genealodzy.pl

Proszę o pomoc w przetłumaczeniu poniższego opisu wsi Lubiszewice w par. Niemysłów. Opis pochodzi z Wizytacji dóbr arcybiskupów gnieźnieńskich z 1511 i 1512 roku.
Google Translator nie jest niestety przydatny....
Z góry dziękuję za pomoc.
------------------------------------------------
Lubyschewicze — Continet praedicta hereditas laneos in se kmethonales VII, ex quibus IV possessi, ex desertis vero IV sulci arantur pro XV grossis.

Viecznego componunt semel in anno per grossum de manso, advocatus secundum expedit de Nyemyslow, quia praedicta vilia unum ius habet cum Nyemyslovv. Solvunt kmethones pro annuo censu s. Martini de manso per unam sexagenam et per XII choros avenae. Laborant, quando mandatur ipsis et ubi mandatur eisdem.

Taberna una fuit, sed a diuturnitate deserta. In praedicta villa Nyemyslow est curia, sed in toto dissepta et annichilata, quae idcirco non reformatur, quia pauci kmethones in eadem sunt et fere in toto iam desertata, agri quoque silvis concreverunt.

Referunt kmethones causam desolationis istarum villarum et aliarum, quia tempore domini Cardinalis et capitanei Tharlo, dum aliquis kmethonum moriebatur, omnia pecora et pecudes mortuorum recipiebantur ad praedia et valentia pro coquina dabantur, pueris mortuorum nihil relinquendo. Et ita agri desertabantur.
Et nunc kmethones itidem verentur, ne post mortem ipsorum similiter fiat et ob hanc causam laborare nolunt, duntaxat, ut vitam suam ad tempus conservare possint et puerorum.

Lubiszewice. Rzeczona własność dziedziczna zawiera w sobie łanów kmiecych 7, z których 4 obsadzone, z opustoszałych zaś uprawia się 4 zagony za 15 groszy.

Wiecznego płacą raz w roku po groszu z łana, wójt drugi [grosz] płaci z Niemysłowa, jako że rzeczona wieś jest pod jedną władzą z Niemysłowem. Płacą kmiecie czynsz roczny na św. Marcina z łana po jednej kopie i po 12 korców owsa.
Pracują, kiedy i gdzie się im rozkaże.

Była jedna karczma, ale od dłuższego czasu opuszczona. W rzeczonej wsi Niemysłów jest dwór/folwark, ale w całości oddzielony/odgraniczony i zniszczony, którego nie naprawia się, bo mało tam kmieci i [dwór] prawie całkiem opuszczony, role zaś lasem porosły.

Kmiecie podają taką przyczynę opustoszenia tych i innych wsi: że za czasów kardynała i starosty Tarło, gdy który kmieć umierał, całe bydło rogate i nierogate przejmowano na folwark, zdrowe zaś trafiało do kuchni, sierotom po zmarłym niczego nie zostawiając. I tak role pustoszały.

Teraz też kmiecie boją się, że po ich śmierci stanie się podobnie i dlatego nie chcą pracować, a jedynie tego [lub: "chyba że po to"], by do czasu mogli zachować przy życiu siebie i dzieci.