Proszę
Oto dokładne tłumaczenie aktu notarialnego ze zdjęć. Dokument jest sporządzony w języku rosyjskim, który był językiem urzędowym w zaborze rosyjskim w tamtym czasie.
Jest to akt kupna-sprzedaży nieruchomości gruntowej.
TŁUMACZENIE AKTU NOTARIALNEGO
(Strona 1)
Rejestr nr 416.
Roku tysiąc dziewięćset trzynastego, dnia ósmego (dwudziestego pierwszego) kwietnia [8/21.04.1913 r.]. Przede mną, Leonardem synem Daniela Rembiszewskim, Notariuszem przy Kancelarii Hipotecznej Sądu Pokoju Okręgu Szczuczyńskiego, urzędującym w mieście powiatowym Szczuczynie, Guberni Łomżyńskiej, w obecności świadków osobiście mi znanych i posiadających zdolność prawną: Stanisława syna Wawrzyńca Góreckiego i Szmula Judela syna Abrama Icka Frenkiela, mieszczan miasta Szczuczyna, stawili się osobiście, nieznani mi osobiście chłopi [włościanie]: Ludwik syn Marcina Orłowski i syn jego Andrzej syn Ludwika Orłowski, zamieszkali we wsi Skaje, gminy Szczuczyn, powiatu Szczuczyńskiego. Po upewnieniu się co do ich tożsamości i zdolności prawnej przez wyżej wymienionych świadków, wyżej wymienieni strony sporządziły akt kupna-sprzedaży o następującej treści:
Ludwik Orłowski oświadczył, że niniejszym aktem sprzedaje i przekazuje na wyłączną własność synowi swemu Andrzejowi Orłowskiemu całą swoją włościańską osadę [gospodarstwo], położoną w obrębie wsi Skaje i Taryły [?], gminy Szczuczyn, powiatu Szczuczyńskiego, zapisaną w tabeli likwidacyjnej wsi Skaje pod numerem dwudziestym drugim [22] na imię Wojciecha Orłowskiego, składającą się z trzech [słowo nieczytelne, prawdopodobnie: działek/kawałków] siedemdziesięciu pięciu prętów różnego rodzaju ziemi nadziałowej i dwóch prętów ziemi otrzymanej za zrzeczenie się od państwa...
(Strona 2)
... [ciąg dalszy ze str. 1] w ogólnej przestrzeni około dwóch i pół dziesięciny [ok. 2,73 ha], wraz z zabudowaniami gospodarczymi, nabytą przez niego Ludwika Orłowskiego od brata swego Wojciecha Orłowskiego, znajdującą się w faktycznym jego władaniu Ludwika Orłowskiego już ponad czterdzieści lat, bez pisemnego wyłączenia z tej osady i ze wszelkimi przynależnymi do niej prawami. Tę osadę, według umowy, sprzedał on za sumę sześćset rubli, którą to sumę sprzedający Ludwik Orłowski otrzymał od kupującego Andrzeja Orłowskiego w całości – trzysta rubli przed sporządzeniem tego aktu, a trzysta rubli przy sporządzaniu aktu w obecności Notariusza i świadków w gotówce, w biletach kredytowych państwowych. Prawo własności do nabytej nieruchomości przechodzi na kupującego wyżej wymienioną osadę z dniem dzisiejszym. Zezwala on [sprzedający] nabywcy Andrzejowi Orłowskiemu na faktyczne wejście w posiadanie i korzystanie z osady jako właścicielowi wraz z podatkami i opłatami, poczynając od 1/14 stycznia tegoż 1913 roku. Przy czym on, Ludwik Orłowski, zastrzegł dla siebie prawo do zebrania w bieżącym 1913 roku na swoją korzyść wszystkich plonów z zasiewów na gruntach oznaczonej osady. Wszelkie ryzyko co do tytułu własności wziął na siebie kupujący Andrzej Orłowski, jako że jest mu znany stan, granice i stosunki kupowanej na mocy tego aktu osady, a także prawo do niej sprzedawcy ojca swego Ludwika Orłowskiego, dlatego kupno to na swoje ryzyko przyjmuje i nie będzie żądał przedstawienia dokumentalnych dowodów prawa własności sprzedawcy...
