genealodzy.pl

Witam, poszukuję takiego opracowania, ale czy w ogóle ktoś podjął się takiego opracowania? Szukam od dłuższego czasu bez rezultatu. Byłem pewien, że chociażby ktoś z rodziny Kamockich zajął się takim opracowaniem a tu nic. najbardziej interesuje mnie rodzina Kamockich z Węgrzynowic oraz historia majątku Aleksandra kamockiego w Dłutowie.
Czy ktoś może mi pomóc?
pozdrawiam
Krzysztof Kołopoleski

Strona przeglądarki djvu nr 17


http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/doccontent?id=162&dirids=1

Strona przeglądarki djvu 110

http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/doccontent?id=144&dirids=1


Strona djvu 185, na stronie 186 jest mowa o Ignacym i Aleksandrze - dziedzicach dóbr Węgrzynowic.

http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmeta ... ublication


Paweł

Zygmunt Gonzaga Myszkowski (ur.1841 - zm.1888, poch. Warszawa, cm. Powązkowski),
najprawdopodobniej z rodu Wielopolskich
ż. Waleria Kamocka h. Jelita (zm.17.01.1918, poch. Warszawa, cm. Powązkowski,
ojc. Aleksander Kamocki (ur.1810 Węgrzynowice - zm.1886), dz. Węgrzynowic
i Dłutowa (s. Stanisława, szambelana król. i Tekli Paklerskiej)
mat.(śl.1838) Celestyna Torosiewicz, c. Dawida Michała Torosiewicza

Paweł

Dzięki, jest tam trochę informacji to fakt. Są to opracowania jednak dosyć sędziwe. Jestem ciekaw czy ktoś podjął się tego typu pracy współcześnie. Chętnie poznałbym np. historię pobytu Kamockiego w Dłutowie, jak wyglądało życie w majątku, kto z rodziny mieszkał w tym modrzewiowym dworku, coś o służbie, procownikach fizycznych itp.
Krzysztof K.

Może coś tutaj by było:

str 608 lub 603

http://books.google.pl/books?id=CjMBAAA ... CDUQ6AEwAw


http://books.google.pl/books?id=BrIRAAA ... CCcQ6AEwAA

http://books.google.pl/books?ei=57y1TM4 ... rch_anchor

http://books.google.pl/books?ei=57y1TM4 ... rch_anchor

http://books.google.pl/books?ei=57y1TM4 ... rch_anchor

Paweł

Szlachecka siedziba
Przysadzisty dwór, stojący na uboczu wsi Węgrzynowice (gm. Ujazd, pow. tomaszowski) jest niemalże podręcznikowym przykładem staropolskiej architektury drewnianej. budowaną na rzucie wydłużonego prostokąta, parterową budowlę o konstrukcji zrębowej, z czterokolumnowym gankiem od frontu i wielobocznym ryzalitem od ogrodu, przykrywa tzw. dach łamany polski, kryty gontem. Wła&1ie tak budowano szlacheckie siedziby w XVlll-wiecznej Polsce. Zdaniem badaczy dawnej dworek.jpg (33203 bytes)architektury dwór węgrzynowicki wzniesiono w drugiej połowie tegoż wieku. Wcześniej w tej wsi (istniejącej już w XIV wieku) znajdowały się dwory rycerskie. Jeden z nich łączy się z postacią wybitnego pamiętnikarza i kronikarza XVll-wiecznej Polski, Jana Chryzostoma Paska. Niektórzy historycy literatury staropolskiej uważają, że urodził się on właśnie w Węgrzynowicach. Faktem jest, że ojciec Jana Chryzostoma był w tym czasie dzierżawcą dóbr Węgrzynowice i że właśnie tutaj spędził on u rodziców zimę 1667 roku. Wdzięczne tło dla obecnego dworu w Węgrzynowicach stanowi zabytkowy park, opadający tarasami do prostokątnego stawu z wyspą pośrodku. Został on założony w drugiej połowie XVlll-wieku przez Stanisława Kamockiego, szambelana króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Przydworski park w Węgrzynowicach nawiązuje swoim układem do dawnych ogrodów typu barokowego, klasycznego i renesansowego, podporządkowanych osi symetrii. Ostatnimi przed wojną właścicielami dworu i folwarku w Węgrzynowicach byli Stanisław i Irena Łoguccy. Po śmierci Stanisława w 1939 roku majątkiem administrowała jego żona. w 1942 roku Niemcy wywieźli ją do oświęcimia, gdzie po dwóch latach zmarła w wyniku tortur. Po 1945 roku węgrzynowicki folwark został rozparcelowany, a jedynemu synowi Łoguckich - Stanisławowi (z zawodu lekarzowi) pozostawiono tzw. resztówkę wraz ze dworem. Zrezygnował on jednak z gospodarowania w Węgrzynowicach i przeprowadził się do Warszawy, przekazując rodzinną majętność ówczesnym władzom powiatowym z przeznaczeniem na wiejski ośrodek zdrowia. Jednakże medycyna nie zagościła węgrzynowickim dworze, wykorzystywanym początkowo do wiejskich zebrań i imprez kulturalnych. W 1954 roku z niewyjaśnionych przyczyn dwór częściowo spłonął. Po dwóch latach został odbudowany i przekazany Zakładom im. świerczewskiego w Łodzi na ośrodek kolonijny dla dzieci pracowników. W 1975 roku dwór wraz ze zbudowanymi obok obiektami kolonijnymi przekazano w administrację łódzkiego "Polanilu". Ostatnio przestał on być użytkowany.
http://img409.imageshack.us/img409/7306/dworek.jpg

