słowo po łacinie

Tłumaczenia dokumentów napisanych w łacinie, proszę sprawdzić Jak napisać prośbę o tłumaczenie metryki

Moderatorzy: elgra, maria.j.nie

Lukaszlac1983

Sympatyk
Posty: 751
Rejestracja: czw 02 paź 2008, 20:56

słowo po łacinie

Post autor: Lukaszlac1983 »

Dzień dobry
Nazywam się Łukasz Łacina
Proszę o jedno słowo "ŁACIONKA"koło imienia Elżbiety Saska przy akcie urodzenia imię Zofia

http://metryki.genbaza.pl/genbaza,detail,57778,25

Pozdrawiam
Łukasz Łacina
Andrzej75

Sympatyk
Posty: 15149
Rejestracja: ndz 03 lip 2016, 00:25
Lokalizacja: Wrocław
Otrzymał podziękowania: 3 times

Re: słowo po łacinie

Post autor: Andrzej75 »

Lukaszlac1983 pisze:Proszę o jedno słowo "ŁACIONKA"koło imienia Elżbiety Saska przy akcie urodzenia imię Zofia
Łacionka to jest pewnie córka jakiegoś Łaty; nie wiem, co to ma wspólnego z łaciną.
Pozdrawiam
Andrzej
PS. Na znak, że moje tłumaczenie zostało zaakceptowane, proszę edytować pierwszy post, dopisując w temacie – OK (dotyczy działu tłumaczeń).
https://forum.genealodzy.pl/viewtopic.php?t=114043
Awatar użytkownika
Virg@

Sympatyk
Posty: 810
Rejestracja: czw 19 mar 2009, 16:29
Otrzymał podziękowania: 5 times

Re: słowo po łacinie

Post autor: Virg@ »

Andrzej pisze: Łacionka to jest pewnie córka jakiegoś Łaty; nie wiem, co to ma wspólnego z łaciną.
Andrzeju,
niewykluczone jednak, że może to mieć też coś z łaciną wspólnego :D.
Na stronie Internetowej „naszaLgota - Internetowa kronika wsi”, w zakładce „Mieszkańcy” >> Lgockie nazwiska, znalazłam taką oto informację:
„W lgockiej tradycji językowej ugruntowały się formy nazwisk żon, tzw. odmężowskie, zakończone sufiksem -ka, -cka, -owa, -ina, oraz niezamężnych córek, tzw. odojcowskie, kończące się przyrostkiem -onka. Dla ‘lepiej urodzonych’ panien dodawano do nazwiska rodowego przyrostek -ówna lub -anka. Poniższej zaprezentowano przykłady nazwisk używanych w mowie i piśmie w XVIII-XIX wieku. Jeszcze dziś wielu mieszkańców stosuje tego typu formy w mowie potocznej. […]
Łata – Łacina – Łacionka”.

Z tego wynika, że panna Łacionka mogła być córką pana Łaty jak również pana, który miał na nazwisko Łacina, lub był powszechnie znany pod mianem „Łacina”.

Tak przy okazji.
Nazwisko Łacina (zanotowano po raz pierwszy w dokumentach na ziemiach polskich już w 1389 roku) – pochodzi od łacina ‘język łaciński’.
Inne formy nazwiska, powstałe w Polsce prawdopodobnie na tej samej podstawie, co Łacina, to: Łaciena (1322), Łaciniak, Łacinik, Łacinniak, Łacinowski, Łaciński i Łacyna.

Pozdrawiam serdecznie –
Lidia
ODPOWIEDZ

Wróć do „Tłumaczenia - łacina”