genealodzy.pl

Skomentuj <A HREF="modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=558&ez=2 target=_top">ten artykuł</A> w tym wątku

Przepiękna i porywająca saga rodzinna - czyta się jak dobrą książkę.
Brakuje mi tylko fotografii bohaterów tej opowieści

Pozdrawiam i gratuluję,
Aneta

Cała ta historia jest niestety okraszona fałszywymi informacjami. Wymieniona rodzina nie miała nic wspólnego z hrabiami Zborowskimi.
Hrabiowie żyją do dzisiaj i są dobrze opisani oraz udokumentowani. Ich teczka znajduje się w Archiwum Wiedeńskim. Notabene nie mieli nic wspólnego z rodziną herbu Jastrzębiec, ponieważ są potomkami Zborowskich herbu Kornic.
Urok nazwiska i herbu Jastrzębiec był i jest do dzisiaj tak silny, że zarówno dziś, jak i w przeszłości rozmaite rodziny adoptowały herb Jastrzębiec. W przypadku Heleny Zborowskiej mamy do czynienia niewątpliwie z tradycją rodzinną, co do herbu Jastrzębiec. Przy bliższym sprawdzeniu może się nawet okazać, że rodzina prawnie została w Austrii wylegitymowana z takim tytułem. Jakie było ich rzeczywiste pochodzenie – wymagałoby to ustaleń. Natomiast, co do tytułu można tylko przypomnieć dwuwiersz: „Tytuł własny noszę – o cudzy nie proszę”. To samo dotyczy kompatybilnego ze wspomnieniem tekstu dotyczącego tej rodziny: http://www.genealogia.okiem.pl/material ... ozmowa.htm

Cała ta historia jest niestety okraszona fałszywymi informacjami. Wymieniona rodzina nie miała nic wspólnego z hrabiami Zborowskimi.
Hrabiowie żyją do dzisiaj i są dobrze opisani oraz udokumentowani. Ich teczka znajduje się w Archiwum Wiedeńskim. Notabene nie mieli nic wspólnego z rodziną herbu Jastrzębiec, ponieważ są potomkami Zborowskich herbu Kornic.
Urok nazwiska i herbu Jastrzębiec był i jest do dzisiaj tak silny, że zarówno dziś, jak i w przeszłości rozmaite rodziny adoptowały herb Jastrzębiec. W przypadku Heleny Zborowskiej mamy do czynienia niewątpliwie z tradycją rodzinną, co do herbu Jastrzębiec. Przy bliższym sprawdzeniu może się nawet okazać, że rodzina prawnie została w Austrii wylegitymowana z takim tytułem. Jakie było ich rzeczywiste pochodzenie – wymagałoby to ustaleń. Natomiast, co do tytułu można tylko przypomnieć dwuwiersz: „Tytuł własny noszę – o cudzy nie proszę”. To samo dotyczy kompatybilnego ze wspomnieniem tekstu dotyczącego tej rodziny: http://www.genealogia.okiem.pl/material ... ozmowa.htm
Tomasz Lenczewski (www.lenczewski.com.pl)

Witam, moim zdaniem jeśli są jakieś rozbieżności w opisach powyżej autorki i postrzeganiu tej opowieści przez Tomasza to wynika to z zapoznania się każdy w tym przypadku z innej książki o tej rodzinie.
Nie tak dawno były egzaminy maturalne i nikt nie znał odpowiedzi na żadne z zadanych pytań, dlaczego. Pewna p. minister kultury ustaliła ze było sobie wolno wybrać książkę jako podręcznik do nauki np. z 13 książek różnych autorów taki podręcznik na dany przedmiot i ten sam rok nauki. Przykładowo w Łódzkim wybrali książkę do nauki przedmiotu nr 2, w kieleckim nr 6, a w Warszawskim książkę nr 12. Tylko pytania były z książki np. nr 7 i ważne w całym kraju na egzaminach z których się nikt nie uczył.

Nie wiem czy nazwisko Zaborowski i Zborowski kiedyś było jako jedno, bo można znaleźć opisy ( skany ) o Zaborowskich, Lenczewskich, Grabowskich, Wolińskich i innych tu w tym linku, tylko szukać według zakresu lat w którym mogli żyć ci poszukiwani, pozdrawiam - Julian ; http://www.agad.gov.pl/inwentarze/Metr_Korx.xml

Witam - informuję że pod artykułem na Genealogii Polaków też jest już możliwość dyskusji - żeby nie było że jest publikowany jako "bezdyskusyjna prawda"