genealodzy.pl

Witam,

Czy spotkaliście się w metrykach z określeniem honestor? Co ono dokładnie oznaczało?
Przeglądałem ostatnio metryki z XVIII wieku i tam znalazłem takie określenie w przypadku osób mieszkających na wsi, podczas gdy słowo honestos/honestus było przypisane do osób mieszkających w miasteczku (oppidi). Niektóre osoby pochodzące ze wsi były określone jako honestii.
Czy określenie honestor było równoważne z honestus i honestii?
Osobiście wydaje mi się dziwne, że osoby mieszkające w miasteczku jak i na wsi określane były tym samym słowem? Czyżby zatarła się w metrykach różnica między "miejskim honestusem"-mieszczaninem a "wiejskim honestii"-włościaninem?

pozdrawiam

Arek Mączka

Osobiście nie spotkałem się z honestorem (zajrzyj tutaj: http://www.genpol.com/Tablica+index-sho ... e-600.html), znam natomiast parafię, gdzie ksiądz używał słowa 'honestus' nie w funkcji kwalifikatora stanowego, ale jako określenia osoby zachowującej czystość małżeńską bądź przedmałżeńską (porównaj: http://przodek.pl/index.php?option=com_ ... Itemid=177).

Pozdrawiam

Honestor. to skrot "honestorum" , liczba mnoga.
Mieszczanin nizszego szczebla - np rolnik malego miasteczka - to honestus . Zwykle mieszczanin to Famatus.
Pozdrawiam

Witaj Christianie,

Dziękuję za tak szybkie wyjaśnienie wyrazu ale nurtuje mnie inna rzecz.
1. Jeśli honestus oznaczał rolnika z małego miasteczka, to dlaczego mieszkał na wsi?
2. Rozumiem, że honestor może być skrótem, ale sprawdziłem jeszcze raz wpis w metryce i po honestor nie ma kropki. Szukałem jeszcze innego wpisu dla innej osoby i tam też pisało honestor bez kropki. Mieszczanie z tego co zauważyłem są nazywani famatus, honestos/honestus i honestii.
Jakbyś umiał wyjaśnić te moje wątpliwości, to byłbym wdzięczny.

pozdrawiam
Arek Mączka

Cześć!
Znalazłem takie tłumaczenia honestus (w leksykonie genealogicznym):
1." rzemieślnik wiejski";
2."rolnik z małego miasteczka".

Czyli w obydwu przypadkach jest to "mieszaniec":
1.wiejsko-miejski ( wioskowy rzemieślnik)
2.miejsko-wiejski (małomiasteczkowy rolnik).

Pozdrowienia.
R.M.

Witam,

Też znalazłem takie tłumaczenie ale prawdę mówiąc, wydaje mi sie ono sprzeczne, bo jeśli to był rzemieślnik wiejski to nie był mieszczaninem a jeśli był rolnikiem z małego miasteczka to nim był. Zastanawia mnie tylko jak jedno określenie może opisywać osoby z dwóch różnych stanów społecznych.

pozdrawiam

Arek Mączka

Mieszczanin był zawsze człowiekiem wolnym, mógł się swobodnie poruszać, miał prawo zajmować się zawodami miejskimi. Poza miastem mógł produkować tzw. partacz (vide:Wikipedia);był tam chętnie widziany bo był na miejscu i sprzedawał taniej. Mieszczanie nie mogli posiadać ziemi poza miastem w l.1496-1791.Okresy kataklizmów (wojny, zarazy), wyludnienie(mniej klientów) i zubożenie- powodowało,że niektórzy mieszczanie szukali pracy na roli w dobrach prywatnych lub królewskich.Gdy koniunktura poprawiała się wracali do warsztatów.A chłop był przywiązany do ziemi 1496-XIX w., nie mógł opuszczać wsi bez zgody swego pana.

Co znaczy honesta? Jest to niemozliwy honestus byl, w ksiegi metrykalne pierwszej polowie 1700, szlachcic?

"honestus uczciwy - rolnik, rzemieślnik wiejski."
Cytat ze słownika łac-pol znajdującego się w menu głównym po lewej stronie.
Pozdrawiam, Beata.

