genealodzy.pl

Magdziol - prośba o podpisywanie postów, bo nie wiadomo, jak się do Ciebie zwracać.

Ad meritum - zindeksowałam 250 tys. aktów - czy zapewnisz mi dysk, do przechowywania wszystkich źródeł, z których indeksowałam?...

Tak, ja "przyznaję się" do kasowania skanów, z których robię indeksy, natomiast staram się zawsze wiedzieć, gdzie danych aktów potencjalny poszukujący może szukać i tam odsyłam zapytania.
Pozdrawiam,
Joanna

Wg mnie ta rozmowa zbacza niebezpiecznie w kierunku absurdu.
Zaraz ludzie zaczną się zastanawiać czy indeksować w ogóle, żeby nie musieć później tłumaczyć że nie są wielbłądami.
Nie zostawił, bo nie chciał zostawić i tyle, czy to jest dziwne?
Próby jakichś karkołomnych, wymyślnych dyskusji są żenujące, przynajmniej dla mnie.

Żenujące jest wymaganie od korzystającego tego, by indeksujący tłumaczył się.
Ludzie od dawna się zastanawiali nad problemem zawracania głowy po "podpisaniu się pod indeksem" - dziesiątki wpisów w wielu watkach.

Natomiast są kwestie, które okresowo warto poruszać (choćby ze względu na zmianę warunków/otoczenia), w tym jest zagadnienie zapewnienia skorzystania z indeksowanego źródła w sposób nieobciążający źródła i dysponenta.

Może uporządkujmy trochę temat, bo bywa, iż dyskutują osoby znające temat od podszewki, z różnych względów nie chcące pewnych spraw wypowiedzieć wprost, z nowicjuszami, którzy niekoniecznie wiedzą jak odbywa się w praktyce indeksowanie i jakie korowody mogą występować w kwestii dostępu do skanów - i mają w związku z tym pewne oczekiwania, których nie można spełnić - i pytanie też kto właściwie powinien je spełniać.

1. Istnienie w dostępnej publicznie przestrzeni (internet) przeszukiwalnych indeksów metrykaliów jest wielkim dobrem, znakomicie ułatwia i przyspiesza poszukiwanie przodków. Tworzenie indeksów wiąże się z wysiłkiem osób, z reguły już dość doświadczonych w genealogii, które nieodpłatnie poświęcając swój czas dla całej społeczności mają wielką zasługę i nie mają per se żadnych dalszych obowiązków wobec kogokolwiek.

2. Jest rzeczą godną pochwały i wskazaną, aby badając historię swej rodziny, w miarę możności nie poprzestawać na informacji dającej się wyczytać z samego indeksu. Dotarcie do źródłowego aktu, w formie np. skanu, ale i każdej innej akurat dostępnej, znakomicie poszerza naszą wiedzę o kontekście zdarzenia.

3. Rozmaite instytucje posiadające oryginalne akta, a czasem tylko same ich obrazy (mikrofilmy, skany, zdjęcia) z różną ochotą dzielą się nimi z wszystkimi zainteresowanymi. Część umieszcza je bezpłatnie w internecie, ale nie jest to regułą. Znane są podejścia mniej przyjazne użytkownikom, z całkowitym zamknięciem dostępu do akt włącznie. Kwestię przepisów typu RODO i ograniczeń ustawowych co do dostępności metrykaliów poniżej 100 (bądź 80 lat) tu pomijam.

4. W związku z powyższym, środowiska organizujące indeksacje często mają do czynienia z sytuacją, że jest zgoda na opublikowanie indeksu w sieci, ale dostęp do samych obrazów otrzymują tylko osoby indeksujące i nie mają one prawa ich później podawać dalej (w wypadku kontaktu z osobami nieznajomymi "usunąłem pliki z dysku" może być uprzejmą formą odmowy udostępnienia, do którego nie otrzymało się prawa). W skrajnych przypadkach indeksujący w ogóle są upoważnieni jedynie do indeksowania w siedzibie takiego archiwum albo choćby u proboszcza w biurze parafialnym, na własny koszt, bez prawa robienia jakichkolwiek kopii.

