genealodzy.pl

Nieśmiało zapraszam :

http://hudzikowie.blogspot.com/

Pozdrawiam
Paweł

reflex1 pisze:Nieśmiało zapraszamł

To jest drugi blog obok blogu Lucji Wierzyckiej, ktory jest autentyczny.
Nie robiony pod publiczke i na wszystkie strony reklamowany...
W podpisie nie ma tego jakze denerwujacego odnosnika...
Zobaczcie moj blog, tylko moj bloj jest najlepszy, tylko na moim blogu znajdziecie...
Blog robiony przez prawdziwego genealoga, genealoga o wielkiej wiedzy dotyczacej wlasnej rodziny i pelnego pokory...
To czego wielu mlodszym kolegom brakuje.
Znowu uderzam w stol?

Pawel!

Piszesz bardzo prostym stylem, ale ujmujacym za serce...
Wszystko czyta sie jednym tchem - masz po prostu talent do pisania i pisz jak najwiecej!

I Twoja skromnosc - ktorej brakuje innym zarozumialym "mlodocianym".

Tak trzymaj dalej!

Bardzo fajny bezpretensjonalny blog, z przyjemnością przeczytałam o Twoich zmaganiach z przodkami
Maria

Mirek.Kozak pisze:
W podpisie nie ma tego jakze denerwujacego odnosnika...
Zobaczcie moj blog, tylko moj bloj jest najlepszy, tylko na moim blogu znajdziecie...

I już jest. Czy to teraz oznacza, że blog niedobry, bo jest odnośnik w podpisie? Robiony pod, jak to nazwałeś publiczkę, bo jest umieszczony link?
Moim skromnym zdaniem tak link to dobra rzecz, może dzięki temu odnajdzie się jakaś rodzina, która kliknie w odnośnik o bloga.
Cóż, ale każdy myśli inaczej. Dla jednych białe jest białe, a dla drugich białe jest czarne. Na to już chyba nic nie poradzimy?

Mirek.Kozak pisze:[...] i pelnego pokory...
To czego wielu mlodszym kolegom brakuje.
Znowu uderzam w stol?

kilka linijek niżej

I Twoja skromnosc - ktorej brakuje innym zarozumialym "mlodocianym".

Pozostawiam to bez komentarza. Szkoda mi nerwów, a chyba zdrowie jest najważniejsze?


Pawle, pisz, pisz i jeszcze raz pisz, może uda się poprzez bloga rozwiązać jakąś zagadkę rodzinną lub znaleźć nieznaną rodzinę? Jak to napisał cytowany kolega wyżej, "zarozumiałemu młodocianemu", czyli mniemam, że m.in. moją osobą miał na myśli, blog trochę pomógł w odkrywaiu historii rodzinnej
Także życzę powodzenia!

Bardzo mi się spodobały fragmenty bloga jakie przeczytałem.
Bardzo dobry opis Dziadka i Babci, taki opis ożywi te osoby w umysłach potomków nawet i za 100 lat.

Witam, Paweł napisał ; nieśmiało zapraszam, tak zgadzam się z Tobą Paweł, bo jesteś pierwszy który tu opisuje o sobie, swoje przeżycie, czyli o osobach żyjących. Bo tu panuje głupi nawyk jak dotąd, jeśli ktoś nowy coś napisze, to tak jakby bał się swojego cienia i że go zaraz namierzą jak się podpisze imieniem, czy nazwiskiem. Czyżby tak nisko cenimy swoich przodków ze ich nazwisk się wstydzimy, z takiej mąki nie będzie chleba, czytaj - genealoga ; pozdrawiam - Julian

Przeczytałam z ciekawością.
U mnie w rodzinie też mam Chudzików, ale oni pochodzili z Ziemięcina [ parafia Goszczanów] powiat sieradzki.
Andrzej Chudzik i Marianna ślub około 1780 roku. Marianna zmarła w Ziemięcinie w 1808. Aktu zgonu Andrzeja nie znalazłam, ale zmarł po 1814 roku. Mieli córkę Łucję Chudzik ur. około 1785 roku i zmarłą w 1832 w Ziemięcinie.

pozdrawiam Basia

Bardzo wszystkim dziękuję za miłe słowa. One zobowiązują i dają mi dodatkową parę do dalszej pracy. Liczę że moje rodzinne zapiski będą wzbudzały zainteresowanie. W końcu nie odtwarzamy dziejów swoich przodków dla samych siebie. Jestem w tej dobrej sytuacji, że posty, które piszę w zasadzie cieszą się uznaniem wsród większości moich najbliższych. Ci zaś, którzy niedowierzają zawartym w nich treściom lub uśmiechają się- przynajmniej robią to dyskretnie, nie przeszkadzają i nie krytykują. Działam więc dalej

Pozdrawiam
Paweł
http://hudzikowie.blogspot.com/

Minęły 3 lata a ja ciągle piszę swojego bloga Może ktoś zajrzy? Zapraszam bardzo serdecznie:

http://hudzikowie.blogspot.com/2015/12/ ... y-nie.html

Paweł Lemanowicz

Oczywiście, że zajrzy

Bloga prowadzę w dalszym ciągu. Ile to już lat? Idzie 9ty. W tym czasie wydarzyło się w moim genealogicznym życiu mnóstwo ciekawych i zaskakujących odkryć. Dorobiłem się też profilu na FB, który znakomicie uzupełnia się z blogiem. Jedni piszą książki inni rysują olbrzymie drzewa genealogiczne a ja właśnie będę starał się o to aby włodarze jednej z gmin na terenie której działał społecznie mój Pra, uhonorowali godnie jego pamięć poprzez nadanie jego imieniem ulicy, skweru lub innego publicznego miejsca lub ufundowali tablicę pamiątkową To jest teraz mój cel nadrzędny. Byłbym nieprecyzyjny gdybym nie wspomniał, że pierwszą próbę podjąłem już 3 lata temu ale nieskutecznie . Nie poddaję się jednak, działam dalej. https://www.facebook.com/hudzikowie