Ślub cywilny w Królestwie Polskim ?

[Zuza]

Czy ktoś może to wyjaśnić ? Mój przodek zawarł związek mażeński o czym zaświadcza wójt gminy. Data zaświadczenia jest identyczna z dniem ślubu . Oboje ślubujący nie byli urodzeni w tej gminie. Oboje byli katolikami. Ze świadectwa wynika, że wydano je w celu wystawienia metryki ślubu.

[Kuziński_Andrzej]

Czy można poprosić o datę dokumentu?

[Zuza]

1879

[Heropolitanska_Izabela]

W 1879 r. sprawy małżeńskie na terenie Królestwa Polskiego regulowało Prawo o małżeństwie z marca 1836 r. Według art. 48 tego prawa ślub małżeński winien odbyć się w kościele, publicznie, w obecności dwóch świadków przynajmniej, przez proboszcza parafii, w której jeden z przyszłych małżonków jest zamieszkały, lub przez jego zastępcę. Ślub mógł być także udzielony w innej parafii, i przez innego duchownego, bądź za zezwoleniem przełożonego właściwej parafii, bądź za pozwoleniem zwierzchności diecezjalnej. Osobom, które nie miały stałego zamieszkania ślub mógł być udzielony przez proboszcza w parafii, w której chwilowo przebywali. Według mojej wiedzy od zasady ślubu kościelnego ustawa nie przewidywała wyjątku. Władza świecka mogła być „wmieszana” w niewielu przypadkach. Na podstawie art. 54 gdyby wystąpiła trudność w otrzymaniu aktów urodzenia lub zgonu, ksiądz który ma udzielić ślubu mógł poprzestać na świadectwie dwóch osób, dobrze mu znanych. Zeznania ich przyjęte do protokółu przez proboszcza, sąd pokoju, burmistrza, lub wójta, powinny być dołączone do księgi stanu cywilnego. Może to ta sytuacja miała miejsce.
W zakresie aktów stanu cywilnego nadal obowiązywały regulacje Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego. Jak stanowił art. 121. dowodem zawartego małżeństwa był urzędowy wypis z księgi aktów stanu cywilnego. Gdyby księgi nie były utrzymywane, zaginęły, albo zostały zniszczone, lub gdyby akt nie był do nich wciągnięty, albo wciągnięty zaginął, został wydarty lub zniszczony, zawarcie małżeństwa mogło być udowodnione dokumentami lub oświadczeniami świadków (art. 122).