Witam,
Może ktoś się spotkał z taką sytuacją jak ja i zna lepiej temat.
- rok 1887
- Mazowsze wschodnie
- umiera mężczyzna 36-letni jako czytając dosłownie żołnierz emeryta
Ciekawi mnie co fizycznie może oznaczać żołnierz emeryta - żołnierza "starego" niezdatnego już do walki, czy żołnierza na urlopie bądź przeniesionego do rezerwy.
Pozdrawiam
Ewa
żołnierz emeryta w II poł. XIX wieku
Moderatorzy: maria.j.nie, elgra, Galinski_Wojciech
-
Ewa_Migdalska
- Posty: 276
- Rejestracja: ndz 16 maja 2010, 14:28
żołnierz emeryta w II poł. XIX wieku
Nie znalazłam wcześniejszych ustaw, ale do Twojego odnalezionego żołnierza emeryta ze względu na młody wiek 36 lat odnalazłam ustawę normującą zaopatrzenie emerytalne. Może rozwieją Twoje wątpliwości ponieważ przepisy te raczej nie ulegały zmianie przez lata a ustawy z 1921, 1922 i 1923r tylko je znormalizowały.
Wg ustawy z dnia 11.grudnia 1923r art.2 wynika,ze emerytem w rozumieniu niniejszej ustawy odnośnie do zawodowych wojskowych jest zawodowy wojskowy przeniesiony w stan spoczynku'
Rozdział I
art. 9 . Prawo do uposażenia emerytalnego nabywa funkcjonariusz państwowy po nieprzerwanej co najmniej 10-letniej służbie (cywilno-państwowej) a zawodowy wojskowy po nieprzerwanej co najmniej 10- letniej służbie wojskowej o ile z powodów podanych w niniejszej ustawie przechodzi w stan spoczynku.
Wyjątkowo nabywa funkcjonariusz państwowy względnie zawodowy wojskowy prawo do uposażenia emerytalnego:
1. Po nieprzerwanej co najmniej 5-letniej służbie cywilno- państwowej( dla funkcjonariusza państwowego) względnie wojskowej ( dla zawodowego wojskowego) z powodu trwałej niezdolności do służby spowodowanej kalectwem lub chorobą nabytą bez własnej winy po wstąpieniu do służby.
2. Bez względu na czas służby wskutek trwałej niezdolności do służby z powodu:
a) nieszczęśliwego wypadku, wynikłego z powodu lub w czasie pełnienia obowiązków służbowych:
b) działań wojennych w miejscu służbowego pobytu
c) chorób zakażnych panujących epidemicznie w miejscu służbowego pobytu , względnie wojsku.
Pozdrawiam,
Mirka
Do niniejszej ustawy wykorzystano min.
Zbiór rozporządzeń wojskowych 1869r ( Swod Wojennych Postanowlenij 1869 goda) księga VIII wydanie III 1915r do którego włączono w szczególności ustawy emerytalne dla wojskowych .
Wg ustawy z dnia 11.grudnia 1923r art.2 wynika,ze emerytem w rozumieniu niniejszej ustawy odnośnie do zawodowych wojskowych jest zawodowy wojskowy przeniesiony w stan spoczynku'
Rozdział I
art. 9 . Prawo do uposażenia emerytalnego nabywa funkcjonariusz państwowy po nieprzerwanej co najmniej 10-letniej służbie (cywilno-państwowej) a zawodowy wojskowy po nieprzerwanej co najmniej 10- letniej służbie wojskowej o ile z powodów podanych w niniejszej ustawie przechodzi w stan spoczynku.
Wyjątkowo nabywa funkcjonariusz państwowy względnie zawodowy wojskowy prawo do uposażenia emerytalnego:
1. Po nieprzerwanej co najmniej 5-letniej służbie cywilno- państwowej( dla funkcjonariusza państwowego) względnie wojskowej ( dla zawodowego wojskowego) z powodu trwałej niezdolności do służby spowodowanej kalectwem lub chorobą nabytą bez własnej winy po wstąpieniu do służby.
2. Bez względu na czas służby wskutek trwałej niezdolności do służby z powodu:
a) nieszczęśliwego wypadku, wynikłego z powodu lub w czasie pełnienia obowiązków służbowych:
b) działań wojennych w miejscu służbowego pobytu
c) chorób zakażnych panujących epidemicznie w miejscu służbowego pobytu , względnie wojsku.
Pozdrawiam,
Mirka
Do niniejszej ustawy wykorzystano min.
Zbiór rozporządzeń wojskowych 1869r ( Swod Wojennych Postanowlenij 1869 goda) księga VIII wydanie III 1915r do którego włączono w szczególności ustawy emerytalne dla wojskowych .