genealodzy.pl

Mam pytanie do germanistów.
Czy nazwiska panieńskie kobiet tworzone są (były) poprzez dodanie do końcówki –in, np. Wernerin, Literin ?

W indeksacji miejscowości, w której zamieszkiwali niemieccy koloniści napotykam na takie zapisy, a chciałabym uniknąć pomyłek i wprowadzać do tabeli nazwisko – rdzeń, o ile to możliwe.

Pozdrawiam
Aneta

Dzien dobry Aneto,

nazwiska rdzennie niemiecki pozostawaly bez koncowek: Werner - mezczyzna, Werner kobieta, nazwisk niemieckich nie odmienia sie. W miejscowosci ktora indeksujesz wkradly sie jakies polonizmy ze strony ksiedza. Osoby o polsko brzmiacych nazwiskach zachowuja w Niemczech koncowke ski; cki zarowno dla kobiet jak i dla mezczyzn, tak wiec jest pan Podolski, jego zona jest rowniez Podolski,corka tez itd. Pozdrawiam Agnieszka

Witaj Agnieszko

dziękuję Ci za wyjaśnienia.
Na początku indeksacji mojej parafii nie zorientowałam się, że nazwiska te są zniekształcone (szczególnie u wdów ponownie wstępujących w związek małżeński, gdzie brakowało nazwiska ojca) i wprowadzałam je w takim właśnie brzmieniu.
Po Twojej informacji dodam jeszcze nazwiska bez końcówek jako nazwiska alternatywne.

Pozdrawiam
Aneta

Wszystko wskazuje na to, ze faktycznie "utworzono" forme zenska nazwiska , na zasadzie:
Polak- Pole
Polka- Polin
chyba, ze znajdziesz pana z nazwiskiem Wernerin
pozdrawiam Beata

agnieszka5995 pisze:Dzien dobry Aneto,

nazwiska rdzennie niemiecki pozostawaly bez koncowek: Werner - mezczyzna, Werner kobieta, nazwisk niemieckich nie odmienia sie. W miejscowosci ktora indeksujesz wkradly sie jakies polonizmy ze strony ksiedza. Osoby o polsko brzmiacych nazwiskach zachowuja w Niemczech koncowke ski; cki zarowno dla kobiet jak i dla mezczyzn, tak wiec jest pan Podolski, jego zona jest rowniez Podolski,corka tez itd. Pozdrawiam Agnieszka

Pozwolę sobie nie zgodzić się z powyższym - to, że obecnie nie stosuje się przyrostków żeńskich w nazwiskach niemieckich, nie oznacza, że nie było tak w przeszłości. Podobnie zresztą jak w j. polskim - obecnie nie stosuje się końcówek -ówna czy -owa, a kiedyś, owszem.
I bynajmniej nie są to żadne polonizmy, lecz normalna niemiecka praktyka. Kto nie wierzy, niech wpisze nazwisko "Wernerin" w wyszukiwarce na familysearch.org i popatrzy na nazwiska ojców (należy przy tym wziąć poprawkę na to, że często nie wiedzący o tej odmianie indeksujący ojcom również dokładali tę koncówkę).
Także można zwrócić uwagę na powszechne końcówki "-in" u matek.

Żeńska forma nazwiska z -in na końcu wyszła z użycia, ale była jeszcze w połowie XIX-tego wieku powszechna. Nie jest to zniekształcenie
Pozdrawiam
Kazimierz

W księgach metrykalnych z terenu Śląska wiele razy spotkałem się z praktyką dodawania kobietom końcówki -in, szczególnie w przypadku aktów ślubu.

Czyli np. była Catharina Scholtzin a zaraz potem był wymieniany ojciec Joseph Scholtz.

R. Zań

takich praktyk nie spotyka sie na tereanach Lodzi czy Poznania;
kobiety maja takie same nazwiska jaki ich ojcowie, bez koncowek
moze bys podala z jakiej miescowosci jest ten przyklad? zawsze przeciez prosimy o skany dokumentow albo choc troche dokladniejsze informacje

Dodam, że chodzi o I połowę XIX wieku i parafię mazowiecką.
Dziękuję za dodatkowe informacje i wyjaśnienia.

Pozdrawiam
Aneta

Kilka przykładów

córka i ojciec - Kiblerin
http://metryki.genealodzy.pl/metryka.ph ... lik=01.jpg
akt 15: matka z domu Szteingerin
http://metryki.genealodzy.pl/metryka.ph ... 12-018.jpg
akt 5: matka z domu Waydlereryn
http://metryki.genealodzy.pl/metryka.ph ... 03-008.jpg
akt 25: ojciec Kincler, córka Kinclerin
http://metryki.genealodzy.pl/metryka.ph ... =25-28.jpg

Pozdrawiam
Aneta