Mam taki zapis z kwerendy:
"Jadwiga córka o. Michała z Tarkowa i Cecylii zeznała, że jej mąż Jan z Kożuchowa zapisał jej wiano na połowie swych dóbr i ona zapisała mu oprawę na dobrach w Strusach" KSIEGA DROHICKA ZIEMSKA NR 3 (1520-1521r./k.77)
Nurtuje mnie zapis oprawy przez żonę.
Typowa konstrukcja - jeśli dobrze rozumiem - była taka:
Ojciec wyposażał córkę/żonę w gotowiźnie. Ona przekazywała posag mężowi. Mąż otrzymawszy posag, ustanawiał wiano, czyli zabezpieczał na swej dziedzinie na rzecz żony pewną sumę pieniędzy, mniej więcej równą wysokości posagu. To zabezpieczenie nazywało się oprawą.
Tutaj żona zapisuję oprawę. Czego?
Czy ktoś z Was się spotkał z czymś takim?
W jakich sytuacjach się to zdarzało?
Co mogło przyczyną tej anomalii?
Wg moich przypuszczeń Jadwiga z mężem osiedli na części, za którą matka Cecylia nie została wyposażona. Dzieje się to ok. 100 lat po nadaniu prawdopodobnie dla dziadka(?) Jadwigi.
Autorka opracowania historycznego o dobrach wiennych radzi zajrzeć do dokumentów źródłowych. Jednak obecnie Prezydent Białorusi niełaskawym okiem patrzy na Polaków i chyba lepiej odłożyć wyjazd do Mińska.
Co Wy na ten zapis?
Wiele dobrego.
Roman Strus
