genealodzy.pl

Nie za bardzo rozumiem

A o jakich ja przodkach piszę?

Dokładnie takich samych jak Pani .
Swoich przodkach jak każdy inny

Dwoje rodziców
czterech dziadków
ośmiu pradziadków

To jacy są inni

Jak nie prości ???

Straciłam już rachubę, dlatego wolałam się upewnić
Nie rozumiem zatem na jakich przesłankach opiera Pan swoje obliczenia, że tyle i tyle lat potrzeba genealogowi na odtworzenie drzewa?

Pani Aneto

Kalkulację sporządzam na podstawie 20 rodzin mających spore drzewa stowarzyszonych w Prywatnym Towarzystwie Genealogicznym oczywiście nie formalnym -bo po co?
Wszyscy mamy duże drzewa ale ja szacuję tylko przodków jak Pani pisze prostych .
Pon prostu jak jesteśmy w Archiwach to rozmawiamy jak wychodzimy na kawę do kawiarni .
I jak normalni ludzie wymieniamy wzajemnie informacje o postępach pracy .

Jedni oczywiscie poświecili 12 lat a my 3 lata .
Ale te rachunki kalkulacje ,które Pani napisałem to przecięne albo średnie.

Jak Pani będzie potrzebowała więcej danych

Służe '

Ale nadal muru nie widzę

Na pewno to nie moje zmartwienie ale może moich dzieci.............................

.......................jak oczywiscie kiedyś .............zechcą zając się tym tematem .

Oby

To rozumiem, bo w poprzedniej Pana wypowiedzi te "dziesiątki" zabrzmiały niemal jak wyrocznia.
A co do "prostych przodków" to oczywiście mój błąd (mam nadzieję, wybaczalny), który wynika z faktu, że roboczo nazywam przodkami również osoby z linii bocznych.

Pozdrawiam

Moje zdziwienie budzi natomiast fakt ,że na wielkim Forum właśnie powinna Pani znaleźć setki takich wypowiedzi jak inni sobie poradzili z tym wyzwaniem .

Właśnie po to jest Forum .

Po to są Towarzystwa .
Ludzie wymieniają sie poglądami i interesami genealogicznymi celem takim aby sobie wzajemnie pomóc i wiedziec jakie to problemy wynikają z tych ośmiu pokoleń .

Pomijam oczywiscie tych ,którzy mają 12 pokoleń i więcej bo to nie zadanie dla jednego życia .

Chwała Panu ,że takie prywatne Towarzystwa istnieją .
Ale mysle ,że w innych dokąłdnie takie same rozmowy sie prowadzi ......
....bo inaczej jaki sens ma Towarzystwo?

hmmm że się wtrącę w wyliczenia. Problemem nie jest czas ile możliwości finansowe... Coś robi się samemu coś robi się wspólnie z inną osobą, a jeszcze inne "coś" można zlecić "komuś" za $, a sobie zostawić tylko przyjemność poskładania tego do przysłowiowej - kupy :D:D

Chyba nie będzie wypominał mi Pan wątku?
Forum także jest po to, by czasem "stare kotlety" odgrzewać.
Sam Pan dość aktywnie uczestniczył w dyskusji, więc ta uwaga chyba niepotrzebna?
Platform porozumienia pomiędzy genealogami jest wiele - nie tylko Towarzystwa.

Pani Aneto

To wspaniały wątek i chyba nieliczny z sensownych wątków na tym Forum .

Ja powiem więcej .

Załóżmy przez chwilę ,że podjęlismy sie taki wywód zrobić dla swoich dzieci .

No to musimy wysiłem pomnożyć razy dwa .

Ale ja będe kontynuował wątek .

Przyjmijmy ,że mamy pojecie

MUR .
Dokładnie takie jak Pani wywiodła .

CO jest za MUREM ???

Ja mam pewne doświadczenie .