(Strona 3)
...do Ludwika Orłowskiego odnośnie wyżej opisanej włościańskiej osady. Na dowód swojego włościańskiego pochodzenia [stanu chłopskiego], w celu legalizacji nabycia osady (wsi Skaje), która to osada [wspomniana wyżej] ma być przypisana, kupujący Andrzej Orłowski przedstawił zaświadczenie Gminy Szczuczyn za numerem 1101. Akt ten sporządzono w obecności wyżej wymienionych świadków, przeczytano, przez nich zaaprobowano i przyjęto, i tylko przez Andrzeja Orłowskiego, świadków i Notariusza podpisano, albowiem Ludwik Orłowski oświadczył, że jest niepiśmienny i za niego, na jego osobistą prośbę, podpisał się mieszczanin miasta Szczuczyna Tomasz syn Andrzeja Dembiński, co niniejszym poświadczam. Pierwszy wypis [tego aktu] zostanie wydany Andrzejowi Orłowskiemu. Kupujący Andrzej Orłowski przedstawił zaświadczenie Wójta Gminy Szczuczyn z dnia dzisiejszego za Nr 1101 i w celu dokonania stosownego wpisu, załączonego do tego aktu, zażądał przypisania do niego tej osady, ustalonego w art. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1909 roku, wskutek czego opłata skarbowa, aktowa i hipoteczna nie zostały pobrane, a jedynie pobrano opłatę za sporządzenie aktu – jeden rubel dwadzieścia kopiejek.
Na pierwszej stronie w 12 wierszu przekreślono: „Moszka Chaimowa Strupinskiego”, dopisano „Szmula Judela Abramowa Ickowa Frenkiela” – wierzyć. Na drugiej stronie w pierwszym wierszu dopisanemu „ogólnej przestrzeni około dwóch z połową dziesięcin” i w...
(Strona 4 – dopiski końcowe i podpisy)
... [dalszy opis korekt w tekście] – wierzyć.
[Podpisy:] Stanisław Górecki Szmul Judel Abramowicz Ickow Frenkiel Za niepiśmiennego Ludwika Orłowskiego na jego osobistą prośbę podpisał się Tomasz Andrzejew Dembiński. Andrzej Orłowski Notariusz: L. Rembiszewski.
Pierwszy wypis tego aktu w dniu jego sporządzenia wydano Andrzejowi Orłowskiemu bez pobrania opłaty herbowej, gdyż opłata herbowa przy sporządzeniu aktu nie została uiszczona. Notariusz: L. Rembiszewski.
KLUCZOWE INFORMACJE Z DOKUMENTU:
Data: 21 kwietnia 1913 r. (według kalendarza gregoriańskiego, 8 kwietnia wg juliańskiego).
Notariusz: Leonard Rembiszewski w Szczuczynie.
Sprzedający: Ludwik Orłowski (syn Marcina), niepiśmienny, w jego imieniu podpisuje się Tomasz Dembiński.
Kupujący: Andrzej Orłowski (syn Ludwika).
Przedmiot transakcji: Gospodarstwo ("osada włościańska") we wsi Skaje i Taryły (zapisane w tabeli likwidacyjnej wsi Skaje pod nr 22 na nazwisko Wojciecha Orłowskiego – brata Ludwika).
Powierzchnia: Około 2,5 dziesięciny (rosyjska miara powierzchni, 1 dziesięcina = ok. 1,09 ha, więc całość to ok. 2,7 hektara).
Cena: 600 rubli (300 zapłacone wcześniej, 300 przy akcie).
Szczegóły: Ludwik użytkował tę ziemię od 40 lat (odkupił od brata Wojciecha nieformalnie), teraz formalnie sprzedaje ją synowi. Ludwik zachowuje prawo do zbiorów z roku 1913.
Dokument jest typowym aktem uregulowania własności wewnątrzrodzinnej, gdzie ojciec przekazuje ziemię synowi, jednocześnie formalizując stan prawny gruntu, który w księgach (tabelach likwidacyjnych) figurował jeszcze na wuja (Wojciecha).