Inskr., kośc. OO Bernardynów w Radomiu - Wszebor Tymiński

[DariuszS]

Kościół OO Bernardynów p.w. św. Katarzyny p.m. lewa strona prezbiterium, 1617 r. Nagrobkowa z h. Nałęcz, tablica, marmur, 57 × 82 ̶ 59 cm, kapitała humanistyczna.

Kopia stron z inskrypcją Wszebora Tymińskiego z
Corpus inscriptionum Poloniae: Województwo Radomskie. zesz. 1. Radom i Iłża
strona 1
strona 2
strona 3

....................................................D(EO) O(PTIMO) M(AXIMO)
.............................................SVPERAE ET INFERAE POSTERITA[TI]
..................................................QVAE NOVERIT QVOD VIXERIT
........................GENEROSVS D(OMINUS) WSEBORI(VS) THIMINSKIJ DE JASIENIEC
........................................ANTIQVISSIMI SANGVINIS NALECZORV(M)
........................................HAERES NEPOS ABNEPOS PRONEPOSQ(VE)
................................................................QVI VIXIT
..........................NOTVS ORBI ET SIBI CHAR(VS) DEO REGIB(VS) PATRIAE SVIS
.............................................ALTIOR OMNI INVIDIA ET HONORE
..................................................FAELIX* VNICO PATRV QVE(M)
.................EX HELIZABETHA DE CHLEWISKA VET(V)STISSIMA ODROWAZORVM GENTE
..............................................GENERO MARITANDV(M) RELIQVIT
........................GENEROSO ANDREAE KORIJCINSKIJ DE KORIJTHNO QVI MAEST(VS)
........................................................PARENTI OPTIMO POSVIT
MORT(V)VS ANNO POST RENAT(V)M ORBE(M) MDCXVII (millesimo sescentesimo decimo septo) V (mensis Maii)

* FAELIX: FOELIX średniowieczna forma FELIX. Dwuznak OE i AE w średniowiecznej łacinie brzmi tak samo jak E i trzy zapisy FAELIX, FOELIX i FELIX wymawiane są tak samo, stąd błąd w inskrypcji AE zamiast OE.

.............................Bogu Naj­lep­sze­mu i Naj­wyż­sze­mu,
................................bliskiej i dalekiej* po­tom­no­ści,
.......................................któ­ra się do­wie, że żył
........../szlachetnie/ urodzony** Pan Wsze­bor Ty­miń­ski z Ja­sień­ca,
.....................................najstarszej krwi Na­łę­czów
.............................dziedzic, wnuk, pra­wnuk i pra­pra­wnuk,
..................................................któ­ry żył
znany świa­tu i swoim /bliskim/, miły Bogu, kró­lom, oj­czyź­nie swojej,
.............wyż­szy nad wszel­kie za­wi­ści i za­szczy­ty,
..................szczęśliwy je­dy­ną latoroślą, któ­rą
../zrodzoną/ z Elż­bie­ty z Chle­wisk, z naj­sta­ro­żyt­niej­sze­go Od­ro­wą­żów rodu,
...................................zięcio­wi do po­ślu­bie­nia zo­sta­wi­ł:
/szlachetnie/ urodzonemu An­drze­jo­wi Ko­ry­ciń­skie­mu z Ko­ryt­na, któ­ry smutny
........................ro­dzi­co­wi naj­lep­sze­mu /po­mnik ten/ wy­sta­wił.
.......................Umarł roku po od­rodzeniu świa­ta 1616 w maju.

*POSTERITATS tzn. zstępni, czyli późniejsi w czasie, następcy, potomni. Wyobrażam sobie, że tak jak przy zstępowaniu ze szczytu bliżej jest wyżej, stąd superae, a dalej jest niżej, stąd inferae posteritati. Może nawel lepszą analogią jest drzewo genealogiczne, które rośnie w dół -- na górze są najstarsi, na dole najmłodsi.

**urodzony pan/właściciel co najmniej jednej wsi (szlachcic)

Proszę o korektę tekstu tłumaczenia.

Dariusz Śmietanka