genealodzy.pl

Dzień dobry,
W zapisach małżeństw z par. Św. Krzyża w Warszawie z 1701 ksiądz stosuje przy nazwiskach rodziców trochę różne formy zapisu, podaję przykładowo trzy pierwsze wpisy w księdze:
1.1.1701 ex lmis conjugum…
2.1.1701 ex lmis parentibus…
4 1.1701 ex parentibus legitimis…
Czy dobrze odczytuję „LMIS”? Czy to może być skrót „legitimis”? A może to nie LMIS, a IMIS ewentualny skrót od illegitimis?
I czy zapis „legitimis conjugum” oznacza tu to samo co „parentibus legitimis”?
https://metryki.genealodzy.pl/index.php ... 360&zoom=2

Pozdrawiam, Marek

StraszMarek pisze:Czy dobrze odczytuję „LMIS”? Czy to może być skrót „legitimis”? A może to nie LMIS, a IMIS ewentualny skrót od illegitimis?

Nad każdym l-mis (albo l-morum) jest łuczek (brewis), który oznacza, że zapis jest skrócony.
l-mis = legitimis

StraszMarek pisze:A może to nie LMIS, a IMIS ewentualny skrót od illegitimis?

Po pierwsze, „i” pisano inaczej.
Po drugie, biorąc rzecz na logikę: gdyby tam było illegitimis, to czy byłaby możliwa taka duża liczba dzieci nieślubnych?
Po trzecie, gdyby miał to być skrót od illegitimi, to w tej parafii byliby illegitimi conjuges, czyli „nieślubni małżonkowie”, co byłoby trochę dziwne

StraszMarek pisze:I czy zapis „legitimis conjugum” oznacza tu to samo co „parentibus legitimis”?

Co innego conjuges, co innego parentes. Małżonkowie są małżonkami jedno w odniesieniu do drugiego, a rodzice są rodzicami w odniesieniu do dziecka.
Ale i tak istotny jest przymiotnik legitimus (ślubny, prawowity). Dziecko było ślubne, jeśli urodziło się ze ślubnych małżonków, czyli ze ślubnych rodziców.