genealodzy.pl

Witam
Mam pytanie odnośnie ojcostwa.

W 1889 akcie urodzenia nie podano ojca dziecka a matkę zapisano jako stanu wolnego. Jednak w roku 1913 zamieszczono taki zapis:

"Na mocy art. 2 ust. o aktach st. cywilnego ust. N 51 w niniejszym akcie wpisuje się imię ojca Józef"

Mam co do tego pytanie. Na jakiej zasadzie ustalało się wtedy ojcostwo? Czy da się znaleźć jakikolwiek ślad w innych aktach metrykalnych?

to nie jest "ustalenie ojcostwa" dopisano imię powszechne w użyciu tu Józef, osoba zainteresowana na mocy tej ustawy mogła zażyczyć sobie wpisania w dokumentach imienia ojca, żeby nie być "naznaczonym NN"
prawdziwy ojciec i tak pozostawał nieznany.

w 913?
link do kopii poprosimy

https://szukajwarchiwach.pl/58/130/0/1/ ... PZzbt2T6FQ
to jest rok 1953 a nie 1913

Sroczyński_Włodzimierz właśnie przed chwilą wrzucił sbasiacz. Wydawało mi się że przed 3 jest 1. Być może to być pomyłka z mojej strony. Nie mniej kiedyś to wprowadzono.

to ok, nie ma niezgodności:)

sbasiacz pisze:to nie jest "ustalenie ojcostwa" dopisano imię powszechne w użyciu tu Józef, osoba zainteresowana na mocy tej ustawy mogła zażyczyć sobie wpisania w dokumentach imienia ojca, żeby nie być "naznaczonym NN"
prawdziwy ojciec i tak pozostawał nieznany.

To może być możliwe. Miał on syna Józefa więc może z sentymentu wybrał to imię. Miałem nadzieję, że wiąże się za tym jakaś głębsza historia.


Sroczyński_Włodzimierz w sensie jakiej niezgodności?

informacji o podstawie wpisu z rzeczywistością

Dalej nie rozumiem. Gdyby mógł Pan wytłumaczyć? bo jestem całkowicie świeży w tych tematach.

linkuj dokumenty

1953 więc żadnej niezgodności nie ma
masz podaną podstawę prawną, przeczytaj ówczesną ustawę

ROMAN KURATÓW.
Dochodzenie ojcostwa w Królestwie
Polskiem.
I. Historya zakazu dochodzenia ojcostwa
w Królestwie Polskiem.

1. Wraz z kodeksem Napoleona uzyskała w Księstwie
Warszawskiem moc obowiązującą zasada porewolucyjnego
prawa francuskiego: poszukiwanie ojcostwa jest zabronione
(art. 340 Kod. Nap.).
Zasada ta obcą była prawu polskiemu; w Polsce ojciec
winien był wyżywić i utrzymywać swe potomstwo nieślubne
i według poglądów prawników wieku XVllI-go obowiązek
taki wypływał z „ustaw natury“ *).
2. Autorzy Kodeksu Polskiego z roku 1825 w kwestyi do¬
chodzenia ojcostwa nie stanęli na stanowisku prawa narodo¬
wego i, chociaż zasada francuska była wprowadzona dopiero
od lat 18, przyjęli ją w całości: art. 305 Kodeksu Cywilnego
Królestwa Polskiego jest dosłownem powtórzeniem art. 340
Kodeksu Napoleona.
Zakaz dochodzenia ojcostwa przetrwał w Królestwie
Polskiem, zarówno jak i we Francyi przez cały wiek XIX.
') Por. Ostrowski Prawo cywilne albo szczególne narodu polskiego Tom I,
J 784, str. 70.
[...] Według zdania niektórych prawników, między innemi zaś Budzińskiego, w Królestwie Polskiem obowiązywał zakaz dochodzenia ojcostwa, dzięki czemu sądownie dochodzić nie było można ani ojcostwa z jego skutkami, przewidzianemi przez
Kodeks Cywilny, ani samych tylko alimentów; ustęp 2 art.994 mógł mieć jedynie znaczenie w wypadkach, gdy ojciec uznał dziecko nieślubne za swoje, albo też gdy ojciec przyznał się do ojcostwa podczas procesu karnego J). Sądzimy, że zdanie przeciwne było słuszniejsze. Kodeks Cywilny Polski zakazuje wprawdzie dochodzenia ojcostwa, ale odróżniać należy ojcostwo w rozumieniu prawa polskiego z rozmaitymi skutkami w stosunku do osoby i majątku od zwykłego obowiązku utrzymania i dostarczania alimentów.[...]


Źródło: http://www.kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain ... t?id=80697

lukasz.okla pisze:Dalej nie rozumiem

Ustawa z dnia 28 października 1950 r
o zmianie niektórych przepisów prawa o aktach stanu cywilnego

Tekst znajdziesz w sieci.
Z grubsza: jeżeli ojciec jest nieznany to można to zmianić w akcie urodzenia.
"urzędnik stanu cywilnego na wniosek dziecka lub jego przedstawiciela ustawowego albo z urzędu wpisze do aktu urodzenia dziecka jako imię ojca jedno z imion zwykle w kraju używanych, czyniąc o tym wzmiankę na marginesie aktu.