Z lacinskiego. Honestus oznacza zacny, uczciwy, pracowity.
Mozna to na obecne czasy przetlumaczyc na: normalny czlowiek (nie pijak, nierob czy menel)
Staszek

PS. Przepraszam. Nacisnąłem wyślij nie wiedząc, że Beatka juz odpowiedziała.

Witam Beata.
Ale honesta to jest kobieta i kobiety nie byla rolnik lub rzemieślnik.
Czy pani nie uwaza honestus czasami byli szlachcic? Chyba blad przez ksiadz?

Witam ,według przeczytanych metryk to Honestus czy Famatus kiedyś mógł być Nobiles lub Generos albo Dominus Magnifito - Wielmożny Pan i pochodzenie na pewno od szlachty bo pochodzenie chłopskie to Laboris , a że coraz biedniejsi i zamieszkiwali na placu z domkiem w mieście to szlachetnie urodzony powoli spadał w metrykach , aż pisali tylko jego zawód np. rolnik ( agrykola ) ; pozdrawiam - Julian

Ps . wszystkie książki mają błędy i to tylko teoria i zależy kiedy pisana , w praktyce była taka prawda jak pisał ksiądz bo znał ludzi .

Zenku, skorzystaj ze słownika łacińsko-polskiego (w menu głównym) i przeczytaj objaśnienia do słów: honestus, famatus, famosus, nobilis, generosus lub gnosus, heres. Powyższe słowa określają stan:
- famatus- sławetny/ średniozamożny rzemieślnik/ mieszczanin,
- famosus- sławetny/mieszczanin,
- nobilis- szlachetny, właściciel części wsi lub dzierżawca, ogólnie szlachcic,
- generosus lub gnosus- urodzony, szlachetny= szlachcic, właściciel wsi,
- heres- dziedzic.
Cytat z w/w słownika.
Pozdrawiam, Beata.

Dobry Wieczór

Panie Zenku
Myślę, że wie Pan, o co pyta.
Wnioskuję, że ma Pan problem z językiem polskim (pobyt za granicą). Co się kończy na "a" niekoniecznie zaraz dotyczy rodzaju żeńskiego. Wyraz honesta o, który Pan pyta jest wieloznaczny w zależności od zdania w jakim został użyty. Więc nie odpowiem bezpośrednio - za dużo pisania. Co do honestus, to już przedmówcy napisali. Cytat: "Czy pani nie uważa honestus czasami byli szlachcic? ". Jak ktoś był szlachcicem, to nie znaczy, że leżał odłogiem, pił i popuszczał pasa. Zdarzały się wyjątki, kiedy szlachcic pracował na własnym zagonie.

Pozdrawiam - Pasik Krzysztof

witam
Słownik łacińsko-polski dla określenia Honestus -a –um
podaje:


1) dostojny, znakomity, szanowany,

2) uprzejmy,

3) bogaty,

4) szlachetny,

5) honorowy, zaszczytny,

6) przyzwoity, skromny, prawy,

7) wytworny,

przystojny,

9) porządny,

10) Śr.: przymiotnik, którym w dokumentach określano duchownego prawosławnego i unickiego,

11) okazały, piękny,

12) aliquem honestum facere – uwolnić od zarzutów, usprawiedliwić,

13) honesta mente – w dobrej wierze,

14) honesta custodia – Śr.: areszt niehańbiący, zamknięcie w twierdzy,

15) honesta missio – honorowe zwolnienie z wojska,

Na podstawie innych źródeł: Honestus, Honesta –Uczciwy (a) Jako mężczyzna: rolnik z małego miasta, bądź rzemieślnik wiejski, np. młynarz.
Famatus -a -um


1) okrzyczany,

2) osławiony,

3) famatus s. famosus – Śr.: sławetny (przymiotnik używany w księgach sądowych na określenie mieszczan).
Inne źródła mówią : Famatus, famata – Sławetny(a) Jako mężczyzna: średniozamożny rzemieślnik miejski.
Pozdrawiam.