Inskr., kośc. OO Bernardynów w Radomiu - Anna Szomowska

DariuszS · Post autor: **DariuszS** » czw 22 gru 2022, 22:07

Kościół OO Bernardynów p.w. św. Katarzyny p.m. południowa ściana między prezbiterium a nawą główną, 1618 r. Nagrobkowa, tablica, marmur , 71 × 107 cm, kapitała humanistyczna.

Kopia stron z odnośną inskrypcją z książki Waldemara Kowalskiego
Corpus inscriptionum Poloniae: Województwo Radomskie. zesz. 1. Radom i Iłża:
strona 1
strona 2

𝙸𝙽 𝙷𝙰𝙲 𝙷𝚅𝙼𝙰𝙽𝙰𝙴 𝚅𝙸𝚃𝙰𝙴 𝙿𝙰𝚁𝙴𝙽𝚃𝙷𝙴𝚂𝙸* 𝚀𝚅𝙸𝙴𝚂𝙲𝙸𝚃 𝙶𝙴𝙽𝙴𝚁𝙾𝚂𝙰 𝙰𝙽𝙽𝙰 𝙳𝙴 𝙺𝙴𝙼𝙿𝙰𝙽𝙾𝚆𝙰
𝚂𝚉𝙾𝙼𝙾𝚆𝚂𝙺𝙰, 𝙶𝙴𝙽𝙴𝚁𝙾𝚂𝙸 𝙰𝙻𝙴𝚇𝙰𝙽𝙳𝚁𝙸 𝚂𝚉𝙾𝙼𝙾𝚆𝚂𝙺𝙸 𝙲𝙾𝙽𝚂𝙾𝚁𝚂 𝙲𝙷𝙰𝚁𝙸𝚂𝚂𝙸𝙼𝙰, 𝙾𝙻𝙸𝙼 𝙶𝙴𝙽𝙴𝚁𝙾|
𝚂𝙸 𝚂𝚃𝙰𝙽𝙸𝚂𝙻𝙰𝙸 𝙺𝙴𝙼𝙿𝙰𝙽𝙾𝚆𝚂𝙺𝙸, 𝙴𝚇 𝙶𝙴𝙽𝙴𝚁𝙾𝚂𝙰 𝚉𝙾𝙿𝙷𝙸𝙰 𝙳𝙴 𝚃𝚁𝚉𝙲𝙸𝙰𝙽𝙰 𝙿𝚁𝙾𝙲𝚁𝙴𝙰𝚃𝙰 𝙵𝙸𝙻𝙸𝙰 𝚀𝚅𝙰𝙴
𝙿𝙾𝚂𝚃 𝚀𝚅𝙰𝚁𝚃𝚅𝙼 𝙰 𝙿𝚁𝙸𝙼𝙾 𝙿𝙰𝚁𝚃𝚅 𝙳𝙸𝙴𝙼 𝙼𝙴𝙳𝙸𝙾 𝚃𝙴𝙼𝙿𝙾𝚁𝙴 𝙽𝙾𝙲𝚃𝙸𝚂 𝙰 20 (𝚟𝚒𝚌𝚎𝚜𝚒𝚖𝚘) 𝙰𝙳 21 (𝚟𝚒𝚌𝚎𝚜𝚒𝚖𝚞𝚖 𝚙𝚛𝚒𝚖𝚞𝚖) 𝙳𝙸𝙴𝙼
𝙼𝙰𝚁𝚃𝙸𝙸 𝙰𝙽𝙽𝙸 𝙳(𝙾𝙼𝙸)𝙽𝙸 1618 (𝚖𝚒𝚕𝚕𝚎𝚜𝚒𝚖𝚘 𝚜𝚎𝚜𝚌𝚎𝚗𝚝𝚎𝚜𝚒𝚖𝚘 𝚍𝚎𝚌𝚒𝚖𝚘 𝚘𝚌𝚝𝚘) 𝙸𝙽𝙲𝙻𝙸𝙽𝙰𝙽𝚃𝙸𝚂** (𝚂𝙴 𝙰𝙳 𝙸𝙽𝚃𝙴𝚁𝙸𝚃𝚄𝙼), 𝙳𝙸𝚅𝙸𝙽𝙸𝚂 𝚂𝙰𝙲𝚁𝙰𝙼𝙴𝙽𝚃𝙸𝚂, 𝙿𝙾𝙴𝙽𝙸𝚃𝙴𝙽𝚃𝙸𝙰𝙴,
𝙴𝚅𝙲𝙷𝙰𝚁𝙸𝚂𝚃𝙸𝙰𝙴, 𝙴𝚃 𝚅𝙽𝙲𝚃𝙸𝙾𝙽𝙸𝚂 𝙴𝚇𝚃𝚁𝙴𝙼𝙰𝙴 𝚁𝙸𝚃𝙴 𝙼𝚅𝙽𝙸𝚃𝙰, 𝙳𝙴𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙲𝙰𝚃[𝙷]𝙾𝙻𝙸𝙲𝙴𝚀(𝚅𝙴) 𝙿𝙸𝙰𝙼 𝙰𝙽𝙸|
𝙼𝙰𝙼, 𝙿𝚁𝙰𝙴𝙴𝚅𝙽𝚃𝙴𝙼 𝙵𝙸𝙻𝙸𝙾𝙻𝚄𝙼 𝚂𝚅𝚅𝙼 𝚂𝚃𝙰𝙽𝙸𝚂𝙻𝙰𝚅𝙼 𝙸𝙽 𝚂𝙴𝚀𝚅𝙴𝙽𝚂, 𝙰𝙴𝚃𝙴𝚁𝙽𝙾 𝙿𝚁𝙰𝙴𝙿𝙾𝚃𝙴𝙽𝚃𝙸
𝙽𝚅𝙼𝙸𝙽𝙸 𝚁𝙴𝙳𝙳𝙸𝙳𝙸𝚃, 𝙿𝙰𝚃𝚁𝙾𝙽𝙸𝚂 𝙰𝙳𝙳𝙸𝙲𝚃𝙸𝚂𝚂𝙸𝙼𝙸𝚂 𝙱𝙴𝙰𝚃𝙸𝚂𝚂𝙸𝙼𝙰 𝚅𝙸𝚁𝙶𝙸𝙽𝙴 𝙼𝙰𝚃𝚁𝙴, 𝚂𝙰𝙽𝙲𝚃𝙰
𝙰𝙽𝙽𝙰, 𝚂𝙰𝙽𝙲𝚃𝙾𝚀(𝚅𝙴) 𝙵𝚁𝙰𝙽𝙲𝙸𝚂𝙲𝙾, 𝙿𝚁𝙾𝙲𝚅𝙻 𝙳𝚅𝙱𝙸𝙾 𝙰𝙳𝙸𝚅𝚅𝙰𝙽𝚃𝙸𝙱𝚅𝚂 𝙴𝚃 𝙷𝙸𝙲 𝚂𝚅𝙿𝚁𝙴𝙼𝚅𝙼 𝙸𝚅𝙳𝙸𝙲𝙸𝙸
𝙳𝙸𝙴𝙼 𝙿𝚁𝙰𝙴𝚂𝚃𝙾𝙻𝙰𝚃𝚅𝚁 𝚅𝙸𝚇𝙸𝚃 𝙰𝙽𝙽𝙾𝚂 17 (𝚜𝚎𝚙𝚝𝚎𝚗𝚍𝚎𝚌𝚒𝚖) 𝙼𝙴𝙽𝚂𝙴𝚂 𝚂𝙴𝚇
𝙰[𝙽𝙽]𝙰 𝚂[𝚉𝙾𝙼𝙾𝚆𝚂𝙺𝙰] 𝙳[𝙴] 𝙺[𝙴𝙼𝙿𝙰𝙽𝙾𝚆]

