Corpus inscriptionum Poloniae: Województwo Radomskie. zesz. 1. Radom i Iłża
strona 1
strona 2
nad krzyżem
I[ESUS] N[AZARENVS] R[EX] I[VDAEORVM]
poniżej
GENEROSIS AC NOBILIBVS* MIHAELI DE
SZOMOWO DISTRICTVS LOMZENSIS
AC HELIZABETE DE LVGI DISTRICTVS
LVCOWIENSIS CONIVGIBVS DE AR|
MIS LUBICZ M[O]ESTI FILI PIETA|
TIS** ERGO POSVERVNT ANNO DO(MINI) 1613 (millesimo sescentesimo decimo tertio)
poniżej gzymsu
I[ESVS] H[OMINVM] S[ALVATOR] AETATE SENILI
WIXERVNT REQ(VIE)SCANT IN PACE
Tłumaczenie:
Jezus Nazarejczyk Król Żydów
Szlachetnie urodzonym Michałowi z
Szomowa, powiat łomżyński,
tudzież Elżbiecie z Ług, powiat
łukowski, małżonkom herbu
Lubicz, zasmuceni synowie, /z/ czci
oto wystawili Roku Pańskiego 1613
Jezus Ludzi Zbawca /w/ wieku sędziwym
dokonali żywota. Niech spoczywają w pokoju.
- * generosus ac nobilis, nobilis ac generosus – szlachetnie urodzony, właściciel co najmniej jednej wsi
(szlachcic), wyżej niż nobilis
**Rozumiem jako dopełniacz niezależny w funkcji okolicznika przyczyny - konstrukcja ta jest podobna do łacińskiejgo ablatywu niezależnego w funkcji okolicznika przyczyny: ablativus absolutus causae. Wydaje się, że dopełniacz zamiast ablatywu dla wyrażania przyczyny w łacinie mógł się tu pojawić pod wpływem języka staropolskiego i średniopolskiego - formy genetiwu causae w j. polskim występują do XVII wieku.
Proszę o korektę tłumaczenia. Szczególnie chodzi mi o zastosowanie dopełniacza przyczyny w j. łacińskim. Czy są podobne przykłady zastosowania dopełniacza przyczyny w łacinie?
Dariusz Śmietanka