Zmiana nazwiska w XIX wieku, Kuczyński, Kuciński
: pn 10 paź 2022, 20:46
Witam wszystkich,
Po raz pierwszy odwiedzam forum, wybaczcie, jeśli umieszczam post w niewłaściwym miejscu, albo daję wyraz swojej niewiedzy.
Śledząc rodzinną genealogię ze strony mojej mamy, odnalazłem rodzinę Kuczyńskich w parafii Kuflew, konkretnie w Woli Rafałowskiej. Rzeczy w tym, że owa rodzina w pewnym momencie zaczęła przechodzić z nazwiska Kuczyński na Kuciński (tak taż nazywał się mój dziadek i pradziadek).
Tak opisałem to w stworzonej dla dzieci kronice:
Najstarsza w parafii Kuflewskiej, znana mi notatka, dotycząca osoby o nazwisku Kuczyński, mówi o urodzonej w 1761 roku Eleonorze, córce nieznanego ojca i Marianny Kuczyńskiej. Później pojawiają się dzieci Marcina Kuczyńskiego i Ewy (zm.1784), której rodowego nazwiska nie znamy: Regina (ur. 1766), Kazimierz (ur. 1768) i Katarzyna Sieneńska (1770). Po śmierci Ewy w 1784 roku, Marcin ożenił się z Marianną Sadowską. Ich pierwsze dziecko przyszło na świat w 1785 (a więc rok po śmieci pierwszej żony Marcina), ostatnie, Julianna Konstancja w 1795 roku. Wydaje się jednak, że Marcin Kuczyński miał jeszcze troje dzieci – Jakuba (ur. 1801), Annę i Krystynę (ur. 1804), które urodziły się z tej samej matki, ale w odległej o dwadzieścia kilometrów parafii Dobre.
Jest prawie pewne, że ojcem wszystkich dzieci, od Reginy (ur. 1766) do Anny i Krystyny (ur.1804) był ten sam Marcin, chociaż daty ich urodzin dzieli 38 lat. Jeśli pierwsze dziecko Marcina przyszło na świat, gdy miał lat dwadzieścia, ostanie mogło urodzić się, gdy był blisko sześćdziesiątki. Skoro jego syn, Alojzy Gonzaga Cyryl mógł mieć z dwiema żonami czternaścioro dzieci (ostatnie urodziło się, gdy przekroczył już pięćdziesiątkę), Marcin mógł mieć dwanaścioro. Poza tym, skoro wieś liczyła ledwie kilkanaście chałup, nie mogło tam mieszkać dwóch Marcinów Kuczyńskich, mających dzieci w tym samym mniej więcej czasie.
Jeśli jednak Marcin jest tożsamy z Marcinem Kuczyńskim, który zmarł w Woli Rafałowskiej w 1817 roku, w wieku mniej więcej siedemdziesięciu, lat, dojdziemy do zaskakującego wniosku. Wiemy na pewno, że Ewa zmarła w 1784, jak zapisano, w wieku około sześćdziesięciu lat. A skoro tak, wyjdzie na to, że musiała przyjść na świat w 1725 roku, podczas gdy Marcin w 1747, a więc była starsza od męża o lat mniej więcej dwadzieścia.
Być może, w rzeczywistości różnica była mniejsza, bo jeśli podany wiek potraktować z wyrozumiałością (dokonywano zgrubnych zaokrągleń), różnica mogła równie dobrze wynosić lat kilkanaście, ale to i tak sporo.
Co więcej, możliwe, że Marcin ożenił się po raz trzeci. Marianna z domu Sadowska zmarła w 1814 roku (w wieku pięćdziesięciu lat, co oznaczałoby, że dla odmiany była młodsza od Marcina o kilkanaście lat), a po zmarłym w 1817 roku Marcinie, pozostała żona, Katarzyna Tatar.
Kuczyńscy, którzy są Waszymi przodkami żyli w okolicach Kuflewa od połowy osiemnastego wieku (wcześniej, według zachowanych ksiąg parafialnych nazwisko to nie występuje). W 1761 urodziła się tu Eleonora Kuczyńska, w 1762 roku pojawiają się notatki o zmarłych tego nazwiska. Jednak Aloyzy Gonzaga Kuczyński, który urodził się w roku wybuchu rewolucji francuskiej (1789), w pewnym momencie zaczął pisać się jako Kuciński.
Nazwisko Kuciński pojawia się w kuflewskiej parafii po raz pierwszy w roku 1830 i to nie z okazji urodzin, ale śmierci. Konkretnie śmierci Mateusza Kucińskiego (zmarł trzy miesiące po urodzeniu), syna Aloyzego Gonzagi Cyryla z drugiego małżeństwa z ową Katarzyną, co – według dokumentów – nosiła różne nazwiska, od Łada do Ładzińska. Nic nie wskazuje na to, by w okolicy ktokolwiek wcześniej używał tego nazwiska.
