genealodzy.pl

Mam pytanie do indeksujących i nie tylko.
Jak tłumaczycie imiona takie jak Felix (Szczęsny), Stephanus (Szczepan, Stefan) lub Andreas (Andrzej, Jędrzej).

Felix — Feliks
Stephanus — Szczepan (tylko wtedy, jeśli patronem jest Męczennik i Diakon, z 26 XII); Stefan (jeśli patronem jest Król i Wyznawca, z 2 IX, albo jakiś inny święty o tym imieniu) — oczywiście dotyczy to tylko sytuacji, kiedy wiadomo, kto jest patronem danej osoby (np. przy chrzcie); inaczej zwykle trzeba napisać „Szczepan/Stefan” (np. przy ślubie albo zgonie)
Andreas — Andrzej

Jeśli skądinąd nie wiadomo, żeby ktoś określany po łacinie jako Felix używał polskiej wersji swego imienia (Szczęsny); ktoś określany po łacinie jako Ignatius używał polskiej wersji swego imienia (Żegota); ktoś określany po łacinie jako Silvester używał polskiej wersji swego imienia (Lasota) — to ich imiona należy tłumaczyć w standardowej formie: jako Feliks, Ignacy i Sylwester (a nie jako Szczęsny czy Żegota, albo Lasota).

Tak samo: Andreas należy tłumaczyć jako Andrzej — na takiej samej zasadzie, jak tłumaczone są: Melchior jako Melchior (a nie Majcher), Matthaeus jako Mateusz (a nie Matys). Czyli: w formie standardowej, a nie przestarzałej albo mało popularnej.

Skoro pytasz o indeksację: dobrze jest zorientować się, jak wyszukiwarka bazy, dla której indeksujesz, interpretuje zapytanie o metryki np. ze Stefanem, a także jakie są zasady indeksacji (imiona po polsku czy w języku oryginału?).

Moim zdaniem, najlepiej jeśli interpretacją (a więc i tłumaczeniem) imion zajmuje się wyszukiwarka, a nie indeksujący. Np. wyszukiwarka Geneteki wyręcza użytkownika w ten sposób, że na pytanie o Macieja pokazuje również akta z Mateuszem (aczkolwiek niekonsekwentnie, pomijając też formy zindeksowane w innych przypadkach gramatycznych), jako że imiona te często używano zamiennie lub mylono.

Dotyczy to jednak sytuacji, gdy szukamy po samych imionach (istotne w okresach, gdy nazwisk nie zapisywano lub nie były jeszcze stabilne).