Ormianie w Polsce - zasoby w Internecie
: ndz 23 wrz 2007, 21:26
Znalazłem bardzo ciekawy artykuł w sieci autorstwa Franciszka Wasyla:
„Ormiański spis ludności parafii Kuty z 1822 roku” www.centrum-armenia.umk.pl/libs/ormians ... dnosci.pdf
Centrum Badan Ormiańskich - http://www.centrum-armenia.umk.pl/
Spis zawiera również indeks nazwisk.
Miasto Kuty obecnie Ukraina (na podstawie „wikipedii”)
„…wzmiankowane w roku 1469 jako wioska, należąca do Jana Odrowąża W 1715 Józef Potocki, wojewoda i generał ziem kijowskich, wystawił przywilej erekcyjny i ustanowił prawa, które umożliwiły Żydom swobodne osiedlanie się w Kutach. Według lustracji z 1765, w mieście prowadziło działalność gospodarczą 166 Polaków i Rusinów , 70 Ormian, 124 Żydów i 136 komorników żydowskich. Józef Potocki (mąż wspomnianej Ludwiki) ufundował w Kutach kościół ormiański i cerkiew unicką . Miasto rozwijało się też dzięki kolonii ormiańskiej. Do II wojny światowej było największym skupiskiem Ormian Polskich w II Rzeczypospolitej, którzy trudnili się handlem i produkcją safianu.
1340 -1772 w ziemi halickiej, województwa ruskiego. Wchodziło wówczas w skład starostwa niegrodowego, które wg spisów podskarbińskich z 1770, składało się z miasta Kuty i wiosek: Kuty Stare, Kobaki, Rybno, Słobódka, Tudiów, Rożen Wielki, Rożen Mały, Roztoki, Białoberezka, Berwinkowa, Chorocowa, Dołhopol, Ilohopol, Hryniowa, Jabłonica, Krasnoiła, Perechresno, Polanki, Stebnie, Fereskuł i Uścieryki. W roku 1771, starostwo to dzierżawiła Ludwika z Mniszchów Potocka (kasztelanowa krakowska). Opłacała z niego kwarty w wysokości 19104,11 złotych polskich.
1772 -1918 w Królestwie Galicji i Lodomerii w Cesarstwie Austriackim. 1 maja 1782 Kuty (wraz z całym starostwem) przyłączono do powiatu kosowskiego (dóbr Kosowa i Pustynia). W tym okresie, w Kutach (mieście rządowym) zamieszkiwało 6476 osób wg spisu ludności z 1857. Parafia rzymskokatolicka i greckokatolicka loco.
1918 -1939, w czasach II Rzeczypospolitej, w powiecie kosowskim, województw stanisławowskiego. Miasto na granicy z Rumunią, którą wyznaczała rzeka Czeremosz. Znane głównie z dwóch epizodów kampanii wrześniowej. Tamtejszym mostem przedostały się do Rumunii w dniu 17 września 1939 polskie władze, obecne z nimi duchowieństwo oraz wojskowi. 20 września tegoż roku w obronie mostu zginął znany pisarz Tadeusz Dołęga-Mostowicz, którego oddział walczył z Armią Czerwoną".
„Ormiański spis ludności parafii Kuty z 1822 roku” www.centrum-armenia.umk.pl/libs/ormians ... dnosci.pdf
Centrum Badan Ormiańskich - http://www.centrum-armenia.umk.pl/
Spis zawiera również indeks nazwisk.
Miasto Kuty obecnie Ukraina (na podstawie „wikipedii”)
„…wzmiankowane w roku 1469 jako wioska, należąca do Jana Odrowąża W 1715 Józef Potocki, wojewoda i generał ziem kijowskich, wystawił przywilej erekcyjny i ustanowił prawa, które umożliwiły Żydom swobodne osiedlanie się w Kutach. Według lustracji z 1765, w mieście prowadziło działalność gospodarczą 166 Polaków i Rusinów , 70 Ormian, 124 Żydów i 136 komorników żydowskich. Józef Potocki (mąż wspomnianej Ludwiki) ufundował w Kutach kościół ormiański i cerkiew unicką . Miasto rozwijało się też dzięki kolonii ormiańskiej. Do II wojny światowej było największym skupiskiem Ormian Polskich w II Rzeczypospolitej, którzy trudnili się handlem i produkcją safianu.
1340 -1772 w ziemi halickiej, województwa ruskiego. Wchodziło wówczas w skład starostwa niegrodowego, które wg spisów podskarbińskich z 1770, składało się z miasta Kuty i wiosek: Kuty Stare, Kobaki, Rybno, Słobódka, Tudiów, Rożen Wielki, Rożen Mały, Roztoki, Białoberezka, Berwinkowa, Chorocowa, Dołhopol, Ilohopol, Hryniowa, Jabłonica, Krasnoiła, Perechresno, Polanki, Stebnie, Fereskuł i Uścieryki. W roku 1771, starostwo to dzierżawiła Ludwika z Mniszchów Potocka (kasztelanowa krakowska). Opłacała z niego kwarty w wysokości 19104,11 złotych polskich.
1772 -1918 w Królestwie Galicji i Lodomerii w Cesarstwie Austriackim. 1 maja 1782 Kuty (wraz z całym starostwem) przyłączono do powiatu kosowskiego (dóbr Kosowa i Pustynia). W tym okresie, w Kutach (mieście rządowym) zamieszkiwało 6476 osób wg spisu ludności z 1857. Parafia rzymskokatolicka i greckokatolicka loco.
1918 -1939, w czasach II Rzeczypospolitej, w powiecie kosowskim, województw stanisławowskiego. Miasto na granicy z Rumunią, którą wyznaczała rzeka Czeremosz. Znane głównie z dwóch epizodów kampanii wrześniowej. Tamtejszym mostem przedostały się do Rumunii w dniu 17 września 1939 polskie władze, obecne z nimi duchowieństwo oraz wojskowi. 20 września tegoż roku w obronie mostu zginął znany pisarz Tadeusz Dołęga-Mostowicz, którego oddział walczył z Armią Czerwoną".