Paweł

w/g akt rejentalnych rawskich Ignacy Kamocki miał zonę Paulinę z Kurzewskich, która umarła w 1844 r. we dworze w Węgrzynowicach . Po Ignacym dobra odziedziczył brat Aleksander Kamocki urodzony w Węgrzynowicach w 1810 r. żoną jego była Celestyna Torosiewiczówna. Współposesorem Węgrzynowic był Wincenty Grabski. Jeszcze cos wyszperam. Pozdrawiam Marcin Gruszczyński

ślub Ignacego Kamockiego i Pauliny Kurzewskiej miał miejsce w par. Żelechlinek, woj. łódzkie w 1826 r. (akt nr 21/1826). Paulina Kurzewska była córką Antoniego i Zofii z Boskich, właścicieli dóbr Czerwonka.
Pozdrawiam
Dominik

Bardzo dziekuję wszystkim za dotychczasową pomoc. Widzę, że będę musiał zamówić 2 pozycje książkowe. Nie wiedziałem ,że takie istnieją. Może ich zawartość coś pomoże.
Wielkie dzięki, pozdrawiam. Krzysztof K.

"W 1850 r. dobra dłutowskie nabył Aleksander Kamocki. Wówczas doszło do sporu o szkołę między stowarzyszonymi a dziedzicem. Kamocki twierdząc, iż budynek szkoły zakupił wraz z dobrami ziemskim Dłutów, traktował go jako swoją własność. Jedno mieszkanie znajdujące się w szkole wynajął swojemu oficjaliście. Drugie mieszkanie zajmował nadal nauczyciel. Dziedzic pozwalał na działalność szkoły pod warunkiem, że stowarzyszeni będą „ponosili ciężary podatku i wszelkich reperacji szkoły”, dopóki nie wybudują nowej. W związku z szeroką akcją kolonizacyjną w okolicach Dłutowa pojawili się ewangelicy (Mierzączka Mała i Mierzączka Duża). Początkowo ich dzieci uczęszczały do szkoły w Dłutowie. Ze względu na to, że szkoła ta miała charakter katolicki, odłączono je od niej. W 1852 r. ewangelicy zobowiązali się uiszczać składki na utrzymanie własnej szkoły i kantoratu w Erywangrodzie (obecnie Drzewociny). W 1853 r. do „Stowarzyszenia Szkoły Elementarnej w Dłutowie” przystąpili mieszkańcy Huty Dłutowskiej, którzy do tej pory opłacali składkę na utrzymanie szkoły w Pawlikowicach. Według danych „raportu o stanie szkoły elementarnej we wsi kościelnej Dłutów na rok szkolny 1863/1864” do szkoły uczęszczało 64 uczniów (40 – chłopców, 24 – dziewcząt). Wszyscy byli wyznania katolickiego. Zdecydowaną większość stanowiły osoby stanu chłopskiego (60). Dwóch uczniów było pochodzenia szlacheckiego i dwóch – mieszczańskiego. Na uposażeniu szkoły znajdowało się 12 książek: Oto ich tytuły: Upominek Wuja, Pan Wojciech, Geografia pierwsza część, Nauka chrześcijańska, Powieść Moralna dla Włościan, Rady dla Włościan, Krótki zbiór dla kończących nauki, Książki dla czytających po Rosyjsku, Dziadek z 4 wnuczkami, Gospodarstwo wiejskie, Chów pszczół, Bajki i powiastki Kraszewskiego. Mimo istnienia szkoły stopień analfabetyzacji wśród chłopów był znaczny. Możemy to stwierdzić na podstawie aktów stanu cywilnego. Metryki urodzin przeważnie nie były podpisywane i stwierdzano w nich najczęściej, że „ojciec i świadkowie pisać nie umieją”. Wśród warstw niższych umiejętność pisania np. w 1 połowie XIX w. posiadali jedynie koloniści niemieccy i Żydzi.
Robert Adamek"


"Szkoła Podstawowa w Dłutowie w latach 1856-2002

Szkoła w Dłutowie mieściła się w centrum miejscowości, w budynku należącym do dziedzica"

Paweł

Streszczenie
Archiwum: Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie PL 00-263 WARSZAWA ul. Długa 7
Numer Zespołu: Zespół nr 186
Aktotwórca: Kancelaria Rady Stanu KP.
Tytuł: III RADA STANU KRÓLESTWA POLSKIEGO z lat 1861-1867
Daty: [1818] 1861-1867 [1879]
Rozmiary i Stan zachowania: 7,5 mb. (758 j. a.) W skład zespołu wchodzą poszyty i księgi. Dokumentacja poszczególnych spraw (pojedynczych lub zbiorowych) ułożona jest w woluminach (poszytach formatu in 4o – 37,5 x 23,5 cm), oprawionych w tekturę koloru szaro-zielonego z nadrukiem: "Akta Rady Stanu Królestwa Polskiego tyczące....". W wielu poszytach brak jest okładki tylnej, w wielu wykorzystano okładki (odwrócone) Ogólnego Zebrania Warszawskich Departamentów Rządzącego Senatu, z nadrukiem tej nazwy (dotyczy to głównie części poszytów Wydziału Próśb i Zażaleń).
Abstract
Język: j. pol., ros., franc., niem., łac.


Sygn.: 312
Tytuł: Akta sporu administracyjnego w sprawie Aleksandra Kamockiego [właściciela dóbr Dłutowa, pow. piotrkowskiego] przeciwko skarbowi Królestwa o rsr. 384 k. 56
Daty: 1863-1864
Opis: poszyt, brak części okładki tylnej, s. 42
Dawna Sygn.: Sek. IV/5, nr vol. 20; dawna sygn. AGAD 420
Język: pol.

Mikrofilm: 31236


Paweł

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/ ... 34123.html

Paweł

Ruiny dworku w Dłutowie:

http://img100.imageshack.us/img100/9376/p4182166.jpg

Paweł