genealodzy.pl

Odczytując akt ślubu mojego dziadka Jana Cypriana z m-ca czerwca 1891 r. dowiedziałam się, ze w wieku 29 lat (ur., w 1862 r w Warszawie jako syn rządcy majątku Kobylin) był porucznikiem rezerwy 13 Biełozierskiego pułku Wojsk Imperatorsko-Rosyjskich, a na własny ślub z babcia Kamilą przyjechał z Kiszyniowa.
Mam wiec kilka pytań. Na jakiej zasadzie zostawało się porucznikiem w armii carskiej, czy wykupywało się jakieś patenty?, czy tez służyło od szeregowca i awansowało "po linii zasług", czy tez może obowiązywało szkolenie w szkole kadetów od prawie urodzenia?. Z mojej niewielkiej wiedzy wynika, ze ten 13 pułk stacjonował miedzy innymi w Łomży. Czy to w ogóle możliwe, że oficer carski, polak stacjonował w pułku na własnej ojczystej ziemi, a nie w jakimś pułku na Syberii czy właśnie w Besarabii?.

Nie wiem jakie były dalsze losy dziadka zbyt dokładnie, ale....

- jego starszy syn, a mój stryj Jan też został oficerem. Urodził sie w 1893 r. w ... Kijowie. Uczestnik I wojny światowej, w latach 1916–1917 w niewoli austriackiej. Od 1919 w formacjach polskich na Syberii. Uczestnik wojny 1920 w szeregach 1 p. uł.,dostał siê do niewoli bolszewickiej. Absolwent CSKaw. (1921). Służył w 4 psk,13 BKaw., 17 szw. KOP, pułku KOP „Sarny”, 5 szw. KOP „¯urne”, od 1932 w 3 psk jako ofic. mob.; od 1939 w Dep. Uzupełnień MSWojsk. Rtm. ze starsz. 15 VIII 1924.
Odznaczony KZ, MN, medalami 1918–1921 i 10-lecia.(dane z http://www.radaopwim.gov.pl/media/plik/ ... harkow.pdf

- jego młodszy syn, a mój ojciec urodził się w 1902 r, w ...Irkucku.

Dziadek do Polski już chyba nie wrócił, bo w rodzinnym grobie na Powązkach jest pochowana babcia ze swoimi teściami, rodzicami dziadka.

Akta tego pułku piechoty znajdują się w Rosyjskim Państwowym Archiwum Wojenno - Historycznym.
Obejmują lata 1884 - 1917 i liczą 259 jednostek archiwalnych.

tomek

Witam!
Podaję adres archiwum, do którego należy zwrócić się z zapytaniem o dokumenty archiwalne dot. przebiegu służby dziadka (na piśmie i po rosyjsku). Jeśli znajdą, to podadzą co mają i kopie można uzyskać za opłatą.
Российский Государственный Военно-Исторический Архив
105005, Москва,
ул. 2-я Бауманская, 3
Тел.: (499) 261-20-70;
Факс: (499) 267-18-6

Dziękuję za informacje o archiwum. Ale w dalszym ciągu proszę o informacje jak zostawało się oficerem i na dalsze moje pytania w tym temacie.

Danusiu ...
na tyle ile przeczytałam książek/wykazów mogę stwierdzić, iż kariera wojskowa od szeregowca do generała w niektórych przypadkach trwała zaledwie parę lat chodzi mi tu o awans wojskowy; wystarczyło parę odznaczeń, ukończenie kursu itp.;
ewentualnie ukończenie gimnazjum i uczelni ' wojennej ' co dawało od razu stopień oficerski.

dede43 pisze:Dziękuję za informacje o archiwum. Ale w dalszym ciągu proszę o informacje jak zostawało się oficerem i na dalsze moje pytania w tym temacie.