5. Jest regułą w bazach danych typu Geneteka, Poznan Project i innych, że do każdego indeksu dołożony jest opis źródłowy, w jakim archiwum można szukać dokumentu oryginalnego - i taka instytucja wtedy, zgodnie ze swoją polityką może też, ale nie musi udostępnić skan czy zdjęcie zapisu osobie zainteresowanej, na ogół odpłatnie - o ile nie jest oczywiste, że akt taki jest po prostu dostępny w sieci. W środowisku doskonale wiemy, które archiwa jaką tu mają politykę, choć nie wiadomo mi o żadnym zestawieniu dostępnym w sieci, gdzie opisano by, gdzie i w jaki sposób warto uderzać po akta z takich czy innych regionów, okresów, typów... Może warto takowe zestawienie zrobić, oszczędzi to czasu osobom mniej doświadczonym. Że w Archiwum w A. akta do wglądu tylko na miejscu, a B. za 2 zł dostaje się każdy skan mailem, w C. dostaje się "dyplomik" z wypisem za 100 złotych itd.

6. Na niektórych stronach z indeksami podane są bezpośrednie linki do skanów.
Zorganizowanie prezentacji w ten sposób z wielu przyczyn nie jest rzeczą prostą, nie wgłębiając się w technikalia powiem tylko, że w Poznan Project z tego powodu zrezygnowałem z takiej formy w ogóle.
Również w Genetece zresztą, brak linku do skanu NIE OZNACZA, że nie jest gdzieś on dostępny w sieci (czasem nawet jest on w Skanotece, tylko indeksowano bez zrobienia linku, a może materiał w skanotece pojawił się później).
Zanim się napisze do archiwum po skan, warto sprawdzić w SzwA, GwA, Skanotece, na Familysearch.org, w Metrykach (Genbaza) i paru innych miejscach, czy przypadkiem ten akt się tam nie znajduje.


7. Zawracanie głowy osobom indeksującym w sprawie indeksów przez nich wykonanych, z jakiegokolwiek powodu, powinno być ostatecznością.

Pozdrawiam,
Łukasz

Sroczyński_Włodzimierz pisze:Żenujące jest wymaganie od korzystającego tego, by indeksujący tłumaczył się.

Dokładnie to miałem na myśli. Zrobił co zrobił bo chciał i tak mu się podobało. Nie zobowiązywał się do niczego innego.

Sroczyński_Włodzimierz pisze: Natomiast są kwestie, które okresowo warto poruszać (choćby ze względu na zmianę warunków/otoczenia), w tym jest zagadnienie zapewnienia skorzystania z indeksowanego źródła w sposób nieobciążający źródła i dysponenta.

Włodku, pełna zgoda, ale chyba nie do końca o tym była wcześniej mowa. Poza tym, jakby chwilę pomyśleć, to rozwiązanie/-a można znaleźć, prawda?
W przypadkach kiedy to wykonalne, wydaje mi się że narzędzia istnieją, możliwości też, trzeba chcieć. Jeśli ktoś już włożył swoją pracę i podzielił się nią z innymi i nie zrobił/po prostu nie chce robić więcej to jest to powód do budowania takich infantylnych i dziwnych narracji? To przecież szkodliwe.

"Nie mogę kopii upubliczniać" było wielokroć podnoszone. Być może zbyt często, szczególnie w tonie kończącym dyskusję.

Ja zwracam uwagę na przeciwną stronę
brak indeksów z uwagi m.in. na (bardziej uzasadnione niż "nie dam!") obawę "będą indeksy, będzie obciążenie udostępnianiem źródeł, a ja (przechowawca) nie mam mocy/chęci/zasobów na to. Jeśli zapewnisz, że źródła indeksowane będą powszechnie, bezproblemowo dostępne w postaci kopii elektronicznej - udostępnię/dam przekażę".

W skrajnej formie nawet nie indeksy, a skany skorowidzów. Np "Wstawimy skorowidze i co? Notariat niesfotografowany nam zniszczą używaniem".
I ma to jakieś podstawy.
Ja "na dziś" nie jestem pewny możliwości szybkiej i trwałej, pewnej publikacji kopii. Nie zapewnię "zrobimy wszystko, Was nie zaboli, archiwalia też nie ucierpią".
Nawet w przypadku ASCków.

Kurczę, pełna zgoda. Temat jest ważny, dzięki że zwracasz na niego uwagę. Nie będę nic więcej pisał, żeby nie wyszło że polemizuję, bo nie ma z czym
Może tylko hasłowo: kopie zabezpieczające, świadomość (w sensie: wiedza), dzielenie się, oferowanie możliwości, wspólny wkład (także finansowy, także w budowanie zdolności).
No i wszystko przez tych co sami chcą, bez zbędnych pytań i ideologii. Małe kroczki.