W odniesieniu do tematu, to nie ma co się załamywać po napotkaniu "ściany". Sam miałem taką sytuację, gdy dotarłem do
aktu urodzenia/chrztu Mikołaja Chybowskiego, syna Michała i Agaty zd. Rzewuska, ur. w miejscowości Biernaty Średnie /chrzest 6 grudnia 1809 r. w par. Łosice.

Nie miałem wówczas żadnych informacji dot. tego gdzie i kiedy urodził się ów Michał. Bardzo pomocna okazała się informacja od jednej z osób powiązanych z daleko zakrojonymi badaniami genealogicznymi. Dowiedziałem się wówczas, że
według tzw. Dobrowolnej Ofiary na Wojsko z ziemi mielnickiej z 1789 r., jedynym Chybowskim, który mieszkał na terenie parafii Łosice w Biernatach był Paweł Chybowski (źr.: Archiwum Państwowe w Lublinie, Archiwum
Woronieckich z Huszlewa, sygn. 323, s. 1-23).

Wobec czego wysoce prawdopodobnym było, iż ten Paweł był ojcem Michała i dziadkiem ochrzczonego Mikołaja.
Dalsze poszukiwania w Łosicach wykazały, że rzeczywiście wymieniony Paweł jest ojcem Michała - zdobyłem akt z czego jestem ogromnie dumny oraz przy okazji poznałem imiona i lata urodzenia jeszcze 5 innych z rodzeństwa Michała.

Aktualnie najstarszym znanym mi moim przodkiem w bezpośredniej linii jest Paweł Chybowski Skuza ur. ok. 1760, który miał za żonę Mariannę zd. Wyrzykowską.

Reasumując nie ma co się łamać i jak pokazuje załączony przykład brak ksiąg lub powiązań z miejscem i czasem nie oznacza jeszcze braku możliwości cofnięcia się o kolejne pokolenie wstecz.

Pozdrawiam serdecznie
Leszek

To proszę podzielić się swoimi doświadczeniami - o to właśnie prosiłam w pierwszym poście.

No Pan Leszek mnie wyprzedził.

Za murem są :
Przypadek genealogiczny
łut genealogiczego szczęścia

Ale właściwie samo sedno jest w opisie powyższym .

A jeszcze bym zapomniał o marzeniu genealogicznym

I ono jest chyba najważniejsze .

Ja zajmę się tym marzeniem .

Więc po pierwsze

Może kiedyś -za parę lat ktoś z władz postara się aby do Polski wróciło z Archiwów zagranicznych setki ksiąg metrykalnych polskich od archiwów skandynawskich po brytyjskie i niemieckie .

Może kiedyś powrócą księgi metrykalne Mazur ,które Niemcy mają i nawet Mormonom nie udostępnili .

To by było coś .
Może jakiś polityk zainteresuje się genealogią i przywiezie jak Sikorski z Moskwy ( dokumenty katyńskie) kilka naszych ksiąg w teczce.
???

To pod choinkę 2012 roku

I tym miłym akcentem proponuję zakończyć rozważania - przynajmniej z mojej strony

Pozdrawiam i dziękuję
za udział w dyskusji,

Aneta

No ale marzeń mam więcej .

Może ktoś wzorem Pana Górnego czy też tutaj na Forum piszącego Pana Krupińskiego opracuje w Formie dostepnego wydania Inwentarze takie jak Inwentarze Guberni Szczeberskiej gdzie chałupa po chałupie cała moja rodzina przodków została opisana w szczegółach .??

To juz i marzenie i łyt szczęscia genealogicznego .

Ale dalej idźmy ..

Pozostaje najcięższa artyleria genealogiczna !!!

Księgi Status animarum .

No to dopiero chyba jak wymodlę się o rozum dla kleru ale to chyba nie takie proste .

Ja też dziękuję za wymianę poglądów i pozdrawiam

I życzę szczęścia i spełnienia marzeń genealogicznych .

szczęściu trzeba pomóc, żeby marzenia mogły być celami nie tylko westchnień ale i propozycji

ot tak ogólnie, bez deklaracji żadnej:)