genealodzy.pl

Witam szanownych forumowiczów.
W metryce urodzenia mojej prababci Izabeli Zabawa (1889 rok) napisano, że jej mama - Tekla Zabawa "mieszka w Kopytowa i jest służącą". W związku z tym mam pytania. Czy jest możliwe ustalić u kogo służyła? Czy są spisy ludności z tamtych terenów?
Z góry dziękuję.
Svetlana.

Svetlana, na początek przeczytaj http://www.beskidniski.org.pl/rowery/pl ... pytowa.php

Maja

Dzięki Maju.
Ja już to czytałam, nawet napisałam maila z zapytaniem. Niestety, żadnej odpowiedzi nie otrzymałam.
Pozdrawiam, Svetlana.

Ciekawe. Muzeum prowadzą bardzo mili i otwarci ludzie.

Maja

Po przemyśleniach i analizie faktów doszłam do wniosku, że praprababcia Tekla Zabawa mogła mieszkać w Kopytowa, a służącą być w miejscowości Łubienko. Z przekazań rodzinnych wiem, że służyła w żydowskiej rodzinie. W Łubienko były dwie zamożne żydowskie rodziny. Niestety nigdzie nie natrafiłam na informacje dotyczące tych rodzin (nazwiska). Jak ustalić u kogo mogła służyć Tekla?
Pozdrawiam,
Svetlana.

Łubienko to malutka miejscowość. Nawet nie wiem czy zachowały się księgi.

Łubienko
   Wieś położona w pagórkowatej i lesistej okolicy . Od południa i wschodu otaczają ją lasy. Nazwa jest zdrobnieniem od nazwy Łubno, w 1470 roku używano formy Lubyenko .

   Pod koniec XII wieku otrzymał ja ród Bogoriów. Później stanowiła własność Akademii Krakowskiej . W 1470 roku Kazimierz Jagiellończyk po staraniach Akademii Krakowskiej przeniósł wieś na prawo niemieckie. W 1544 roku nastąpiło tu poświęcenie modrzewiowego kościołka pod wezwaniem św. Apostołów Szymona i Tadeusza. W dokumentach z wizytacji z 1595 roku jest zapisane, że kościół i plebania były w opłakanym stanie, z powodu zniszczeń związanych z wojną z Tatarami. W 1857 roku wybudowano nowy kościół , również z drzewa modrzewiowego, kryty gontem. Fundatorem był właściciel wsi Józef Kozłowski , który zakupił ją po I rozbiorze Polski od rządu austriackiego. Kolejnymi właścicielami wsi byli Dembiccy i Filipowiczowie, od których ziemię wykupili chłopi. Była tu karczma, stawy rybne, młyn wodny . W obejściu dworu rosły potężne lipy, które w 1935 roku powalił huragan.
   W 1944 roku trwały tu pięciomiesięczne walki frontowe . Ludność została wysiedlona, a wieś splądrowana i spalona . Zniszczono wówczas kościół i szkołę. Po wojnie przystąpiono do odbudowy. W 1948 roku nastąpiło poświęcenie nowo wybudowanego kościoła , jest on podobnie jak poprzednie wbudowany z drewna i obity od zewnątrz i wewnątrz deskami. Wybudowano również murowaną szkołę, sklep, remizę strażacką, basen na wodę do celów gaśniczych. W 1979 roku dokonano gruntownej przebudowy drogi. Obecnie mieszka tu około 340 osób.

Maja

Dzięki Maju za informację.
Księgi metrykalne są w USC w Tarnowcu.
Pozdrawiam, Svetlana.