genealodzy.pl

Witam!
Przyrostki "-owna" i "-owa" w dawnych zapisach metrykalnych oznaczały status kobiety - panna i mężatka. Był to w zasadzie zapis formalny. Czasami w aktach chrztu i zgonu znajduję zapisy z przyrostkiem "-czyna", np. Terebczyna. Nie da się uniknąć wrażenia, że dotyczy to starszej kobiety, ale czy sędziwej mężatki, może wdowy, a może "starej panny"?
Czy ktoś umie odpowiedzieć na to pytanie?

Stasiek

Końcówki panieńskie to -ówna i -anka.
Końcówki mężatek i wdów to -owa i -ina( lub -yna).I używano ich w odniesieniu do młodych mężatek również.
Co do "starych panien" to się nie wypowiadam, być może używano końcówek jak dla mężatek.

Przykłady : Sobczakówna , Zarembianka, Wardężanka oraz Sobczakowa, Zarembina , Wardężyna od męskich form Sobczak, Zaremba, Wardęga.

Pozdrawiam
Janusz

Jeśli nazwisko męskie kończy się na -a (np. Kurzawa, Kępka), to jego żeńska wersja (dla mężatek) kończy się na -ina albo -yna (np. Kurzawina, Kępczyna).

Dodam Konopczynę - i dziś się tę formę niekiedy stosuje

Re: "Końcówki mężatek i wdów to -owa i -ina( lub -yna)."

Czyli wykluczamy tylko kobietę niezamężną. Końcówka " - i/yna" nie rozstrzyga czy była to mężatka czy wdowa?

Stasiek

Forma końcówki zależy od nazwiska. I tak jak ktoś powyżej napisał, dla nazwisk kończących się na –a lub –o, te końcówki przybierają formę –ina lub –yna – w zależności od poprzedzającej samogłoski. Np. Sapieha -> Sapieżyna i Sapieżanka. Stosowanie tych końcówek nie ma nic wspólnego z wiekiem, a jedynie ze stanem cywilnym (mężatka czy panna). Ten zwyczaj językowy już dziś zanikł, ale jeszcze sto lat temu był powszechny. Język się zmienia.

Co do starych panien, powinny zachowywać formę panieńską, ale….

Dziękuję za odpowiedzi.

Stasiek