W 1837 roku przychodzi na świat Paulina Kucińska, w 1839 Wiktoria Kucińska, w 1842 Michał Kuciński (który umiera po dwóch latach) – kolejne dzieci Aloyzego Gonzagi Kuczyńskiego.
W 1841 roku rodzi się Stanisław Kuciński, syn Jakuba Kuczyńskiego (brata Aloyzego Gonzagi Cyryla) i Franciszki Orlińskiej (córki Bartłomieja Orlińskiego i Rozalii Trojanowskiej).
W 1871 roku umiera Aloyzy Gonzaga, już jako Kuciński.
Spójrzmy na nazwisko syna Aloyzego Gonzagi, Jana Nepomucena Kuczyńskiego. Rodzi się w 1818 roku, w 1844 żeni się z Ludwiką Kalinowską (jeszcze jako Kuczyński), ale w 1882 roku umiera już jako Kuciński. Co więcej, o ile pierwsze czworo jego dzieci nosi nazwisko Kuczyński, ostatnich troje to Kucińscy (Wawrzyniec, Franciszek i Aleksandra, urodzeni w latach 1858, 1861, 1865).
Możliwe, że przy zapisywaniu śmierci Mateusza popełniono błąd i zamiast Kuczyński wpisano Kuciński. Jednak później mamy do czynienia z całkiem dobrze udokumentowanym zjawiskiem, polegającym na przechodzeniu rodziny od nazwiska Kuczyński do Kuciński. Czy mogło to mieć coś wspólnego z powstaniem listopadowym, a może legitymacją szlachty w Królestwie Polskim – szczerze wątpię. Z drugiej strony, proces ten nie wygląda na zupełnie przypadkowy, bo musiałby zostać spowodowany całą serią błędów, popełnianych systematycznie w stosunkowo krótkim czasie.
Dodajmy jeszcze, że herb części Kuczyńskich i Kucińskich był ten sam, bo choć najznamienitsi Kuczyńscy pieczętowali się Ślepowronem, zagrodowa szlachta mazowiecka tego nazwiska przyznawała się do Ogończyka.
Czy ktoś spotkał się z podobnym zjawiskiem? czy miało jakieś przyczyny, czy istotnie było przypadkowe?
pozdrawiam serdecznie,
adrian markowski
Po raz pierwszy odwiedzam forum, wybaczcie, jeśli umieszczam post w niewłaściwym miejscu, albo daję wyraz swojej niewiedzy.
Śledząc rodzinną genealogię ze strony mojej mamy, odnalazłem rodzinę Kuczyńskich w parafii Kuflew, konkretnie w Woli Rafałowskiej. Rzeczy w tym, że owa rodzina w pewnym momencie zaczęła przechodzić z nazwiska Kuczyński na Kuciński (tak taż nazywał się mój dziadek i pradziadek).
Tak opisałem to w stworzonej dla dzieci kronice:
Najstarsza w parafii Kuflewskiej, znana mi notatka, dotycząca osoby o nazwisku Kuczyński, mówi o urodzonej w 1761 roku Eleonorze, córce nieznanego ojca i Marianny Kuczyńskiej. Później pojawiają się dzieci Marcina Kuczyńskiego i Ewy (zm.1784), której rodowego nazwiska nie znamy: Regina (ur. 1766), Kazimierz (ur. 1768) i Katarzyna Sieneńska (1770). Po śmierci Ewy w 1784 roku, Marcin ożenił się z Marianną Sadowską. Ich pierwsze dziecko przyszło na świat w 1785 (a więc rok po śmieci pierwszej żony Marcina), ostatnie, Julianna Konstancja w 1795 roku. Wydaje się jednak, że Marcin Kuczyński miał jeszcze troje dzieci – Jakuba (ur. 1801), Annę i Krystynę (ur. 1804), które urodziły się z tej samej matki, ale w odległej o dwadzieścia kilometrów parafii Dobre.
Jest prawie pewne, że ojcem wszystkich dzieci, od Reginy (ur. 1766) do Anny i Krystyny (ur.1804) był ten sam Marcin, chociaż daty ich urodzin dzieli 38 lat. Jeśli pierwsze dziecko Marcina przyszło na świat, gdy miał lat dwadzieścia, ostanie mogło urodzić się, gdy był blisko sześćdziesiątki. Skoro jego syn, Alojzy Gonzaga Cyryl mógł mieć z dwiema żonami czternaścioro dzieci (ostatnie urodziło się, gdy przekroczył już pięćdziesiątkę), Marcin mógł mieć dwanaścioro. Poza tym, skoro wieś liczyła ledwie kilkanaście chałup, nie mogło tam mieszkać dwóch Marcinów Kuczyńskich, mających dzieci w tym samym mniej więcej czasie.
