Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii w Włodzimierzu Wołyńsk

[przemo1974]

Witam potrzebuję informacji na temat rocznika poborowych w 1934/35, gdzie mogę znaleźć informację na temat w/w jednostki rocznika zdjęć list żołnierzy? Dziękuję za pomoc Pozdrawiam Przemysław

[magda_lena]

"Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kąckiego", autor Jan Łukasiak, Oficyna Wydawnicza Ajaks.
Jakie nazwisko Cię interesuje? Sprawdzę.

[przemo1974]

Witam Krzysztof Drozdowski s. Stanisława. Dziękuję

[Virg@]

Przemku,

dodam jeszcze, może Cię zainteresuje, parę informacji o Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego we Włodzimierzu [1].

Nauka w szkole trwała jeden rok. Kogo, celem odbycia służby wojskowej, powoływano do takiej szkoły? Warunkiem było ukończenie szkoły średniej i posiadanie matury. Gdyż już sytuacja polityczna była bardzo niejasna i trzeba było się zbroić oraz szkolić kadrę, powoływano także studentów w trakcie studiów.
W latach 1934-1938 komendantem Szkoły był pułkownik mgr Jan Antoni Filipowicz [2].

Słuchacze byli skoszarowani i otrzymywali, tak jak w normalnym wojsku, żołd. Z opowiadań taty mojego kuzyna (słuchacza od 21 września 1937 do 28 czerwca 1938 roku) wiem, że ich rocznik zrzekł się części tego żołdu na rzecz jednej ze szkół a konkretnie na dożywianie w niej dzieci.
Po ukończeniu szkoły słuchacze otrzymywali tytuł bombardier lub kapral podchorąży. Absolwentom, którzy wyróżniali się osiągnięciami w nauce przyznawano stopień plutonowy podchorąży.
Czego uczono w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii? Według świadectwa taty kuzyna, podczas kursu trwającego 10 miesięcy słuchaczy obowiązywało łącznie szesnaście przedmiotów nauczania - wyszkolenie bojowe, instrukcje strzelania, terenoznawstwo i topografia, wyszkolenie piesze, wyszkolenie strzeleckie, jazda konna, bateria zaprzężona, działoczyny, opis sprzętu i amunicja artyleryjska, nauka służby wewnętrznej, łączność, gazoznawstwo, organizacja wojska i P.W., wyszkolenie saperskie, nauka o koniu oraz wychowanie fizyczne.

Jak podaje Kazimierz Bar [3], w okresie międzywojennym władze wojskowe niejednokrotnie zajmowały się problemem szkolnictwa w wyniku tego w latach 1918-1939 dokonywane były liczne przeobrażenia w strukturze szkolnictwa wojskowego. Poszczególne rodzaje broni i służb organizowały odpowiednie szkoły, których zadaniem było szkolenie i podnoszenie kwalifikacji kadry zawodowej. Szkolenie oficerów rezerwy artylerii prowadzone było w szkołach podchorążych artylerii. Od roku 1922 przystąpiono do szkolenia szeregowych rezerwy z cenzusem (tj. posiadających prawo do skróconej służby wojskowej), przy Szkole Podoficerów Zawodowych Artylerii. Już w roku następnym został zlikwidowany tam dywizjon szkolny dla podchorążych rezerwy artylerii i utworzono następujące szkoły podchorążych (od lipca 1925 roku jako dywizjony szkolne podchorążych rezerwy artylerii) w okręgach korpusu: OK I — Ostrów - Komorowo (1925-1926), OK II — Włodzimierz Wołyński (1926), OK III — Wilno (1925-1927), OK V — Kraków (1924-1926), OK VI — Kołomyja (1925-1926), OK VII — Poznań (1923-1927), OK VIII — Grudziądz (1924-1926). W latach 1926 - 1927 dywizjony szkolne okręgów korpusu III, V, VI oraz VII zostały zlikwidowane, zaś z dywizjonów szkolnych OK I i II utworzono w listopadzie 1926 roku Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii. Rok później, w listopadzie 1937 roku, nadano jej nazwę „Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego”.

- - - - - - - - - -
[1] Obwieszczenie. Decyzją z dnia 21 maja 1922 r. Nr A. O. 1638 - Pan Minister Spraw Wewnętrznych zmienił nazwę miasta "Włodzimierz-Wołyński" Województwa Wołyńskiego na "Włodzimierz". ~ Wojewoda (-) M. Mickiewicz. (Dziennik Urzędowy Województwa Wołyńskiego. R. 2, 1922/1923, nr 4 z dnia 4 lipca 1922, poz. 250.)

[2] Pułkownik mgr Jan Antoni Filipowicz był jednym z obrońców Lwowa w 1918 roku – organizuje obronę artyleryjską miasta. Brał udział w walkach na kresach wschodnich z agresją bolszewicką w 1920 roku. Za wybitne męstwo z narażeniem życia w walkach obronnych 1918 – 1920, w dniu 17 stycznia 1921 roku, został wyróżniony Orderem Virtuti Militari V klasy. Po zakończeniu działań wojennych zostaje oficerem zawodowym w wojsku. W 1927 roku kończy studia magisterskie z polskiego prawa. W latach 1929 – 1934 dowodzi 3 Dywizjonem Artylerii Konnej w Wilnie. Od 28 kwietnia 1934 do grudnia 1938 pełni obowiązki Komendanta Szkoły Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu. W 1937 roku awansuje do stopnia pułkownika Wojska Polskiego.

[3] Kazimierz Bar, Akta szkół wojskowych. Piechoty, kawalerii i artylerii z lat 1918 -1939.


Pozdrawiam –
Lidia

[magda_lena]

Witam Krzysztof Drozdowski s. Stanisława. Dziękuję

Wysłałam wiadomość na PW.

[przemo1974]

Dziękuję za tak obszerną informację jest ona dla mnie bardzo istotna. A podpowiedz mi gdzie mogę znaleźć dokumenty dotyczące żołnierzy rocznika 1934/35. Służył tam mój dziadek Krzysztof Drozdowski. Potrzebuję zebrać jak najwięcej dokumentów i informacji zdjęć. Dziękuję i pozdrawiam

[magda_lena]

Przemysławie, pisaliśmy jednocześnie.
Wysłałam PW.

W książce, którą posiadam nie ma zdjęć.
Przedmioty były uzależnione od kursu, czy był to kurs ogólny czy specjalistyczny (Twój dziadek był na ogólnym).

Szkoła wydawała jednodniówki, dla rocznika 1934 - IV Jednodniówka, dla rocznika 1935 - nie wydano, V - dla rocznika 1936.
Może w tym 1934 poszukaj?

[Virg@]

Przemku,

do tego co napisałam wcześniej, do dalszej już samodzielnej lektury, polecam:

- Zbigniew Gnat-Witeska, Podchorążowie artylerii konnej i weterynarii z Włodzimierza Wołyńskiego, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1996, ISBN 83-87103-16-0

- oraz dostępne w Internecie
Rocznik Pamiątkowy Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu.
Na stronie Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej dostępne są następujące roczniki: 1929/30, 1931/32, 1932/33, 1933/34, 1934/35, 1936, 1936/37, 1937/38.

Pozdrawiam –
Lidia

[przemo1974]

Dziękuję za odpowiedź.