Witaj!
Temat mianowania i awansowania oficerów w Armii Carskiej jest obszerny i zmieniający się w czasie. Nie da się go wyczerpać w krótkich postach naszego forum. Trzeba trochę samemu poczytać (internet to wystarczające źródło informacji, szczególnie dla znającego język rosyjski, bo polskie wersje Wikipedii są bardzo okrojone).
W rosyjskiej armii oficerowie pojawili się w latach 30-tych XVII wieku i rekrutowani byli spośród najemnych dowódców - obcokrajowców. Po klęsce w bitwie pod Narwą, car Piotr I rozpoczął tworzenie narodowego korpusu oficerskiego złożonego z przedstawicieli tzw "dworianstwa", które za czasów Piotra nazywało się szlachtą.
W 1732 roku powołano Szlachecki korpus - wojenna szkoła dla "дворян (шляхта)", a w 1752 Morski szlachecki korpus- wojenna szkoła dla marynarki wojennej («Морской шляхетный кадетский корпус» na 360 kadetów).
Ponadto w 1802 r. powołano "Korpus paziów" (Пажеский корпус) - najbardziej elitarna szkoła wojenna w Rosji.
Korpus kadetów - to główna wojenna szkoła z programem średniej szkoły cywilnej, z pełnym utrzymaniem i skoszarowaniem, przygotowująca młodzież do służby wojennej i cywilnej w okresie Imperialnej Rosji. Po skończeniu pełnego kursu (7 lat), wychowankowie mogli bez egzaminów wstępować do do uczelni wojennych (Akademii), a także cywilnych szkół wyższych (uniwersytety, instytuty).
W czasie wojny, awanse były (jak i dotąd jest w armiach) uzależnione od osobistych zasług bojowych, niekoniecznie idące w parze z przygotowaniem szkoleniowym i pochodzeniem. Religia (z wyjątkiem Żydów i menonitów, którzy byli w ogóle zwolnieni z obowiązku wojennego) i przynależność narodowa (nie mylić z obywatelstwem) nie były kryteriami decydującymi o awansie. Car Mikołaj I wprowadził nie bez oporów obowiązek służby wojskowej dla Żydów i w 1827 pojawili się pierwsi żołnierze - Żydzi. Szlify oficerskie w całej Armii carskiej uzyskało jedynie dwóch Żydów: kapitan Hercel Zam (Герцл Цам) i znakomity dowódca Józef Trumpeldor (Йосефа Трумпельдор).
W 1912 roku w Rosyjskiej Armii 53,6% oficerów (w piechocie-44,3%) pochodziła ze "szlachetnie urodzonych" (дворян), 25,7% - z mieszczan i chłopów, 13,6% - z honorowych obywateli, 3,6% - z warstwy duchowieństwa, i 3,5% z kupców)
W Rosji od połowy XIX wieku awans na stopień podporucznika zapewniał automatyczne przeniesienie do stanu szlacheckiego, ale tylko prawa osobistego szlachectwo (права личного дворянства), a od stopnia pułkownika wzwyż - do stanu dziedzicznego szlachectwa. Sprawy te regulowały przepisy zainicjowane jeszcze tzw Tabela o rangach
przez Piotra I w tzw Tabeli Rang. Patrz po poniższy link (a najlepiej w wersji rosyjskojęzycznej).
Nadmieniam, że już dwa razy dyskutowaliśmy na naszym forum sprawy związane z przywilejami stanowymi w Rosji.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Tabela_rang_Piotra_I

Dziękuję wszystkim, szczególnie p. Jerzemu. Rozjaśniło mi się.
A odnośnie szlachectwa - wg aktu urodzenia mojego ojca z Irkucka - moi dziadkowie pochodzili ze szlachty łomżyńskiej, więc nie przypuszczam, że dziadek otrzymał to szlachectwo dopiero służąc w pułku, choć kto tam wie. Sprawy jednak na razie nie wyjaśniałam. Brak mi wielu dokumentów małżeństw i urodzin przodków.

Pani Danuto!
W herbarzach spotkałem siedem ród Kwiatkowskich, z tym, że tylko jeden z nich był w Ziemi Łomżyńskiej, a dokładniej w Ziemi Ciechanowskiej. Ród ten miał herb Jastrzębiec i z niego Józef legitymował się przed Heroldią. Początki tego rodu sięgają ok. 1440 r. Natomiast wspomnianyw przez Panią (w wątku pt." Kto to był") ród Kwiatkowskich herbu Gryf (Jaxa), o którym mówi Pani rodzinna legenda, pochodzi z Ziemi Sieradzkiej i Sandomierskiej. Oczywiście, że ludzie nie siedzą w miejscu i różnie z tym mogło być, nie mniej korzeni bym raczej szukał w Kwiatkowskich z Ziemi Ciechanowskiej. Jest mało prawdopodobne, by Pani szlachectwo było zasługą porucznika Jana Cypriana Kwiatkowskiego, za służbę oficerską. Zastrzegam się jednak (z doświadczenia), że dopóki w rękach nie mamy oryginału dokumentu, poświadczającego dane historyczne zdarzenie, nie możemy ostatecznie wyrokować. Pozdrawiam serdecznie.
Jerzy A. Szczerbiński

Dziękuję panie Jerzy za informacje. Niestety nie wyszłam narazie poza dziadków (tu mam dokumenty typu metryki, akty ślubów i większość aktów zgonów). Pradziadkowie Kwiatkowski i Cetnerski stanowią narazie dla mnie tajemnicę - nie odnalazłam ich aktów ślubów z pannami Wrońskimi, nie znam więc imion ich rodziców i nie mogę ruszyć wstecz. Wystąpiłam do AP o akt zgonu pradziadka Kwiatkowskiego, bo jest pochowany na Powązkach i z nagrobka odczytałam datę śmierci (1884). Może ten trop coś mi da. Dziadek Kwiatkowski w 1862 r był rządca w majątku Kobylin (pow. warszawski), pradziadek Cetnerski w 1867 r. pisarzem gminnym w Wojcieszkowie (wówczas gub. siedlecka), później w Wólce Zerzeńskiej czyli w ok. Warszawy.