Jeśli jednak Marcin jest tożsamy z Marcinem Kuczyńskim, który zmarł w Woli Rafałowskiej w 1817 roku, w wieku mniej więcej siedemdziesięciu, lat, dojdziemy do zaskakującego wniosku. Wiemy na pewno, że Ewa zmarła w 1784, jak zapisano, w wieku około sześćdziesięciu lat. A skoro tak, wyjdzie na to, że musiała przyjść na świat w 1725 roku, podczas gdy Marcin w 1747, a więc była starsza od męża o lat mniej więcej dwadzieścia.
Być może, w rzeczywistości różnica była mniejsza, bo jeśli podany wiek potraktować z wyrozumiałością (dokonywano zgrubnych zaokrągleń), różnica mogła równie dobrze wynosić lat kilkanaście, ale to i tak sporo.
Co więcej, możliwe, że Marcin ożenił się po raz trzeci. Marianna z domu Sadowska zmarła w 1814 roku (w wieku pięćdziesięciu lat, co oznaczałoby, że dla odmiany była młodsza od Marcina o kilkanaście lat), a po zmarłym w 1817 roku Marcinie, pozostała żona, Katarzyna Tatar.
Kuczyńscy, którzy są Waszymi przodkami żyli w okolicach Kuflewa od połowy osiemnastego wieku (wcześniej, według zachowanych ksiąg parafialnych nazwisko to nie występuje). W 1761 urodziła się tu Eleonora Kuczyńska, w 1762 roku pojawiają się notatki o zmarłych tego nazwiska. Jednak Aloyzy Gonzaga Kuczyński, który urodził się w roku wybuchu rewolucji francuskiej (1789), w pewnym momencie zaczął pisać się jako Kuciński.
Nazwisko Kuciński pojawia się w kuflewskiej parafii po raz pierwszy w roku 1830 i to nie z okazji urodzin, ale śmierci. Konkretnie śmierci Mateusza Kucińskiego (zmarł trzy miesiące po urodzeniu), syna Aloyzego Gonzagi Cyryla z drugiego małżeństwa z ową Katarzyną, co – według dokumentów – nosiła różne nazwiska, od Łada do Ładzińska. Nic nie wskazuje na to, by w okolicy ktokolwiek wcześniej używał tego nazwiska.
W 1837 roku przychodzi na świat Paulina Kucińska, w 1839 Wiktoria Kucińska, w 1842 Michał Kuciński (który umiera po dwóch latach) – kolejne dzieci Aloyzego Gonzagi Kuczyńskiego.
W 1841 roku rodzi się Stanisław Kuciński, syn Jakuba Kuczyńskiego (brata Aloyzego Gonzagi Cyryla) i Franciszki Orlińskiej (córki Bartłomieja Orlińskiego i Rozalii Trojanowskiej).
W 1871 roku umiera Aloyzy Gonzaga, już jako Kuciński.
Spójrzmy na nazwisko syna Aloyzego Gonzagi, Jana Nepomucena Kuczyńskiego. Rodzi się w 1818 roku, w 1844 żeni się z Ludwiką Kalinowską (jeszcze jako Kuczyński), ale w 1882 roku umiera już jako Kuciński. Co więcej, o ile pierwsze czworo jego dzieci nosi nazwisko Kuczyński, ostatnich troje to Kucińscy (Wawrzyniec, Franciszek i Aleksandra, urodzeni w latach 1858, 1861, 1865).
Możliwe, że przy zapisywaniu śmierci Mateusza popełniono błąd i zamiast Kuczyński wpisano Kuciński. Jednak później mamy do czynienia z całkiem dobrze udokumentowanym zjawiskiem, polegającym na przechodzeniu rodziny od nazwiska Kuczyński do Kuciński. Czy mogło to mieć coś wspólnego z powstaniem listopadowym, a może legitymacją szlachty w Królestwie Polskim – szczerze wątpię. Z drugiej strony, proces ten nie wygląda na zupełnie przypadkowy, bo musiałby zostać spowodowany całą serią błędów, popełnianych systematycznie w stosunkowo krótkim czasie.
Dodajmy jeszcze, że herb części Kuczyńskich i Kucińskich był ten sam, bo choć najznamienitsi Kuczyńscy pieczętowali się Ślepowronem, zagrodowa szlachta mazowiecka tego nazwiska przyznawała się do Ogończyka.
Czy ktoś spotkał się z podobnym zjawiskiem? czy miało jakieś przyczyny, czy istotnie było przypadkowe?
pozdrawiam serdecznie,
adrian markowski
. Przytoczę tylko pewną anegdotę, gdy prowadzący mówił o Zdzisławie, a na głos z auli, że prawidłowe imię to Seweryn, odrzekł, że Seweryn, Zdzisław, to chyba to samo 
