Strona 1 z 1
Tłumaczenie księga grodzka 1749
: pt 12 wrz 2025, 19:59
autor: Gajda_Mikołaj
Zwracam się z uprzejmą prośbą o przetłumaczenie całej strony po lewej od Stanislaus Długołęcki akt dotyczy Walentego syna Jakuba oraz żony Marianny
z góry dziękuję!
Mikołaj
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/ska ... ad1c18d804
: pn 15 wrz 2025, 13:46
autor: jan2024
Jak już masz coś z szukaj w Archiwach to zobacz po prawej jest możliwość wygenerowania linku do zdjęcia.
https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/ska ... d8c9683201
..............
i po wpisaniu kliknij Enter.
Ja dodaję linijkę kropek. to tak jako poradnik na oprogramowaniu forum
: ndz 21 wrz 2025, 17:17
autor: Gajda_Mikołaj
ponawiam prośbę

Re: Tłumaczenie księga grodzka 1749
: wt 06 sty 2026, 10:30
autor: Gajda_Mikołaj
Ponawiam prośbę

Re: Tłumaczenie księga grodzka 1749
: wt 06 sty 2026, 20:29
autor: Rokdar
Dobry wieczór!
Dość trudny dokument.
Szlachetny Stanisław Długołęcki, niegdyś syn Ludwika z Długołęki Wielkiej, zdrowy na umyśle i ciele uznał, że winien jest szlachetnemu Walentemu Długołęckiemu, niegdyś synowi Jakuba z tejże [miejscowości] oraz jego sukcesorom (następcom), sumę dwustu florenów.
Szlachetny Stanisław Długołęcki, syn niegdyś Ludwika z Długołęki Wielkiej, zdrowy na umyśle i ciele uznał, że szlachetnemu Walentemu Długołęckiemu, synowi niegdyś Jakuba z tejże [miejscowości] oraz jego sukcesorom, winien jest sumę stu pięćdziesięciu florenów polskich płatną na Wigilię święta Narodzenia świętego Jana Chrzciciela w roku najbliżej przyszłym, pod podobnym zakładem [vadium] jak suma powyższa. Co do płatności której to sumy, zapisuje się i zobowiązuje na wszystkich swoich dobrach ogółem, prostym długiem, i obiecuje ją spłacić, za co pozwany wraz ze swoimi sukcesorami będzie odpowiadał. I to jako posag [dower] po szlachetnej Mariannie Długołęckiej, córce swojej, pannie, przyszłej małżonce tegoż [Walentego], którą obiecuje wydać z dóbr ojczystych i macierzystych, nabytych i uzyskanych przez tegoż szlachetnego Długołęckiego.
Tenże szlachetny Walenty Długołęcki z Długołęki Wielkiej, zdrowy na umyśle i ciele uznał, że szlachetnej Mariannie Długołęckiej, córce Stanisława, pannie, swej przyszłej małżonce, oraz jej sukcesorom, sumę dwustu pięćdziesięciu florenów polskich na Wigilię święta Narodzenia świętego Jana Chrzciciela w roku najbliżej przyszłym, pod podobnym zakładem jak suma powyższa, na wszystkich swoich dobrach ogółem prostym długiem zapisuje i wraz ze swoimi sukcesorami zobowiązuje się [zabezpieczyć].