* Przyimek 'in' rządzi ablatywem, więc zamiast rzeczownika w celowniku PARENTHESI powinien być rzeczownik w ablatywie, czyli PARENTHESE.

W owym /do/ ludzkiego życia przypisie* spoczywa /szlachetnie/ urodzona Anna z Kempanowa
Szomowska, /szlachetnie/ urodzonego Aleksandra Szomowskiego małżonka najdroższa; świętej pamięci /szlachetnie/ urodzonego
Stanisława Kempanowskiego, ze /szlachetnie/ urodzonej Zofii z Trzciany, spłodzona córka, która
po czwartym od pierwszego połogu dniu, środkowym czasem nocy z 20. na 21. dzień
marca, Roku Pana 1618, /wobec/ pogrążania się** /w noc śmierci/, boskimi sakramentami: pokuty,
eucharystii i namaszczenia ostatniego, według obrzędu utwierdzona, bogobojnie i po katolicku pobożną duszę
— idąc przed synkiem swoim Stanisławem w kolejności — wiecznemu, wszechmocnemu
Bogu oddała, patronom najprzychylniejszym, z Najświętszą Dziewicą Matką, Świętą
Anną i Świętym Franciszkiem, bez wątpienia pomocnym; i tutaj ostatecznego sądu
dnia czeka. Żyła lata***: 17, miesiące***: 6
Anna Szomowska z Kempanowa

* dosłownie nawiasie
** dosłownie chylenia się. Inclinantis rozumiem jako propter inclinantem. W tekście łacińskim mamy nietypowo dopełniacz niezależny w funkcji okolicznika przyczyny: z powodu, ze względu, wobec. Konstrukcja ta jest podobna do konstrukcji typowej dla języka łacińskiego: ablativus absolutus causae, czyli ablatywu niezależnego w funkcji okolicznika przyczyny. Wydaje się, że dopełniacz przyczyny zamiast ablatywu w łacinie mógł się tu pojawić pod wpływem języka staropolskiego i średniopolskiego. Formy dopołniacza przyczyny występują w j. polskim do XVII w.
*** w tłumaczeniu skopiowałem składnię łacińską dla uświadomienia różnicy względem składni polskiej, w której rzeczownikami lata i miesiące rządzi liczebnik, a nie czasownik jak w j. łacińskim (stąd rzeczowniki lata i miesiące ustawiłem w bierniku zamiast dopełniaczu).
W języku polskim liczebniki główne z rzeczownikami łączą się na następującej zasadzie: liczebniki 2, 3, 4 oraz liczebniki, których ostatnim członem jest 2, 3, 4 (czyli np. 22, 23, 24, 32 itd.) łączą się z rzeczownikami w mianowniku liczby mnogiej, np. dwa lata, trzy lata, cztery miesiące, dwadzieścia dwa miesiące itd. Liczebniki od 5 do 21 i te, które są zakończone na 5-9 (np. 25, 26, 27, 48, 159), łączą się z rzeczownikiem w dopełniaczu liczby mnogiej, np. siedemnaście lat, sześć miesięcy.

Porszę o korektę. Czy takie dosłowne tłumaczenie tekstu łacińskiego ma sens?

Pozdrawia,
Dariusz Śmietanka