław-Hubicze pow.Drohobycz . W Polsce tylko 7 osób Magur a na Ukrainie to kilaset osób. Dziadkowie pobrali się w kościele rzym-kat . we wsi Rychcice pow.Drohobycz a myślę ze ich przodkowie to pr. spolszczeni Rusini .Pozdrawiam Kazimierz Świerniak
Dumiak v. Domniak
Znalazłem dwie prawdopodobne etymologie tego nazwiska: 1. Odapelatywna nazwa osobowa od prasłowiańskiego *domъ, adv. *doma 'wdomu, u siebie' (Słownik Prasłowiański t.IV; Słownik Staropolski), gwarowo 'doma' (Słownik Gwar Polskich). Wybrane przykłady pochodnych (wg Słownika Etymologiczno-Motywacyjnego Staropolskich Nazw Osobowych cz,1 str 54, oprac. A. Cieślakowa):
Dum-a (Kresy płd.), Dum-an, Dum-asz, Dum-owic, Dum-iakowic. 2. Nazwa osobowa pochodzenia chrześcijańskiego : od żeńskiego imienia Domna (od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus) - święta męczennica Domna z Nikomedii za cesarza Dioklecjana.
Pochodna notowana na kresach połud. - Dumna, a stąd 'Dumniak'.
Żródło: wg Słownika Etymologiczno-Motywacyjnego Staropolskich Nazw Osobowych cz. 2, str 30, oprac. Maria Malec). Magur v. Magór
Wg Słownika Etymologiczno-Motywacyjnego cz.1 str. 155 i 178 podaje się |(ze znakiem zapytania sygnalizującym wątpliwości interpretacji etymologicznej ) jako pochodną od prasłowiańskiego '*nagorъ' (na gorze, na gorę). Pochone nazwy odapelatywne: Nagorny, Nahorny (kresy płd), Nagor, Nagorek, stąd prawdopodobnie odmiany: Magorny, Magor i Magór.
Pochodzenie takich nazw osobowych z języka prasłowiańskiego, świadczy o ich starożytności, bo słowa źródłowe istniały już przed rozpadem wspólnego języka na dialekty, co nastąpiło na przełomie V i VI wieku n.e. Dlatego te nazwy występować mogą w nieznacznych odmianach w różnych językach słowiańskich (polskim, ukraińskim, słowackim itd). Utrwalenie się nazwisk stałych nabierało dopiero później cech charakterystyczne dla danego języka, zachowyjąc rdzeń pierwotny.
Bardzo bym chciała znać pochodzenie nazwiska Burba.
Przeglądałam różne strony i nie spotkałam się z takim wyjaśnieniem.
Myślałam, że jest to rzadkie nazwisko, a okazuje się, że na całym świecie ono występuje. No, prawie na całym.
Pozdrawiam
Ewa Burba
Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
Lampa - od lampa, w pochodnych też może od niemieckiej nazwy osobowej Lampert.
Pluszczak - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.
Rurański - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.
Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
Mam dwa pytania do pani Ewy i innych użytkowników forum:
Pierwsze pytanie dotyczy nazwiska Janiak. Na innej stronie genealogicznej znalazlem etymologię nazwiska a przy niej datę 1670. Moje pytanie dotyczy wlasnie tej daty. Co ona dokladnie oznacza? Czy to, że nazwisko pojawia się na terenie kraju dopiero w tym czasie, czy to, że z tego okresu są pierwsze pisemne zapiski dotyczące nazwiska, a sama forma osobowa mogła pojawiać sie wcześniej?
Drugie pytanie dotyczy nazwiska Oczkowska vel Kaczmarek. Oczywiscie wiem co oznacza vel, Kaczmarek jest tutaj nazwiskiem po mężu. Biorac jednak fakt, iż mamy do czynienia z rodzina chłopska (dość zamożną ale chłopska) stosowanie vel mnie zaskoczylo. Czy to byla powszechna praktyka wsrod (zamożniejszych) gospodarzy w 19 wieku? Czy byla to próba pokazania innego statusu czy zwykła chęć podkreslenia swojego starego nazwiska - w przypadku osoby wcześniej znanej we wsi pod innym nazwiskiem? Czy moze jakies inne powody byly dla takiej praktyki?
1. W słowniku Rymuta data oznacza "pierwsze historyczne poświadczenie nazwiska", jak to sam autor określił, przy czym należy zaznaczyć, że (jak sam stwierdził) poświadczenie to niekoniecznie mogło występować w funkcji nazwiska. A przy tym "pierwszość" też jest dyskusyjna, gdyż sama w moim i mojego męża drzewach genealogicznych znalazłam kilka nazwisk występujących jako nazwiska wcześniej niż zaznaczono to w słowniku prof. Rymuta.
2. Najprostsze wyjaśnienie - w dawnych wsiach była mała różnorodność nazwisk. W jednej małej wsi było np. pięć rodzin o nazwisku Oczkowski. Jedna z nich miała karczmę, więc dla rozróżnienia, nazywano potomków karczmarza Oczkowskiego Kaczmarkami i niekoniecznie, a nawet najczęściej, nie byłoto nazwisko po mężu, tylko przydomek. Tak jak u współczesnych górali, gdzie mamy np. Bachledów Curusiów czy Księdzularzów itp. itd.
Pozdrawiam
Macias (1762) od imienia Maciej.
Murdza - od gwarowego murdzić 'wykrzywiać się'.
Grzesik (1527) - od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od XII w., pochodzenia greckiego, od gregorios "gorliwy, czuwający'.
Zamiela - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.
Ścibisz - od ścibić 'wtrącać się; wykonywać żmudną ręczną pracę' lub od imienia Ścibor.
Zimny (1395) - od przymiotnika zimny.
Bednarski (1785) - od bednarz 'wyrabiający beczki'.
Osiadły - od osiadły 'zamieszkały na stałe'.
Skonieczny (1526) - od skonieczny 'końcowy, mieszkający na skraju'.
Batóg - od batog 'bat'.
Wszystko wg cytowanego tu słownika Rymuta.
pozdrawiam
