genealodzy.pl

Witam. Mam taki dokument rodzinny po rosyjsku, w którym mój przodek przedstawiany jest jako Iwan Wojtanow..... Dla mnie on jest rzecz jasna Janem ale czy Wojciechowym czy Witoldowym czy jakim? Ewa

Twój przodek Jan, to syn Wojciecha.

Łączę pozdrowienia –
Lidia

http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=44&sub=783
Wojtan - od imienia Wojciech, także od wójt.

Ewo,

faktycznie Wojtan to może być nazwisko owego Jana (Iwana).

Gdyby ojcem Jana (Iwana) był Wojciech to napisano by raczej Wojtechowicz lub Wojciechowicz (Войтехович lub Войцехович).
Natomiast otczestwo od Witold (Витольд), to Witoldowicz (Витольдович).

Pozdrawiam –
Lidia

Łukaszewska_Ewa pisze:Witam. Mam taki dokument rodzinny po rosyjsku, w którym mój przodek przedstawiany jest jako Iwan Wojtanow..... Dla mnie on jest rzecz jasna Janem ale czy Wojciechowym czy Witoldowym czy jakim? Ewa

Pytanie nie jest całkiem zrozumiałe. Jeśli - jak mniemam - jest to dokument urzędowy (nie wyciąg z ksiąg parafialnych) to jasne, że przodek Pani to IWAN WOJTANOW, ale między imieniem a nzwiskiem powinno być imę ojca (otczestwo). "Otczestwo" od WOJCIECHA powinno brzmieć WOJCIECHOWICZ/WOJTIECHOWICZ; nie jest nim słowo WOJTANOW.
Inną kwestią jest etymologia tego nazwiska, ale o to Pani chyba nie pyta!?
No i problem z imieniem (jego spolszczeniem). Czy imię Jan wynika z innych dokumentów?

Wojciech Szymański

Tu atorka Ewa. Doprecyzuję pytanie. Mój przodek figuruje w aktach jako Iwan Wojtanow Łukasik. Tak jest określany tylko w aktach notarialnych dotyczących zakupu ziemi. Są tam też inni mężczyźni, z których jeden tez jest Wojtanow po pierwszym imieniu - nie są spokrewnieni. W nowszych dokumentach mój przodek jest Łukaszewski vel Łukasik, a potem już tylko Łukaszewski.

Pani Ewo,
a może warto dołączyć skan z oryginalnym zapisem rosyjskim, może wtedy będzie łatwiej rozszyfrować zagadkę.
Pozdrawiam
Złotko

Witam!
Jest to patronim (отчество) wskazujący na imię ojca Wojtan - jedna z wielu form (derywatów) imienia Wojciech. W języku rosyjskim końcówki otczestwa na -(w)icz, -(w)na było zastrzeżone dla książąt, bojarów lub nadawano je za specjalne zasługi przez cara. Prosty lud nie miał początkowo patronimów, ale z czasem dopuszczono do ich , ale kończących się na -ow , -in , analogicznie do współczesnych nazwisk rosyjskich (powstałych od takich patronimików "ludowych"). Następny etap, to rozpowszechnienie się patronimik ze starymi końcówkami -(w)icz, -(w)na wcześniej zastrzeżonych dla arystokracji. To tak w bardzo wielkim skrócie.

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Ewa

Łukaszewska_Ewa pisze:Dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Ewa

Jeśli można podpowiedzieć coś na przyszłość Pani i innym osobom zadającym podobne pytania na Forum, to potrzeba podawania możliwie pełnego kontekstu sprawy - zwłaszcza terytorialnego i chronologicznego. Jak zawsze jestem pełen podziwu dla erudycji i kompletności wpisów Pana Aftanasa, tu - dotyczących rosyjskiego otczestwa. Nie wymądrzałbym się na ten temat, gdybym znał datę dokumentu (XVIII wiek?). Niezależnie od wszystkiego zadziwia to połączenie rosyjskiego imienia przodka z "otczestwem" (archaicznej formy!) urobionym od dziwnej postaci czysto zachodniosłowiańskiego imienia, z czysto polskim nazwiskiem! Zgaduję, że sprawa dotyczy obszarów położonych dość daleko na wschód.
W. Szymański

Tu autorka pytania. Już wiem, że trzeba pytać precyzyjniej. Jeśli idzie o tego mojego prapradziadka, to mam z nim problem. Był długowieczny, przeprowadzał się, nie mogę namierzyć metryki jego chrztu, ba nawet ślubu. Po dzieciach wiem, ożenił się około 1884 roku, jego teściowie mieszkali w parafii Wiskitki (mazowsze), księgi są a jego ślubu nie ma. Kiedy umarł w ksiegach zapisano, ż był nieznanych rodziców, urodzony w niewadomym miejscu. Jedyne dotyczące jego dokumenty pochodzą od notariusza Konopackiego z Łowicza. Może to notariusz miał taką fantazję do wersji Wojtanow, bo jak wspomniałam w innym akcie inną osobę też obdarzył tym określeniem. Może?

Łukaszewska_Ewa pisze:Tu autorka pytania. Już wiem, że trzeba pytać precyzyjniej. Jeśli idzie o tego mojego prapradziadka, to mam z nim problem. Był długowieczny, przeprowadzał się, nie mogę namierzyć metryki jego chrztu, ba nawet ślubu. Po dzieciach wiem, ożenił się około 1884 roku, jego teściowie mieszkali w parafii Wiskitki (mazowsze), księgi są a jego ślubu nie ma. Kiedy umarł w ksiegach zapisano, ż był nieznanych rodziców, urodzony w niewadomym miejscu. Jedyne dotyczące jego dokumenty pochodzą od notariusza Konopackiego z Łowicza. Może to notariusz miał taką fantazję do wersji Wojtanow, bo jak wspomniałam w innym akcie inną osobę też obdarzył tym określeniem. Może?

Trudną ma Pani sprawę! Tymi N.N. danymi z aktu zgonu nie należy się przejmować jeśli zgłaszającymi byli ludzie obcy. Rózne cuda wtedy wpisywano; wiem to z własnego doświadczenia. Na Forum nie dawno ktoś słusznie napisał, że to najmniej wartościowe dokumenty. Dla mnie zagadką jest to, co już pisałem - połączenie w akcie notarialnym, sporządzonym - jak już wiem - w centrum Polski, w II poł. XIX w. (!?) rosyjskiego imienia z polskim nazwiskiem i ... z archaiczną formą "otczestwa" (wówczas już od dawna nie używaną?!). Może notariusz miewał fantazje, ale musiały one być akceptowane przez stawających. Zwykle jednak spisywał to, co mu mówiono.
Życzę cierpliwego dojścia do prawdy!
Wojciech Szymański

Tu autorka pytania. Będę szukać dalej. Dzięki za wsparcie.